Published:Updated:

'பேருதான் ராஜா; ஆனால், பிழைப்பதே பெரும்பாடுதான்!' ராஜநாகத்தின் சர்வைவல் கதை பகுதி 6

சர்வைவலுக்காக உலகில் நடந்த எல்லா சண்டைகளுக்கும் காயங்களுக்கும் பின்னணியில்  எத்தனையோ காரணங்கள் இருக்கின்றன. சர்வைல் சிலருக்கு போதை, சிலருக்கு பதவி, சிலருக்கு  பசி. பசி பல கதவுகளை அடைக்கும், சில கதவுகளை உடைக்கும், சிலவற்றை கட்டமைக்கும், சிலவற்றை கட்டவிழ்க்கும். எல்லா உயிரினங்களும் பசி என்கிற விதியின் கீழ் வருபவைதான்.

'பேருதான் ராஜா; ஆனால், பிழைப்பதே பெரும்பாடுதான்!' ராஜநாகத்தின் சர்வைவல் கதை பகுதி 6
'பேருதான் ராஜா; ஆனால், பிழைப்பதே பெரும்பாடுதான்!' ராஜநாகத்தின் சர்வைவல் கதை பகுதி 6

18 அடியில் அச்சுறுத்தும் உருவம். துணிந்து எதிர்கொள்ள முடியாத குரல். அதன் பெயரே ஒரு வகை திகில் கிளப்பும். `பேரைக் கேட்டா சும்மா பதறுதுல்ல’ என்கிற பதத்தின் உண்மையான ராஜா ‘ராஜ நாகம்.’ ராஜநாகத்தின் பெயருக்கு ஏற்றதுபோல அவை ராஜாவாக இல்லை என்பதுதான் ராஜநாகம் குறித்து காடு சொல்லும் சர்வைவல் தியரி. எந்த உயிரினமும் தன்னுடைய தனித்திறமையை மட்டும் நம்பி உலகில் சர்வைவல் ஆனதாக வரலாறே இல்லை. உலகத்தில் கொடிய விஷம் கொண்ட பாம்பு என்கிற ஒரு தகுதியை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ராஜநாகம் காட்டில் வாழ்ந்துவிட முடியாது. பாம்பும் வியூகங்களை வகுக்க வேண்டும், போர்த்தொழில் பழகியாக வேண்டும்.

ராஜநாகங்கள் முட்டையிட்டுக் குஞ்சு பொரிக்கின்ற இனத்தை சார்ந்தது. தாய் நாகமானது தனது நீள உடல் முழுவதையும் மலையடுக்கு போல வட்டமாகச் சுருட்டிக்கொண்டு அதன் உள்ளே முட்டைகளை இடுகின்றது. ஒரே நேரத்தில் 20 முதல் 30 முட்டைகள் வரை இடும். தாய் தான் இட்ட முட்டைகளை வேறு விலங்குகளிடமிருந்து பாதுகாக்கவும், அதற்குள்ளே இருக்கும் வெப்பம் சீராக மாறாமல் 28 °C (82 °F) இருக்குமாறும், காய்ந்த இலைகளைக் குவித்து அதனுள் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும். பெரிய விலங்குகள் அருகில் வந்தாலொழிய இவை, அடைகாப்பதைவிட்டு விலகுவதில்லை.

முட்டையிலிருந்து வெளியே வருகிற நொடியிலிருந்து சர்வைவல் மிஷன் ராஜ நாகங்களுக்கு ஆரம்பிக்கிறது. பிறந்த நொடியிலிருந்தே தனித்துதான் வாழ்ந்தாக வேண்டும். அடைகாத்து குட்டிகள் வெளியே வருகிற நேரத்தில் தாய் பாம்பு இடத்தைக் காலி செய்துவிட்டுச் சென்று விடும். மற்ற உயிரினங்களைப்போல இல்லை, ராஜநாகங்கள் பிறக்கும்போதே ஆயுதங்களுடன்தான் பிறக்கும். ஆம், வயது முதிர்ந்த ராஜநாகத்துக்கு இருக்கிற அதே விஷமும் வீரியமும் குட்டிக்கும் இருக்கும். குட்டிகளுக்கு இருக்கிற ஒரே நம்பிக்கை அந்த விஷம்  மட்டும்தான். பாம்புகளுக்கு சர்வைவல் அறிவியலோடு தொடர்புடையது. பாம்பு அதன் இரையைக் கண்டறிவதே சுவாரஸ்யமான ஒரு நிகழ்வு.

எல்லா பாம்புகளைப்போலவே ராஜ நாகமும் தனது இரையை அதன் மணத்தைக் கொண்டே அறிகின்றது. இதன் இரட்டை நாக்குகளில் மணம் தரும் வேதிப்பொருள்களை உணரும் நுகரணுக்கள் உள்ளன. இவற்றிலிருந்து வரும் செய்தியை வாயின் மேல்பகுதியில் உள்ள ஜேக்கப்சன் என்கிற நுகர்வு உறுப்பு (Jacobson's organ) உணர்கின்றது. தன் இரையின் மணத்தை உணர்ந்தபின் இரட்டை நாக்கை அசைத்து,  துல்லியமாய் இரை எங்குள்ளது என்று உணர்கின்றது. இதன் நுண்ணிய பார்வைத்திறன், 300 அடிக்கு அப்பால் உள்ள இரையின் சிறு அசைவைக்கூட அறியும் திறன்கொண்டது. கிடைத்த வாசனையை வைத்து ஓர் உருவத்தை உருவாக்கி வைத்துக கொள்ளும். அதற்கு மென்டல் இமேஜ் என்பார்கள். சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் நெகட்டிவில் இருந்து புகைப்படம் எடுப்பதைப் போன்ற ஒரு முறைதான். ஆனால், மனதிற்குள்.

குட்டியாக இருந்து சர்வைவல் ஆவதற்குப் பல இக்கட்டான சூழ்நிலைகளையும், பல எதிரிகளையும் கடந்து வர வேண்டும். பிறந்த ராஜநாகக் குட்டிகளுக்கு கழுகுகள்தான் முதல் எதிரிகளாக இருக்கின்றன. மற்ற விலங்குகள், தங்கள் குட்டிகளுக்கு எப்படி சர்வைவ் ஆக வேண்டும் என்பதிலிருந்து வேட்டையாடுவது வரை கற்றுக்கொடுத்துவிடுகின்றன. ஆனால், ராஜ நாகங்கள் ‘பொழைக்கிறது உன் கைலதான் இருக்கு’ என்பதுபோல கிளம்பிவிடுகின்றன. கழுகுகள், கீரிகள், தேன்வளைக்கரடிகள் போன்றவற்றிடம் சண்டையிட்டு தப்பிப்பிழைப்பது கடினம் என்பதை அவை உணர்ந்திருந்தன. ஆதாம் ஏவாம் காலத்து உறவோ என்னவோ, மனிதனும் பாம்புபோலவே இருக்கிறான். பாம்பும் மனிதனைப் போலவேதான் இருக்கிறது. தனி ஒருவன் பிழைத்திருக்க வேண்டுமானால் இன்னொருவனை வீழ்த்துகிற மனிதக் கோட்பாடுகளைத்தான் ராஜ நாகங்களும் கடைபிடிக்கின்றன. ராஜ நாகமாக இருந்தாலும் சரி, சாரைப்பாம்பாக இருந்தாலும் சரி; பசித்தால் பாம்பையே உண்ணுகிற ஒரு வகை உயிர் ராஜநாகம்.

சர்வைவல் விஷயத்தில் மிக முக்கிய விஷயமே அடுத்தவனைப் பயமுறுத்தி வைத்திருப்பதுதான். பயம் இரண்டு வகையானது ஒன்று ஓடுவது, இன்னொன்று ஓட வைப்பது. ராஜநாகம் இரண்டாம் வகையைச் சார்ந்தது. ஒட்டுமொத்த உலகமே ராஜநாகங்கள் என்றால் பயந்து நிற்பதற்கு ஒரே காரணம் அதன் குணமும், அதன் மீதான பயமும்தான். ஒரு முறை பாய்ச்சினால் அதில் 600 mg அளவுக்கு விஷம் இருக்கும். ஒரு மனிதனைக் கொல்ல 20 மில்லியே போதுமானது. நன்கு வளர்ந்து ஆஜானுபாகுவாக இருக்கிற ஒரு யானையை ராஜநாகத்தின் விஷம் 3 மணி நேரங்களில் கொன்று விடும். 5 டன் எடை கொண்ட யானையையே கொன்று விடுகிற ராஜ நாகங்களால் வெறும் ஐந்து கிலோ எடை கொண்ட தேன்வளைக்கரடிகளைக் கொல்லமுடியாது என்பதுதான் மிகப்பெரிய ட்விஸ்ட்.

ஒரு வருடத்துக்கு தெற்கு ஆசியாவில் மட்டும் 2,000 பேர் பாம்பு கடித்து இறக்கிறார்கள் என்கின்றன தரவுகள். மனிதர்கள் பயத்தில் பாம்பைப் பார்த்து கத்துவது எப்படி இயல்போ, அதுபோலத்தான் பாம்பும் பயத்தில் கொத்துவதும். பாம்பு நம்மை எதுவும் பண்ணாது என நாம் நம்புவது போல, நாமும் பாம்பை எதுவும் பண்ணமாட்டோம் என ஒதுங்கிப்போவதில்தான் இரண்டு இனங்களுடைய சர்வைவலும் அடங்கியிருக்கிறது.