Published:Updated:

``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி

``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி
``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி

இயற்கை ஒரு விசித்திரமான விஞ்ஞானி. ஓர் உயிரினத்துக்கு எவ்வளவு பலத்தைக் கொடுக்கிறதோ, அதே அளவுக்குப் பலவீனத்தையும் கொடுத்துவிடுகிறது.  அவற்றை முறையாகப் பயன்படுத்தி வாழ்வதும் வீழ்வதும் அதனதன் செயல்பாடுகளைப் பொறுத்தது. உயிரினங்களின் சர்வைவல் கதைகள் பல சுவாரஸ்யங்களைக் கொண்டது. அதில் தேள் வேற லெவல்.

இனப்பெருக்கம் செய்கிற பெண் தேள் ஒன்றிலிருந்து 100 குட்டிகள் வரை இடும். எல்லா குட்டிகளையும் தன்னுடைய முதுகில் சுமந்து கொண்டு வேறு இடத்துக்கு இடம் பெயரும். மொத்தக் குட்டிகளும் தாயின் முதுகில் சர்வைவ் செய்தாக வேண்டும். பயணிக்கிற வழியில் எங்கேனும் விழ நேர்ந்தால் விழுந்த நாள்தான் அதற்கு நினைவுநாள். இந்தப் பகுதியை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள், குட்டிகள் தாயின் முதுகில் பயணிக்க சுவாரஸ்யமான ஒரு விஷயம் இருக்கிறது, அதைப் பிறகு பார்க்கலாம். உலகில் மொத்தம் 2000 வகையான தேள்கள் உள்ளன. அவற்றில் 25 வகையான தேள்கள் வீரிய விஷத் தன்மை கொண்டவை.

``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி

வல்லவனுக்குப் புல்லும் ஆயுதம் என்பார்கள்; வில்லாதி வில்லன் தேளுக்கு உடல்தான் ஆயுதம். தேள் ஒரு வருடம் முழுவதும் உணவு இல்லாமல் வாழ முடியும். அதன் படைப்பு அப்படி. ஏனென்றால், தேள் வளர்சிதை மாற்றத்தைக் கொண்டது. வளர்சிதை மாற்றத்தை மெதுவாக்கும் திறன் தேள்களுக்கு உள்ளது. தேள் புத்தக நுரையீரலை (book lungs) கொண்டிருப்பதால் (குதிரைவாலி நண்டுகள் போன்றவை), அவை 48 மணி நேரம் நீருக்கு அடியில் மூழ்கி உயிர்வாழ முடியும். தேள் கடுமையான, வறண்ட சூழலிலும் உயிர் வாழ்கிறது, தேள் உணவிலிருந்து பெறும் ஈரப்பதத்தில் மட்டும்தான் உயிர் வாழ்கிறது. ஆக்சிஜனில் பத்தில் ஒரு பங்கு மட்டுமே அவை உயிர் வாழத் தேவைப்படுகின்றன. முன்பே சொன்னதுபோல இயற்கை ஒரு விசித்திரமான விஞ்ஞானி. தேளுக்குப் பன்னிரண்டு கண்களைக் கொடுத்த இயற்கை, அவற்றுக்குச் சரியான பார்வைத் திறனைக் கொடுக்காமல் விட்டுவிட்டது. தலைப் பகுதியில் 2 கண்களும், நெஞ்சுப் பகுதியில் ஐந்து ஜோடி கண்களும் இருக்கின்றன. விளைவு, இரையை அவை அதிர்வு மற்றும் வாசனையை வைத்துதான் கண்டுபிடித்தாக வேண்டும். `லட்டுல வச்சேன்னு பார்த்தியா? நட்டுல வச்சேன்’ கதைதான். 

தேள்கள் எந்த உயிரினத்தை இரையாகப் பிடித்தாலும், அவற்றைத் திரவ வடிவத்தில் மட்டுமே உட்கொள்ள முடியும். அதனால் பிடிக்கிற இரையை நன்கு கொறித்து திரவமாகவே உள்ளே அனுப்புகின்றன. தேள் இரையை உண்ணும்போது அதன் முகப் பகுதியை நன்கு கவனித்துப் பார்த்தால் கொடூரமான ஒரு விலங்கைப் போல காணப்படும். செரிமான திரவங்கள் அவற்றின் உணவில் ஊடுருவி பின்னர் திரவ வடிவில் சத்துக்களாக உறிஞ்சப்படுகின்றன. 

இனப்பெருக்க நேரத்தில் ஆணுடன் பெண் இணை சேர்ந்துவிடுகிறது. ஒருவித நடனம் மூலம் இனப்பெருக்க செயல் நடைபெறுகிறது. இனப்பெருக்க செயல் முடிந்ததும் ஆணுடன் பெண் தேள் இருப்பதை விரும்புவதில்லை. அவை தனித்துச் சென்று விடுகின்றன.  பொதுவாக உடலுக்கு வெளியே முட்டைகளை அடைகாக்கும் பூச்சிகளைப் போல் இல்லாமல், தேள் நேரடியாகவே உடலுக்குள் குட்டிகளை உருவாக்குகிறது, இது விவிபரிட்டி (viviparity) என அழைக்கப்படுகிறது. முட்டையிட்டு பிறகு அவை இயற்கையான முறையில் முட்டையிலிருந்து வெளியே வருகிற முறை ஓவிபரிட்டி (Oviparity) என்று அழைக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டு ஆமை. 

``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி

தேள்கள் தன்னுடைய முட்டைகளை அதன் உடலுக்குள்ளாகவே வைத்து அடைகாக்கின்றன. குட்டிகள் கருவில் உருவாகி, பிறகு புழுக்களாக உருமாறும் வரை அதன் உடலிலேயே இருக்கின்றன. குட்டிகளுக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துகள் அங்கிருந்தே அவற்றுக்குக் கிடைத்து விடுகின்றன. அதனால்தான் குட்டிகள் பிறந்து வளரும் வரை தாயின் முதுகிலே பயணிக்கின்றன. குறிப்பிட்ட காலம் வரை குட்டிகள் தாயோடு இருக்கின்றன. பிறகு தாயிடமிருந்து பிரிந்து சென்றுவிடுகின்றன. சர்வைவல் குறித்த எந்த முன்னெச்சரிக்கையும் இல்லாத பல குட்டிகள் மற்ற விஷப் பூச்சிகளுக்கு இரையாகி விடுகின்றன. Assassin bug என்றொரு பூச்சி வகை உள்ளது. அதற்குத் தமிழில் கொலையாளிப் பூச்சி என்று பெயர். இவை தனியாகப் பிரிந்து வருகிற தேள் குட்டிகளை சமயம் பார்த்துக் கொன்று, தின்று விடுகின்றன. குடும்பத்திலிருந்து பிரிந்துபோகிற எந்த உயிரினமும் தனித்துப் பிழைப்பதெல்லாம் அதனதன் பாடு. 

தேளின் உடலில் அடிவயிற்றின் மேல் 5 பகுதிகள், மேல் நோக்கி வளைந்திருக்கும். அதன் இறுதிப் பகுதி டெல்சன் (telson) என்று அழைக்கப்படுகிறது. டெல்சன் என்பது விஷம் உற்பத்தி செய்யப்படும் இடமாகும். டெல்சனின் நுனியில் அக்குலியஸ் (aculeus) எனப்படும் கூர்மையான ஊசி போன்ற அமைப்பு உள்ளது. சுருங்கச் சொன்னால் இதுவே தேளின் ஆயுதக் கிடங்கு. இரையைப் பிடிக்க விஷமுள்ள கொடுக்கை ஒரு முறைப் பயன்படுத்தினால் விஷம் உருவாக ஒரு வாரக் காலம் ஆகும் என்பதால், இரையைப் பிடிப்பதற்கு அதன் முன் கொடுக்குகளைப் பயன்படுத்தவே அவை விரும்புகின்றன. முடியாத பட்சத்தில்தான் விஷக் கொடுக்கை பயன்படுத்துகின்றன. மனிதர்களைப் பயத்தின் காரணமாகவே தேள்கள் கொட்டுகின்றன. எல்லா தேள்களும் விஷம் கொண்டவைதான், ஆனால், சில தேள்கள் மட்டுமே உயிரிழப்புகளுக்குக் காரணமாகின்றன. இதன் விஷம் நரம்பு மண்டலத்தைத் தாக்குவதால் மட்டுமே உயிரிழப்பு ஏற்படுகிறது. கருந்தேள் இந்த வகையைச் சார்ந்ததுதான். உலகத்தில் இருக்கிற தேள் வகைகளில் Arizona bark என்கிற தேள் அதிக விஷம் கொண்டது. தேள் கொட்டி இறந்து போகிற 75 சதவிகித இறப்புகளுக்கு இந்தத் தேள்கள்தான் பொறுப்பு. தேள்களின் விஷம் சைனைட் விஷத்தை விடப் பல மடங்கு அதிகம் விஷம் கொண்டவையாகக் கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது. இரையைப் பிடிப்பதற்கு மட்டுமே தேள் தன்னுடைய விஷத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. விஷம் கொண்ட சிலந்திகள், தவளை, பல்லிகள், பூச்சிகள்தான் தேளின் முக்கிய உணவு. உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் என்று வரும்பொழுது தற்காப்புக்காக இவை மனிதர்களைக் கொட்டிவிடுகின்றன. 

``ஒரு வருஷம்கூட சாப்டாம இருப்பேன்... ஆனா கொட்டுனா செத்துருவ!" - சர்வைவல் கதைகளில் இது வேறமாதிரி

பொதுவாகத் தேள் இரவில் இரை தேடும் உயிரினம். தேள் புற ஊதா ஒளியின் கீழ் ஒளிரும் தன்மை கொண்டது.  இந்த ஒளிரும் தன்மை தேள் ஆராய்ச்சியாளர்களின் பணியைக் கணிசமாகக் குறைக்கிறது. 100 வருடங்களுக்கு முன்னாள் சுமார் 600 தேள் இனங்கள் மட்டுமே கண்டறியப்பட்டிருந்தன. இரவில் ஒளிரும் தன்மை கொண்டதால்  விஞ்ஞானிகள் இப்போது யு.வி. (Ultraviolet) விளக்குகளைப் பயன்படுத்தி 2,000 வகையான தேள்களைக் கண்டறிந்துள்ளனர். தேள் தீயில் சிக்கி இறந்து போயிருந்தால் அதனுடைய தோல் இருளில் ஒளிராது, மாறாக இயற்கையாக இறந்திருந்தால் பல ஆண்டுகள் ஆனாலும் ஒளிரும். கரப்பான் பூச்சியைப் போலவே, இந்த உயிரினங்களும் தீங்கு விளைவிக்கும் கதிர்வீச்சைக் கண்டறிவதில் திறன் வாய்ந்தவை. மற்ற விலங்குகளுடன் ஒப்பிடும்போது அணுசக்தித் தாக்குதலிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான வாய்ப்பு இவற்றுக்கு  மிக அதிகம். தேள் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் உயிர் வாழக் கூடியவை. அதிகபட்சமாக 2 வருடங்களிலிருந்து எட்டு வருடங்கள் வரை உயிர் வாழக் கூடியவை. அதிகபட்சமாக 9 அங்குலம் வரை வளரக் கூடியவை. இவை இந்தியாவிலும், இலங்கையிலும் மட்டுமே காணப்படுகின்றன. 

தேள் நெருப்பால் சூழப்பட்டபோது விஷக் கொடுக்கால் தன்னைத்தானே குத்திக்கொண்டு தற்கொலை செய்துகொள்கிறது என்று ஒரு கட்டுக்கதை இருக்கிறது. அதில் உண்மை இல்லை, அவற்றின் விஷம் அறிவியல்பூர்வமாக  அவற்றுக்கு எந்த விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாது.