Published:Updated:

"கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு... எடப்பாடி பழனிசாமியின் நாடகம்!" பொறியாளர் வீரப்பன்

தமிழ்நாடும் இந்தியாவின் ஒரு மாநிலம்தான் என்று அரசியல் சட்டத்தில் சொல்லப்பட்டு இருந்தாலும், இந்திய அரசு அப்படி நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாகவோ, நடத்துவதாகவோ தெரியவில்லை. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் கோதாவரியிலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு 200 டி.எம்.சி தண்ணீர் எப்படிக் கிடைக்கும், யார் தருவார்கள், அதை எப்படி நிறைவேற்றுவார்கள்?

"கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு... எடப்பாடி பழனிசாமியின் நாடகம்!" பொறியாளர் வீரப்பன்
"கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு... எடப்பாடி பழனிசாமியின் நாடகம்!" பொறியாளர் வீரப்பன்

டந்த வாரம் கோதாவரி-காவிரி இணைப்பால் தமிழகத்தில் தண்ணீர் பஞ்சம் தீரும் என்று முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமி தெரிவித்துள்ளார். தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகவும் நீர்ப்பாசனத்துறை அமைச்சராகவும் பதவிவகித்து வரும் தமிழக முதல்வர், கோதாவரி ஆற்றின் தண்ணீர் தமிழகத்துக்கு வரப்போகிறது. 60,000 கோடி ரூபாயில் கோதாவரி, கிருஷ்ணா, பெண்ணையாறு, பாலாறு வழியாகக் காவிரிக்கு ஆண்டுதோறும் 200 டி.எம்.சி தண்ணீர் தமிழகத்துக்குத் தடையின்றி கிடைக்கும். தமிழகத்தின் தண்ணீர் பஞ்சம் முழுவதும் தீர்ந்துவிடும் என்று நம்புகிறார். தமிழக மக்களையும் முதல்வர் நம்பச் சொல்கிறார். இதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு அரசியல்வாதிகளும், நன்கறியாத நீர் மேலாண்மை ஆர்வலர்களும் இந்தத் திட்டத்தைப் பெரிதும் வரவேற்கின்றனர். 

கடும் வெயிலால் தமிழகத்தில் குடிநீருக்கே பெரும் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடுகிறது. சென்னையைச் சுற்றியுள்ள ஏரிகள், குவாரிகளில் தண்ணீர் இல்லை. சென்னையைச் சுற்றியுள்ள மாவட்டங்களிலிருந்து நிலத்தடி நீர் லாரிகளில் சென்னை மாநகருக்குப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மக்கள் தண்ணீர் எங்கே என்று அரசைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் சமயத்தில், கோதாவரி-காவிரி இணைப்பு திட்டத்தைச் சொல்லி மக்களுடைய கவனத்தைத் திசைதிருப்புகிறார் தமிழக முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமி. "தமிழக முதல்வர் தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஓர் அரசியல் நாடகத்தை நடத்துகிறார். அனைவரும் உஷாராக இருக்க வேண்டிய தருணம் இது” என்று எச்சரிக்கிறார் மூத்த பொறியாளர் அ.வீரப்பன்.

தொடர்ந்து இதுகுறித்து அவர் பேசியபோது, “காவிரியில் ஏன் தண்ணீர் வரவில்லை? கர்நாடக அரசும் மத்திய அரசும் தமிழ்நாட்டை எப்படி ஏமாற்றியும் வஞ்சித்தும் வருகின்றன. தற்போதுகூட கர்நாடகத்தால் காவிரி மேலாண்மை ஆணையம் உத்தரவிட்ட தண்ணீரின் அளவை வழங்க முடியும். ஆனால், கர்நாடகா வழங்காது. அதைப் பெறுவதற்குத் தமிழக அரசும் முயற்சி செய்யாது. தற்போது இந்திய மாநிலங்களுக்கிடையே நடக்கும் நிகழ்வுகளை வைத்துப் பார்க்கும்போது இந்திய நதிகளின் இணைப்பு, குறிப்பாகக் கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு இன்றைக்கோ நாளைக்கோ நடைபெற வாய்ப்பே இல்லை என்பது தெளிவாகத் தெரியும்.

தமிழ்நாட்டில் ஆண்டுக்கு 925 மி.மீ மழை பெய்தாலும் தண்ணீர் பற்றாக்குறை தலைவிரித்து ஆடும் நிலைமைக்குக் காரணம் ஆட்சியாளர்கள்தான். இது மறுக்க முடியாத உண்மை. தமிழகம், அண்டை மாநிலங்களான கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா மாநிலங்களையே தண்ணீருக்காக எப்போதும் நம்பியிருக்க வேண்டியிருக்கிறது. இந்திய அரசியல் சாசன சட்டப்படி மேற்கொள்ளப்பட்ட தண்ணீர் பகிர்ந்தளிப்பு அரச ஒப்பந்தங்களை செயற்படுத்தப்படுவதைவிட, மீறுவதிலேயே அண்டை மாநிலங்கள் குறியாக இருக்கின்றன. கேரள அரசு, முல்லை பெரியாற்றிலும் சிறுவாணியிலும் நமக்கு அளிக்க வேண்டிய தண்ணீரை எவ்விதக் காரணமுமின்றி தடுத்தே வந்துள்ளது. 

"கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு... எடப்பாடி பழனிசாமியின் நாடகம்!" பொறியாளர் வீரப்பன்

கர்நாடகா அரசு 1924 காவிரி ஒப்பந்தப்படி எந்தக் காலத்திலும் தமிழ்நாட்டுக்குத் தண்ணீரைத் தந்ததில்லை. 205, 192, 177.25 டி.எம்.சி தண்ணீரைத் தமிழகம் காவிரியில் பெற்றதாக நம்முடைய அரசு தகவல்கள் தெரிவிக்கவில்லை. உச்ச நீதிமன்ற அறிவுறுத்தல்கள், தீர்ப்பு, காவிரி மேலாண்மை ஆணையத்தின் உத்தரவு, இவற்றையெல்லாம் கர்நாடக அரசு எந்தக் காலத்திலும் ஒரு பொருட்டாகக் கருதிச் செயற்படுத்தியதேயில்லை. ஆந்திர அரசு பாலாற்றில் நமக்குத் தர வேண்டிய 40 டி.எம்.சி தண்ணீரை முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட தடுப்பணைகளைக் கட்டி, தண்ணீரைத் தேக்கிவருகிறது. கண்டலேறு, பூண்டி கால்வாய் மூலமாகக் கிருஷ்ணா நதிநீரில் ஆண்டுக்கு 12 டி.ம்.சி-யை, கடந்த பல ஆண்டுகளாக வழங்கவே இல்லை. இந்த ஆண்டு 1 டி.எம்.சி தண்ணீர்கூட சென்னைக்கு வரவே இல்லை. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் கோதாவரி - கிருஷ்ணாவிலிருந்து, தமிழ்நாட்டுக்கு ஆண்டுக்கு 200 டி.எம்.சி தண்ணீரை ஆந்திராவோ, கர்நாடகாவோ, மகாராஷ்ட்ராவோ எப்படி நமக்குத் தரும்? மத்திய அமைச்சர் நிதின்கட்கரி, நீர்வளத்துறை அமைச்சராக இருந்துகொண்டு எந்தத் திட்டத்தையும் தீட்டலாம். ஆனால், அதை உண்மையில் நடைமுறைப்படுத்த இயலாது. 

கோதாவரி, கிருஷ்ணா நதிகளில் ஓடும் வெள்ள மிகை நீரின் உரிமைக்காரர்களான மகாராஷ்ட்ரா, கர்நாடகா, தெலங்கானா, ஆந்திரா மாநிலங்கள் 'எங்களிடம் வெள்ள மிகை நீர் இருக்கிறது. அதைத் தமிழ்நாட்டுக்குத் தருவோம்' என்று சொன்னதும் கிடையாது. எழுத்திலும் எந்த உறுதிமொழியும் தரவில்லை. இவற்றைக் கேட்டுப்பெறத்தக்க அரசியல் வலிமையும் தமிழ்நாட்டு அரசியல் தலைவர்களுக்கில்லை என்பதே யதார்த்தம். 

தமிழ்நாடும் இந்தியாவின் ஒரு மாநிலம்தான் என்று அரசியல் சட்டத்தில் சொல்லப்பட்டு இருந்தாலும், இந்திய அரசு அப்படி நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாகவோ, நடத்துவதாகவோ தெரியவில்லை. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் கோதாவரியிலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு 200 டி.எம்.சி தண்ணீர் எப்படிக் கிடைக்கும், யார் தருவார்கள், அதை எப்படி நிறைவேற்றுவார்கள். ஒரு பேச்சுக்காக ஒப்புக் கொண்டாலும்கூட எத்தனை ஆண்டுகளில் இந்தத் திட்டம் நிறைவேற்றப்படும்? தமிழ்நாட்டு நீர்ப்பாசனத்துறை வல்லுநர்களையும், தலைமைப் பொறியாளர்களையும் கேளுங்கள். 60,000 கோடி ரூபாய் திட்டச் செலவில் தமிழ்நாட்டின் பங்கு என்ன? தமிழக முதல்வர் இத்திட்டத்தைப் பற்றி பரப்புரை செய்யும்போது மக்களுக்குத் தெளிவாக விளக்க வேண்டும்.

"கோதாவரி - காவிரி இணைப்பு... எடப்பாடி பழனிசாமியின் நாடகம்!" பொறியாளர் வீரப்பன்

இன்னொன்று நதிநீர் இணைப்பு என்பது அவ்வளவு எளிதாகச் செயல்படுத்தும் திட்டமல்ல. வட இந்தியாவில் 14 இணைப்புகளையும் தென்னிந்தியாவில் 16 இணைப்புகளையும் (37 பெருநதிகளை) இணைத்துச் செய்ய வேண்டிய மாபெரும் திட்டமாகும். இதற்கு இன்னும் 50 ஆண்டுகள்கூட ஆகலாம். இந்தக் கோதாவரி - காவிரி இணைப்பால் பெரும் வெள்ளக் காலங்களில் (4 ஆண்டுகளுக்கொரு முறை) ஓர் ஆண்டுக்கு 20 - 30 நாள்களுக்கு மட்டுமே தண்ணீர் வர வாய்ப்புள்ளது. மீதி 11 மாதங்களும் பழைய மாதிரி எல்லா ஆறுகளும் வறண்டே கிடக்கும். நதிநீர் இணைப்பு நதிகளின் ஆற்றுப்போக்கைக் கண்டிப்பாக மாற்றி சுற்றுச்சூழலைப் பெரிதும் பாதிக்கும் என்று சுற்றுச்சூழல் வல்லுநர்கள் உறுதியாகத் தெரிவிக்கிறார்கள். 

நதிநீர் இணைப்பால் தமிழகத்துக்குப் பெரும் பயன்கிடைப்பதாகத் தேசிய நீர் மேம்பாட்டு முகமையின் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கவில்லை. காவிரியில் கூடுதலாகக் கிடைப்பது 50 டி.எம்.சி-க்குக் குறைவே. மிகை நீர் மாநிலங்கள் (கேரளா உட்பட) நதிநீர் இணைப்பை எதிர்க்கவே செய்கின்றன. பேச்சளவில்கூட அந்த மாநிலங்கள் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. இப்படியிருக்கும் சூழ்நிலையில் தமிழகத்தில் மட்டும் நதிநீர் இணைப்பு பற்றி அரசியல்வாதிகள் வாய்ச்சவடால் அடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நதிநீர் இணைப்பு இயற்கை வளங்களான காடு, மழை, செடி முதலிய பல்லுயிர் பெருக்கத்தைப் பெரிதும் பாதிக்கும். குறிப்பாக மலைவாழ் மக்கள், பழங்குடிகள் புலம்பெயர வேண்டியிருக்கும். இதற்கு நர்மதை நதியில் கட்டப்பட்ட சர்தார் சரோவர் அணையே எடுத்துக்காட்டு. ஆறுகளை இணைக்கும்போது இடையில் இணைப்பாறுகளை உருவாக்க பெரும் செலவு பிடிக்கும். கோதாவரி - காவிரி இணைப்புக்குப் பதிலாகச் செலவு மிகக் குறைவாகப் பிடிக்கும் குறுகிய காலத்தில் நிறைவேற்றத்தக்கத் திட்டங்களைத் தமிழ்நாட்டில் செயல்படுத்துவது நல்லது. 

தமிழ்நாட்டில் இருக்கிற 39,000-க்கும் மேற்பட்ட நீர்வளங்களை முறையாகப் பேணி காக்காமல் விட்டுவிட்டு, நதிநீர் இணைப்புக்கு அலைவது கையாலாகத்தனம். ஏரி, குளங்கள் போன்ற நீர்நிலைகளைத் தூர்வாரி, சீரமைக்க வேண்டும். கூடுதலாக மழை நீரைச் சேகரிக்க ஒரு மீட்டர் அளவுக்காவது ஏரிகளை ஆழப்படுத்த வேண்டும். அரசுக் கட்டடங்களில் மழைநீரைச் சேமிக்கச் சிறப்பு நிதி ஒதுக்கப்பட வேண்டும். காவிரிப் பாசனப் பகுதியில் ரூ. 15,000 கோடிக்குப் பாசன மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். ஆற்றுமணலை அள்ளி விற்பதை அறவே நிறுத்த வேண்டும். இதற்காகப் பகுதி நேரக் கூடுதல் பணியாளர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும். அரசியல்வாதிகளுக்கும் அரசுத்துறை அதிகாரிகளுக்கும் இதில் பொறுப்பும் கடமையும் உண்டு. இந்த அடிப்படையான சமுதாய நல்லொழுக்கம் ஏற்படாதவரைத் தமிழ்நாட்டில் தண்ணீர் பஞ்சத்தைப் போக்க முடியாது. தமிழ்நாட்டில் மேற்கொள்ள வேண்டிய நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் குறித்து பசுமை விகடன் இதழில் ‘தண்ணீர்: அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல்’ என்ற தொடர் கட்டுரைகளில் குறிப்பிட்டுள்ளேன். 

இன்றைக்கு இருக்கும் சூழ்நிலையில் உடனடியாகச் செயல்படுத்தவியலாத கனவுத் திட்டங்களை வாக்கு வங்கிக்காகப் பரப்புரை செய்வது சரியான செயல் அல்ல. ஒரு மாநிலத்தின் முதல்வரே இதுபோன்ற பேச்சுகளில் ஈடுபடுவது அறிவுத்தனமாகாது. வறட்சியால் மக்களுக்கு நீரில்லையென்றால், அதற்கான வழிகளை ஆராயுங்கள். நம் மாநில எல்லைக்குள் செயல்படுத்த வேண்டிய திட்டங்களே நிறைய உள்ளன. அதை விடுத்து ஓட்டு வங்கிக்காக நடைமுறைப்படுத்தப்படாத திட்டங்களை வீணே பிடித்துத் தொங்கிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை” என்கிறார் காட்டமாக.

Vikatan