Published:Updated:

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

ஊட்டியின் ஆறுகளுக்கும், கர்நாடாகாவிற்கும் இருக்கும் தொடர்பை முழுமையாக அறியாதவர்களே போலியான செய்திகளைத் தொடர்ந்து பரப்புகின்றனர். நீலகிரியின் மொத்த நீரியல் அமைப்பும் எப்படி இயங்குகின்றன தெரியுமா?

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?
ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

நீலகிரி தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான பல்லுயிர் மண்டலமாகும். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையும் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையும் சந்திக்கும் மலைப்புள்ளி நீலகிரி மலைதான். கேரளா, கர்நாடகா, தமிழகம் என மூன்று மாநிலங்களின் மிக முக்கியமான நீர்த்தொட்டியாக நீலகிரி உள்ளது. ஆம், இம்மூன்று மாநிலங்களுக்கும் நீராதாரத்தை வழங்குகின்றன நீலகிரியின் சோலைக்காடுகள் மற்றும் புல்வெளிகள். மாயாறு, பவானி, காவேரி, கபினி, புன்னம்புழா, கபினி, சாலியாறு என முக்கியமான ஆறுகளுக்கும் இன்னும் பல சிற்றோடைகளுக்கும் நீரை வழங்குவதில் நீலகிரி மலைகளின் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. 

தென்மேற்குப் பருவமழை, வடகிழக்குப் பருவமழை என இரண்டு மழைக்காலங்களிலும் நீலகிரியில் மழை பொழிகிறது. தென்மேற்குப் பருவமழைக்காலங்களில் மே மாதம் முதல் ஆகஸ்ட் வரை கூடலூர், பந்தலூர், தேவாலா, நாடுகாணி மற்றும் முக்குருத்தி தேசியப்பூங்கா அமைந்துள்ள அப்பர்பவானி முதல் முக்குருத்தி வரையிலான சோலைக்காடுகள், புல்வெளிகளில் அதிகமாக மழை பொழிகிறது. உதகமண்டலம், குன்னூர், கோத்தகிரி, மஞ்சூர் பகுதிகளுக்கும் பரவலாக நல்ல மழை கிடைக்கிறது. சராசரியாக 1335 மி.மீ வரை மழை கிடைக்கிறது. அதே போல வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலமான அக்டோபர், நவம்பர் மாதங்களிலும் நல்ல மழை கிடைக்கிறது. 

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

பவானி ஆறு உற்பத்தியாகும் இடம்

மழை சேமிப்பு

சோலைக்காடுகளில் மட்கிய இலை தழைகள், பஞ்சுப் பொதி போன்று மண்ணில் ஓர் அடுக்காக அமைந்துள்ளன. இவை பெருமளவில் மழையை உள்ளிழுத்துக் கொள்வதால் பெருமழைக்காலங்களில் மண் அரிப்பு ஏற்படாமல் நீர் சேமிக்கப்பட்டு மண்ணிலும் அருகிலுள்ள ஓடைகள், நீர்நிலைகளுக்கும் அனுப்பி வைக்கப்படுகிறது. அதுபோலவே பரந்து விரிந்து காட்சியளிக்கும் புல்வெளிகளில் பெரும் மழைக்காலங்களில் புற்களின் வேர்களில் அமைந்துள்ள பஞ்சு போன்ற அமைப்பு, நீரை உறிஞ்சிய பின் சிறிது சிறிதாக வெளியேற்றுகிறது. இந்நீரானது வடிந்து சோலைக்காடுகளின் பள்ளத்தாக்குகளில் அமைந்துள்ள நீர்நிலைகளில் சேர்ந்து வற்றாத ஜீவநதிகளாய் ஓடுகிறது. இதுபோன்ற நீர்நிலைகளை மறித்துத்தான் அணைகள் கட்டப்பட்டு, நீர் தேவையான இடங்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. 

பவானியாற்றின் கொடை நீலகிரி

பவானியாறு நீலகிரியில்தான் உற்பத்தியாகிறது. அப்பர்பவானி, எமரால்டு, அவலாஞ்சி, பார்சன்ஸ்வேலி, போர்த்தி, முக்குருத்தி, பைக்காரா, கிளன்மார்கன், சிங்காரா, மாயாறு ஆகிய அணைகள் ஒரே வரிசையாக அதாவது ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையதாக உள்ளன. அதாவது அப்பர்பவானியில் வெளியேறும் உபரிநீர் தொடர்ச்சியாக அடுத்தடுத்த அணைகளுக்குச் சென்று, கிளன்மார்கனிலிருந்து 9 கி.மீ சுரங்கப்பாதை வழியாகச் சென்று சிங்காரா, மசினகுடி வழியாக மாயாறு அணைக்குச் செல்கிறது. இங்கிருந்து வெளியேறும் நீர், மாயாறு வழியாகச் சென்று கர்நாடகாவின் வனப்பகுதிகளில் பாய்ந்து தெங்குமராடா வழியாக கஜல் குட்டை என்னுமிடத்தில் கலக்கிறது. அங்கிருந்துதான் பவானியாறு தொடங்குகிறது. மாயாறு அங்கே கலந்து, பின் பவானி கூடுதுறையில் காவேரியாற்றுடன் கலக்கிறது. அடிக்கடி இணையத்தில் கர்நாடகாவிற்குச் செல்லும் நீரை மறித்து, ஊட்டியில் அணைகட்ட கோரிக்கை விடுத்துப் போராடும் இளைஞர்கள் குறித்த செய்திகள் வந்துகொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால், உண்மையில் ஊட்டியில் அணைகட்ட முடியாது. 

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

குந்தா

கர்நாடகாவிற்குச் செல்லும் நீர் மீண்டும் பவானியாற்றில் கலக்கிறது என்பதை அறியாதவர்களே பரபரப்பிற்காக இப்படியான செய்திகளை வெளியிடுகின்றனர். இவை வெறும் காமெடிச் செய்திகளே. குந்தா, கெத்தை, மஞ்சூர்ப் பகுதிகளில் உள்ள அணைகளின் நீர் பில்லூர் அணைக்குச் செல்கிறது. அங்கிருந்து பரளிக்காடு வழியே மேட்டுப்பாளையத்தில் பவானியாற்றில் கலக்கிறது. குன்னூர், கோத்தகிரி பகுதிகளிலிருந்து செல்லும் நீரோடைகளும் பவானியாற்றில்தான் கலக்கிறது. கூடலூர், தேவாலா, பந்தலூர், சேரம்பாடி பகுதிகளில் ஓடும் சிற்றாறுகள் கேரளாவிற்கு முக்கிய நீராதாரமாக உள்ளது.
 
பாண்டியாறு புன்னம்புழா திட்டம்

பாண்டியாறு என்பது முக்குருத்தி மலையில் உற்பத்தியாகும் ஆறாகும். இதனுடன் நீலகிரி சிகரம் அமைந்துள்ள பகுதிகளில் உற்பத்தியாகும் நீரும் சேர்ந்து, கூடலூர் அருகே ஓவேலி எல்லமலை வழியாக சீபுரம், சூண்டி, பார்வுட் எனக் கடந்து மரப்பாலம் செல்கிறது. அங்கு தமிழகத்தின் சிரபுஞ்சி என்றழைக்கப்படும் தேவாலா, மரப்பாலம் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பெய்யும் தொடர்ச்சியான கனமழை வழியே பெறப்படும் நீரும் சேர்ந்து இரும்புப்பாலம் அருகில் உள்ள வனப்பகுதிக்குள் சென்று கேரள வனப்பகுதிக்குள் செல்கிறது. அங்கு பாண்டியாறு புன்னம்புழா என்ற பெயரில் ஓடுகிறது. இந்த ஆற்றைத் தடுத்து அணைக்கட்ட 1960-ல் பாண்டியாறு புன்னம்புழா திட்டம் வரையறுக்கப்பட்டது. கிடைக்கும் 14 டிஎம்சி தண்ணீரை 7 டிஎம்சி வீதம் தமிழகமும், கேரளமும் நீரைப் பகிர்ந்து கொள்வதென்றும் கிடைக்கும் மின்சாரத்தைக் கேரளா எடுத்துக்கொள்ளும் எனவும் திட்டம் வரையறுக்கப்பட்டது. பின்னர் பெருமளவில் விவசாய நிலங்கள், குடியிருப்புகள் பாதிக்கப்படுவதோடு சுற்றுச்சூழலும் பெருமளவு பாதிக்கப்படும் என்பதால் அத்திட்டம் கிடப்பில் போடப்பட்டது. 

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

பாண்டியாறு புன்னம்புழா திட்டம்

இந்தத் திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டால் பவானிக்குக் கூடுதலாக 7 டிஎம்சி நீர் கிடைக்கும். அணை கட்டாமல் சிறு தடுப்பணை கட்டி சுரங்கப்பாதை அல்லது பெரிய குழாய் மூலம் கூட பாண்டியாறு நீரை முதுமலை வழியே மாயாற்றோடு இணைத்து பவானி கொண்டு வரலாம். ஆனால் அங்கு பெருமளவில் பல்லுயிர்ச்சூழல் பாதிக்கப்படும். குறிப்பாக தற்போது தேவாலா, நாடுகாணி, மரப்பாலம் பகுதிகளில் யானை மனித மோதல்களால் பலர் இறக்கும் சம்பவங்கள் தொடர்கின்றன. இந்தத் திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டால் யானைகள் இன்னும் அதிக அளவில் காட்டைவிட்டு வெளியேறி மேலே வரும். அப்போது அங்கு இன்னும் பிரச்னைகள் தீவிரமாகும். பல்லுயிர் மண்டலமும் கடுமையாக பாதிக்கப்படும். எனவே, இந்தத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தாமல் இருப்பதே சூழலுக்கு நல்லது.

தூர்வாரப்படாத அணைகள்

நீலகிரியின் அணைகள் எதுவும் பெரும்பாலும் தூர்வாரப்படவில்லை என்பதே உண்மை. ஒவ்வொரு மழைக்காலத்திலும் நீரோடு சேறும் கலந்துதான் அணைகளில் சேர்கிறது. இந்தச் சேற்றை குறிப்பிட்ட கால இடைவெளிகளில் நீர்மட்டம் குறையும் காலங்களில் தூர்வாரினால் மழைக்காலங்களில் அதிக மழைநீரைச் சேமிக்க முடியும். ஆனால், பெரும்பாலான அணைகளில் 10 முதல் 15 அடிகளுக்குச் சேறு நிரம்பியுள்ளது. இதனால் அணையின் நீர்மட்டம் உயர்ந்தும் பயனில்லாமல் போகிறது. 

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

பைக்கரா

குன்னூரில் குடம் தண்ணீர் பத்து ரூபாய்!

குன்னூரில் வெயில் காலங்களில் குடிநீர்ப் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடுகிறது. குன்னூரின் குடிநீர்த்தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் ரேலியா அணை ஆங்கிலேயர்கள் காலத்தில் 1941-ல் பத்தாயிரம் மக்களின் குடிநீர்த் தேவைக்காகக் கட்டப்பட்டது. இவ்வணையின் நீர் மட்டம் 42 அடி. இன்று குன்னூரின் மக்கள் தொகை 1.5 லட்சம் ஆகும். தற்போது 20 நாள்களுக்கு ஒருமுறை நகராட்சி நிர்வாகத்தால் குடிநீர் வழங்கப்படுகிறது. இதனால் மக்கள் கடுமையாகப் பாதிப்படைந்துள்ளனர். ஒரு குடம் நீரின் விலை 10 ரூபாய் என விற்கப்படுகிறது. 500 லிட்டர் பேரல் நீர் 400 முதல் 500 வரை விற்கப்படுகிறது. ஓட்டல்களுக்கும், வீடுகளுக்கும் நீர் விற்கப்படுகிறது. நகராட்சி நிர்வாகம் உருப்படியான நடவடிக்கைகளை எடுத்ததாகத் தெரியவில்லை. காரணம், கரன்சி. குடிநீர்த்திட்டம் கொண்டுவர முயற்சி செய்து சரியான நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. மேலும் தற்போது ரேலியா அணையில் 32 அடி தண்ணீர் கொள்ளளவு இருந்தும் 20 நாள்களுக்கு ஒருமுறை திறந்துவிடுவது ஏன் என்ற பொது மக்களின் கேள்விக்கு பதிலில்லை. 

தனியார் நீர் விற்பனையாளர்கள் நீரை எங்கிருந்து எடுத்துவருகின்றனர், அவை சுத்தமானதுதானா என்ற கேள்விக்கும் விடையில்லை. இம்மாதம் கோடைக்காலங்களில் ஓரளவு மழை பெய்துவரும் நிலையில் தண்ணீர் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் திறந்துவிடுவதில்லை. நகராட்சி நிர்வாகம் கோடையைச் சமாளிக்கவே தண்ணீர் இருப்பு வைத்துள்ளோம் என்கிறார்கள். மேலும் ரேலியா அணை சரியாகத் தூர்வாரப்படாமல் இருப்பதும் அணையில் நீர் ஊற்றுகள் சேற்றினால் மூடப்பட்டுள்ளதால்தான் நீர்மட்டம் குறைகிறது என்றும் பொதுமக்கள் குற்றம் சுமத்துகின்றனர். இதற்கு நிரந்தரத் தீர்வு போர்த்தி அல்லது பார்சன்ஸ்வேலி அணையிலிருந்து குன்னூருக்கு குழாய் மூலம் மாவட்ட நிர்வாகம் தண்ணீர் கொண்டு வருவதே தீர்வாக இருக்க முடியும் என்று மக்கள் கூறுகின்றனர். காரணம் உதகைக்கு பார்சன்ஸ்வேலி நீரே குடிநீராகக் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. எனவே, இது சாத்தியமானதுதான். மேலும் குன்னூரின் சராசரி மழையளவு ஆண்டுக்கு 300-400மி.மீ. எனவே, நீர் சேமிப்பை வலுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். 

ஊட்டியில் அணையைக்கட்டி கர்நாடகா செல்லும் தண்ணீரையெல்லாம் தடுக்கவேமுடியாது... ஏன் தெரியுமா?

காத்ரின் அருவி

உதகை மற்றும் கோத்தகிரிப்பபகுதிகளில் ஓரளவு தண்ணீர்ப் பிரச்னை குறைவாகவே உள்ளது. காரணம் சிறு தடுப்பணைகள் மூலம் தண்ணீர் சேமிக்கப்பட்டு தினசரி அல்லது ஒருநாள்விட்டு ஒருநாள் என வழங்கப்படுகிறது. சில இடங்களில் வாரத்திற்கு ஒரு முறை என வழங்கப்படுகிறது. உதகை, குன்னூர், கோத்தகிரி போன்ற நகரங்களில் பெருமளவில் சுற்றுலாவாசிகள் வருவதால் நீரின் நுகர்வு அதிகரித்துள்ளது. அதற்கேற்ற கட்டமைப்பை அரசு ஓரளவே செய்துள்ளது. நகரங்களுக்கான குடிநீர்த்திட்டத்தை இன்னும் மேம்படுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் இனிவரும் காலங்களிலாவது பிரச்னைகளைச் சமாளிக்க முடியும். நீலகிரியில் போர்வெல் அமைத்து நிலத்தடி நீரை எடுக்கத் தடை உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

செயற்கைக் காடுகளான சீகை எனும் வாட்டல், பைன், யூகலிப்டஸ் மரங்கள் குறைக்கப்படவேண்டும். சௌத் இண்டியா விஸ்கோஸ், காகிதத் தொழிற்சாலைகளுக்காக இயற்கைக் காடுகளை அழித்து 1960-களுக்குப் பின்னர் பயிரிடப்பட்ட வாட்டல் மரங்களை விஸ்கோஸ் ஆலைகள் மூடப்பட்டுள்ள நிலையில் தற்போது வாட்டல் மரங்களை முழுவதுமாக நீக்கப்பட்டு அங்கு சோலைக்காடுகள் அமைக்கப்படவேண்டும். குறிப்பாக நீர்நிலைகளின் அருகிலுள்ள வாட்டல் காடுகள் அழிக்கப்பட்டு அங்கு இயற்கையான மரங்கள் வளர்க்கப்பட வேண்டும். இதனால், வரும் காலங்களில் மண்வளமும், நீர்வளமும் பெருமளவில் பாதுகாக்கப்படும் சூழல் உருவாகும். 
                                            
- மலைநாடன் ஆசாத்

Vikatan