Published:Updated:

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

நான்கு நாள்கள் போராடி மீண்ட இந்த ராப்பின் கதை தனிமனித சாகசங்களைவிடவும் சுவாரஸ்யமானது.

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!
ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

டல்,  மனிதர்களுக்குத்  தன்னுடைய கருணையையும் காட்டியிருக்கிறது, கொடூர முகத்தையும் காட்டியிருக்கிறது. இயற்கையின் படைப்பில் கடல் பல ராஜ்ஜியங்களை உருவாக்கியிருக்கிறது, பல வல்லரசுகளைப் பயமுறுத்தியிருக்கிறது. கடலைப்போல மாமருந்து இல்லை, கடலைப்போல பெரிய அச்சுறுத்தலும் இல்லை. தனிமையும் கடலும் மனதோடு உரையாடும் வல்லமை பெற்றவை;  அப்படி நான்கு நாள்கள் தண்ணீர் உணவு என்று எந்த ஆகாரமும் இல்லாமல் கடலில் உயிருக்குப் போராடி மீண்டு வந்த ஒருவனின் சர்வைவல் கதை இது.

நியூசிலாந்து கடற்படையைச் சேர்ந்தவர் ராப் ஹெவிட். வயது 38. நியூசிலாந்து  கடற்படையில் 20 வருடங்களாகப் பணிபுரிகிறார். அவருக்குத் திருமணமாகி ஒரு மகன் இருக்கிறார். வாழ்க்கையில் புதிதாக ஏதாவது ஒன்றைச் செய்ய வேண்டும் என்கிற எண்ணம் அவருக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே இருந்தது. வேலையில் இருந்து ஒன்பது வாரங்கள் விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு புதிதாக ஏதாவது செய்யலாம் என்று முடிவு செய்கிறார். கடற்படையில் பணிபுரிந்ததால் சாகசமான ஏதாவது ஒன்றைச் செய்யலாம் என முடிவெடுக்கிறார். ஆழ்கடலுக்குப் பயணம் செய்வது என முடிவு செய்து அருகிலிருந்த அண்டர்வாட்டர் டைவ் ஸ்டேஷன் செல்கிறார். ராணுவத்தில் பணிபுரிந்த அனுபவம் இருப்பதால் ஆழ்கடலுக்குள் குதிக்கிற குழுவோடு இணைந்து பயணம் செய்வதென முடிவெடுக்கிறார். அவரின் மனைவியிடம் தன்னுடைய பயணம் குறித்துப் பேசுகிறார். ஆனால், அவரின் மனைவி வேண்டாம் எனத் தடுக்கிறார். மனைவியைச் சமாதானப்படுத்தி  2006-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 5-ம் தேதி அவருடைய மொத்தக் குழுவும் கடலுக்குள் செல்கிறது.

நியூசிலாந்தின் மனா தீவில் இருந்து மூன்று நாட்டிக்கல் மைல்களுக்கு அப்பால் கடலில் படகு நிறுத்தப்பட்டது. அவர்களது குறிக்கோள் ஆழ்கடலில் இருக்கிற CRAYFISH என்கிற கடல் நண்டுகளைப் பிடித்துக்கொண்டு மீண்டும் படகுக்குத் திரும்புவதுதான். ஒவ்வொருவரும் ஆழ்கடலில் எவ்வளவு நேரம் இருக்கிறோம், எவ்வளவு கடல் நண்டுகளைப் பிடித்து வருகிறோம் என்பது வெற்றியாகப் பார்க்கப்பட்டது.

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

கடலில் குதிப்பவர்கள் பாதுகாப்புக்காக இரண்டு பேர் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஆழ்கடலுக்குள் செல்வார்கள். பாதுகாப்பு உபகரணங்களுடன் முதுகில் ஆக்சிஜன் சிலிண்டரைக் கட்டிக்கொண்டு படகிலிருந்து எல்லோரும் கடலுக்குள் குதிக்கிறார்கள். ஆழ்கடலுக்குள் செல்வது என்பது ராப்புக்கு மிகப்பெரிய ஒரு கனவாகவே இருந்தது. இப்போது கிட்டத்தட்ட அது உறுதியாகிவிட்டது. சக நீச்சல் வீரருடன் கடலின் தரைதளத்துக்குச் சென்றுகொண்டிருக்கிறார். கடலின் தரைதளத்துக்கு வந்தவர் அங்கிருக்கிற பாறைகளைத் தொட்டு தன்னுடைய சாதனையை நினைத்து பெருமிதம் கொள்கிறார். தரைதளத்தை அடைந்த ஒவ்வொருவரும் அரிய வகையான கடல் நண்டுகளைத் தேடி பயணிக்கிறார்கள். ராப் நண்டுகளைத் தேடுகிறார், எதுவும் கிடைக்காததால் 20 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் படகுக்குத் திரும்புகிறார். அவரோடு ஆழ்கடலுக்குப் பயணித்த எல்லோருமே படகை வந்தடைகின்றனர். படகுக்குத் திரும்பிய சில வீரர்கள் தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த நண்டுகளை எடுத்து எல்லோருக்கும் காண்பிக்கிறார்கள். ராப் நண்டு இல்லாமலேயே திரும்புகிறார். நண்டு இல்லாமல் படகுக்குத் திரும்பியது அவருக்கு வருத்தத்தைக் கொடுக்கிறது. கடற்படையில் பணிபுரிந்தவர் என்பதால் அவமானப்பட்டதாகக் கருதுகிறார். அவரது ஈகோ அவரை மீண்டும் கடலுக்குள் செல் என உள்ளே இருந்து சொல்லிக்கொண்டே இருந்தது. மீண்டும் அன்றைய தினம் 4 மணிக்கு ஆழ்கடலுக்குச் செல்வது என மீண்டும் முடிவெடுக்கிறார். 

அவருக்குத் துணையாக வந்த சக வீரருடன் மீண்டும் கடலுக்குள் குதிக்கிறார். ஆனால், அவருடன் பயணித்த சக நீச்சல்வீரரின்  பாதுகாப்பு உபகரணங்களில் கோளாறு ஏற்படவே அவரால் தொடர்ந்து நீந்தமுடியாமல் போகிறது. தொடர்ந்து தொழில்நுட்பகோளாற்றுடன் கடலின் அடிமட்டத்துக்குச் செல்வது பாதுகாப்பானதாக இல்லை என்பதால் துணைக்கு வந்தவர் மீண்டும் படகுக்குத் திரும்புகிறார். ராப்புக்கு முன்னால் இருப்பது இரண்டே வாய்ப்புகள்தான். ஒன்று தனியாக ஆழ்கடலுக்குள் செல்ல வேண்டும், அல்லது மீண்டும் படகுக்கே திரும்பிச் செல்ல வேண்டும். எப்போதும் ஆழ்கடலுக்குள் பயணிக்கிற நீச்சல்காரர்கள் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக இரண்டு பேரும் சேர்ந்து செல்வார்கள். ஆனால், நிலைமை இப்போது அப்படியாக இல்லை. சகவீரர் மீண்டும் படகுக்கு திரும்ப ராப் கடலின் தரைதளத்துக்குச் செல்வதென முடிவெடுத்துப் பயணிக்கிறார். இயற்கையின் படைப்பில் கடலைப் புரிந்துகொண்டவர்களே கிடையாது. ஏனெனில் அதன் படைப்பு அப்படி. அதனுடைய ஆழமும் அடர்த்தியும் அதற்கே உரிய குணங்கள். எப்போது அமைதியாக இருக்கும் எப்போது கொந்தளிக்கும் என்பதை அவ்வளவு எளிதில் கணிக்க முடியாது. 

கடலின் தரைதளத்துக்கு வருகிறவர் இருக்கிற கடல் பாசிகள் மற்றும் கடல்தாவரங்களைப் பார்க்கிறார். அவருடைய மனைவிக்குக் கடல்பாசிகள் மற்றும் கடல் தாவரங்கள் பிடிக்கும் என்பதால் அங்கே இருக்கிற சில தாவரங்களையும் சில பாசிகளையும் எடுத்து தன்னுடைய பையில் போட்டுக் கொள்கிறார். ஆனால், கடல் ஆழத்துக்கு வந்திருப்பது நண்டுகளைத் தேடி என்பதால் மீண்டும் நண்டுகளைத் தேடி ஆழ்கடலின் பாறைகளுக்குள் செல்கிறார். ஒரு CRAYFISH நண்டு தென்படவே அதைப் பின்தொடர்ந்து பயணிக்கிறார். ஒரு சில நிமிடங்களில் கடல் கொந்தளிக்க ஆரம்பிக்கிறது. தனக்குப் பின்னால் நிகழ்கிற இயற்கை நிகழ்வு குறித்து அவர் அறிந்திருக்கவில்லை, நண்டு பிடிப்பதிலேயே குறியாக இருந்தார். ஓரிரண்டு நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு நண்டைப் பிடித்து பைக்குள் போட்டுவிடுகிறார். முதல் முறையாக ஆழ்கடலுக்கு வந்தபோது சுமார் 20 நிமிடங்கள் தாக்குப்பிடித்து இருந்தார். இப்போது 15 நிமிடங்களே ஆகியிருந்தன, இன்னும் 5 நிமிடங்கள் இருக்கிறது என யோசிக்கும்போதே ஒரு சுழலில் சிக்கிக்கொள்கிறார். சுழலும் கடலும் அவரைப் போட்டு பந்தாடுகிறது, என்ன நடக்கிறது என யோசிக்கவே முடியாதபடிக்கு கடல் அவரைப் போட்டு புரட்டிவிடுகிறது. அவ்வளவுதான் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என நினைக்கிறார். 

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

இரண்டு நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தண்ணீரின் வேகத்தால் வேறு ஒரு பக்கமாகத் தூக்கிவீசப்படுகிறார். அப்போதுதான் அவருக்குச் சுயநினைவு திரும்ப வருகிறது. எப்படியோ தப்பித்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறவர் 40 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, மீண்டும் கடல் மட்டத்துக்கு வருகிறார். இயற்கை அவருக்கு வேறு ஒரு சவாலை முன்வைத்திருந்தது. கடல் மட்டத்துக்கு வந்து பெருமூச்சு விட்டவர் தான் வந்த படகைத் தேட ஆரம்பிக்கிறார். படகு அவர் இருந்த இடத்திலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து கை அசைக்கிறார். ராப் படகை நோக்கி நீந்த ஆரம்பிக்கிறார். அலையின் வேகத்தால் அவரால் வேகமாக நீந்தமுடியாமல் போகிறது.  நீந்திவந்தவருக்கு மிகப்பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது, அவர் வந்த படகு எதிர்த்திசையை நோக்கி பயணித்துக்கொண்டிருந்தது.  அவரோடு பயணித்தவர்கள் ராப் கடலில் மூழ்கிவிட்டார் என நினைத்துவிடுகிறார்கள். உடனடியாக நியூசிலாந்தின் கடற்படைக்குத் தகவல் தெரிவிக்கிறார்கள். அடுத்த ஒரு சில நிமிடங்களில் படகு ராப் கண்ணிலிருந்து மறைய ஆரம்பிக்கிறது. கடல் கொந்தளிப்பால் ராட்சத அலைகள் எழும்புகின்றன. 20 வருடக் கடற்படை அனுபவம் அவருக்கு அப்போது கைகொடுக்கிறது. எப்படியும் கடற்படை தன்னைத் தேடிவரும் என்ற நம்பிக்கையில் இருந்தார். இவர் காணாமல்போன ஒரு மணி நேரம் கழித்து இரண்டு படகுகள் அவர் கடலில் குதித்த இடத்தில் வந்து நின்று தேட ஆரம்பிக்கிறார்கள். 

அலைகளின் வேகம், கடலின் கொந்தளிப்பு காரணமாக இவர் கடலில் நீந்துவது கடற்படை வீரர்களுக்குத் தெரியாமல் போகிறது. கடற்படை படகுகள் வருவதை ராப் கண்டு கொள்கிறார். அவர்களைப் பார்த்து உதவிக்கு அழைக்கிறார். ஆனால், கடற்படையால் கண்டறிய முடியவில்லை. கடற்படை வீரர்கள் அவர் கடலுக்குள் குதித்த இடத்தில் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். ராப் காணாமல்போன தகவல் காவல்துறை உதவியுடன் அவரின் மனைவியிடம் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அவரின் மனைவியும் பதற்றம் அடைகிறார். எப்படியும் கண்டுபிடித்துவிடுவோம் என்று ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு காவல்துறையினர் அங்கிருந்து கிளம்புகிறார்கள். ராப்பின் மனைவி மண்டியிட்டு கடவுளை வேண்டுகிறார். ராப் காணாமல்போன 5 மணி நேரங்கள் கழித்து கடற்படைப் படகுகள் மீட்புப் பணியைக் கைவிட்டு மீண்டும் கரைக்குத் திரும்புகின்றன. கடற்படை எப்படியும் நம்மைக் காப்பாற்றிவிடும் என்று நம்பியவர் கடைசியில் சோர்ந்துபோகிறார். அவரிடம் உண்பதற்கு உணவும் தண்ணீரும் இல்லை.

அவசர நேரங்களில் சர்வைவல் மிகுந்த குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும், பதற்றமடைய வைக்கும். தவறுகளைச் செய்ய வைக்கும். இந்த ஒரு இரவு தாக்குப்பிடித்துவிட்டால் காலையில் மீட்கப்பட்டுவிடுவோம் என்று நம்பினார். அந்த நம்பிக்கையிலேயே இரவு முழுவதும் கடலில் மிதந்துகொண்டிருந்தார். அவர் அணிந்திருந்த பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் அவர் கடலில் மிதப்பதற்கு உதவியாக இருந்தன. இரவு அவரை வெகுவாகப் பாதித்தது, பயம் தொற்றிக்கொண்டது; ஏனெனில் அது கடலில் சுறா மீன்கள் வலம் வருகிற நேரம். கடலில் தேவையில்லாமல் எழுகிற சத்தங்களுக்குப் பயந்தார். எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம். இதிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டும். அவருடைய உடல் வெப்பத்தை இழந்தது. ஒரு வழியாகச் சமாளித்து அன்று இரவைக் கழித்தார். ஆனால், விதி வேறு ஒரு வகையில் விளையாடத் தொடங்கியது. அலையின் வேகமும் கடலின் கொந்தளிப்பும் அவர் முதல்நாள் குதித்த இடத்திலிருந்து 16 கடல் மைல்களுக்கு அப்பால் அவரைக் கொண்டுவந்து சேர்ந்திருந்தது. 

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

எந்த இடத்தில் இருக்கிறோம் என்பதை உணரமுடியாமல் போகிறது. எப்படியும் கடற்படை வீரர்கள் தன்னைக் கண்டறிந்து காப்பாற்றிவிடுவார்கள் என்று அவர் முழுதாக நம்பினார். ஆனால், கடற்படை வீரர்கள் அவர் காணாமல் போன இடத்திலேயே தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். தனிமை அவரைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொல்லத்தொடங்கியிருந்தது. யாரிடமிருந்தாவது உதவியை எதிர்பார்த்தார். ஆனால், இயற்கையும் கடலும் அதற்கு ஒத்துழைக்கவில்லை. காணாமல் போய் 26 மணி நேரங்களைக் கடந்துவிட்டது. இப்போது வரை அவர் உணவோ தண்ணீரோ எதுவுமே எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ஏனெனில் எதுவுமே இல்லை. அவருடைய பையில் ஆழ்கடலில் எடுத்த பாசிகளும் கடல் தாவரங்களும், ஒரு கடல் நண்டு மட்டுமே இருந்தன. பையைத் திறந்துபார்க்கிறார். நண்டு உயிரோடு இருந்தது. பையிலிருந்து வெளியே எடுக்கிற நண்டிடம்  பேச ஆரம்பிக்கிறார். அதற்கு டமா எனப் பெயரிடுகிறார். Tama என்கிற சொல் நியூசிலாந்தின் கடல் தெய்வத்தைக் குறிப்பது. இரண்டு நாள்களாகத் தண்ணீரிலேயே கிடப்பதால் அவரது உடல்தோல் சிதைய ஆரம்பிக்கிறது. கையில் அணிந்திருக்கும் கையுறையை கழட்டிப்பார்க்கிறார். கையில் இருக்கிற தோலெல்லாம் சிதைய ஆரம்பித்திருந்தது. உப்புநீர் என்பதால் அவருடைய நகங்கள் தனியாக வர ஆரம்பித்தன. மீண்டும் கையுறை அணிந்துகொண்டு வானை நோக்கிக் கத்துகிறார். அவரது மொத்த உடலும் ஒரு வலியால் துடிக்க ஆரம்பித்தது. பசியும் தாகமும் அவரை வலியோடு சேர்த்து வேதனைப்படுத்தியது. அவருடைய பையிலிருந்த கடல் தாவரங்களைச் சாப்பிட ஆரம்பிக்கிறார். இப்போதைக்கு வேறுவழியும் இல்லை. இரண்டாவது நாளும் கடந்துபோகிறது. இரண்டாம் நாளின் இறுதியில் நாம் இனி பிழைக்க மாட்டோம் என்கிற முடிவுக்கு வருகிறார். தண்ணீர் இருந்தாலாவது ஓரளவு சமாளித்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், இப்போது தண்ணீரும் இல்லை. 

வீட்டில் அவரின் மனைவி அவர் உயிரோடு இருக்கிறார் என நம்பினார். எல்லா தெய்வங்களையும் வணங்கினார். தன்னுடைய கணவனை திருப்பித் தந்துவிடுமாறு கடல் தெய்வங்களுக்குக் கோரிக்கை வைத்தார். அவர் உயிரோடு இருப்பதாக உள்மனது சொல்லுவதாகவும் அவரை மீண்டும் தேடுமாறு கடற்படைக்குக் கோரிக்கை வைக்கிறார். ராப் எந்த உதவியும் இல்லாமல் இரண்டாவது நாள் இரவையும் தனிமையிலேயே கடக்கிறார். மூன்றாவது நாள் காலை அவரது உடல் அசையவே மறுக்கிறது. பசியும் தாகமும் எதையாவது கொடு எனக் கேட்டு அடம்பிடித்தன. தனக்குத் துணையாக இருந்த நண்டை எடுத்து அதனிடம் இரண்டு நிமிடங்கள் பேசுகிறார். இறுதியில் அந்த நண்டிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு அதையும் சாப்பிட்டுவிடுகிறார். சூரிய ஒளி பட்டு உடலில் கொப்புளங்கள் தோன்றுகின்றன. உடலிலுள்ள தோல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தளர ஆரம்பிக்கிறது. இனி பிழைப்பதற்கு வழியே இல்லை என்றபோது இயற்கை எல்லோருக்கும் ஒரு வாய்ப்பை வழங்கும். அந்த ஒரு வாய்ப்பு சிறு நம்பிக்கையைக் கொடுக்கும். அன்றைய மதிய வேளையில் மழை பெய்யத்தொடங்குகிறது. தண்ணீர் கேட்டு பிரார்த்தனை செய்த ராப்புக்குத் தண்ணீர் கிடைக்கிறது. கூடவே, மீண்டும் தன் குடும்பத்துடன் சேர்ந்துவிடுவோம் என்கிற நம்பிக்கையும் கிடைக்கிறது. தண்ணீர் குடித்த நம்பிக்கையில் மீண்டும் திசையறியாமல் நீந்த ஆரம்பிக்கிறார். ஆனால், உடல் அசையவே மறுக்கிறது. கடலில் கிடந்ததால் அவருடைய உடல் எடையும் குறைய ஆரம்பித்திருந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடல் தளர ஆரம்பிப்பதை அவர் உணர்ந்தார். 

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

நம்பிக்கை கொடுக்கிற இயற்கை இன்னும் பல சோதனைகளையும் கொடுக்க ஆரம்பிக்கிறது. இனி பிழைக்க மாட்டோம் என்பதை உறுதிசெய்து தன்னிடம் இருக்கிற பொருள்களை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாகக் கடலில் வீசுகிறார். முதலில் முதுகில் இருக்கிற ஆக்சிஜன் சிலிண்டரைக் கடலுக்குள் வீசி எறிகிறார். உடல் சிறிது இலகுவாகிறது. அப்படியே கடலில் மிதந்துகொண்டே இருக்கிறார். முதல் நாளைப்போல இப்பொழுது உதவிகேட்கும் நிலையில் அவரது உடலும் இல்லை. உடலின் வலி, மனஅழுத்தம் இரண்டும் சேர்ந்து அவரைத் தற்கொலை செய்துகொள்ளத் தூண்டுகின்றன. மூன்றாம் நாள் இரவில் தற்கொலைக்கு முயல்கிறார். மூச்சை நிறுத்திப்பார்க்கிறார், கடலுக்குள் தலையைவிட்டுச் சாகமுயல்கிறார். ஆனால், இயற்கை அவ்வளவு எளிதில் யாரையும் சாகவிடுவதில்லை. உண்மையில் உணவு போதிய தண்ணீர் இல்லாமல் மூன்று நாள்கள் கடலில் இருந்து உயிர் பிழைத்திருப்பது அபூர்வம். உண்மையில் அவருடைய அனுபவமும் அவர் மேற்கொண்டிருந்த பயிற்சியும் மூன்று நாள்கள் தாங்குவதற்கான சக்தியை அவருக்குக் கொடுத்திருந்தன. ஆனால், மூன்றாவது நாள் இறுதியிலேயே அவர் முற்றிலும் மனமுடைந்துபோகிறார். தன் கடந்தகால நிகழ்வுகளை நினைத்து அழ ஆரம்பிக்கிறார். சாகப்போகிற ஒவ்வொருவரின் கடைசி ஆசையும் வாழ வேண்டும் என்பதாகவே இருக்கும். 

இனி போராடி ஏதும் ஆகப்போவதில்லை உயிர் போனால் போகட்டும் எனக் கடலில் மிதக்க ஆரம்பிக்கிறார். அவருடைய மனைவியின் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டு மீண்டும் அவரைத் தேடும் பணி தொடங்கியது. அவர் காணாமல்போன நான்காவது நாள் கடலில் குதித்த இடத்திலிருந்து மீண்டும் தேட ஆரம்பிக்கிறார்கள். சில மாயாஜாலங்கள் நமக்குத் தெரியாமல் நமக்கே நடக்கும். இயற்கை அந்த மாயாஜாலத்தை எப்படியும் நிகழ்த்தும். அவருடைய வாழ்க்கையிலும் அது நடந்தது. ஏறக்குறைய சாவு உறுதியாகிவிட்ட நிலை. உடல் பாக்டீரியாக்களால் சூழப்பட்டுவிட்டது. உடல் முழுவதும் கொப்புளங்கள். ஹைபோதெர்மியா நோயால் அவரது உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டது. 

கடல் கருணைகாட்டத்தொடங்கியது. முதல் நாள் எங்கு குதித்தாரோ அதே இடத்தில்  கொண்டு வந்து அவரைப் போட்டிருந்தது. ராப்புக்கு சுயநினைவு இல்லை. எல்லாம் முடிந்ததாகவே நினைத்து கடலில் மிதந்துகொண்டிருந்தார். கண்கள் மூட ஆரம்பித்தது. அவரால் கண்களைத் திறந்து பார்க்க முடியாமல் போகிறது. அவர் காணாமல்போன நான்காவது நாள், கிட்டத்தட்ட 75 மணி நேரங்களைக் கடந்து பிப்ரவரி 8-ம் தேதி கடற்படை வீரர்கள் அவரை மனா தீவிலிருந்து 500 மீட்டர்கள் தொலைவில் கண்டறிகிறார்கள். அவரை மீட்டு படகில் வைத்து முதலுதவி செலுத்துகிறார்கள். உயிர் இருப்பதை உணர்ந்த கடற்படை வீரர்கள் உடனடியாக அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். கடற்படை அவருடைய மனைவிக்குத் தகவல் தெரியப்படுத்துகிறது. அவருடைய மனைவி நம்பியது நடந்தது. கணவன் உயிருடன் மீட்கப்பட்டது நினைத்து ஆனந்தத்தில் கதறி அழுகிறார்.

ஒரு துளி நீரின்றி, உணவின்றி 4 நாள்கள்... கடலோடு போராடி மீண்ட கடற்படைவீரர்!

மருத்துவமனையில் அவருக்குச் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது. தன்னுடைய மொத்த உடல் எடையில் 10 கிலோவை அந்த 4 நாள்களில் அவர் இழந்திருந்தார். உடல் சிதைந்து போயிருந்தது. தொடர்ந்து மருத்துவ கண்காணிப்பிலேயே இருந்தார். 14 மாதங்கள் கழித்து மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்புகிறார். ராணுவத்திலிருந்து ஓய்வு பெறுகிறார். வாழ்க்கையில் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற உத்வேகம் மீண்டும் அவரை உந்தித்தள்ளியது. தன்னுடைய நான்கு நாள் போராட்டத்தை புத்தகமாக எழுதினார். 

Treading Water: Rob Hewitt's Survival Story என்கிற அந்தப் புத்தகம் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. இப்போது கடலில் குதிக்கும் வீரர்களுக்கு ஆலோசகராக பணியாற்றி வருகிறார். நான்கு நாள்கள் எந்த ஆகாரமும் ஆதரவுமும் இல்லாமல் கடலில் இருப்பது சாத்தியமே இல்லாத ஒன்று. ஆனால், ராப் அதைச் சாத்தியமாக்கி இருக்கிறார். சாகப்போகிறோம் எனத் தெரிந்தும் சண்டை செய்வதில்தான் இருக்கிறது ஒவ்வொருவருடைய சர்வைவல் கதைகளும் அவை திருத்தி எழுதப்பட்ட வரலாறுகளும்.

Vikatan