எந்திரன் 5

ரிவர்ஸ் கியர் தொழில்நுட்பம்பரணிராஜன்

பொதுவாக, ‘முன் வைத்த காலை பின் வைக்கக் கூடாது’ என்று சொல்வார்கள். ஆனால், கார் விஷயத்தில் அப்படி இருக்க முடியாது. குறிப்பாக, வாகனத்தை பார்க்கிங்கில் இருந்து எடுக்கும்போதும்; சில குறுகலான இடங்களிலும், காரை ரிவர்ஸ் எடுத்துத்தான் ஆக வேண்டும். பைக் என்றால், நாமே பின்னால் தள்ளிக்கொள்ளலாம். ஆனால், காரை இறங்கித் தள்ள முடியாது. அதற்குத்தான் ரிவர்ஸ் கியர் இருக்கிறது.

ரிவர்ஸ் கியர் மெக்கானிசம்: கைப்பக்கம் இருக்கும் கியர் ஷிஃப்டரில், ரிவர்ஸ் கியரை செலக்ட் செய்தால், அது உள்ளே மெக்கானிக்கல் லிங்கேஜுகள் வழியாகவோ அல்லது கேபிள் கனெக்‌ஷன் மூலமாகவோ, கியர்பாக்ஸின் ரிவர்ஸ் கியர் ஃபோர்க்கை இயக்கும். ஒவ்வொரு கியர் மாற்றத்துக்கும் டிரைவ் கியர், டிரைவன் கியர் ஆகிய இரு கியர்கள் இருப்பதுபோலவே, ரிவர்ஸ் கியருக்கும் இருக்கும். ஆனால், இங்கு சுழற்சியின் திசையை மாற்ற வேண்டியிருப்பதால், இந்த இரு கியர்களும் நேரடியாக இணைக்கப்படாமல், ஒரு ஐட்லர் கியருடன் (idler gear) இணைக்கப்பட்டு இருக்கும். இந்த ஐட்லர் கியரின் வேலை, அப்படி வாங்கி, இப்படிக் கொடுப்பதுதான். டிரைவ் கியர் x திசையில் சுற்றினால், அதனுடன் இணைந்திருக்கும் ஐட்லர் கியர் y திசையில் சுற்றும். ஐட்லர் கியரின் மறுபுறம் இணைந்திருக்கும் டிரைவன் கியர், இப்போது x திசையில் சுற்ற ஆரம்பிக்கும். (இன்ஜின் ஷாஃப்ட் சுழலும் திசைக்கே வந்துவிடும். அதாவது, வாகனம் பின்பக்கம் நகரும் திசையில் ஆக்ஸில் ஷாஃப்ட் சுழலும்.)

அடிப்படையில் மேனுவல் டிரான்ஸ்மிஷன் இயங்கும் முறையைத்தான் மேலே பார்த்தோம். ஆட்டோமொபைல் துறையின் நவீன வளர்ச்சி, வடிவமைப்புக்கேற்ப, ஷாஃப்ட்களின் எண்ணிக்கை, சிங்க்ரனைஸிங் அமைப்புகள், முறைகள் எல்லாம் இன்னும் நவீனமாக இருக்கும். ஆனாலும், அடிப்படை இதுதான். முதல் கியரில் இன்ஜின் வேகம் குறைக்கப்படுவதால், அந்த கியரில் ஓரளவு வேகத்தில்தான் வாகனம் செல்ல முடியும். அந்தக் குறைவான வேகத்தில்தான் நல்ல திருப்புத்திறன் (torque) கிடைக்கும். வாகனம் நகரத் தேவையான திருப்புத்திறன் கிடைத்தால், அதற்கு மேல் வேகம் வேண்டும்போது, கிளட்ச்சை அழுத்தி, இரண்டாவது கியருக்கு மாற்றிவிடுவோம். படிப்படியாக மூன்றாவது, நான்காவது கியருக்குப் போவோம். அந்த கியரில் இன்ஜின் வேகம், நேரடியாக அப்படியே கியர்பாக்ஸுக்குக் கடத்தப்படும். இந்த கியரில் அதிக வேகத்தில் வாகனத்தில் பயணிக்கலாம். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட வேக வரையறைக்குள் வாகனத்தைச் செலுத்தினால்தான், நல்ல மைலேஜ், பவர் கிடைக்கும் (ஸ்பீடோ மீட்டரில் பார்த்தால், அந்த வேக வரையறை பச்சை வண்ணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும்). இதனால்தான், இந்தியா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளில் இன்னும் மேனுவல் டிரான்ஸ்மிஷனுக்கு மதிப்பு இருக்கிறது.

நவீன ஆட்டோமொபைல் டிரான்ஸ்மிஷன்களில், கிளட்ச்சுக்கு வேலை இருக்காது; கியர் மாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. சிற்சில பட்டன்களை அழுத்தினால், ஆக்ஸிலரேட்டர் வேகத்துக்கேற்ப, இன்ஜின் வேகம் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் மாட்யூல்களால் கட்டுப்படுத்தப்படும். இதிலும் கியர்கள் உள்ளே இருக்கும். ஆனால், அவை வழக்கமாக நாம் உபயோகப்படுத்தும் ஹெலிக்கல் கியர்களில் இருந்து வேறுபட்டவை. மேலும், ஆட்டோமேட்டிக் டிரான்ஸ்மிஷனில், ஹைட்ராலிக் சிஸ்டத்தில் இயங்கும் டார்க் கன்வெர்ட்டர்கள் (torque convertor) இருக்கும். இவை, கிட்டத்தட்ட மேனுவல் டிரான்ஸ்மிஷனில் கிளட்ச் செய்யும் வேலையைச் செய்கின்றன. ஆட்டோமேட்டிக் டிரான்ஸ்மிஷனில் ப்ளானட்டரி கியர் (planetary gear) செட்டுகள் இருக்கும். அவைகளின் சுழற்சி மற்றும் கியர் விகிதக் கணக்கீடு, மேனுவல் டிரான்ஸ்மிஷனில் இருக்கும் ஹெலிக்கல் (helical) மற்றும் ஸ்பர் (spur) கியர்களில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டவை. ஆட்டோமேட்டிக் டிரான்ஸ்மிஷன் பற்றித் தனியாகப் பார்ப்போம். மேனுவல் டிரான்ஸ்மிஷனுக்குத் திரும்புவோம்.

டிரான்ஸ்மிஷனில் இருந்து வெளிப்படும் சுழற்சியானது வாகனத்தின் வடிவமைப்புக்கு ஏற்றவாறு (layout), புரொபல்லர் ஷாஃப்டின் மூலமாகவோ அல்லது நேரடியாகவோ டிஃப்ரென்ஷியல் அமைப்புக்குச் செல்லும். அதன்பின் ஆக்ஸில் ஷாஃப்ட்டுகளின் வழியாக சக்கரங்களை அடையும்.

அம்பாஸடர், டவேரா, சுமோ போன்ற கார்களில் இருப்பது ரியர் வீல் டிரைவ் லே-அவுட். பெரும்பான்மையான கார்களில், ஃப்ரன்ட் வீல் டிரைவ் லே அவுட். ஃப்ரன்ட் வீல் ட்ரைவ் மற்றும் ரியர் வீல் டிரைவ் ஆகிய இரண்டு வகைகளிலும், நல்லதும் இருக்கிறது; கெட்டதும் இருக்கிறது. ரியர் வீல் டிரைவ் வகையில் இன்ஜின், கியர்பாக்ஸ் முன்பக்கமும், டிஃப்ரன்ஷியல், ஆக்ஸில் ஷாஃப்ட்கள் பின்பக்கமும் இருப்பது ‘எடைச் சமநிலை’ (weight balance) அடைய உதவும். இது வாகனத்தின் மீதான நம் ஆளுமை, ஓட்டுதல் திறன், பிரேக்கிங் போன்றவற்றைத் திறம்படச் செயல்படுத்தப் பயன்படுகிறது. முன்பக்க ஸ்டீயரிங்கோடு, இன்ஜினின் சுழற்சி நேரடியாக இணைக்கப்படாததால், பொதுவாக ஸ்டீயரிங் வீல் திருப்புத்தன்மை பாதிக்காது.

ரியர் வீல் டிரைவில், இன்ஜின் சக்தி முழுவதும் பின்சக்கரங்களுக்குக் கடத்தப்படுவதால், மணல் நிரம்பிய சாலை, சேறு, பனி படர்ந்த சாலைகளில் எளிதாக வாகனத்தை முன்னகர்த்த இயலாது. ஏனெனில், முன் சக்கரங்களுக்குத் தேவையான டார்க் (torque) கிடைக்காது. ஆனால், ஃப்ரன்ட் வீல் டிரைவ் கார்கள், அந்தக் குறையை நீக்குகின்றன. இவ்வகை கார்களில் இன்ஜின் - கியர்பாக்ஸுடன், டிஃப்ரன்ஷியல் உடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருப்பதால், முன் சக்கரங்களுக்குத் தேவையான திருப்புத்திறனை மிக எளிதாகப் பெறும். இங்கே, புரொபல்லர் ஷாஃப்ட் போன்ற பாகங்கள் தேவை இல்லை. அதனால், வாகனத்தின் ஒட்டுமொத்த எடை குறையும். எடை குறைந்தால், நல்ல மைலேஜ் கிடைக்கும். காரின் பின்பக்கம் அதிக இடவசதியும் கிடைக்கும்.

ரியர் வீல் டிரைவ் கார்களில், சக்தியைக் கடத்தும் வேலையைச் செய்வது புரொபல்லர் ஷாஃப்ட். இந்த புரொபல்லர் ஷாஃப்ட் எப்படி வேலை செய்கிறது?

(எந்திரன் பேசுவான்)

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick