மோடியின் அச்சா தின்... சாத்தியமாக்கும் வழிகள்! - 3

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
மினி தொடர் மாணிக்கம் ராமஸ்வாமி, தலைவர் மற்றும் நிர்வாக இயக்குநர், லாயல் டெக்ஸ்டைல்ஸ்.

புதிய சந்தைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் வேலை வாய்ப்புகளைப் பெருக்க முடியும்; அப்படிச் செய்யும்போது ஏற்படுகிற சாதக, பாதகங்களை பார்த்தோம்.  இறுதியாக அச்சா தின் (மகிழ்ச்சியான நாட்கள்) உருவாக்கப்படுவதற்கான தீர்வுகளை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறேன்.

1. ஆஸ்திரேலியா, கனடா மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியன் ஆகியவற்றுடன் தடையற்ற வர்த்தக உடன்படிக்கையை (Free Trade Agreement) செய்துகொள்ள வேண்டும். சீனாவிடம் நம்முடைய பொருட்களுக்கான வரியை சாதகமாக மாற்ற முயற்சிக்கவேண்டும். இதன் மூலம்  வர்த்தகப் பற்றாகுறையைக் குறைக்க முடியும். நாம் அணுமின் நிலையங்களை வாங்கியுள்ள ரஷ்யா, நாம் ஆயுதங்கள் மற்றும் அணுசக்தி இயந்திரங்களை வாங்கும்  அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிடம், அதிக அளவில் ஆட்களை வைத்து செய்யப்படும் உற்பத்தித் துறை சார்ந்த பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்வதற்கான வரியைக் குறைக்க பேச்சுவார்த்தை நடத்தவேண்டும்.

2. பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ், வியட்நாம் உள்ளிட்ட பல நாடுகள், சீனா, கனடா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட நாடுகளுடன் தடையற்ற வர்த்தக உடன்படிக்கை இல்லாமலேயே அந்தந்த நாடுகளுக்கேற்றவாறு வரிக் குறைப்புக்கு முன்னுரிமை வழங்கும் வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை செய்துகொண்டுள்ளன.

3. உற்பத்தியில் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களின் விலை உயர்வுக்கு காரணமான விஷயங்களை நீக்கவேண்டும். அல்லது அவற்றை இபிசிஜிசி-ன் (Export Promotion Capital Goods Council) கீழ் கொண்டு வந்து உற்பத்தி மற்றும் உள்கட்டமைப்புச் செலவுகளைக் குறைப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்ய வேண்டும்.

4. ரயில் மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்தில் ஏகபோக தனியுரிமையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இதன் மூலம் சரக்குப் போக்கு வரத்துச் செலவை 12 சதவிகிதத்திலிருந்து 6 சதவிகிதத்துக்கும் குறைவாகக் குறைக்க முடியும். ஏற்றுமதிக்கான வரியைக் (26 சதவிகித்திலிருந்து 10 சதவிகிதமாக) குறைக்க வேண்டும். கட்டடங்களுக்கான செலவு (40 சதவிகிதம் குறைக்கவேண்டும்) உற்பத்திச் செலவில் 5 சதவிகிதமாக இருக்கிறது. எனவே, இதையும் குறைக்கவேண்டும். உள்நாட்டுப் போக்குவரத்து செலவும் (10 முதல் 12 சதவிகிதத்திலிருந்து 7 முதல் 8 சதவிகிதமாக) குறைக்கப்பட வேண்டும்.

இவற்றை எல்லாம் நாம் செய்தால், உலக அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களில், மிகக் குறைந்த விலை கொண்ட பொருட்கள் நம்முடையதாகவே இருக்கும். இதுமாதிரியான நிலை வந்தால், எந்த மானியச் சலுகையும் இல்லாமலே ஏற்றுமதியானது அதிகரிக்கும்.

இப்படி செய்வதினால் ஏற்படும் சாதக, பாதகங்களைப் பார்ப்போம். 

1. ஐரோப்பிய யூனியன், கனடா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளுடன் தடையற்ற வர்த்தகத்துக்கான உடன்படிக்கை.

2. அதிக எண்ணிக்கையில் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும்முன், எந்தெந்தத் துறை இனி அதிக அளவில் வளரும், எத்தனை வேலைகள் அதன் மூலம் உருவாகும், இதனால் எந்தெந்தத் துறைகள் பாதிப்படையும், எவ்வளவு தொழிலாளர்கள் வேலைகளை இழக்க நேரிடும், இதனால் சமூக அளவில் என்ன மாதிரியான பாதிப்புகள் ஏற்படும், அதற்கான தீர்வுகள் என்ன என்பதை வர்த்தக உடன்படிக்கைகளை செய்துகொள்வதற்கு முன்பே நாம் நன்கு ஆராயவேண்டும். புது வேலைகளுக்கான  உருவாக்கம், வேலை இழப்பைவிட பல மடங்கு அதிகம் இருப்பது மிகவும் அவசியம். 

நம்மைவிட 15, 20 மடங்கு அதிக அளவில் ஊதியம் தரும் நாடுகளுடன் வர்த்தக உடன்படிக்கை செய்துகொள்ளும்போது நம் நாட்டுக்குள் ஏற்கெனவே வராத பொருட்கள் உள்ளே வர வாய்ப்புள்ளது. உதாரணத்துக்கு, ஐரோப்பிய யூனியனுடன் வர்த்தக உடன்படிக்கை மேற்கொள்ளும்போது விலை உயர்ந்த சொகுசு கார்களும், மில்லியன் கணக்கில் ஒயின் பாட்டில்களும் இறக்குமதி ஆகலாம்.

ஆட்டோ தொழில் துறையில் ஏற்கெனவே ஆட்டோமேஷன் நுழைந்துவிட்ட நிலையில், கார் தயாரிக்கப்பட்ட பின்பே 80 சதவிகித வேலைகளை அளிக்கிறது. எனவே, சில ஆயிரம் பேர் மட்டுமே வேலையை இழக்க வாய்ப்புள்ளது. ஆனால், சிறு கார்கள், இரு சக்கர வாகனங்களை நாம் உற்பத்தி செய்வோம் எனில் அவற்றினால் அதிக அளவிலான வேலை வாய்ப்புகள் உருவாகும்.

டெக்ஸ்டைல் துறையில் மூன்று ஆண்டுகளில் 60 லட்சம் புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க முடியும். தவிர, இயந்திரங்களை உற்பத்தி செய்து ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலமும், தோல் தொழிற் சாலைகள் மூலமும் பல லட்சம் புதிய வேலை வாய்ப்புகளை நம்மால் உருவாக்க முடியும். இப்படிச் செய்வதன் மூலம் உருவாகும் சமூக விளைவுகள் பிரமாண்டமானதாக இருக்கும்.

பொதுவாக, ஏற்றுமதிக்கான வர்த்தக உடன்படிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கு யாரும் தயக்கம் காட்டுவதில்லை. ஆனால், பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள வர்த்தக அமைச்சகங்கள், வரி  இல்லா வர்த்தக உடன்படிக்கையை அமல்படுத்துவதில் தயக்கம் காட்டுகின்றன. இதற்குக் காரணம், ஏதாவது ஒரு நிறுவனம் பிளாக் லிஸ்ட்டில் சேர்க்கப்பட்டு உள்ளதேயாகும்.

கனடா மற்றும் ஆஸ்திரேலிய நாடுகளுடன் நாம் கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே வர்த்தக உடன்படிக்கைக்கான பேச்சுவார்த்தையை நடத்திக்கொண்டு இருக்கிறோம். சிறிய அளவில் வாங்கும் சக்தி கொண்ட அதிகம் வளராத நாடுகளுடன் நாம் வேகமாக வர்த்தக உடன்படிக்கைகளைச் செய்துகொள்கிறோம். மேலும், இந்த நாடுகள் இதே பொருட்களை நமக்கு அனுப்பிவிடுகின்றன. இதனால் நம்முடைய ஏற்றுமதி சந்தைக்கும் பங்கம் விளைவித்துவிடுகிறோம். 

ஏற்றுமதிக்கான வர்த்தக உடன்படிக்கைகளை மேற்கொள்வதில், நம்முடைய வர்த்தக அமைச்சகம் கொஞ்சம்கூட வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாமலும்,  சில பல நிறுவனங்களின் சொந்த லாபங்களுக்காக பேச்சுவார்த்தையை திடீரென நிறுத்துவதும், மாற்றி அமைப்பதும் வருந்தத்தக்க விஷயமாகவே இருக்கிறது. 

1. பாகிஸ்தானில் தயாராகும் பொருட்களுக்கு சீனாவில் வரிச் சலுகை இருக்கிறது. அந்த மாதிரி வரிச் சலுகையை சீனா நமக்குத் தருவதில்லை. நமக்கு சீனாவுடனான வர்த்தக பற்றாக்குறை(Trade Deficit) தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் மிக அதிகமாக இருக்கிறது. இந்த இடைவெளியைக் குறைப்பதற்காக நம் நாடு சீனாவுடன் அடிக்கடி பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. மாட்டு இறைச்சி மற்றும் பார்மா பொருட்களுக்கான வரிச் சலுகைகளை அளிப்பதில் சீனா தயக்கம் காட்டி வருவதை உடைக்க வேண்டும். பாகிஸ்தான் ஜவுளித் துறைக்கு சீனா வழங்கியுள்ள வரிக் குறைப்பை நமக்கும் வழங்க சீனாவுடன் போராடி ஒப்பந்தம் போடவேண்டும். இது சாத்தியமானால் நம் நாட்டில் உற்பத்தியாகும் ஆடைகளை ஆண்டுக்கு 7-லிருந்து 8 பில்லியன் அமெரிக்க டாலருக்கு நாம் சீனாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்யலாம். சீனா 25 பில்லியன் அமெரிக்க டாலருக்கான ஆடைகளை இறக்குமதி செய்கிறது. இதில் 30 சதவிகித சந்தையை இரண்டு வருடங்களில் நம்மால் எளிதில் பிடிக்க முடியும். இதன் மூலம் சுமார்  25 லட்சம் புதிய வேலைவாய்ப்புகளை நம்மால் உருவாக்க முடியும்.

2. நம்முடைய மூலப்பொருட்களின் விலை மிக உயர்வாக இருப்பதற்குக் காரணம், பிஐஎஸ் தரம், குறைந்தபட்ச இறக்குமதி விலை மற்றும் வெளிநாட்டுப் பொருட்களைக் குவிப்பதற்கு எதிரான வரிகள்தான் (Anti dumping duties). இப்படி செய்வதினால் மூலப்பொருட்களின் விலை உள்நாட்டு சந்தையில் அதிகமாக இருக்கிறது. இது குறிப்பிட்ட சில உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு லாபமாக மாறுகிறது. இத்தனைக்கும் இந்த நிறுவனங்கள், தங்களுக்குத் தேவையான மூலப்பொருளான நிலக்கரி, சுண்ணாம்புக்கல், இரும்புத் தாது போன்றவற்றை எந்த வரியும் கட்டாமல் இறக்குமதி செய்து கொழுத்த லாபம் சம்பாதிக்கின்றன. இதனால் உயரதிகாரிகளுக்கு அதிக சம்பளமும், பங்குதாரர்களுக்கு அதிக டிவிடெண்டும் தரமுடிகிறது.

இந்த பெரிய நிறுவனங்கள் கொழுத்த லாபம் பார்ப்பதற்காக, சாதாரண மக்களை நாம் பலி கொடுக்க வேண்டுமா என்பதை நாம் கண்டிப்பாகச் சிந்தித்தாக வேண்டும். சில நிறுவனங் களுக்கு எந்த பொது விசாரணையும் இல்லாமல், ஆன்ட்டி டம்ப்பிங் வரி விதிக்கப்படுகிறது அல்லது நீட்டிக்கப்படுகிறது. (உதாரணம், விஸ்கோஸ்)

3. ஏறக்குறையை எல்லாப் பொருட்களையும் தயாரிக்கும் பத்துக்கும் குறைவான நிறுவனங்களே இந்த லாபத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கின்றன. இந்த நிறுவனங்கள் ஒன்றுகூடிப் பேசி இப்படிச் செயல்படுவதையும், இதன் மூலம் நல்ல லாபம் கண்டு வருவதையும் ‘காம்பெட்டிஷன் கமிஷன் ஆஃப் இந்தியா’ கண்டுபிடித்துச் சொல்லி இருக்கிறது. என்றாலும், இந்த நிறுவனங்கள்  தொடர்ந்து லாபம் சம்பாதித்துக் கொண்டுதான்  இருக்கின்றன.
 
4. இறக்குமதியாகும் அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் பிஐஎஸ் தரச் சான்று முக்கியம் என்று சொல்வது சரிதான். ஆனால், அனைத்து இறக்குமதியாளர்களும் பிஐஎஸ் சோதனைக் கூடங்களையே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று சொல்வது சரியல்ல. காரணம், இந்த சோதனைக் கூடத்தில் பொருட்களின் தரத்தைச் சோதித்து சான்றிதழ் வாங்க நீண்ட காலம் ஆகும். இதனால் பொருட்களின் தரம் கெட்டு வீணாகும். இதனால் தரத்தை நிலைநாட்டும் நோக்கம் சிதைந்து போகிறது. நம் நாட்டின்  சிமென்ட் விலைக்கும் இந்தோனேஷியா, தாய்லாந்தின் சிமென்ட் விலைக்கும் 100%   வித்தியாசம் இருப்பதற்கான காரணம் இதுதான். 

5. கப்பலில் சரக்கு கொண்டு செல்வதற்கான செலவானது, காலியாக செல்லும் அயல்நாட்டு கன்டெயினர்களை இந்தியத் துறைமுகங்களுக்கு இடையிலான போக்குவரத்துக்கு அனுமதித்தால் குறையும். அதேபோல், ரயில்வேயில்  கன்டெய்னர்களை பெரிய நிறுவனத்துக்குத் தரும்  விலையைவிட சிறிது கூடுதலான விலையில் சில்லறை வர்த்தகர்களுக்குக் கொடுக்கலாம். இதன் மூலம் செலவுகளை 40%  குறைக்கலாம் என்பதோடு, ரயில்வே துறைக்கு 10% கூடுதல் வருமானம் கிடைக்கும்.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, பணக்காரர்களை இன்னும் பணக்காரர்களாக்கவும், தனிநபர் ஆதிக்க நிறுவனங்களைப் பாதுகாக்கவும் மற்றும் உறுதியான லாபத்துக்கான திட்டங்கள்,   வரி இல்லா வர்த்தக  உடன்படிக்கைகளில்  ஒரு சிலரின் லாபத்துக்காக பெரும்பான்மையினரின் நலத்துக்கு எதிர்மறையாக செயல்படுதல் போன்றவை பிரதமர் மோடி கூறியுள்ள அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சியான எதிர்காலம் என்கிற கனவினைத் தடுப்பதாக உள்ளது. தொழிலாளர் உற்பத்திப் பொருட்களுக் கான துறைகளில் தனிநபர் ஆதிக்கம் இல்லாத நிலையைக் கொண்டு வரவேண்டும். நாடுகளுக்கு இடையிலான வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் பரந்த பார்வையில், நீண்ட கால அடிப்படையில் வகுக்கப்படவேண்டும். சர்வதேச ஏற்றுமதி சந்தைக்கான வாய்ப்புகளை அதிகரித்தால் மட்டுமே இந்தியாவின் வளர்ச்சியும், புதிய வேலை வாய்ப்புக்கான திட்டங்களும் சாத்தியமாகும்.

தொழிற்சாலைகளுக்கு வழங்கப்படும் தேவையில்லா மானியங்களை வாபஸ் பெறுவதன் மூலம் பொருட்களின் மீதான வரிச் சுமை குறைந்து மக்களிடையே பணப் புழக்கம் அதிகரிக்கும். இதன் மூலம் உள்நாட்டில் நுகர்வு அதிகமாகி வேலை வாய்ப்புகளும் உருவாகும். அப்போதுதான் மோடியின் எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சியான எதிர்காலம் என்ற முழக்கம் சாத்தியமாகும்!

             (நிறைவுற்றது)


கட்டணச் சலுகை பெற ஆதார்...ரயில்வே அதிரடி!

யில்வே துறை அளிக்கும் மானியத்தை சிலர் தவறுதலாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்க ரயில் டிக்கெட்டுடன் ஆதார் எண்ணை இணைக்க ஆதார் எண்களை வழங்கும் யுஐடிஎஐ-உடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. இதற்கான தொழில்நுட்ப வசதிகளை உருவாக்கும் முயற்சியிலும் ரயில்வே துறை இறங்கி இருக்கிறது. தற்சமயம் மூத்த குடிமக்கள் உள்பட பலரும் ரயில் டிக்கெட்டில் சில சலுகைகளை அனுபவித்து வருகின்றனர். ரயில் டிக்கெட் பதிவு செய்யும்போது ஆதார் எண் தரும்பட்சத்தில், தகுதியானவர்களுக்கு மட்டுமே அரசு அளிக்கும் சலுகை கிடைக்க வாய்ப்புண்டு. ஆதார் எண்ணைப் பயன்படுத்தியதால், சமையல் எரிவாயு மானியம் உரியவர்களுக்கு மட்டுமே போய் சேர்கிறது. அதேபோல, ரயில் டிக்கெட் மானியமும் சென்று சேரவேண்டும் என்று நினைக்கிறது ரயில்வே துறை.


 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick