Published:Updated:

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

தண்ணீர்‘பொறிஞர்’ அ.வீரப்பன்

தண்ணீர் பற்றாக்குறை குறித்துத் தமிழ்நாட்டில் எந்தப் பகுதிக்குப் போய் விசாரித்தாலும் சரி... ‘முன்புபோல் மழை இல்லை. அதே நேரத்தில், மக்கள்தொகை பெருகிவிட்டது. அதனால்தான் தண்ணீர் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது’ என்றுதான் சொல்கிறார்கள். ஆனால், இது தவறான கருத்து என்பதுதான் உண்மை.

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

1951-ம் ஆண்டு முதல் இன்று வரை பெய்யும் மழையளவு குறையவேயில்லை. தமிழ்நாட்டின் ஆண்டுச் சராசரியான 925 மில்லி மீட்டர் அளவைவிடச் சில ஆண்டுகளில் அதிகமாகவும், பல ஆண்டுகளில் சிறிது குறைவாகவும் பெய்துள்ளது. அதனால், ‘முன்புபோல் மழை இல்லை’ என்று சொல்வது சரியானதன்று.

உலக மக்கள் நலவாழ்வு அமைப்பு (WHO), ‘ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு 150 லிட்டர் தண்ணீர் வழங்க வேண்டும்’ என்று பரிந்துரைத்துள்ளது. ஆனால், தமிழ்நாட்டில் நகர்ப்புற மக்களுக்கு நாளொன்றுக்கு 140 லிட்டர் அளவிலும் கிராமப்புற மக்களுக்கு நாளொன்றுக்கு 40 லிட்டர் அளவிலும் தண்ணீர் வழங்கத் திட்டங்கள் நிறைவேற்றப் பட்டாலும் பெரும்பாலான கிராமங்களுக்குத் திட்டமிட்டபடி தண்ணீர் வழங்கப் படவில்லை. மாநகராட்சிகளுக்கு 70-100 லிட்டர் தண்ணீர், ஒருநாள் விட்டு ஒருநாள் வழங்கப்படுகிறது. கிராமங்களுக்கு அதுவும் இல்லை. 1951-ம் ஆண்டிலிருந்து 2008-ம் ஆண்டு வரை குடிதண்ணீர் தேவை, 4 சதவிகிதம் மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

பூமிக்குக் கிடைக்கும் தண்ணீரில் சுமார் 75 சதவிகிதம் விவசாயத் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுகிறது. அதனால்தான் விவசாயத்துக்குப் பயன்படும் தண்ணீரின் அளவைக் குறைக்கக் குறுகிய காலப் பயிர் ரகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. தமிழ்நாட்டில் அதிகம் பயிரிடப்படும் நெல் ரகங்களின் சாகுபடிக் காலம் 1950-60-ம் ஆண்டுகளில் 180 நாள்கள். அதன்பிறகு நெல் ரகங்களின் சாகுபடிக் காலம் 105 நாள்களாகக் குறைக்கப்பட்டது. இப்போதும் பெரும்பான்மையான நெல் ரகங்களின் சாகுபடிக் காலம் 105 நாள்களாகத்தான் உள்ளது.

1960-களில் வேளாண்மையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பசுமைப்புரட்சியால் விவசாயத்துக்கான தண்ணீர்த் தேவை அதிகரித்தது. 1960-களில் தமிழ்நாட்டில் 4,300 பம்ப்செட்கள்தான் இருந்தன. 2007-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி தமிழ்நாட்டில் உள்ள பம்ப்செட்களின் எண்ணிக்கை 18 லட்சம். இன்று இந்தியாவில் அதிகப் பம்ப்செட்கள் உள்ள மாநிலம், தமிழ்நாடுதான். பசுமைப்புரட்சியின் விளைவால், விவசாயத்தில் தண்ணீரின் தேவை அதிகமானது. கிணறுகள் தோண்டி தண்ணீரை இறைத்த காலம் போய், ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டன. தண்ணீர் இருக்கும் வரையில் விவசாயம் செய்தார்கள். தண்ணீர் நின்ற பிறகு நிலத்தை விற்றுவிட்டு வேலைக்குப் போகும் நிலைக்கு விவசாயிகள் தள்ளப்பட்டனர். பண வசதியுள்ள விவசாயிகள் மட்டுமே இதில் தப்பித்தார்கள். நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடு பன்மடங்கு அதிகரித்துவிட்டது. நிலத்தடி நீர் வரன்முறையின்றி இறைக்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டதற்கு, அரசின் இலவச மின்சாரக் கொள்கைகளும் திட்டங்களுமே முக்கியக் காரணம்.

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

எவ்வளவு மழைநீர்ச் சேகரிப்புத் தொட்டிகள் கட்டினாலும், மழைநீரைச் சேமிக்க ஏரிகளும், குளங்களும்தான் பலன் கொடுத்து வருகின்றன. இதை உணராமல் ஏரிகள், குளங்களைப் பெருமளவில் அழித்துவிட்டோம். நகர்ப்புறங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளின் வளர்ச்சியால் தண்ணீர் தேவை மிகவும் அதிகரித்துவிட்டது. இதோடு தொழிற்சாலை மற்றும் நகர்ப்புறக் கழிவு நீர் சுத்திகரிக்கப்படாமல் ஆறுகளில் விடப்பட்டதால், இருக்கும் தண்ணீரும் பயன்படுத்த இயலாமல் போய்விட்டது.

இதோடு தமிழ்நாட்டு ஆறுகளின் நீர்ப்பங்கீட்டில் சிக்கல் உள்ளதால் காவிரி, ஆரணியாறு, கொற்றலையாறு, பாலாறு, பெண்ணையாறு, சாலக்குடியாறு, பாரதப்புழா, பெரியாறு ஆகிய ஆறுகளின் மூலம் கிடைக்கும் தண்ணீரின் அளவு குறைந்துவிட்டது.

தொழிற்சாலைக் கழிவுகள், மாநகராட்சிகளின் சாக்கடைக் கழிவு நீர் ஆகியவற்றால்... கூவம், நொய்யல், காவிரி, பாலாறு, பவானி, வைகை ஆகிய ஆறுகள் அழியும் நிலையில் இருக்கின்றன. சாயப்பட்டறைகள் மூலம்... நாளொன்றுக்குக் காவிரி ஆற்றில் 300 மில்லியன் லிட்டர் அளவு கழிவு நீரும், நொய்யல் ஆற்றில் 120 மில்லியன் லிட்டர் அளவு கழிவு நீரும், பவானி ஆற்றில் 80 மில்லியன் லிட்டர் அளவு கழிவு நீரும் கலக்கப்படுகிறது. பாலாற்றில் தோல் தொழிற்சாலைகள் மூலம் 100 மில்லியன் லிட்டர் அளவு கழிவு நீர் கலக்கப்படுகிறது. எவ்வளவோ வழக்குகள் போடப்பட்டும் இப்பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு கண்டபாடில்லை.

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

தனியார் நிறுவனங்கள்தான் இப்படியென்றால், அரசு அமைப்புகளோ அதைவிட மோசம். மதுரை மாநகராட்சி நாளொன்றுக்கு வெளியேற்றும் கழிவு நீரின் அளவு 87 மில்லியன் லிட்டர். இதில் 31 மில்லியன் லிட்டர் தண்ணீர்தான் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. மீதி தண்ணீர் வைகையாற்றில்தான் விடப்படுகிறது. அதேபோல, திருச்சி மாநகராட்சி, ஒரு நாளைக்கு 68 மில்லியன் லிட்டர் கழிவு நீரை வெளியிடுகிறது. இதில் 12 மில்லியன் லிட்டர்தான் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. மீதித் தண்ணீர் காவிரியாற்றில்தான் விடப்படுகிறது. சென்னை மாநகராட்சி, ஒரு நாளைக்கு 600 மில்லியன் லிட்டர் கழிவு நீரை வெளியிடுகிறது. அதில் 170 மில்லியன் லிட்டர் கழிவுநீர்தான் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. மீதி கூவம் ஆறு, அடையாறு ஆகியவற்றில்தான் விடப்படுகிறது. இப்படி அரசமைப்புகளே ஆற்றைப் பாழ்படுத்தினால், தனியார் நிறுவனங்களை விமர்சித்துப் பலனில்லை.

நீர்நிலைகள் மீதான ஆக்கிரமிப்பு, நீர் நிலைகள் மாசு அடைந்திருப்பது, அதிகப்படியான நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுவது... இவை மூன்றும்தான் தமிழக நீர்நிலைகளில் அதிகச் சிக்கல்களை உண்டாக்கியிருக்கின்றன.

1986-ம் ஆண்டு முதல் 2016-ம் ஆண்டு வரை நீர்நிலைகள் மேம்பாட்டுக்காகத் தமிழ்நாடு அரசு 6,000 கோடி ரூபாய் மட்டுமே செலவழித்துள்ளது. உலக வங்கியிடமிருந்து கடன் வாங்கி நீர்வள ஆதாரத் திட்டம், நிலவள நீர்வளத் திட்டம் தொகுதி 1 மற்றும் தொகுதி 2 என்ற பெயரில் செயல்படுத்தப்பட்டன. இவ்வளவு செலவழித்த பிறகும் பாசன மேலாண்மையில் தமிழகம் பெற்ற நன்மைகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் ஏதுமில்லை.

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

கர்நாடகா மாநிலத்தில் 1970-ம் ஆண்டு முதல் 1982-ம் ஆண்டு வரை 5 அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இவற்றின் மூலம் ஆண்டுக்கு 70 டி.எம்.சி அளவு தண்ணீர் சேமிக்கப்படுகிறது. ஆந்திராவில் 1,86,500 கோடி ரூபாய் செலவில், ‘ஜலயக்ஞம்’ என்ற பெயரில் 2003-ம் ஆண்டு முதல் 2013-ம் ஆண்டு வரை மாநிலத்தின் நீர் நிலைகள் புனரமைக்கப்பட்டு, ஆறுகள் கால்வாய்கள் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. தெலங்கானாவில் நீர்நிலைகளுக்காக 2015-ம் ஆண்டில், 22,000 கோடி ரூபாய் செலவில் ‘மிஷன் காகதீயா’ என்ற திட்டம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது. 2016-ம் ஆண்டில் 20,000 கோடி ரூபாய் செலவில் ‘மிஷன் பாகீரதா’ என்ற திட்டம் தொடங்கப்பட்டுச் செயல்பட்டு வருகிறது. அந்த மாநிலங்களுக்கு மட்டும் மத்திய அரசின் நிதியுதவி கிடைக்கிறது, தமிழகத்துக்கு ஏன் மறுக்கப்படுகிறது என்றால்... நம்மிடம் நீண்டகால நீர்ப்பாசன திட்டங்கள் இல்லை என்பதுதான். இங்கு, ஓர் உள்ளார்ந்த அக்கறையோடு பாசன மேலாண்மையை அணுகவில்லை. அதனால்தான் நமக்கு நிதியுதவி கிடைப்பதிலும் தாமதம் ஏற்படுகிறது. தமிழக அரசு, சொந்த நலனுக்காக உலக வங்கி, ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி, ஜே.ஐ.சி.ஏ (JICA) ஆகியவற்றில் கடன் வாங்குவதிலேயே குறியாக இருக்கிறது.

2003-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு ஆற்றுமணலை அளவுக்கதிகமாக அள்ளி ஆறுகளை மொட்டையடித்துக் கட்டாந்தரையாக்கி விட்டோம். இதனால், நிலத்தடி நீர் இல்லாமல் போய்விட்டது. ஆற்றுவளத்தைக் கெடுக்கும் என்பது தெரிந்தும் மீண்டும் மீண்டும் ஆற்றுமணலைக் கட்டுமானங்களுக்காக அள்ளி வருகிறோம். இதற்கு அரசாங்கம் எப்படி அனுமதியளித்து வருகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

மணலுக்கு மாற்றாக எம்.சேண்ட், குவாரி டஸ்ட் போன்றவை கிடைக்கும்போது, தொடர்ந்து ஆற்றுமணல் குவாரிகளை ஊக்குவிப்பது ஆபத்தானது. இப்படியே போனால், எதிர்காலத்தில் பெட்ரோலைப் போலத் தண்ணீரையும் அதிக விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டியிருக்கும். இதுபோன்று நீர் மேலாண்மையில் இருக்கும் பிரச்னைகளைச் சரிசெய்து, பாசனத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினால் மட்டுமே தமிழகத்தில் தண்ணீர்த் தன்னிறைவு சாத்தியம்.

தண்ணீர் - அறிவியல் + அரசியல் + அழிவியல் - 17 - தமிழகத்தில் தண்ணீர் தன்னிறைவு சாத்தியமே!

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பாசன வல்லுநர்களைக் கொண்டு தமிழகத்துக்குத் தேவைப்படும் குறுகிய காலத் திட்டங்கள், நீண்டகாலத் திட்டங்கள் போன்றவை தயாரிக்கப்பட வேண்டும். இத்திட்டங்கள் பொதுப்பணித் துறை, வேளாண்மைத்துறைசார் அதிகாரிகளின் வழிகாட்டுதலில் குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். இத்திட்டங்கள் முழுமையாக நிறைவேறி, முழுப்பயனும் பொதுமக்களுக்குக் கிடைத்திட நீர் நிலைகளில் ஆற்றங்கரையிலுள்ள ஆக்கிரமிப்புகள், தடுப்புகள் முதலியவை அகற்றப்பட வேண்டும். நீர் நிலைகளில் தொழிற்சாலைக் கழிவுகளை விட்டு மாசடையச் செய்யும் அரசு மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களின் மீதும், இவற்றைக் கண்டும் காணாமல் இருக்கும் அலுவலர்கள்மீதும் மிகக் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

எங்கள் மூத்த பொறியாளர் சங்கத்தின் மூலமாக ஆக்கப்பூர்வமான பாசனத் திட்டங்கள் குறித்துத் துண்டுப் பிரசுரம் மூலம் பரப்புரை செய்தல், பத்திரிகைகள் வாயிலாக மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்தல், கூட்டங்கள், கருத்தரங்குகள் வாயிலாகத் தெரியப்படுத்தல் எனச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். தமிழக அரசுக்கும் பாசன மேம்பாட்டுக்காகக் குறிப்பிட்ட சிறப்புத் திட்டங்களையும் தந்துள்ளோம். தொடர்ந்தும் செயல்படுவோம். நீர் மேலாண்மை சம்பந்தமாக எந்தப் பகுதியிலிருந்தும் எப்போது வேண்டு மென்றாலும் எங்கள் அமைப்பைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

கடந்த 16 இதழ்களாகத் தமிழ்நாட்டின் நீர்வளங்களைப் பற்றிப் பேசவும், விழிப்பு உணர்வு ஏற்படுத்தவும் வாய்ப்பளித்த ‘பசுமை விகடன்’ இதழுக்கு என் நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். கிட்டத்தட்ட தமிழ்நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் செயல்படுத்த வேண்டிய பாசனத் திட்டங்கள், இருக்கும் அணைகள், ஆறுகள், கால்வாய்களைப் புனரமைப்பது குறித்தும் பேசியிருக்கிறேன். பெருவாரியான மக்களுக்கு இதுபோய்ச் சேர்ந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன். இனி இதை முன்னெடுப்பது மக்கள் மற்றும் ஆள்பவர்களின் கைகளில்தான் இருக்கிறது. வாய்ப்புக் கிடைக்கும்போது இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் உங்களைச் சந்திக்க ஆவலாய் உள்ளேன்.

- நிறைவுபெற்றது

தொடர்புக்கு
பொறிஞர் அ.வீரப்பன்,
செல்போன்: 94444 04774, 72000 79289

- தொகுப்பு: த.ஜெயகுமார்,  படங்கள்: இ.ஜெ.நந்தகுமார், தி.குமரகுருபரன்

தமிழ்நாட்டில் உடனடியாக மேற்கொள்ளவேண்டிய குறிப்பிடத்தக்க உள்ளூர் பாசனத் திட்டங்கள்...

* ரூ.950 கோடியில் அத்திக்கடவு - அவிநாசி நிலத்தடிநீர் செறிவூட்டும் திட்டம்.

* மேட்டூர் அணையின் மிகை வெள்ள நீரை சரபங்கா-திருமணிமுத்தாறு-அய்யாற்றுக்குத் இணைப்புக் கால்வாய் மூலமாகத் திருப்புதல்.

* நீலகிரியில் ஓடும் பாண்டியாற்றைத் தமிழ்நாட்டின் எல்லைக்குள்ளே மோயாற்றுக்குத் திருப்புதல். இதன் மூலம் 50 கோடி ரூபாய் செலவில் ஆண்டுக்கு 3 டி.எம்.சி தண்ணீரைக் கூடுதலாகப் பெற முடியும்.

* அமராவதி ஆற்றின் மிகை வெள்ள நீரைத் திருப்பூர் மாவட்டத்திலுள்ள வட்டமலைக்கரை ஓடை நீர்த்தேக்கத்துக்குத் திருப்புதல்.

* வரதமாநதி நீர்த்தேக்க மிகைவெள்ள நீரை திண்டுக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள நல்லதங்காள் ஓடைக்குத் திருப்புதல்.

* கொல்லிமலை அய்யாற்றின் குறுக்கே தடுப்பணை கட்டுதல். இதன்மூலம் 15 கோடி ரூபாய் செலவில் ஆண்டுக்கு 3 டி.எம்.சி தண்ணீரைப் பெற முடியும்.

* பாலாற்றின் குறுக்கே திருமுக்கூடலில் 6.10 கோடி ரூபாய் செலவில் தடுப்பணை கட்டுதல்.

 * 110 கோடி ரூபாய் செலவில் ராமநாதபுரம் பெரிய கண்மாயிலிருந்து விரகனூர் நீரொழுங்கி வரை சீரமைத்தல்.

* கொள்ளிடத்திலிருந்து இணைப்புக் கால்வாய் மூலம் சோழகங்கம் எனும் பொன்னேரியை நிரப்புதல்.

* பவானி ஆற்றின் மிகை நீரைக் கொண்டு சிறுமுகை - காவிலிபாளையம் முதலிய 25 கிராமங்களில் உள்ள ஏரி, குளங்களை மின் இறைப்பி மூலம் நிரப்புதல்.

தூர்வாரினால் 150 டி.எம்.சி தண்ணீர்!

அரசாங்கப் புள்ளிவிவரப்படி 4 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தமிழகத்தில் பெருமழை பெய்து வருகிறது. அப்படிப் பெய்யும் மழையால், 259.76 டி.எம்.சி தண்ணீர் வீணாகக் கடலில் கலக்கிறது. காவிரி நதியில் மட்டுமே 103.56 டி.எம்.சி தண்ணீர் கடலில் கலக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் பெரியதும் சிறியதுமாக 85 அணைகள் உள்ளன. இவற்றின் மொத்தக் கொள்ளளவு 243 டி.எம்.சி. பல ஆண்டுகளாக இவை தூர்வாரப்படாமல் இருப்பதால், வண்டல் மண் படிந்துள்ளது. தற்போது மொத்த அணைகளின் கொள்ளளவு 200 டி.எம்.சி அளவுகூட இருக்க வாய்ப்பில்லை. இந்த அணைகளைத் தூர்வாரி ஆழப்படுத்தினால் முழுக்கொள்ளளவு தண்ணீரைச் சேமிக்க முடியும்.

இதேபோன்று தமிழ்நாட்டில் 39,202 ஏரி, குளங்கள், கண்மாய்கள் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இவற்றின் மொத்தக் கொள்ளளவு 390 டி.எம்.சி. இந்த நீர்நிலைகளும் பல ஆண்டுகளாகத் தூர்வாரப்படாமல் உள்ளன. இவற்றின் தற்போதைய கொள்ளளவு சுமார் 250 டி.எம்.சி அளவுதான் இருக்கும். இவற்றைத் தூர்வாரி 1 மீட்டர் அளவு ஆழப்படுத்தினால், கிட்டத்தட்ட 400 டி.எம்.சி அளவு தண்ணீரைச் சேமிக்கலாம். இவற்றைச் சீரமைக்க வேண்டியது, காலத்தின் கட்டாயம். எனவே தமிழக அரசு இதில் போதிய கவனம் செலுத்தவேண்டும்.

நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தடுப்பணைகள் மூலம், 50 டி.எம்.சி தண்ணீரைத் தேக்குவதோடு நிலத்தடி நீரைச் செறிவூட்டி அபாயநிலையைத் தவிர்க்கலாம். இவற்றின் மூலம் 250 டி.எம்.சி வெள்ள.நீரை நாம் பயன்படுத்த முடியும்.

பாசனத்துக்கான நீண்டகாலத் திட்டங்கள்...

தமிழ்நாட்டு நீர்வளத்தை மேம்படுத்த 10 ஆண்டுக்கான பெரும் திட்டங்களும் அவற்றுக்கு ஆகும் செலவுத் தொகையும் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

* வீணாகும் வெள்ளநீரைச் சேமித்தல்-பயன்படுத்துதல் - ரூ. 5,000 கோடி

* ஏரிகள், கண்மாய்களின் கொள்ளளவைக் கூட்டிப் பாசன முறைகளைச் சீரமைத்தல் - ரூ.15,000 கோடி

* பாசனக் கால்வாய்கள், வாய்க்கால்கள் ஆகியவற்றை மேம்படுத்திச் சீரமைத்தல் - 25,000 கோடி

* நிலத்தடி நீரை முறையாகப் பயன்படுத்திக் காத்தல் - ரூ.1,000 கோடி

* அணைக்கட்டுகள், நீர்த்தேக்கங்களை வலிமைப்படுத்துதல், கொள்ளளவைக் கூட்டுதல், வண்டல் படிவைத் தூரெடுத்தல் மற்றும் கரைகளை உயர்த்துதல் - ரூ. 2,000 கோடி

* தடுப்பணைகள், சிற்றணைகள் போன்றவற்றைக் கட்டுதல் - ரூ.10,000 கோடி

* நீரேற்றுத் திட்டங்களை வடிவமைத்துச் செயல்படுத்துதல் - ரூ.30,000 கோடி

* மழைநீரை அனைத்து இடங்களிலும் சேமித்தல் - ரூ.1,000 கோடி

* பிற மாநிலங்களிலிருந்து உபரிநீரைப் பண்டமாற்று முறையில் பெறுதல் - ரூ.1,000 கோடி