Published:Updated:

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்

Use App
பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...
பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

பூச்சி மேலாண்மை - 9

பிரீமியம் ஸ்டோரி

யிர் பராமரிப்பில் பூச்சி மற்றும் நோய்களைக் கண்காணிப்பது என்பது முக்கியமான பணி. ஒரு காலத்தில் வழக்கமான பணிகளோடு இணைந்தே இருந்தது, பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்புப் பணி. நவீன விவசாயத்தில் பழைய முறைகள் வழக்கொழிந்ததுபோல் கண்காணிப்பும் காணாமல் போய்விட்டது. முன்பெல்லாம் அதிகாலையில் எழுந்தவுடன் விவசாயியின் கால்கள், வயலை நோக்கித்தான் செல்லும். வயலைச் சுற்றிப் பார்க்கும்போது பயிரின் வளர்ச்சி, பூச்சி மற்றும் நோய்த் தாக்குதல் போன்றவை தெரியவரும். பயிரில் உள்ள பிரச்னைகளுக்கு ஏற்ப முடிவெடுக்கக்கூடிய தன்மையும் விவசாயிகளிடம் இருந்தது. நவீன விவசாயமும் கலாசாரமும் வயல் கண்காணிப்பைத் தள்ளி வைத்துவிட்டன. அதிகாலை வயலுக்குச் சென்று பயிர்களைப் பார்க்கும் விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துகொண்டே வருகிறது. கண்காணிப்பு இருந்தால்தான் பயிரில் எதிர்பார்க்கும் மகசூலை எடுக்க முடியும்.

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

பூச்சிகளும் விவசாயிகளும் பங்காளிகள்தான். ஒரு சொத்தைப் பங்குபோட்டுக் கொள்பவர்கள் பங்காளிகள்தானே. பயிரைப் பங்கு போட்டுக்கொள்வதில் பூச்சிகளும் மனிதர்களும் பங்காளிகளாக இருக்கிறார்கள். இதில் முதல் பங்காளி பூச்சிதான். பூச்சிகள் உண்டதுபோக மீதிதான் மனிதனுக்கு. சமுதாய நாகரிக நடைமுறைப்படி பங்காளிகளைப் பகையாளிகளாகக் கையாள்வதுதானே வழக்கம். பகையாளிகளான பூச்சிகளை அழிக்க முடிவு செய்கிறோம். பகையாளியை அழிக்கச் சிலர் கூலிப்படையை அமர்த்துவார்கள். கூலிப்படையின் முக்கிய வேலை கண்காணிப்பது. அதற்குப் பிறகு, திட்டமிட்டு அழிப்பது. அதேபோல, பூச்சிகளை அழிக்க முடிவு செய்தால், அவற்றை எடுத்த எடுப்பில் அழிக்க முற்படுவதை விடுத்துக் கண்காணிப்பில் இறங்க வேண்டும்.

தற்போது தமிழக விவசாயிகளை அச்சுறுத்திக்கொண்டு இருப்பது, மக்காச்சோளப் படைப்புழு. பயிர்களை முறையாகக் கண்காணித்தால், இந்த அமெரிக்கன் படைப்புழுவை வந்து இறங்கும் வேகத்திலேயே அழித்துவிடலாம். மக்காச்சோளப் பயிரில் நான்கைந்து இலைகள் இருக்கும்போது... அதாவது நடவு செய்த 25-ம் நாள், படைப்புழுக்களின் தாக்குதல் தொடங்கிவிடும். அவற்றின் முட்டைக் குவியல் எந்த இடத்தில் இருக்கிறது என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதில்தான் விவசாயியின் வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது. ஆனால், விவசாயிகள் பெரும்பாலும் தொடக்கத்தில் கண்காணிப்பதில்லை. முட்டையிலிருந்து புழுக்கள் வெளிவந்து, அவை வளர்ந்து பெரிய புழுக்களாகி முழு வீரியத்துடன் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்போதுதான், அவற்றை அழிக்கும் நடவடிக்கைகளில் இறங்குகிறார்கள்.

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

‘முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டும்’ என்பது பழமொழி. 25 நாள்கள் வயதுள்ள மக்காச்சோளப் பயிரின் மேற்புறம் உள்ள இலைகளில்தான், அந்துப்பூச்சிகள் கும்பல் கும்பலாக முட்டைக் குவியல்களை இடுகின்றன. முட்டைகளை இட்ட பிறகு, தங்களது பின்பகுதியில் உள்ள ரோமங்களால் முட்டைகளை மூடி விடுகின்றன. அந்த முட்டைகளைக் கண்டுபிடித்து அழித்துவிட்டால், படைப்புழுக்கள் உருவாகாமலே தடுத்துவிடலாம். முட்டையிலிருந்து வெளிவரும் இளம் புழுக்கள், இலையின் பச்சையத்தைச் சுரண்டி இலையைக் கண்ணாடிபோல ஆக்கிவிடும். கொஞ்சம் வளர்ந்த மூன்றாம் நிலைப் புழுக்கள், குருத்துக்குள் சென்று குருத்து இலைகளில் ஓட்டைப்போடும். இதனால், குருத்து விரியும்போது இலைகளில் ஜன்னல்போலத் துளைகள் காணப்படும்.

90 சதவிகித புழுக்கள் இரவு நேரத்தில்தான் பயிர்களைத் தாக்குகின்றன. அந்தப் புழுக்களைப் பகலில் கண்டுபிடிக்கவே முடியாது. அதே நேரத்தில், தாய் அந்துப்பூச்சிகளைக் கண்டுபிடித்து அழித்துவிட்டால் பெரும் சேதாரத்தைத் தவிர்க்கலாம். முட்டை வைப்பதற்கு முன்பே தாய் அந்துப்பூச்சிகளைப் பிடித்து அழிப்பதற்கும் வழிகள் இருக்கின்றன. இவற்றைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் முட்டையே இடாமல் செய்துவிடலாம். அதற்காகத்தான் இருக்கின்றன, இனக்கவர்ச்சிப்பொறி மற்றும் விளக்குப்பொறி ஆகியவை. இவற்றை மக்காச்சோள வயலில் 20-ம் நாளுக்கு மேல் வைக்க வேண்டும்.

முதலில் விளக்குப்பொறி குறித்துப் பார்ப்போம். தாய் அந்துப்பூச்சிகள் வெளிச்சத்தை நோக்கிப் பறக்கும் குணம் படைத்தவை. வயலில் விளக்குப்பொறிகளை வைக்கும்போது... அதன் வெளிச்சத்தால் கவர்ந்திழுக்கப்படும் அந்துப்பூச்சிகள், விளக்குப்பொறியின் கீழே இருக்கும் தட்டில் உள்ள மண்ணெண்ணெயில் விழுந்து இறந்து விடுகின்றன. விளக்குப்பொறியைப் பயன்படுத்துவதில் சில விஷயங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அமாவாசை நாள்களில் வெளிச்சம் இருக்காது என்பதால், விளக்குப்பொறியின் வெளிச்சத்தைத் தேடி அதிகளவு பூச்சிகள் வரும். அதனால், அமாவாசை நாளில் விளக்குப்பொறி வைப்பது நல்ல பலனைக் கொடுக்கும். விளக்குப் பொறியில், ஆண் அந்துப்பூச்சி, பெண் அந்துப்பூச்சி இரண்டுமே கவர்ந்து இழுக்கப்பட்டு அழிக்கப்படுகின்றன.

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

விளக்குப்பொறியிலிருந்து சற்று மாறுபட்டது, இனக்கவர்ச்சிப்பொறி. இதில், ஆண் அந்துப்பூச்சிகள் மட்டும் கவர்ந்து இழுக்கப்படுகின்றன. இதனால், பூச்சிகளின் இனப்பெருக்கம் தவிர்க்கப்படுகிறது. பெண் அந்துப்பூச்சியின் வாசனை வருவதுபோல ஒரு மாத்திரை தயார் செய்யப்படுகிறது. ‘லூர்’ (Lure) என்ற அந்த மாத்திரை குப்பியை இனக்கவர்ச்சிப் பொறியின் உள்ளே வைத்து வயலில் வைக்க வேண்டும். பெண் பூச்சியின் வாசனையை நுகர்ந்து வரும் ஆண் அந்துப்பூச்சிகள் பொறியில் சிக்கிக் கொள்ளும். இனக்கவர்ச்சிப்பொறி, பூச்சிக் கண்காணிப்பில் முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. இதைப் பல விவசாயிகள் வயலில் வைத்தாலும், முறையாகப் பராமரிப்பதில்லை. அதனால், முழுப்பலன் கிடைப்பதில்லை.

வயலில் பயிரின் மட்டத்துக்கு மேல் அரையடி அல்லது ஓர் அடி உயரத்தில்தான் இனக்கவர்ச்சிப்பொறி தொங்க வேண்டும். பயிரின் மட்டம் நான்கு அடியாக இருந்து, இனக்கவர்ச்சிப் பொறி ஏழு அடி உயரத்தில் தொங்கினால் எந்தப்பயனும் இருக்காது. பயிரின் மட்டத்தைவிட அரையடி உயரத்தில் இருக்கும்போது, பெண் அந்துப்பூச்சியின் வாசனை, பயிர்களின் வாசனையோடு இணைந்து ஆண் அந்துப்பூச்சிகளைக் கவர்ந்து இழுக்கும்.

இனக்கவர்ச்சிப் பொறியில் உள்ள மாத்திரை குப்பி முக்கியமானது. சிலர், வயலில் இனக்கவர்ச்சிப்பொறியைப் பல நாள்கள் அப்படியே தொங்கவிட்டு விடுகிறார்கள். அப்படித் தொங்கவிட்டால், 7 முதல் 10 நாள்கள் வரைதான் அதன் வாசனை இருக்கும். தினமும் மாலை நேரத்தில் மட்டும் மாத்திரையைப் பொறியில் வைத்து, காலையில் எடுத்து அதை அதற்கான பைக்குள் வைத்து விட வேண்டும். அந்தப் பையை மண்பானைகுள்ளோ குளிரான இடத்திலோ வைக்க வேண்டும். குளிர்சாதனப்பெட்டியிலும் வைக்கலாம். இப்படிச் செய்தால் இருபது நாள்கள்வரை வாசனை இருக்கும்.

அடுத்து தினமும் பயிரை எப்படிக் கண்காணிப்பது என்று பார்ப்போம். வயலில் இறங்கிக் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடக்க வேண்டும். நடக்கும்போது, ஒரு பக்கத்தில் பத்துச் செடிகளையும் அடுத்தப் பக்கத்தில் பத்துச் செடிகளையும் கவனிக்க வேண்டும். அந்த 20 செடிகளையும் குறித்து வைத்துக் கொண்டு வாரா வாரம் கண்காணிக்க வேண்டும். பயிர், வளர்ச்சிப் பருவத்திலோ முதிர்ந்த பருவத்திலோ இருக்கலாம். உதாரணமாக, வளர்ச்சி பருவத்திலிருக்கும் பயிர் என்றால்... மேல் மூன்று இலைகள், நடுவில் மூன்று இலைகள், அடியில் உள்ள மூன்று இலைகள் ஆகியவற்றைத்தான் முக்கியமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

சாறு உறிஞ்சும் பூச்சிகளான அசுவினி, மாவுப்பூச்சி, தத்துப்பூச்சி, இலைப்பேன், செதில் பூச்சி, செம்பான் சிலந்தி போன்ற பூச்சிகள், மேல் மூன்று இலைகளில்தான் இருக்கும். பொதுவாக அனைத்துப் பூச்சிகளுக்கும் பிடித்தவை இந்த இலைகள்தான். இந்த இலைகளைச் சோதனை செய்தாலே ஓரளவு பிரச்னையைக் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.

இலை தின்னும் புழுக்கள், பூ மற்றும் காய் துளைக்கும் புழுக்கள், அந்தப் புழுக்களின் முட்டைக் குவியல்கள் நடுவிலுள்ள மூன்று இலைகளில்தான் இருக்கும்.

அடியிலுள்ள மூன்று இலைகள், மட்க வைக்கும் பூச்சிகள், நன்மை செய்யும் பூச்சிகள் இருக்கும் பகுதி. அவற்றையும் பார்க்க வேண்டும்.

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0 - பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு! - நஷ்டத்தைக் குறைக்க வயலை ‘வட்டமிடுங்கள்’...

பூச்சிகளைக் கண்காணிக்காமல், பயிரில் பூச்சியைப் பார்த்தவுடன் உரக்கடைக்குப் போய், ‘பூச்சி தாக்கி இருக்கிறது. பூச்சிக்கொல்லி வேண்டும்’ என்று விவசாயிகள் கேட்கிறார்கள். என்ன வகையான பூச்சி பயிரைத் தாக்கியிருக்கிறது எனச் சொல்லிக் கேட்பதில்லை. நாம் வாங்கித் தெளிக்கும் பூச்சிக்கொல்லி, பயிரில் உள்ள பூச்சிக்கு எதிர்ப்புத்தன்மை உடையதா என்பதையும் கவனிப்பதில்லை. இதனால்தான் பூச்சிகள் எதிர்ப்புத்தன்மையை உருவாக்கிக் கொள்கின்றன.

இலைகளைக் கவனிப்பது மட்டுமன்றி, பயிரைச் சுற்றி இருக்கும் மண், களைகள், தட்பவெப்பம், காலச்சூழ்நிலை ஆகியவற்றையும் கவனிக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாகப் பயிர் வளர்ந்து 45 நாள்கள் என்றால், அதற்குரிய வளர்ச்சி இருக்கிறதா என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். பழைய அனுபவங்களை வைத்து இதைக் கணிக்கலாம். பயிரின் வளர்ச்சியைக் கண்காணிப்பதன் மூலம், பயிருக்கு ஊட்டச்சத்துகள் சரியாகக் கிடைப்பதை உறுதி செய்துகொள்ள முடியும். பயிர்களுக்கு அதிக ஊட்டமும் ஆகாது. குறைவான ஊட்டமும் கூடாது. பயிர் அதிகப் பச்சையாக இருந்தால் ஐந்து கிலோமீட்டருக்கு அப்பால் இருக்கும் பூச்சிகளைக்கூட வரவழைத்துவிடும். கரும்பச்சை நிறம்தான், தூரத்திலுள்ள பூச்சிகளுக்கான அழைப்பு. பிரியாணி காத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து பூச்சிகள் படையெடுக்கும். அதே நேரத்தில் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுள்ள பயிர்கள் என்றாலும், பூச்சிகளுக்குக் கொண்டாட்டம்தான்.

பயிரில் ஒரு வகையான பூச்சித்தாக்குதல் ஏற்பட்டுவிட்டால், தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த வகையான பூச்சிகள் தாக்கிக்கொண்டே இருக்கும். ஏற்கெனவே பயிரைத் தாக்கிய பூச்சி சாப்பிட்டுக் கழிக்கும்போது எழும் வாசனைதான், அடுத்த பூச்சிகளுக்கான அழைப்பு. அதற்கு உதாரணமாகக் காய்ப்புழுவைச் சொல்லலாம். இது காயை நோண்டித் துளை ஏற்படுத்தி உள்ளே இருக்கும். இந்தத் துளை வழியாக வெளியேறும் வாசனை மட்க வைக்கும் பூச்சிகளை வரவேற்கும். அந்தப்பூச்சிகள் இந்தத் துளையில் முட்டையிட்டுவிடும்.

பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பில் அடுத்துக் கவனிக்க வேண்டியது, செடியின் தாங்குத் திறன் மற்றும் எதிர்ப்புத் திறன் ஆகியவற்றைத்தான். ‘இருக்கும் சூழ்நிலையைத் தாங்கி வளரும் பயிர்தான் உயிர் வாழும்’ என்பது சார்லஸ் டார்வினின் கொள்கை. பயிர்கள், பூச்சித்தாக்குதல் ஏற்பட்டவுடனே இறந்து விடுவதில்லை. பூச்சித்தாக்குதலை எதிர்த்து நிற்கும் திறன் ஒவ்வொரு பயிருக்கும் இருக்கிறது.

நெல்லில் இலைச்சுருட்டுப்புழுத் தாக்குதலை எடுத்துக்கொள்வோம். மொத்தம் முப்பது இலைகள் இருந்தால், மூன்று இலைகள்தான் பாதிக்கப்படும். இந்தப் பத்து சதவிகித இழப்பினால் பயிருக்கு எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படாது. மூன்று இலைகளுக்குப் பதிலாக மேலும் ஐந்தாறு இலைகளை உருவாக்கும் திறன் பயிருக்கு இருக்கிறது. இதைத்தான், ‘உழவர் வயல்வெளிப் பள்ளி’யில் இலைவெட்டுச் சோதனை அல்லது பூ வெட்டுச் சோதனை என்ற பெயரில் கற்றுக் கொடுப்போம்.

நன்றாக உள்ள வயலில் பூச்சித்தாக்குதல் போலச் செயற்கையாக உருவாக்குவோம். கத்தரிக்கோலை வைத்துப் பாதி இலையை வெட்டிவிடுவோம். ஒரு ஏக்கர் வயலில் 5 அடிக்கு 5 அடியுள்ள பாத்திகளில் இதைச் செய்வோம். ஒரு பாத்தியில் 25 சதவிகித இலைகளை வெட்டுவோம். மற்றொரு பாத்தியில் 50 சதவிகித இலைகள், இன்னொரு பாத்தியில் 75 சதவிகித இலைகளை வெட்டி விடுவோம். நான்காவது பாத்தியில் எதையுமே செய்யாமல் விட்டுவிடுவோம். கடைசியில் என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தால் 25, 50, 75 சதவிகித பாதிப்பை ஏற்படுத்திய பாத்திகளில் என்ன நடந்ததோ, அதுதான் எதையும் செய்யாமல் விட்ட பாத்தியிலும் நடந்திருக்கும். அதாவது, அனைத்துப் பயிர்களிலும் மகசூல் ஒரே அளவுதான் இருக்கும். இது பல காலமாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை.

சில பயிர்களில் பூக்களை வெட்டிச் சோதனை செய்வோம். அங்கும் இதே உண்மைதான் நிரூபிக்கப்பட்டது. பூக்கள் சேதமானால் மீண்டும் அதிகப் பூக்களை உருவாக்கும் திறன் செடிகளுக்கு உண்டு. இதைத்தான் பயிர்களின் தாங்குத் திறன் என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள்.

அதேபோலப் பயிருக்கு அங்கு நிலவும் சூழலோடு சமரசம் செய்து கொள்ளக்கூடிய திறன் இருக்கிறதா என்பதையும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். பூச்சி வயலுக்கு வந்தவுடனே பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கக் கூடாது. அந்தப் பூச்சியைத் தாங்கும் திறன் அல்லது சமரசம் செய்து கொள்ளும் திறன் செடிக்கு இருந்தால் பிரச்னையே இல்லை. பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பின் நோக்கமே பூச்சிக்கொல்லி தெளிப்பதை எவ்வளவு தூரம் தள்ளி வைக்க முடியும் என்பதுதான். அதனால்தான் பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பு என்பதை உழவர் வயல்வெளிப் பள்ளியில், ‘பரிசோதனை ஆய்வு’ என்ற பெயரில் சொல்லித் தருகிறார்கள்.

வயலில் உள்ள நன்மை செய்யும் பூச்சிகள், தீமை செய்யும் பூச்சிகளைப் பற்றிய அறிவு, பயிரின் தாங்குத் திறன், பயிரின் வளர்ச்சி நிலை, பயிரின் சூழ்நிலை, பயிருக்குப் போட்டியாக இருக்கும் களைகள், மண் வளம் மற்றும் மண்ணில் இருக்கும் பூச்சிகள் இவை அனைத்தையும் கவனித்துவிட்டுக் கடைசி முயற்சியாகத்தான் பூச்சிக்கொல்லியை நாட வேண்டும். பூச்சிக்கொல்லி என்பது பேராயுதம். அதை முதலிலேயே பயன்படுத்தக் கூடாது. முதலில் பேராயுதத்தைப் பயன்படுத்தினால், மேலே சொன்ன அத்தனை விஷயங்களும் பாதிக்கப்படுகின்றன. பூச்சிகளை அழிக்க இயற்கை ஏற்பாடு செய்துள்ள பாதுக்காப்புப்படையான நன்மை செய்யும் பூச்சிகளையும் இந்தப் பேராயுதம் அழித்து விடுகிறது.

உடனடியாகப் பூச்சி மற்றும் நோய்க் கண்காணிப்பைத் தொடங்குங்கள். பூச்சிக்கொல்லிச் செலவைக் குறையுங்கள்...

பூச்சிகள் பற்றிய இன்னும் பல அதிர்ச்சித் தகவல்களை அடுத்த இதழில்…

- நீ.செல்வம், தொகுப்பு: ஆர்.குமரேசன்

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு