Published:Updated:

பூச்சி மேலாண்மை: 19 - பூச்சிக்கொல்லி விஷத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!

பூச்சி மேலாண்மை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பூச்சி மேலாண்மை

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0

பூச்சி மேலாண்மை: 19 - பூச்சிக்கொல்லி விஷத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!

பூச்சிகளும் நம் நண்பர்களே..! - 2.0

Published:Updated:
பூச்சி மேலாண்மை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பூச்சி மேலாண்மை

விவசாயிகளின் பங்காளி பூச்சிகளே. ஒரு சொத்தைப் பங்கு போட்டுக் கொள்பவர்கள், பங்காளிகள். பயிரைப் பங்கு போடுவதால் பூச்சிகளும் பங்காளிகளாகின்றன. இதில் முதல் உரிமை பூச்சிகளுக்குத்தான். அவை உண்டது போக மீதிதான் மனிதனுக்கு. உயிரினப் பரிணாம வளர்ச்சிக் கோட்பாட்டின்படி, `உலகத்திலுள்ள உணவுப் பொருள்களை அனைத்து உயிர்களும் உண்டு வாழ வேண்டும்’ என்பதுதான் விதி. இதைத்தான் ‘பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல்’ என்று திருவள்ளுவர் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆனால் அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு, `பூச்சி என்ற உயிரினம் பயிரை நாசமாக்குகிறது’ என்பதை மட்டும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறோம். பூச்சிகளில், `நன்மை செய்பவை’, `தீமை செய்பவை’ என இரண்டு வகைகள் இருக்கின்றன என்பதை மனதில் வைத்துக்கொள்ளாமல் பூச்சிக்கொல்லிகளைத் தெளிக்கிறோம். `வயலிலுள்ள அனைத்துப் பூச்சிகளும் சைவப் பூச்சிகள்; பயிரை உண்டு வாழக்கூடியவை’ என்பது விவசாயிகளுக்குச் சொல்லித்தரப்பட்டிருக்கும் பாடம். பூச்சிகளை உண்ணும் அசைவப் பூச்சிகள் பற்றி அதிகம் தெரிவதில்லை. இன்றைக்கும் பல விவசாயிகள் வயலிலுள்ள அனைத்துப் பூச்சிகளையும் அழித்துவிட வேண்டும் என்றுதான் நினைக்கிறார்கள்.

பூச்சிக்கொல்லி
பூச்சிக்கொல்லி

`பூச்சிக்கொல்லி’ எனப்படும் உயிர்க்கொல்லி பயிர்கள்மீது தெளிக்கப்படுகிறது. அதன் பலன் பூச்சிகளை அழிப்பது மட்டுமல்ல, நம் ஆரோக்கியத்தையும் சேர்த்தே அழிப்பது. `சொந்தக் காசில் சூனியம் வைத்துக்கொள்வது’ என்பது இதுதான். பூச்சிக்கொல்லி விஷம் உணவு வளையத்தில் எப்படி வருகிறது என்பதைப் பார்ப்போம். நெல்லில் பால் பிடிக்கும் பருவத்தில் கதிர் நாவாய்ப் பூச்சி சாற்றை உறிஞ்சும். அதனால் கதிர்களில் ஆங்காங்கே கருக்காயாகிவிடும். அதைத் தடுப்பதற்காக விவசாயி பூச்சிக்கொல்லி விஷத்தைப் பயிர்மீது தெளிப்பார். தெளித்தது ஊடுருவிப் பாயும் நஞ்சாக மாறிப் பயிரின் மீதும் படிந்துவிடுகிறது. நெல், வைக்கோல் அனைத்திலும் விஷம் படிந்துவிடுகிறது.

பூச்சிக்கொல்லி, பயிரின் மீது எத்தனை மணி நேரம் வீரியமாக இருக்கும் என்பது விவசாயிகளுக்குத் தெரிவதில்லை. ஒரு பயிரில் பூச்சிக்கொல்லி பயன்படுத்தப்பட்ட பிறகு, அந்தப் பயிரில் விளையும் பொருள்களை எத்தனை நாள்கள் கழித்துப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கு ஒவ்வொரு வகையான தரக்குறியீடு இருக்கிறது. அதை யாரும் கணக்கில் வைத்துக்கொள்வதே இல்லை.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

நெல்லில் பால் பிடிக்கும் தருணத்தில் தெளித்து உள்ளே இறங்கியிருக்கும் விஷம், ஒரு துளியில் பத்து லட்சத்தில் ஒரு பங்காகக்கூட இருக்கும். அந்த எஞ்சிய மற்றும் தங்கும் நஞ்சை எந்த உயிரினம் சாப்பிட்டாலும் அவற்றின் ஈரல் மற்றும் கொழுப்பில் விஷம் படிந்துவிடும். இப்படி ஒரு துளியில் 10 லட்சத்தில் ஒரு பங்கு உள்ளே செல்லும் நஞ்சு, உயிர்வழிப்பெருக்கம் (Biomagnification) மூலமாக இரண்டு பங்காக மாறிவிடும்.

எஞ்சிய நஞ்சுள்ள வைக்கோலைத் தின்னும் மாடு, விஷப்பாலைக் கொடுக்கிறது. அந்தப் பாலை குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கிறோம். குழந்தை அப்படியே குடித்தால் உள்ளே போய் இரண்டு பங்கு விஷமாகும். அதைவிடக் கொடுமை அந்தப் பாலை தாய்மார்கள் குடித்து, அதன் பிறகு குழந்தைகளுக்குப் பால் கொடுத்தால் அவர்களின் உடலிலும் இரண்டு மடங்காகப் படியும் விஷம், அம்மா குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும்போது நான்கு பங்காக மாறும்.

நீ.செல்வம்
நீ.செல்வம்

இது எவ்வளவு பெரிய கொடுமை. நெல்லை அரைத்து அரிசியாக்குகிறோம். அப்போது கிடைக்கும் தவிடு மீண்டும் மாட்டுக்குப் போகிறது. ஏற்கெனவே வைக்கோல் மூலம் ஒரு பங்கு விஷத்தைச் சாப்பிட்ட மாடு, தவிடு மூலமாக இன்னொரு பங்கு சாப்பிடுகிறது. இப்போது அதனுள் இரண்டு பங்கு விஷம் இருக்கிறது. அது பால் கொடுக்கும்போது நான்கு மடங்காகக் கொடுக்கும். அம்மாவின் உடலுக்குள் போகும்போது எட்டு மடங்காகும். அந்த விஷம் குழந்தைக்குப் போகும்.

பூச்சிக்கொல்லி, பயிரின் மீது எத்தனை மணி நேரம் வீரியமாக இருக்கும் என்பது பெரும்பாலான விவசாயிகளுக்குத் தெரிவதில்லை. மண்ணுக்கு, உயிருள்ள பொருள்களுக்கும் இறந்த பொருள்களுக்குமான வித்தியாசம் தெரிகிறது.

மாடு வீணாக்கிய தவிட்டைக் கோழிகளுக்குக் கொடுப்போம். அங்கும் இதுதான் நிலை. அந்தக் கோழியைச் சாப்பிடும் மனிதர்களுக்குள்ளும் விஷம் ஊடுருவும். உணவு வளையத்தில் பால் மூலமாகவும், இறைச்சி மூலமாகவும், அரிசி மூலமாகவும் விஷம் மனிதர்களுக்குப் பரவுகிறது. ஆக நெல்லில் ஒரு முறை தெளித்த விஷம், ஒன்றரை மாதம் கழித்து அறுவடை செய்யும் நெல் மூலமாகவும், வைக்கோல் மூலமாகவும் எப்படிப் பரவுகிறது என்பதை கவனத்தில்கொள்ள வேண்டும். ஒன்றரை மாதத்துக்கு முன்னர் தெளிக்கப்பட்ட விஷமே இவ்வளவு பாதிப்புகளைத் தருகிறதென்றால், இன்றைக்குப் பெரிய பெரிய சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளில் வாங்கும் காய்கறிகளில் இரண்டு நாள்களுக்கு முன்னர் தெளிக்கப்பட்ட விஷம் இருக்கிறது. அது என்ன விளைவைத் தரும் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள்.

காய்கறிகள், பழங்கள் பளபளப்பாக இருப்பதற்காகத் தெளிக்கப்படும் ரசாயனங்களிலும் விஷம் இருக்கிறது. சாலையோரக் கடைகளில் இரண்டுவிதமான நிலைமை இருக்கிறது. ஒருபக்கம், பளபள காய்கறிகள். மற்றொரு பக்கம், பூச்சி கடித்துச் சொத்தையாக இருக்கும் காய்கறிகள். பளபள காய்கறி கிலோ 40 ரூபாய். சொத்தைக் காய்கறி கிலோ 10 ரூபாய். பூச்சியால்கூடச் சாப்பிட முடியாத அளவுக்கு விஷமுள்ள பளபள காய்களைத்தான் நாம் வாங்குவோம். யோசித்துப் பாருங்கள்... இப்படி நம் ஈரல் மற்றும் கொழுப்பில் படியும் விஷம், உடனே நம்மைக் கொல்வதில்லை. உடல் உள் உறுப்புகளின் செயல்பாடுகளில் குறைபாடுகளைத் தோற்றுவிக்கும்.

இப்படி விஷம் வெவ்வேறு பரிமாணங்களில் மனிதர்களைத் தாக்குகிறது. அதைத் தாண்டி பூச்சிக்கொல்லி மற்றொரு வேலையையும் செய்கிறது. மனிதர்கள் உயிர்வாழத் தேவையான காற்று, மண், நீர் ஆகிய மூன்று விதமான சூழ்நிலைகளிலும் பரவுகிறது. பூச்சிக்கொல்லியைத் தெளிக்கும்போது காற்றில் பரவுவதால் காற்று நஞ்சாகிறது. பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும்போது சில துளிகள் மண்ணிலும் படிகின்றன.

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நாம் கருத்தில்கொள்ள வேண்டும். மண்ணுக்கு உயிர் இருக்கிறது. மூச்சுவிடுவது, அசைவது, உண்பது, உண்பதற்கேற்ப வளர்ச்சி இருந்தால் அந்தப் பொருளுக்கு உயிர் இருக்கிறது என்று பொருள். இவை நான்கும் மண்ணிலும் நடைபெறுகின்றன. மண் என்பது உயிர்க் கூட்டமைப்புடன்கூடிய தொகுதி. ஒரு கைப்பிடி மண்ணில் கோடிக்கணக்கான கிருமிகள் இருக்கின்றன. பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாட்டுக்கு முன்னர், ஒரு கைப்பிடி மண்ணில் இரண்டரைக் கோடி கிருமிகள் இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். அதில் 10 மடங்கு குறைந்து, தற்போது 25 லட்சம் கிருமிகளே இருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

Insecticide
Insecticide

மண் துகள்களுக்கு இடையேயுள்ள இடைவெளியில் காற்று உள்ளே போய் வெளியேறுகிறது. ஆக மண் சுவாசிக்கிறது. நிலத்தின் மீது நடந்து, ஊர்ந்து, உருண்டு போகும் அனைத்தும் மண்ணை அசைய வைக்கின்றன. அதோடு காற்றும் மழைநீரும் மண்ணைப் பயணம் செய்ய வைக்கின்றன. ஆக மண் அசைகிறது என்பதும் உறுதியாகிறது. மண் உண்கிறதா? ஆம். மட்க வைப்பதை, மண் உண்ணும் செயலாகப் பார்க்கிறோம். இந்தச் செயல்பாடுதான் மண்ணின் உயிர்த் தன்மைக்கான ஆதாரம்.

மண்ணிலுள்ள கிருமிகள் செத்து விழும் அனைத்தையும் மட்கவைக்கின்றன. அது ஆலமரத்து இலையாகவும் இருக்கலாம்; யானையாகவும் இருக்கலாம். செத்து விழும் அனைத்தையும் மட்கவைக்கும் மண்தான் உயிருள்ள விதையை முளைக்கவைக்கிறது. எடுத்துக்காட்டுக்கு இரண்டு அவரை விதையை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒன்று வேகவைத்தது. இன்னொன்று சாதாரணமான விதை. இரண்டையும் மண்ணில் போடுங்கள். வேகவைத்த விதை மண்ணோடு மட்கிப் போய்விடும். சாதாரண விதை முளைக்கும். மண்ணுக்கு உயிருள்ள பொருள்களுக்கும் இறந்த பொருள்களுக்குமான வித்தியாசம் தெரிகிறது. மண்ணின் உயிர்த் தன்மை என்பதே மட்கவைப்பதுதான். வானத்திலிருந்து பெய்யும் மழைநீரை முழுவதும் மண்தான் குடிக்கிறது. ஆக, மண் சுவாசிக்கிறது, அசைகிறது, உண்கிறது, தண்ணீர் குடிக்கிறது. சின்னஞ்சிறிய விதையைக்கூட ஆலமரமாக்கும் ஆற்றல் மண்ணுக்கு உண்டு.

பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும்போது விஷத்தின் ஒரு துளி மண்ணில் விழுகிறது. அது மண்ணிலுள்ள இரண்டரைக் கோடி கிருமிகளை நேரடியாகத் தாக்குகிறது. அதனால் இரண்டரைக் கோடி கிருமிகள் 25 லட்சம் கிருமிகளாகக் குறைந்துவிடுகின்றன. பூச்சிக்கொல்லி பயன்படுத்தத் தொடங்கிய பிறகு இத்தனை ஆண்டுகளாக எத்தனை துளிகள் மண்ணில் விழுந்திருக்கும்... அதன் மூலம் எவ்வளவு கிருமிகள் அழிந்திருக்கும் என்பதை யோசியுங்கள். இந்தக் கிருமிகள் உருவாக்கும் பொருளைத்தான், `அங்கக கரிமம்’ என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள். இதன் அளவு ஒன்று என்ற அளவிலாவது இருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்திய மண் வகைகளில் அங்கக கரிமம் 0.2 என்ற அளவில்தான் இருக்கிறது. காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரையுள்ள அனைத்து மண்ணிலும் இன்றைய தேதியில் இந்த அளவில்தான் கிருமிகள் இருக்கின்றன.

‘‘பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாட்டுக்கு முன்னர், ஒரு கைப்பிடி மண்ணில் இரண்டரைக் கோடி கிருமிகள் இருப்பதாக வைத்துக்கொண்டால், அதில் தற்போது 25 லட்சம் கிருமிகளே இருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.’’

இரண்டரைக் கோடி கிருமிகள்கொண்ட நல்ல மண்ணுக்கும், 25 லட்சம் கிருமிகளுள்ள தற்போதைய மண்ணுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? இதனால் மண்ணின் உயிர்த் தன்மை அதாவது மட்கவைக்கும் தன்மை மாறுபடுகிறது. இரண்டரைக் கோடி கிருமிகளுள்ள மண்ணில் ஓர் இலை விழுந்தால் அதை மட்கவைக்க நான்கு நாள்கள் போதும். அதே இலை 25 லட்சம் கிருமிகளுள்ள மண்ணில் விழுந்தால் மட்கவைக்க 40 நாள்கள் ஆகும். இதுதான் இன்றைய விவசாயத்திலும் எதிரொலிக்கிறது.

மண்ணில் கிருமிகள் அதிகமாக இருக்கும்போது, சத்துகளை எடுத்துப் பயிர்களுக்குக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தன. மண் வளத்தோடு நலமாகவும் இருந்தது. ஆனால், இன்று மண் வளமாகவும் இல்லை, நலமாகவும் இல்லை. இந்த லட்சணத்தில் பிளாஸ்டிக் பயன்பாடு மூலமாகவும் மண்ணின் உயிர்த் தன்மையைக் குறைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். பிளாஸ்டிக்கை மட்கவைக்க இரண்டரைக் கோடி கிருமிகளுள்ள நல்ல மண்ணுக்கே 400 ஆண்டுகள் ஆகும். அப்படியென்றால் 25 லட்சம் கிருமிகளுள்ள தற்போதைய மண்ணில் எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகும் என்பதை உங்கள் கற்பனைக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

பூச்சிக்கொல்லி விஷத்தையும் மண்ணில் தெளித்த பிறகு, பிளாஸ்டிக்காலான அதன் பாக்கெட்டையும் மண்ணில்தான் போட்டுவிட்டுப் போகிறோம். நகரங்களில் உருவாகும் அனைத்துவிதமான பிளாஸ்டிக் கழிவுகளும் மண்ணில்தான் சேர்கின்றன. ஆக, மண்ணின் உயிர்த் தன்மைக்கு ஆப்பு வைக்கும் வேலைகளையும் படுவேகமாகச் செய்துகொண்டிருக்கிறோம். இதை மாற்ற ஒரே வழி, மண்ணில் அங்கக கரிமத்தை அதிகரிக்கச் செய்வதுதான். அதற்கு இயற்கை வழி வேளாண்மைதான் சிறந்த தீர்வு.

- அடுத்த இதழில் நிறைவு பெறும்.