கால்நடை
நாட்டு நடப்பு
Published:Updated:

மறுகால்குறிச்சி; பந்தயக் காளைகளுக்குப் புகழ்பெற்ற ஊர்! இதுவும் ஒரு சவாலான வீர விளையாட்டுதான்!

பரிசு கோப்பைகளுடன் துரை பாண்டி, பழனி பாண்டி
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
பரிசு கோப்பைகளுடன் துரை பாண்டி, பழனி பாண்டி

போட்டி

பொங்கல் விழாவின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக... திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, விருதுநகர் உள்ளிட்ட தென் மாவட்டங்களில் வெகு விமரி்சையாக மாட்டு வண்டி பந்தயம் நடைபெறுவது வழக்கம். திருநெல்வேலி மாவட்டம், நாங்குநேரி அருகில் உள்ள மறுகால்குறிச்சி மற்றும் இதன் சுற்றுவட்டார கிராமங்கள் மாட்டு வண்டி பந்தயங்களுக்குப் புகழ் பெற்றவை. இங்குள்ள விவசாயிகளில் பெரும்பாலானோர், தங்களுடைய வீடுகளில் பந்தயக் காளைகள் வளர்ப்பதோடு... பந்தய மாட்டு வண்டிகளும் வைத்திருக்கிறார்கள். மாட்டு வண்டி பந்தயத்தின்போது... மாட்டை லாகவமாகக் கையாண்டு வண்டியை வேகமாக ஓட்டிச் செல்ல சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற 500-க்கும் மேற்பட்ட சாரதிகளும் உள்ளனர்.

இதுகுறித்து விரிவாக அறிந்துகொள்ள மிகுந்த ஆர்வத்தோடு மறுகால்குறிச்சிக்கு நேரில் சென்றோம். இங்குள்ள கடைத்தெருவில் நின்றுகொண்டிருந்த சிலரிடம், ‘‘உங்க ஊர்ல மாட்டு வண்டி பந்தயம்’’ என நாம் பேச்செடுத்ததுமே, ‘‘இந்த ஊர்ல உள்ள யார்கிட்ட கேட்டாலும் இதைப் பத்தி சொல்வாங்க. காரணம், இங்கவுள்ள விவசாயிங்க எல்லாருமே பந்தய மாடும், வண்டியும் வச்சிருக்காங்க. ஆனா, நீங்க பழனி பாண்டியனை சந்திக்குறதுதான் ரொம்ப பொருத்தமா இருக்கும். அவங்க குடும்பம் மூணு தலைமுறையா... பல மாவட்டங்கள்ல நடந்த ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான பந்தயங்கள்ல கலந்துகிட்டு ஏகப்பட்ட பரிசுகளையும் பதக்கங்களையும் வாங்கியிருக்காங்க. பழனி பாண்டியனும் இதுல பெரிய திறமைசாலி, அவரும் நிறைய பந்தயங்கள்ல ஜெயிச்சு பரிசுகள் வாங்கி யிருக்கார்’’ எனத் தெரிவித்தவர்கள், பழனி பாண்டியனின் வீட்டுக்குச் செல்ல வழி காட்டினார்கள்.

காளைகளுடன் மக்கள்
காளைகளுடன் மக்கள்

பந்தயக் காளைகளைக் குளிப்பாட்டி கொம்புகளில் மஞ்சள் தடவி நெற்றியில் குங்குமம் இட்டுக்கொண்டிருந்த பழனி பாண்டியன், மிகுந்த உற்சாகத்தோடு நம்மை வரவேற்றார். மாடுகளை வேப்பமரத்தடியில் கட்டிவிட்டு நம்மிடம் பேசத் தொடங்கியவர், ‘‘விவசாயம்தான் எங்க வாழ்வாதாரம். மாடுகளும் வளர்த்துக்கிட்டு வர்றோம். கறவை மாடுகளைவிட பந்தயக் காளைகள் வளர்ப்புலதான் நாங்க அதிக ஆர்வம் காட்டுவோம். முன்னாடி எங்க வீட்ல 30 ஜோடி பந்தயக் காளைகள் இருந்துச்சு. அத்தனையையும் முறையா பராமரிச்சு, பல ஊர்களுக்கும் பந்தயங்களுக்கு அழைச்சிக் கிட்டு போகுற அளவுக்கு எங்க குடும்பத்துல நிறைய பேர் இருந்தாங்க. அப்ப நாங்க கூட்டுக் குடும்பமா இருந்தோம். இப்ப எங்க வீட்ல 10 ஜோடி பந்தயக் காளைகள்தான் இருக்கு’’ என்று சொன்னவர், இதன் வளர்ப்பு மற்றும் மாட்டு வண்டி பந்தய அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தொடங்கினார்.

‘‘நான் மூணாம் வகுப்பு வரைக்கும்தான் படிச்சிருக்கேன். அதுக்கு மேல பள்ளிக்கூடம் பக்கம் போகல. விவசாய வேலைகளைப் பார்த்துக்கிட்டு மாடுகளை மேய்ச்சலுக்குப் பத்திக்கிட்டுப் போகுறது, தண்ணி காட்டுறதுனு அப்படியே இருந்துட்டேன். பதிமூணு வயசுலயே மாட்டுவண்டி ஓட்டப் பழக்கிக்கிட்டேன். பதினாறு வயசுல பந்தயத்துக்குப் போனேன். முதல் ரெண்டு வருஷம் நான் கலந்துகிட்ட எல்லாப் போட்டிகள்லயுமே தோல்வி தான். ஒவ்வொரு பந்தயத்துலயும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவம் ஏற்பட்டு நிறைய நுட்பங்களைக் கத்துக்கிட்டேன். அதுக்கு பிறகு பந்தயங்கள்ல ஜெயிக்க ஆரம்பிச்சேன். அந்தக் காலகட்டத்துல என்னைப் பார்த்துட்டு, வயசுப் பசங்க நிறைய பேரு பந்தயத்துல கலந்துகணும்னு ஆசைப்பட்டாங்க.

என்னோட வண்டியிலயே இதுக்கு பயிற்சிகள் கொடுத்தேன். ஒவ்வொருத்தரா சொந்தமா மாட்டு வண்டி வாங்க ஆரம்பிச் சாங்க. மறுகால்குறிச்சி ஊருக்குள்ள நுழைஞ்சாலே வீட்டுக்கு வீடு சோடி மாடு களும், பந்தய வண்டியும் நிக்கும். தினமும் மாடுகளைப் பழக்க அழைச்சுட்டுப் போகும்போது முப்பது, நாப்பது வண்டிங்க வரிசைகட்டிப் போகும். பார்க்குறதுக்கே சந்தோஷமா இருக்கும். இந்த உலகத்துல எத்தனையோ கலைகள் இருக்கு... பந்தய மாட்டுவண்டி ஓட்டுறதும் ஒரு கலைதான். எல்லாராலயும் இதுல சாதிச்சிட முடியாது. நிறைய பயிற்சி எடுத்தாகணும். மனப் பூர்வமான ஆர்வமும் அர்ப்பணிப்பும் ரொம்ப முக்கியம்.

மாட்டு வண்டி
மாட்டு வண்டி

எங்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவங்க, தலைமுறை தலைமுறையா மாட்டு வண்டிப் பந்தயங்கள்ல கலந்துக் கிட்டு பரிசுகள் வாங்கிக்கிட்டு இருக்கோம். இப்போ என்னோட பேரனும் இதுக்குத் தயாரா கிட்டான்’’ என்று சொன்னவர், சீறும் காளைகளைப் பந்தயத் துக்குப் பழக்கும் முறை பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தார்.

‘‘பூரணி, புலிக்குளம், காங்கேயம்னு நாட்டுமாட்டுக் காளைகளைத்தான் தேர்வு செய்றோம். ஒரு வயசான, நல்ல சுறுசுறுப்பான, திடகாத்திரமான கன்னுக்குட்டியா பார்த்துத் தேர்வு செஞ்சு வாங்கிட்டு வருவோம். அந்தக் கன்னுகளைப் பார்த்தாலே இது பந்தயத்துல ஓடும், ஓடாதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியும். ஓடும்னு நம்பிக்கை வந்தாதான் அந்தக் காளைக் கன்னுக்குட்டியை வாங்குவோம். ஒன்றரை வருஷம் பயிற்சி கொடுத்தாதான் ரேஸ்ல கலந்துக்க வைக்க முடியும். தினமும் காலையில ஒரு மாட்டுக்கு 5 முட்டை, ஒரு லிட்டர் பசும்பாலை உண வாகக் கொடுப்போம். அடுத்ததா உழவுக்குக் கூட்டிட்டுப் போவோம். விவசாய நிலத்துல உள்ள மண்ணுக்குள்ள கால் புதைஞ்சு வந்தாதான் தார் ரோட்டுல அதுங்களால எளிதா ஓட முடியும். உழவு முடிச்சுட்டு நீச்சலுக்கு விடுவோம். நீச்சல் அடிக்கப் பழகினா காலைத் தூக்கி குதிரை மாதிரி துள்ளிக் குதிச்சு ஓடும்.

பேரிச்சம்பழம், கருப்பட்டி, சுக்கு

நீச்சலுக்குப் பிறகு மேய்ச்சல்தான். மத்தியான மேய்ச்சல்லயே தீவனமும் எடுத்துக்கும். காலையில மேய்ச்சலுக்குப் போகுற மாடு பொழுது சாய்ஞ்ச பிறகுதான் வீட்டுக்குத் திரும்பும். ராத்திரி 9 மணிக்கு கலவை தீவனம் கொடுப்போம். ஒரு மாட்டுக்கு தலா 250 கிராம் பாசிப்பயறு, கொண்டைக் கடலை, உளுந்து... இதையெல்லாம் தண்ணியில ஊற வச்சு அரிசி மாவு பதத்துக்கு உரல்ல அரைச்சு, அதோட 2 கிலோ விதை நீக்கிய பேரீச்சம்பழத்தையும் சேர்த்து கலவையாக்கிக் கொடுப்போம். வாரத்துல ரெண்டு நாளு அரைக்கிலோ கருப்பட்டியுடன் 100 கிராம் சுக்கை உரல்ல போட்டு இடிச்சு சாப்பிடக் கொடுப்போம். சனிக்கிழமைகள்ல அரைக்கிலோ வெந்தயத்தை ஊற வச்சு அதோட அரைக்கிலோ சீரகம் சேர்த்து கலந்து கொடுப்போம். இதனால மாடுகளுக்கு வாய்க்கானம், கால்கானம்னு எந்த நோயும் வராது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைகள்ல அரைக்கட்டு வெத்தலையோட 50 கிராம் மிளகு சேர்த்து கொடுப்போம். பந்தயத்துல கலந்துக்குறதுக்கு ஒரு நாளுக்கு முன்னாலயே மினி லாரியில மாடுகளையும், ரேஸ் வண்டியையும் ஏத்திக் கிட்டு அஞ்சாறு பேரு அந்த ஊருக்குப் போயிடுவோம்.

பசுந்தீவனம், அடர் தீவனம் எல்லாம் கொடுப்போம். பந்தயத்துக்கு ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னால 2 கிலோ சின்ன வெங்காயம், ஒரு கிலோ கருப்பட்டி, அரைக்கிலோ இஞ்சியை உரல்ல போட்டு இடிச்சு கொடுப்போம். பந்தயம் முடிஞ்சதும் ஒரு கிலோ கறுப்புத் திராட்சை, 2 கிலோ பேரீச்சம்பழம், 20 வாழைப்பழம் இதை யெல்லாம் ஒரு பாத்திரத்துல போட்டு பஞ்சாமிர்தம் போல சாப்பிடக் கொடுப்போம். அதைச் சாப்பிட்டுட்டு பந்தயக் களைப்புல ரெண்டு மாடுகளும் அசந்து தூங்கும். உடம்பு வலி போயி மறுநாள் வழக்கத்துக்கு வந்துடும்.

பரிசு கோப்பைகளுடன் துரை பாண்டி, பழனி பாண்டி
பரிசு கோப்பைகளுடன் துரை பாண்டி, பழனி பாண்டி

மாட்டைப் பழக்குற பழக்கத்துலதான் அதோட ஆரோக்கியமும் சுறுசுறுப்பும் அடங்கி இருக்கு. எத்தனை வருஷம்னாலும் ரேஸுக்குக் கொண்டு போகலாம். ஆனா, பயிற்சியை நிறுத்தக் கூடாது. சில மாடுகள் குறிப்பிட்ட சில வருஷத்துலயே தளர்ந்துடும்’’ என்று சொன்னவர், அங்கிருந்த காளையைச் சுட்டிக்காட்டி “இந்த செவலைக் காளைக்கு வயசு 22. இந்தக் காளையோட வேகத்துக்கு எங்கிட்ட இருக்குற எந்தக் காளையும் ஈடுகொடுக்க முடியாது. பந்தயத்துக்குப் போனா ‘மறுகால்குறிச்சி பழனியோட செவலை வந்துருக்கான்னு பாரு’ன்னுதான் மத்த பந்தயக்காரங்க சொல்வாங்க. 10 லட்சம் வரைக்கும் எங்கிட்ட விலை பேசுனாங்க. எனக்கு மூத்த பிள்ளையே இந்தச் செவலை தான்னு சொல்லிட்டேன்” என்று உற்சாகமாக சொல்லி முடித்தார்.

பூஞ்சிட்டு மாடுகள், கரிச்சான் மாடுகள்

8 ஆண்டுகளாக மாட்டு வண்டிப் பந்தயத்தில் கலந்துகொண்டு வரும் துரை பாண்டியிடம் பேசினோம், “பந்தய எல்லையைக் கடந்து வேகமாக ஓடும் மாட்டுவண்டிகள், கிளம்பின இடத்துக்கே வந்து சேரணும். முதல்ல வந்து சேரும் வண்டிக்குதான் முதல் பரிசு. பெரிய மாடு, சின்னமாடு, கரிச்சான், பூஞ்சிட்டுனு நாலு வகையில பந்தயம் நடக்கும். பெரிய மாடுகளுக்கு 16 கி.மீ தூரமும், சின்ன மாடுகளுக்கு 12 கி.மீ தூரமும், கரிச்சான் மாடுகளுக்கு 8 கி.மீ தூரமும், பூஞ்சிட்டு மாடுகளுக்கு 5 கி.மீ தூரமும் பந்தய எல்லைகளா நிர்ணயம் செய்வாங்க. போட்டி நடுவர் பச்சைக்கொடியை அசைச்சு காட்டினதும், போட்டியில கலந்துகிறவங்க தங்களோட மாட்டு வண்டியை வேகமா ஓட்ட ஆரம்பிப்பாங்க.

துரைப்பாண்டி
துரைப்பாண்டி

ஒரு சிலுப்புச் சிலுப்பிக் காளைங்க துள்ளிக் குதிச்சு ஓடும். விசில் அடிக்க அடிக்கத்தான் வேகம் கூடும். வண்டியை ஓட்டுறவர் சாரதி. அவருக்குத் துணையா வண்டியில போறவரு பின்சாரதி. ஒருத்தருக்கொருத்தர் முந்தியடிச்சுக்கிட்டு வண்டி ஓட்டும்போது வண்டிச் சக்கரங்கள் உரசிடும். அதுல சக்கரங்கள் முறிஞ்சு போகுறதுக்கும் வாய்ப்பிருக்கு. வண்டிக்கும் மாட்டுக்கும் இணைப்பா இருக்குற மூங்கில் கம்பு ரெண்டா உடைஞ்சு வண்டி உடையும். சில சமயங்கள்ல வண்டியோட சேர்ந்து, பாவம் மாடுகளும் கவிழும். வண்டி ஓடிக்கிட்டு இருக்கும்போது, சாரதி எதிர்பாராத விதமா கீழ விழுந்து, அவர் மேல அவரோட மாட்டு வண்டியே ஏறிப்போகும். அடுத்தடுத்த வண்டிகளோட சக்கரத்துலயும் மாடுகளோட கால்கள்லயும் மிதிபட்டுப் பலர் காயமடைஞ்சு கூட போயிருக்காங்க. நிறைய பேருக்குக் கை, கால் முறிஞ்சு போயிருக்கு. சிலர் இறந்தும் போயிருக்காங்க. ஜல்லிக்கட்டுக்கு நிகரா இதுவும் ஒரு சவாலான வீர விளையாட்டுதான்.

பந்தயத்துல ஜெயிக்கணும்... நம்ம வண்டி முன்னுக்குப் போகணும்... நாம எப்படியாவது முந்திக்கிட்டுப் போயி எல்லையைத் தொடணும்கிற ஒரே சிந்தனைதான் அந்தப் போட்டியில கலந்துக்கற எல்லா மாட்டு வண்டிக்காரங்களுக்கும் இருக்கும். ரத்தம் வழியுற நேரத்துலயும் தலைப்பாகை கட்டிக்கிட்டு வண்டியை விரட்டி எல்லையைத் தொட்ட பிறகுதான் உடம்புக்கு என்ன ஆச்சுண்ணே கவனிப்போம். வண்டி மாட்டுக்குப் பயிற்சி கொடுக்குறது மட்டும் முக்கியமில்ல. வண்டி ஓட்டுறவருக்கும் சமாளிக்கிற திறமை வேணும். நல்ல மாடுகளும், திறமையாக ஓட்டுறவரும்தான் வெற்றிக்குக் காரணம்” என்றார்.

பரிசுக்காக இதைச் செய்யல!

திருநெல்வேலி மாவட்டம் நாங்குநேரி சட்டமன்றத் தொகுதியின் முன்னாள் எம்.எல்.ஏ.-வும்(சிபிஐ), பந்தய மாட்டுவண்டிக்காரருமான கிருஷ்ணனிடம் பேசினோம், “திருநெல்வேலி ஜில்லாவுல மறுகால்குறிச்சின்னு சொன்னாலே பந்தய மாட்டுவண்டிகள் நிற்குமே அந்த ஊரான்னுதான் கேட்பாங்க. வேற எந்த ஊருலயும் இல்லாத அளவுக்கு இந்த ஊர்லதான் அதிக எண்ணிக்கையில பந்தயக் காளைகளும் வண்டிகளும் இருக்கு. இங்கதான் சாரதிகளோட எண்ணிக்கையும் ரொம்ப அதிகம். மாட்டுவண்டிகள்ல காளைகள் சீறிப் பாய்ந்து ஓடுறதைப் பார்க்கும்போது மாட்டு வண்டியா? குதிரை வண்டியானு வியந்து பார்க்குற அளவுக்கு ஓடும். தமிழ்நாட்டுல மற்ற பகுதிகள்ல பெரும்பாலும் வசதி படைச்சவங்க ஒரு பெருமைக்காக, பந்தயக் காளைகள் வளர்க்குறாங்க. வண்டியும் கூட வச்சிருக்காங்க. ஆனா, அவங்கள்ல பெரும்பாலானவங்க அந்தக் காளைகள் பக்கத்துலகூட போறது கிடையாது. வண்டி ஓட்டத் தெரிஞ்ச திறமையான வேலையாளை வச்சுதான் பராமரிக்கிறாங்க, போட்டிகள்ல கலந்துகிடுறாங்க.

கிருஷ்ணன்
கிருஷ்ணன்

ஆனா, எங்க ஊர்ல அப்படியில்ல... மாட்டைக் குளிப்பாட்ட, பயிற்சி கொடுக்க, தீவனம் வைக்க, மேய்ச்சலுக்கு அழைச்சுட்டுப் போக, கை வைத்தியம் பார்க்கன்னு ஒரு குடும்பமே ஈடுபடும். அந்த ஈடுபாட்டுனாலயும் அர்ப்பணிப்பு மிக்க உணர்வுனாலயும்தான் எங்க பகுதியில உள்ள பந்தயக் காளைகள், பல மாவட்டங்களுக்கும் போயி பந்தயங்கள்ல கலந்துகிட்டு வெற்றி வாகை சூட முடியுது. பந்தயங்கள்ல தொடர்ந்து வெற்றி பெற்றுட்டு வர்ற காளைகளைக் குறி வச்சு எவ்வளவு விலை கொடுத்து வாங்கவும் ஆள்கள் தயரா இருக்காங்க.

என்ன ஒரு ஆச்சர்யம்னா, பந்தயக் காளைகள் வளர்க்கக்கூடியவங்க, அதுங்களைத் தங்களோட பிள்ளைகள் போல் பாசத்தோடு அரவணைக்குறாங்க. பந்தயத்துல கிடைக்குற பரிசுக்காகவோ, ரொக்கப் பணத்துக்காகவோ இதைச் செய்யல. தங்களோட மகன் ஓட்டப் பந்தயத்துல கலந்துகிட்டு ஜெயிச்சு, பதக்கம் வாங்கினா பெத்தவங்க எப்படிப் பூரிச்சுப் போவாங்களோ, அப்படிதான் பூரிச்சுப் போவாங்க. உழுதவன் கணக்கு பார்த்தா உழக்குக் கூட மிஞ்சாது’னு சொல்லுற மாதிரி காளைகளுக்கான தீவனம், பராமரிப்புச் செலவுகளைக் கணக்குப் போட்டா ஒத்த ரூவாகூட மிஞ்சாது. ஆனா, எங்க காளை வெற்றி வாகை சூடியிருக்குங்கிற பெருமிதத்தைத்தான் நாங்க பெருசா நினைப்போம். பந்தயத்தோட முடிவுல ‘நெல்லை மாவட்டம் மறுகால்குறிச்சி கருப்பனோட வண்டி முதல் பரிசு வாங்கிருக்கு’னு நடுவர் மைக்குல சொல்லும் போதும், எங்களோட மாடுகளுக்குப் பரிவட்டம் கட்டி, மாலை போடும்போதும் வர்ற சந்தோஷத்துக்கு அளவே இல்ல. மாவட்டத்துக்கும் பெருமை, ஊருக்கும் பெருமை, எங்களுக்கும் பெருமை. ஜல்லிக்கட்டு மாதிரி மாட்டுவண்டிப் பந்தயமும் ஒரு வீர விளையாட்டுப் போட்டிதான்” என்றார் உற்சாகம் பொங்க.