Published:Updated:

புதிய தொடர்: இயற்கை வேளாண்மை

இயற்கை வேளாண்மை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
இயற்கை வேளாண்மை

ஆய்வுப் பார்வையும் அறிவியல் உண்மையும்!

புதிய தொடர்: இயற்கை வேளாண்மை

ஆய்வுப் பார்வையும் அறிவியல் உண்மையும்!

Published:Updated:
இயற்கை வேளாண்மை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
இயற்கை வேளாண்மை

ணுவை ஆக்கவும் அழிக்கவும் பயன்படுத்தலாம். அறிவியலும் அணுவைப்போலத்தான்... அதைப் புரிந்துகொண்டு, செயல்பட்டால் பல்வேறு நன்மைகளைக் கொடுக்கும். புரியாமல் செய்யும் செயல்பாடு பல நேரங்களில் எதிர் விளைவுகளை உருவாக்கிவிடும். இது ரசாயன விவசாயத்துக்கு மட்டுமல்ல... இயற்கை விவசாயத்துக்கும் பொருந்தும். இயற்கை விவசாயமும் அறிவியல் அடிப்படையில் உருவானதுதான். அதைப் புரிந்துகொண்டு செயல்படுத்தினால், அட்சய பாத்திரமாகவே பயன்படும். இந்தத் தொடரில் இயற்கை விவசாயத்தை அறிவியல்வழியாகப் பார்க்கவிருக்கிறோம்.

இயற்கை வேளாண்மை
இயற்கை வேளாண்மை

இயற்கை வேளாண்மை என்பது இயற்கையோடு இணைந்த விவசாய முறை. பண்டைய காலத்தில் வேளாண்மை மட்டுமே நமது தொழில். வேறு எந்தத் தொழிலும் நமக்குத் தெரியாது. கோமணம் கட்டி வாழ்ந்த காலம் முதல் மனிதன் செய்த ஒரே விவசாயம் இயற்கை விவசாயம் மட்டுமே. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்திய காலத்தில்தான் செயற்கையான ஒரு வேளாண்மை முறை அறிமுகமானது. பசி, பட்டினியை போக்குவதற்காகப் பசுமைப் புரட்சி அறிமுகமானது. அதன் மூலம் கலப்பு ரகங்கள், வேதியியல் இடுபொருள்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தப் பழகினோம். இன்றைக்கு உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு அடைந்திருக்கிறோம். பல நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதியும் செய்கிறோம். ஆனால், அதற்கு நாம் கொடுத்த விலை... நம் மண்ணின் உயிர்த்தன்மை. பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிட அதிக அளவு வேதியியல் இடுபொருள்களைப் பயன்படுத்தியதால் பொன்னான மண், புண்ணாகிக்கிடக்கிறது. இதில் பசுமைப் புரட்சியைக் காரணம் சொல்லித் தப்பித்துக்கொள்ள முடியாது. அதிக விளைச்சலைப் பார்த்த ஆர்வத்தில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிட, அதிக அளவு வேதியியல் உரங்களை மண்ணில் கொட்டிய நாமும் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிடக் கூடுதலாகும் ஒவ்வொரு மில்லிகிராம் வேதியியல் உரமும், ஒவ்வொரு மி.லி பூச்சிக்கொல்லியும் மண்ணுக்கும் மனிதனுக்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கும். பணத்தின் பின்னால் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் உலகம், தற்போது ஆரோக்கியத்தையும் ஒருபக்கம் தேடிக் கொண்டிருக்கிறது. 10 பேரில் மூன்று பேர் நோயாளிகளாக இருக்கிறார்கள். அந்தக் காலத்தில் நூறு வயது என்பது சர்வசாதாரணமாக இருந்தது. இப்போது அத்தனை வயது மனிதர்களைப் பார்ப்பது அபூர்வமாக இருக்கிறது. இன்றைக்கு அத்தனை நோய்களுக்கும் அடிப்படைக் காரணம் உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள். உண்ணும் உணவுகள் நஞ்சாக மாறியிருக்கின்றன. இப்போதுதான் மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு வந்திருக்கிறது. நஞ்சில்லா உணவைத் தேடுகிறார்கள். ஆனால், தரமான பொருள் சந்தையில் அவ்வளவு சுலபமாகக் கிடைப்பதில்லை. இந்த நிலையில் இயற்கை விவசாயம் காலத்தின் கட்டாயமாக மாறியிருக்கிறது.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

இந்தியாவில் 1950-51 ஆண்டில் செயற்கை உரங்களில் யூரியா, சூப்பர் பாஸ்பேட் மற்றும் பொட்டாஷ் உரங்களின் பயன்பாடு 69,000 டன்னாக இருந்தது. இது 1960-61-ம் ஆண்டில் 2.03 லட்சம் டன்னாவும், 1970-71-ம் ஆண்டில் 22.56 லட்சம் டன்னாகவும், 1980-81-ம் ஆண்டில் 55.15 லட்சம் டன்னாகவும், 1990-91-ம் ஆண்டில் 125.46 லட்சம் டன்னாகவும், 2000-2001-ம் ஆண்டில் 173.53 லட்சம் டன்னாகவும், 2010-11-ம் ஆண்டில் 261.22 லட்சம் டன்னாகவும், 2018-19-ம் ஆண்டில் 272.28 லட்சம் டன்னாகவும் உயர்ந்திருக்கிறது. அனைவரும் இயற்கை விவசாயத்க்துக்கு மாற வேண்டும் என நினைக்கிறோம். ஆனால், செயற்கை உரங்களின் பயன்பாடு ஆண்டுக்காண்டு அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அதே நேரத்தில் இயற்கை விவசாயிகளின் எண்ணிக்கையும் ஆண்டுக்காண்டு அதிகரித்து வருவது ஆறுதலான செய்தி.

புதிய தொடர்: இயற்கை வேளாண்மை

நிலைத்த, நீடித்த, சுற்றுச்சூழலுக்கு பங்கம் விளைவிக்காத, அறிவியல்பூர்வமான விவசாயச் செயல்பாடுகள் அனைத்தும், `இயற்கை விவசாயம்’ எனப்படுகிறது. சமூகம், விவசாயியின் பொருளாதாரம், சுற்றுச்சூழல் இவை மூன்றுக்கும் பங்கம் ஏற்படுத்தாத வேளாண் செயல்பாடுகளை உள்ளடக்கியது இயற்கை விவசாயம். மண்ணிலுள்ள பௌதிக, வேதியியல், உயிரியல் கட்டமைப்புக்கு பங்கம் ஏற்படுத்தாத அனைத்துச் செயல்பாடுகளும் அங்கக வேளாண்மை முறைகள்தான்.

அங்கக வேளாண்மையில் வெளியிலிருந்து எந்த இடுபொருளையும் வாங்கக் கூடாது. பண்ணையிலிருந்து கிடைக்கக்கூடிய கழிவுகளைப் பயன்படுத்தி விவசாயம் செய்ய வேண்டும். உற்பத்திச் செலவைக் குறைக்க வேண்டும். `நானும் இயற்கை விவசாயம் செய்கிறேன்’ என அனைவரும் செய்துவிட முடியாது. என்னென்ன பொருள்களை, எதனுடன் சேர்க்க வேண்டும் என்பது குறித்த அடிப்படை அறிவியல் புரிந்துணர்வு இருக்க வேண்டும். ஒவ்வோர் இடுபொருளின் செயல்பாடு பற்றியும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளாக ரசாயன விவசாயம் செய்த நிலங்கள் இயற்கை விவசாயத்துக்கு மாறும்போது, 30 சதவிகிதம் வரை மகசூல் இழப்பு இருக்கும். முழுமையாக இயற்கை விவசாயத்துக்கு மாற, நிலத்தின் தன்மையைப் பொறுத்து ஆறு முதல் 10 ஆண்டுகள் வரை ஆகும்.

`வேதியியல் உரம் போடுவதால் மண் மலடாகிவிட்டது’ என்று சொல்கிறோம். இதில் ஓர் அறிவியல் உண்மையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நாம் எந்த உரத்தை மண்ணில் போட்டாலும், பல நேரங்களில் பயிர் அதை அப்படியே எடுத்துக்கொள்ளாது. நாம் போடக்கூடிய உரங்கள், பயிர்களின் உணவுத் தேவையான அரிசி மட்டும்தான். நாம் அரிசியை உண்போமா... சாதத்தைத்தானே உண்கிறோம்... பயிருக்கும் அதுதான் நிலை.

‘‘மட்கிய இலைதழைகள், இயற்கை உரங்களை மண்ணில் கொடுத்தாலே அவை அங்கக கரிமத்தை மண்ணில் நிலைநிறுத்திவிடும். `மண்ணில் கார்பன் சத்து கூடும்போது மகசூல் அதிகரிக்கும்’ என்பது ஆராய்ச்சி மூலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.’’

நாம் மண்ணில் இடும் உரம் என்ற அரிசியைச் சாதமாக்கிக் கொடுப்பவை மண்ணிலுள்ள பாக்டீரியாவும் நுண்ணுயிர்களும்தான். உதாரணமாக, வேதியியல் உரம் அல்லது மண்புழு உரம், மாட்டுச் சாணம் போடுவதாக வைத்துக்கொள்வோம். அவை அனைத்தும் வேதியியல் கூறுகளாகத்தான் இருக்கும். இது இயற்கை உரமா, ரசாயன உரமா என்பது பயிருக்குத் தெரியாது. ஆனால், நாம் உரங்களை இட்டவுடன் மண்ணில் ஒரு வேதியியல் தொடர் நிகழ்வு நடைபெறும்.

Organic farming
Organic farming

அதாவது, அம்மோனியா வடிவிலுள்ள தழைச்சத்து உரங்களை நீரேற்றமடைந்த அம்மோனியமாகவும், பிறகு அது நைட்ரேட்டாகவும் `யூரேஸ்’ (Urease) என்ற நொதியின் மூலம் மாற்றப்படும். அனைத்துப் பயிர்களும் இந்த நைட்ரேட் வடிவில்தான் சத்துகளை எடுக்க முடியும். இந்த மாற்றத்துக்குக் காரணமான யூரேஸ் நொதியை உற்பத்தி செய்யும் நுண்ணுயிரிகள்தான் நைட்ரோமோனாஸ், அசிட்டோபேக்டர், ரைசோபியம் போன்ற பாக்டீரியா. மண்ணிலுள்ள இந்த நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்கள்தான் நாம் இடும் அரிசியைச் சாதமாக்கி, பயிருக்குக் கொடுக்கும் சமையல்காரர்கள். மண்ணில் விழும் உரங்களைப் பயிர் எடுத்துக்கொள்ளும் வகையில் மாற்றிக் கொடுக்கின்றன. நாம் எந்த இடுபொருளைக் கொடுத்தாலும், பயிர் இயற்கை வடிவில்தான் எடுத்துக்கொள்ளும். செயற்கை வடிவில் பயிர் எப்பொழுதும் (80-90%)எடுத்துக்கொள்ளாது. இதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிட வேதியியல் உரங்களை அதிகம் பயன்படுத்தியதன் விளைவு, மண்ணிலிருந்த சமையல்காரர்களைக் கொன்றுவிட்டோம். இப்போது டன் கணக்கில் உரங்களைக் கொட்டினாலும் பயிரால் எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. இந்த நிலையில் மண்புழு உரம் பயன்படுத்தினாலும், மாட்டுச் சாண உரம், அமுதக் கரைசல் என எதைக் கொடுத்தாலும் அதை மாற்றிக் கொடுக்கும் பணியாளர்கள் பற்றாக்குறையால் பலன் கிடைப்பதில்லை அல்லது தாமதமாகிறது. அதேநேரம் சம்பளமில்லாத இந்தப் பணியாளர்களை மறுபடியும் உருவாக்கும் செயல், இயற்கை விவசாயத்தால் மட்டுமே சாத்தியம்.

மண்தான் அனைத்துக்குமான அடிப்படை ஆதாரம். ‘மண்ணின் தன்மை அறியாமல் செய்யும் விவசாயம், புண்ணின் தன்மை அறியாமல் செய்யும் சிகிச்சைக்குச் சமம்’ பௌதிக, வேதியியல், உயிரியல் கட்டமைப்புகள் மண்ணில் இருக்கின்றன. அவை சீராக இருந்தால் மட்டுமே நன்மை செய்யும் உயிரினங்கள் உயிரோடு இருக்கும். ஒருகாலத்தில் ஒரு சதுர அடி மண்ணில் ஐந்து லட்சம் கோடி நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்கள் இருந்தன. ஆனால், இன்றைக்கு 5,000 நுண்ணுயிர்கள்கூட இல்லை.

நாம் உடனடியாக அந்த நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்கள் வாழக்கூடிய இடமாக மண்ணின் கட்டமைப்பை மாற்ற வேண்டும். அதற்கு மண்புழு உரம், மாட்டுச்சாணம், மட்கிய தொழுவுரம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இதனால் மண்ணின் துகள்களுக்கு இடையேயுள்ள இடைவெளி அதிகரிக்கும். காற்றோட்டம் கிடைக்கும். நுண்ணுயிர்கள் பெருகும். இத்தனை கட்டமைப்புகளையும் தாண்டி மண்ணில் அங்கக கரிமம் (கார்பன்) இருக்க வேண்டும். இதற்கு வளிமண்டலத்தில் இருக்கக்கூடிய கரிமத்தை மண்ணில் நிலை நிறுத்தக்கூடிய பயிர்களைப் பயிர் செய்ய வேண்டும்.

மட்கிய இலைதழைகள், இயற்கை உரங்களை மண்ணில் கொடுத்தாலே அவை அங்கக கரிமத்தை மண்ணில் நிலைநிறுத்திவிடும். `மண்ணில் கார்பன் சத்து கூடும்போது மகசூல் அதிகரிக்கும்’ என்பது ஆராய்ச்சி மூலமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

- பார்வை தொடரும்