Published:Updated:

மண்புழு மன்னாரு: பாம்பு கடித்தால் பயப்பட வேண்டாம்! இது பாம்பு மனிதன் சொல்லும் கதை!

மண்புழு மன்னாரு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மண்புழு மன்னாரு

மாத்தியோசி

மண்புழு மன்னாரு: பாம்பு கடித்தால் பயப்பட வேண்டாம்! இது பாம்பு மனிதன் சொல்லும் கதை!

மாத்தியோசி

Published:Updated:
மண்புழு மன்னாரு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மண்புழு மன்னாரு

"அய்யய்யோ, யாராவது ஓடிவாங்க. இவரைப் பாம்பு கடிச்சிடுச்சு...’’ என்று சாலையில் நின்று ஒரு பெண் அலறியடித்து அழைத்துக்கொண்டிருந்தார். உத்திரமேரூர் - செங்கல்பட்டுச் செல்லும் சாலை அது. நண்பர் ஒருவருடன் சென்னைக்கு காரில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். இரவு 9 மணி இருக்கும். காரை நிறுத்திவிட்டுச் சென்று பார்த்தோம். பாம்பு கடிப்பட்டவருக்கு 50 வயதிருக்கும். களைத்திருத்தார். அந்த இடமே பதற்றமாக இருந்தது. ‘‘ராத்திரி நேரத்துலதான் கரன்ட் இருக்கு. நெல்லு பயிர் தண்ணியில்லாம வாடிப்புடும்னு கழனிக்குப் போனாரு சார். கொஞ்ச நேரத்துல பாம்பு கடிச்சிடுச்சுன்னு வந்து நிக்கிறாரு. நான் என்ன பண்ணுவேன்’’ என்று அழுதார் கடிப்பட்டவரின் மனைவி. அதற்குள் கூட்டம் கூடிவிட்டது. ஒருவர் பைக்கில் சென்று அருகில் இருந்த இருளர் பழங்குடி பெண் ஒருவரை அழைத்து வந்து மருந்து கொடுக்கச் சொன்னார். சில இளைஞர்கள் பாம்பு கடித்த இடத்துக்கு ஓடிச் சென்று அந்தப் பாம்பை சாக அடித்துத் தூக்கிட்டு வந்தார்கள்.

‘‘கன்னியம்மா, துணையிருந்து காப்பாத்து’’ என்று சில மூலிகைகளை, கடிபட்டவருக்குக் கொடுத்துவிட்டு, “யாருது கார். எடுங்க செங்கல்பட்டு ஆஸ்பத்திரிக்குப் போவோம்’’ என்றார் அந்த இருளர் பெண். ‘‘அதுதான், மூலிகை கொடுத்துட்ட இல்ல. விஷம் இறங்கிடும். விடிகாலம் வரையிலும் பார்த்துட்டுப் போலாம்’’ என்றார், ஒரு பெரியவர். ‘‘சாமி, நான் கொடுத்தது விஷத்தை முறிக்கிற மருந்துதான். ஒரு எட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கும் போயிடலாம்’’ என்றவர், கடிபட்டவரை அவரே தூக்கி, நாங்கள் வந்த காரில் ஏற்றினார். கடிபட்டவரின் மனைவியும் ஏறிக்கொண்டார். கார் கிளம்பும்போது, ‘‘நிறுத்துங்க, இன்னும் ஒண்ணையும் ஏத்திக்குவோம்’’ என்று சொல்லிவிட்டு, சிறிய சாக்குப் பையுடன் ஏறினார், கூட வந்த நண்பர் ‘‘அது என்னம்மா’’ என்று கேட்டார். ‘‘கடிச்ச பாம்பு சார்...’’ என்று சொல்லிவிட்டு, கடிபட்டவருக்கு ஆறுதல் சொல்லி வந்தார். ஆனால், காரை ஓட்டி வந்த நண்பருக்குக் கை, கால்கள் நடுங்கிக்கொண்டே இருந்தன.

செங்கல்பட்டு நெருங்கும்போது, ‘‘வண்டியை நேரா கவர்ன்மென்ட் ஆஸ்பத் திரிக்கு விடு சார்’’ என்றார்.

அவசர சிகிச்சை பிரிவுக்குச் சென்றோம். மருத்துவர்கள் உடனே சிகிச்சையைத் தொடங்கினார்கள். அந்த இருளர் பெண், சாக்குப் பையிலிருந்த பாம்பை எடுத்துக் காட்டினார். நீளமான கட்டுவிரியன் பாம்பு அது. ‘‘விஷமுள்ள பாம்புதான். என்ன பாம்பு கடிச்சதுன்னு தெரியில்லைன்னா, சரியான சிகிச்சை கொடுக்க முடியாது. பரவாயில்லையேம்மா, நீ கடிச்ச பாம்பையும் கொண்டு வந்துட்ட, சரியான நேரத்துக்கு வந்து சேர்ந்துட்டீங்க. ஆளைக் காப்பாத்திடலாம்’’ என்று பாராட்டிவிட்டு சிகிச்சை அளிக்கத் தொடங்கினார் மருத்துவர். அந்த இருளர் பெண்ணை நாங்களும் பாராட்டினோம். ‘‘எங்களுக்குப் பாம்பு கடிச்சா மூலிகை வைத்தியம் எப்படி பார்க்கணும்னு நல்லா தெரியும். மூலிகை மருந்தும் நல்லதுதான். ஆனாலும், உடனடியா ஆஸ்பத்திரிக்கும் கூட்டிப் போகணும்னு எங்க இருளர் மக்களுக்கு, சொல்லிக்கொடுத்தது வெள்ளைக்காரர் விட்டேகர் சார்தான்’’ என்றார், அந்தப் பெண்.

ரோமுலஸ் விட்டேகர்
ரோமுலஸ் விட்டேகர்


நம்மில் பலரும் ரோமுலஸ் விட்டேகர் என்ற அந்த அமெரிக்க நாட்டைச் சேர்ந்தவரை பாம்புகளுடன் டிஸ்கவரி, அனிமல் பிளானட் சேனல்களில் எப்போதாவது பார்த்திருப்போம். உலக அளவில் பாம்புகள் குறித்து ஏராளமான ஆய்வுகளைச் செய்தவர். சென்னை கிண்டி சிறுவர் பூங்காவை அடுத்துள்ள ‘பாம்புப் பண்ணை’யையும் கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையில் உள்ள ‘சென்னை முதலைப் பண்ணை’யையும் நிறுவியவர் இவர்தான். 77 வயதைக் கடந்துவிட்ட இந்தப் பாம்பு மனிதன், தன் மனைவி ஜானகியுடன் செங்கல்பட்டு அருகில்தான் இப்போது வசித்து வருகிறார்.

‘‘1960-களில் இந்தியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் பயணித்துக்கொண்டேயிருந்தேன். இங்கிருக்கும் பாம்புகளைப் பிடித்து அதன் விஷத்தை மட்டும் சேகரித்துக்கொண்டு விட்டுவிடுவேன். விஷமுறிவு மருந்து தயாரிப்பதற்கு விஷமே மூலப்பொருளாக இருக்கிறது. அதைச் சேகரித்து அமெரிக்காவிலுள்ள விஷமுறிவு மருந்து தயாரிக்கும் நிறுவனங்களுக்கு விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஆங்கிலப் பத்திரிகையில் இருளர் களைப் பற்றியும் பாம்புகள் குறித்து அவர்களுக்குள்ள பாரம்பர்ய அறிவைப் பற்றியும் எழுதியிருந்ததைப் படித்தேன். உடனே செங்கல்பட்டு பகுதிக்கு வந்து இருளர்களைச் சந்தித்தேன். பாம்புகள் பற்றி நிறைய அறிந்திருந்தார்கள்.

அப்போது பாம்புத் தோலுக்காக அவற்றைப் பிடித்துத் தொழிற்சாலை களுக்கு விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். பல்லாண்டு காலமாகப் பாம்புகளோடே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தவர்கள். தோலுக்காகப் பாம்புகளைப் பிடிக்கக் கூடாதென்று சட்டம் வந்த பிறகு அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லாமல் போனது. பல நூறு ஆண்டுகளாக அவர்கள் அதைத்தான் செய்துவந்தார்கள். அந்தச் சமயத்தில் விலங்குக் கடத்தல் மற்றும் வேட்டையில் சட்டவிரோதமாக இயங்கும் குழுக்கள் இருளர்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் 1968-ல் அவர்களைச் சந்தித்தேன். நான் செய்யும் விஷம் சேகரிக்கும் முயற்சியை ஒரு தொழிலாக மாற்றினால் இவர்கள் இந்த மாதிரியான சட்ட விரோத வேலைகளில் மாட்டிக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்று சிந்தித்தேன். இதன் பிறகு, அவர்களையும் என் பணியில் ஈடுபடுத்தினேன். அன்றிலிருந்து இன்று வரை அவர்கள் பாம்பு விஷம் சேகரிப்பதிலும், எங்கேனும் பாம்புகளால் பிரச்னை ஏற்பட்டால் அவற்றைப் பிடித்து வந்து பராமரிப்பதும், சரியான வாழிடத்தில் விடுவதுமாகப் பாம்புகளுக்கான பணிகளைச் செய்துவருகிறார்கள்.

தற்போது இந்தியாவின் பெரும்பான்மையான பகுதிகளில் விஷமுறிவு மருந்து தயாரிக்கத் தேவையான விஷத்தை இந்த இருளர் மக்கள்தாம் கொடுத்து வருகிறார்கள்’’ என்று சொல்லும் விட்டேகர் ‘ஸ்னேக்மேன்: தி ஸ்டோரி ஆஃப் ஏ நேச்சுரல்ஸ்ட்’ (Snakeman: The Story of a Naturalist) என்ற அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்று நூலில் பாம்புகள் குறித்து ஏராளமான தகவல்களைப் பதிவு செய்துள்ளார். இது கடந்த ஆண்டு ‘பாம்பு மனிதன்’ என்ற பெயரில் தமிழ் மொழியிலும் வெளியாகியுள்ளது.

மண்புழு மன்னாரு
மண்புழு மன்னாரு


‘‘செங்கல்பட்டில் நான் முதன் முதலில் சந்தித்த இருளர் பழங்குடியின நண்பர் நடேசன். பிற்காலத்தில் என் நெருங்கிய நண்பரானார். அனுபவம் வாய்ந்த பாம்பு வேட்டைக்காரரர். நாங்கள் இணைந்து செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தின் புதர்கள் அடர்ந்த குன்றுகளில், மலைகளில் ஒன்றாக அலைந்திருக்கிறோம். அந்தப் பகுதியில் வாழும் எல்லா வகையான பாம்புகளைப் பற்றியும் நடேசனால் பதில் சொல்லக்கூடிய அளவுக்குத் திறமையுடன் இருந்தார். பாம்புகள் குறித்து ஆய்வு செய்யும் மெத்த படித்தவர்களைக் காட்டிலும் நடேசன் போன்ற இருளர்களிடம் நிறைய தகவல்கள் இருப்பதைக் கண்டுகொண்டேன்.

சென்னை பாம்புப் பண்ணை கிண்டிக்கு இடம் மாறுவதற்கு முன், தாம்பரம் சேலையூரில் சிறிய இடத்தில் 1969-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. அப்போது சுற்றுப்புற கிராமங்களில் பாம்புக்கடியால் பாதிக்கப் பட்டவர்கள் பாம்புப் பண்ணைக்கு வந்தனர். பாம்பு கடித்ததுமே நஞ்சு முறிவு மருந்தைச் செலுத்தியாக வேண்டிய நிலையில், அன்றைய சூழ்நிலையில் அங்கிருந்து 30 கிலோமீட்டர் தொலைவு தாண்டிதான் அரசு மருத்துவமனை இருந்தது. போக்குவரத்து வசதிகள் குறைவாக இருந்த அந்தக் காலத்தில் பாம்புக் கடிக்கு ஆளானவர்கள் மிகுந்த அதிர்ச்சியடைந்த நிலையில் பாம்புப் பண்ணைக்கு வருவது வழக்கம். அவர்களை என்னமாதிரியான பாம்பு கடித்தது என்பதை முதலில் தெரிந்துகொள்வதுதான் எங்களின் முதல் வேலையாக இருக்கும். ஒருவேளை ஆபத்தில்லாத தண்ணீர்ப்பாம்போ, சாரைப்பாம்போ கடித்திருப்பது தெரிந்தால், அவர்களுக்கு உடனே கொடுக்க வேண்டிய ஒரே சிகிச்சை, ஓங்கி ஓர் அறை விடுவதுதான். ஆம், பாம்பு கடித்த அதிர்ச்சியில் இருக்கும் அவர்களை உடனே மீட்க இதுதான் வழி. கூடவே, ஓர் ஆஸ்பிரின் மாத்திரை கொடுத்தால் போதும். அதே சமயத்தில் கட்டுவிரியன் போன்ற விஷப் பாம்புகள் கடித்திருந்தால், உடனடியாக உரிய சிகிச்சைக்குப் பரிந்துரைப்போம்.

சென்னையைச் சுற்றியிருந்த கிராம மக்கள்தாம் இதில் அதிகம். காரணம் வீடுகளுக்கு வெளியில் படுப்பதுதான் அவர்களது பழக்கம். படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போதுதான் கட்டுவிரியன் பாம்புக்கடி அடிக்கடி நிகழ்கிறது. அந்த நேரத்தில் கட்டுவிரியன்கள் தன் இரையைத் தேடி ஊர்ந்து கொண்டிருக்கும். தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் நபர், தூக்கத்தில் புரண்டு படுக்கும்போது தெரியாமலேயே பாம்பின் மீது உடல் கை, கால் படலாம். அப்போது பாம்பு அவரைக் கடித்துவிடும். இரவு தூக்கத்தின்போது என்ன நடந்தது என்றே தெரியாமல், பலர் சில மணி நேரத்திலேயே இறந்தும் விடுவார்கள். கட்டுவிரியன் பாம்பு கடித்திருக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறிகள் பெரும்பாலும் கடைசி நேரத்தில்தான் வெளியில் தெரியும். இதனால், மருத்துவமனைக்குச் செல்ல போதிய நேரம் இருக்காது.

இந்தியாவில்தான் பாம்புக்கடிகள் அதிகம். இதனால், பாம்புக்கடி குறித்து நாடு முழுவதும் விழிப்புணர்வு செய்து வருகிறோம். பாம்புக்கடிக்கு மட்டும் சித்த மருத்துவம், ஆயுர்வேத மருத்துவச் சிகிச்சைக்குத்தான் செல்கிறோம், இவை நல்ல மருந்துகள்தான். இதை நான் குற்றம் சொல்லவில்லை. ஆனால், பாம்புக்கடி என்பது மாரடைப்புப்போல. அதற்கு, உடனடியாகப் பலனளிக்கக்கூடிய சிகிச்சைதான் அளிக்க வேண்டும்.

ரோமுலஸ் விட்டேகர்
ரோமுலஸ் விட்டேகர்


மக்களிடம் தொடர்ந்து பாம்புக்கடி மருத்துவம் குறித்தும் விழிப்புணர்வைச் செய்து வருகிறோம். ஆன்டிவெனோம் (Antivenom) என்ற மருந்துதான் பாம்புக்கடிக்கு சிறந்த மருந்து. நாட்டில் உள்ள அனைத்து ஆரம்பச் சுகாதார நிலையங்களிலும் அரசு மருத்துவமனைகளிலும் இதை வைத்திருக்க வேண்டும் என்று அரசு அறிவுறுத்தியுள்ளது. பாம்புக் கடித்துவிட்டால், உடனடியாக அருகில் உள்ள அரசு மருத்துவமனைக்குச் செல்வதுதான் உயிர் காக்கும் செயல்’’ என்று சொல்லும் விட்டேகர்

‘‘இயற்கையின் படைப்பில் பாம்புகளுக்கும் முக்கியமான இடம் இருக்கிறது. எலிகளின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்துவதில் பாம்புகளின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. எலிகள் பெருகினால் உணவுத் தட்டுப்பாடு உருவாகும். ப்ளேக் உள்ளிட்ட சுமார் பத்து வகை நோய்கள் எலியால் பரவும் நோய்களாகும். எலிகளால் இந்தியாவில் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள உணவு தானியங்கள் ஆண்டு தோறும் வீணாகின்றன. பாம்புகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டால், எலிகள் மூலம் ஏற்படும் சேதம் பன்மடங்காகப் பெருகும்.

ஆனால், பாம்பைப் பார்த்தவுடன் அஞ்சி ஓடுவது, அதை அடித்துக் கொல்வதுதான் நம் உடனடிச் செயல்களாக உள்ளன. எந்தப் பாம்பும் தானாக நம்மைத் துரத்தவோ, கொத்தவோ செய்யாது. அதை நாம் மிதித்தால் அல்லது தாக்கினால் மட்டுமே திருப்பித் தாக்கும். இல்லையேல் நம்மிடமிருந்து தப்பி மறைவதற்கே முயலும். மனிதர்களைப் பார்த்து தற்காத்து கொள்ளவே கடிக்கின்றன.

இந்தியாவைவிட அதிகமான நச்சுப்பாம்புகளைக் கொண்ட ஆப்பிரிக்கா, ஆஸ்திரேலியாவில் பாம்புக்கடி மரணங்கள் குறைவாகவே பதிவாகி யுள்ளன. 2000-ம் ஆண்டு முதல் 2019 வரைலான 20 ஆண்டுகளில் இந்தியாவில் சுமார் 12 லட்சம் பேர் பாம்புக்கடியால் உயிரிழந் துள்ளார்கள். இதில் பெரும் பாலனவர்கள் விவசாயிகள்தாம். இரவு நேரத்தில் தேள் கடித்திருக்கும், பூச்சி கடித்திருக்கும் என்று பாம்புக்கடிப்பட்டவர்் மருத்துவ மனை வரை செல்வது மிகவும் குறைவு. இதனால் பாம்புக்கடி மரணங்களில் 77 சதவிகிதம் மருத்துவமனைக்குச் சென்று சிகிச்சை பெறாமல் இருப்பதால்தான் நடக்கிறது’’ என்கிறார் விட்டேகர்.

‘‘ஆன்டிவெனோம் (Antivenom) என்ற மருந்துதான் பாம்புக்கடிக்கு சிறந்த மருந்து. நாட்டில் உள்ள அனைத்து ஆரம்பச் சுகாதார நிலையங்களிலும் அரசு மருத்துவமனைகளிலும் இதை வைத்திருக்கவேண்டும் என்று அரசு அறிவுறுத்தியுள்ளது.’’


பாம்புகளும் விவசாயிகளும் ஒரே இடத்தில் வாழ்வதால் ஆடு, மாடு கோழி வளர்ப்புபோல விவசாயிகள் பாம்புகளிடமிருந்து தற்காத்துக்கொள்வது எப்படி என்று கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இதை விழிப்புணர்வு பயிற்சியாகவும்கூட அரசு நடத்த வேண்டும்.

‘‘தஞ்சாவூரில் பயிற்சி மருத்துவராக இருந்தபோது, பாம்புக்கடிகளுக்கு மருத்துவம் பார்த்துள்ளேன். சொந்த ஊரில் மருத்துவமனை தொடங்கி, பாம்புக்கடிக்கு மருத்துவம் செய்ய நான் பட்ட பாடு பெரிது. விவசாயிகள் பாம்புக்கடியால் பாதிக்கப்படுவதற்கு முறையில்லாத மின்சாரமும் முக்கியக் காரணம்’’ என்று சொல்லும் இந்த மருத்துவரின் அனுபவங்கள் நிச்சயம் அனைவரும் அறிய வேண்டியவை. யார் அந்த மருத்துவர், அவர் சொல்லிய தகவல்களை அடுத்த இதழில் பார்ப்போம்.