Published:Updated:

மாத்தியோசி: சாவா மூவா பேராடுகளும் ராஜராஜ சோழனும்!

மண்புழு மன்னாரு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மண்புழு மன்னாரு

மண்புழு மன்னாரு

மாத்தியோசி: சாவா மூவா பேராடுகளும் ராஜராஜ சோழனும்!

மண்புழு மன்னாரு

Published:Updated:
மண்புழு மன்னாரு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மண்புழு மன்னாரு

ருமுறை தஞ்சாவூருக்கு அருகில் உள்ள கரந்தை பஞ்சநாத பாவா என்ற சித்தர் கோயிலுக்குச் செல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த சித்தர் அங்கு ஜீவசமாதியாகியிருந்தார். மாலை 6 மணியிருக்கும் தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த பேராசிரியரும் நான்கு ஆய்வு மாணவர்களும் வந்திருந்தார்கள். அங்கு இருந்தவர்களிடம் ‘‘நந்தா விளக்கு இங்கு இருக்கிறதா? இந்தப் பகுதியில் வேறு எந்தக் கோயிலில் நந்தா விளக்கு இருக்கிறது...” என்று கேட்டனர். எதற்கு நந்தா விளக்கு பற்றிக் கேட்கிறீர்கள்? என்று கேட்டேன்.

‘‘சாவா மூவா பேராடுகள் பற்றி ஆய்வு செய்கிறோம். அதற்கு நந்தா விளக்கு முக்கிய ஆதாரம். அதைத் தேடித்தான் வந்துள்ளோம்...’’ என்று அவசரமாகச் சொல்லிவிட்டு, நந்தா விளக்குத் தேடுதலில் இறங்கினார் அந்தப் பேராசிரியர்.

சாவா மூவா பேராடுகளா? பெயரே வித்தியாசமாக இருக்கிறதே என்று அதைப் பற்றிய தேடுதலில் இறங்கிய போது பல தகவல்கள் கிடைத்தன. அதுவும் தமிழ்நாட்டில் தேர்தல் திருவிழா நேரத்தில் இதைச் சொல்வது மிகவும் பொருத்தமானது. நந்தா விளக்கு என்பது விளக்கின் திரி தூண்டாமல் இரவும் பகலும் அணையாமல் எரியும் விளக்கு எனப் பொருள். உண்ணாழிகை என்ற கருவறையில் இந்த விளக்கு ஏற்றி வழிபடுவது வழக்கம். நந்தா விளக்குகள் பற்றிப் பல செய்திகள் சங்க இலக்கியங்களில் உள்ளன. தஞ்சை பெரிய கோயில், சென்னை - திருவொற்றியூர் வடிவுடையம்மன் கோயிலில் உள்ள சோழர்கள் காலக் கல்வெட்டுகளில் நந்தா விளக்கு பற்றிய தகவல்கள் உள்ளன.

நந்தா விளக்கு
நந்தா விளக்கு

சாவா மூவா பேராடுகள் என்றால் சாவினாலோ மூப்பினாலோ எண்ணிக்கை குறையாத ஆடுகள் என்று பொருள். சரி, இதற்கும் நந்தா விளக்குக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று தானே கேட்கத் தோன்றுகிறது. அதைத் தெரிந்துகொள்ள ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவத்தைப் பார்ப்போம் வாருங்கள்.

தஞ்சாவூர் பகுதியில் வாழ்ந்த செல்வ செழிப்புள்ள குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண் ஒருவர் மனக்கவலையில் வாடினார். தனது பிரச்னை தீர்ந்துவிட்டால், தான் தினமும் சென்று வழிபடும் தஞ்சை பெரிய கோயிலில் நந்தா விளக்கு ஏற்ற நிதி அளிப்பதாக வேண்டுதல் செய்துகொண்டார். சில மாதங்களில் அவர் பிரச்னை நீங்கி, புன்னகை யுடன் கோயில் அலுவலரைச் சந்தித்துத் தனது வேண்டுதலைச் சொன்னார். அதைக் கேட்ட கோயில் அலுவலர் வாய்பிளந்தார். காரணம், அந்தப் பெண்மணி கொடுக்க நினைத்தது நூறு, இருநூறு பொற்காசுகள் அல்ல; பத்தாயிரம் பொற்காசுகள்.

சிலை
சிலை

இந்தத் தகவல் அப்போதைய அரசரான ராஜராஜ சோழன் கவனத்துக்குச் செல்கிறது. அந்தச் செல்வந்த பெண்மணியிடமிருந்து பொற்காசுகளைக் கோயில் சார்பில் ராஜராஜ சோழனே பெற்றுக்கொண்டார். அடுத்த நொடியே அமைச்சரை அழைத்து, ‘இந்த ஊரில் மிகவும் வறுமையில் வாடும் நபர் இருந்தால் அழைத்து வாருங்கள்’ என்று கட்டளையிட்டார். அந்த ஊரில் வறுமையில் வாடிய ஒருவரை அரசர் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்கள். உடனடியாகப் பொற்காசுகள் மூட்டை ஒன்றை வறுமையில் வாடியவருக்கு ராஜராஜ சோழன் கொடுப்பார் என்றுதான் எல்லோரும் நினைத்தார்கள். ஆனால், நடந்தது வேறு.

கோயில் அலுவலரை அழைத்த அரசர், ‘‘தினமும் உண்ணாழிகையில் விளக்கெரிக்க, எவ்வளவு நெய் தேவை’’ என்றார். ‘‘ஒரு ஆழாக்குத் தேவைப்படும்’’ என்றார் அலுவலர்.

அடுத்து, கால்நடை வளர்ப்பில் அனுபவம் கொண்ட அமைச்சர்களிடம் ஆலோசனை செய்துவிட்டு, ‘‘செல்வந்த பெண்மணி கொடுத்த கோயில் நிதியிலிருந்து வறுமையில் வாடும் அந்த மனிதருக்கு 96 ஆடுகளை வாங்கிக் கொடுங்கள். அதில் கிடா, பெட்டை, குட்டிகளும் அடக்கம். இந்த ஆடுகளின் பால்மூலம் கிடைக்கும் நெய்யைத் தினமும் ஒரு ஆழாக்கு கோயிலுக்குக் கொடுத்துவிட வேண்டும். இந்த 96 ஆடுகளும் சில ஆண்டுகளில் பல்கிப் பெருகிவிடும். அதற்குள் இந்த மனிதனின் வறுமை நீங்கி வளம் பெற்றுவிடுவான். இவர் மீண்டும் 96 ஆடுகளைக் கோயிலுக்குக் கொடுக்க வேண்டும். அவை மற்றொருவருக்கு வழங்கப்படும். அந்த ஆடுகளைப் பெற்றுக் கொண்டவர் கோயிலுக்கு நெய் கொடுக்க வேண்டும். இவர் வளர்ச்சி அடைந்தவுடன் வேறு ஒருவருக்கு, அடுத்து மற்றொருவருக்கு என இந்தத் திட்டம் விரியட்டும். இதன் மூலம் நாட்டில் வறுமையில் வாடுபவர்களே இல்லாத நிலை உருவாகட்டும்’’ என ராஜராஜ சோழன் அறிவித்தார்.

இன்று நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் தற்சார்பு, வளங்குன்றாமை (Sustainability)... போன்றவற்றுக்கு ராஜராஜ சோழன் எவ்வளவு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறார். இது ஏதோ, முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் அல்ல என்ற ஆதாரம் இல்லாமல் சொல்லப் பட்ட தகவல் அல்ல. சாவா மூவா பேராடுகள் குறித்து ஏராளமான தகவல்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. பேராடுகள் திட்டம் போலவே, பெரும் பசுக்கள் திட்டமும் பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டுச் செயல் படுத்தப்பட்டது.

‘‘தஞ்சாவூரில் உள்ள பெருவுடையார் ஆலயம் என்னும் ராஜராஜேஸ்வரத்தை எழுப்பிய முதலாம் ராஜராஜசோழன் அக்கோயிலில் பல்லாயிரக்கணக்கான திருவிளக்குகள் எரிய ஆட்டுப் பண்ணை களையும், பசுப் பண்ணைகளையும், எருமைப் பண்ணைகளையும் நிரந்தர முதலீடாகப் பல்வேறு ஊர்களில் அமைத்து பல்லாயிரக் கணக்கானவர்களின் வாழ்வுக்கு வழி செய்ததோடு, அவ்விளக்குகள் எரிய தேவைப்படும் நெய்யை மட்டும் அப்பண்ணை யைப் பராமரிப்பவர்கள் அளிக்க வகையும் செய்தான்.

மண்புழு மன்னாரு
மண்புழு மன்னாரு

தான் அளித்த ஆவினங்களின் எண்ணிக்கை, அந்தப் பண்ணையில் என்றென்றும் குறையக் கூடாது. நோய் காரணமாகவோ, முதுமையின் காரணமாகவோ ஆடு அல்லது பசு இறந்து போகுமானால், அதற்குப் பதிலாக இன்னோர் ஆட்டையோ பசுவையோ பண்ணையைப் பராமரிப்பவர்கள் ஈடு செய்ய வேண்டும். இந்த எண்ணிக்கையை அவ்வப்போது அரசு அதிகாரிகள் வந்து ஆய்வு செய்து அறிக்கையை அரசனுக்குச் சமர்ப்பிப்பார்கள். அவ்வாறு அமைக்கப்பட்ட பண்ணைகள் சந்திரன், சூரியன் உள்ளளவும் அழியாமல் செயல்பட வேண்டும் என்பதே அவன் நோக்கம்.

இதற்காக அளிக்கப்பட்ட ஆடுகளையும் பசுக்களையும் சாவா மூவா பேராடுகள் என்றும், சாவா மூவா பெரும் பசுக்கள் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளான். தஞ்சைக் கோயிலில் அவன் வைத்த ஒரு விளக்குக்காகப் பலன் தரும் 48 பசுக்களைச் சிறுகுளத்தூரில் இருந்த புளியன் சூற்றி என்பவனிடம் ஒப்படைத்தான் என்று தஞ்சைக் கல்வெட்டுக் குறிப்பிடுகிறது. எனவே, தஞ்சைப் பெரிய கோயிலில் ஒரு திருவிளக்கு எரிய வேண்டும் என்பதற்காகச் சிறுகுளத்தூரில் ஒரு பசுப் பண்ணை இயங்கியது’’ என ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார் முனைவர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்.

பசு நெய் சரி. அதென்ன ஆட்டு நெய். ஆட்டு நெய்யில் கோயில் விளக்கு எரிந்ததா? என்று கேட்டால் அதற்கான ஆதாரங்களும் ஏராளாமாக உள்ளன. தமிழகத்தில் குறிப்பிடத்தகுந்த நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வாளரான ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் ‘பிராமணப் போஜனமும் சட்டிச் சோறும்’ என்ற நூலில், ‘‘பசு மட்டுமே புனிதமானது. எருமையும் ஆடும் புனிதமற்றவை. கோயிலின் புனிதத்தைக் காக்க, எருமை, ஆட்டு நெய் ஆகியவை புனிதம் இல்லை எனக் கூறி தாவர எண்ணெய்க்கு மாறியுள்ளனர். இது இன்றும் தொடர்கிறது. இதனால்தான் ஆட்டு நெய் பலரும் கேள்விப்படாத ஒன்றாகிவிட்டது. எருமை நெய் பசுவின் நெய்யைவிடத் தாழ்ந்தது. புனிதமற்றது என்ற எண்ணம் நம்மிடம் ஆழமாக வேரூன்றிவிட்டது’’ என ஆட்டு நெய் பற்றி ஆதாரங்களுடன் எழுதியுள்ளார்.

ராஜராஜ சோழன் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட இந்தச் சாவா மூவா பேராடுகள் பெரும் பசுக்கள் திட்டம் ராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் அவர் ஆட்சிப் பகுதி முழுக்கச் செயல்படுத்தப்பட்டன. அதன் பிறகு நாயக்கர் ஆட்சி, மராட்டியர் ஆட்சி, ஆங்கிலேயர் ஆட்சி என மாறி மாறி வந்தபோதும், தஞ்சைப் பகுதிகளில் உள்ள கோயில்களுக்கு மட்டும் நெய் வழங்க கால்நடை கள் வளர்க்கும் திட்டம் செயல்பட்டுள்ளது. 1935-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, இந்தத் திட்டம் படிப்படியாக நின்றுபோனது. ஏன் தெரியுமா? கோயிலுக்குள் மின்சார விளக்குகள் வந்துவிட்டன!