Published:Updated:

தொடக்கக் கரைசல் தொழில்நுட்பம்... 60 சதவிகிதம் உரச்செலவைக் குறைக்கும்!

வெளிநாட்டு விவசாயம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
வெளிநாட்டு விவசாயம்

வெளிநாட்டு விவசாயம்-20

யற்கை உரங்கள்தான் பயிர்களுக்கு ஏற்றது; சூழலுக்கும் ஏற்றது. இதனால், உலகம் முழுவதும் இயற்கை வேளாண்மைக்கு திரும்பும் நடவடிக்கைகள் வேகப் படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதன் எதிரொலியால் ரசாயன உரங்களைக் குறைவாக பயன் படுத்துவது எப்படி என்ற ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

உரங்களில் பிரதானமாக இரண்டு வகைகள் உண்டு. ஆதிகாலம் தொட்டு மனிதர்கள் மண்வளம் காக்க தங்களது பண்ணைகளில் இருக்கும் மட்கும் தன்மை கொண்ட கழிவுகளை மட்கவைத்து, சத்துகள் நிறைந்த இயற்கை உரங்களாக மாற்றி விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்திக்கொண்டது முதல்வகை. பொதுவாக இவற்றை அங்கக உரங்கள் (Organic Fertilizers) என்று சொல்லலாம். இந்த இயற்கை உரங்களில் தழை, மணி, சாம்பல் சத்துகளும், ஒருசில நுண்ணூட்டங்களும் இருக்கின்றன. இவை மண்ணில் கரிமச்சத்தை அதிகரிப்பதில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. எனவேதான் இவற்றை அங்கக உரங்கள் என்று அழைக்கிறோம். அடுத்தது, விஞ்ஞானம் வளர்ந்து, அறிமுகப்படுத்திய - தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்துகளைத் தனித்தோ, இணைந்தோ வழங்கக்கூடிய செயற்கை உரங்கள். குறிப்பிட்ட கனிமச்சத்தைப் பயிர்களுக்கு அதிகம் வழங்குவதால் அவற்றுக்கு ‘அனங்கக உரங்கள்’ (Inorganic Fertilizers or Chemical Fertilizers) என்று பெயர்.

அனங்கக உரங்களையும், அங்கக உரங்களையும் ஒவ்வொரு பயிருக்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட சமநிலையில் பயன்படுத்த வேண்டும். அந்தச் சமநிலை தவறும் பட்சத்திலோ, அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன் படுத்தும் சூழலிலோ பயிர்களில் மகசூல் பாதிக்கப்படுகிறது. அவை சூழல் நலனுக்கும், மனிதர்களின் உடல்நலத்துக்கும் கேடு விளைவிக்க ஆரம்பிக்கின்றன.

அங்கக உரம் - மண்ணின் நலம் மற்றும் வளம் காக்கும் முக்கிய காரணி
அங்கக உரம் - மண்ணின் நலம் மற்றும் வளம் காக்கும் முக்கிய காரணி


சட்டியில் இருப்பதுதான் அகப்பையில் வரும்

எந்தவொரு நிலத்திலும் குறிப்பிட்ட ஒரு பயிரைப் பயிரிடுகையில், அந்தப் பயிர் அந்நிலத்தில் இருக்கும் தனக்குத் தேவையான சத்துகளை உறிஞ்சிக்கொள்ளும். இன்னும் சொல்லப்போனால், அந்தப் பயிரிலிருந்து நாம் அறுவடை செய்யும் காய்கறிகளிலோ, பழங்களிலோ, தானியங்களிலோ, கிழங்கு களிலோ இருக்கும் ஊட்டச்சத்துகள், அந்த மண்ணில் இருக்கும் ஊட்டச்சத்துகளைப் பொறுத்தே அமைகின்றன. உதாரணத்துக்கு, ஒரு குறிப்பிட்ட பாசிப்பயறு ரகத்தை இருவேறு விதமான மண்ணில் பயிரிடுவதாக வைத்துக்கொள்வோம். ஒரு நிலத்தில் போதுமான அளவு தழைச்சத்தும், இரும்புச் சத்தும் இருக்கிறது. இன்னொரு நிலத்தில் அவை இரண்டுமே அதிகம் இல்லை. இப்போது, முதல் நிலத்திலிருந்து அறுவடை செய்யப்படும் பாசிப்பயறில் புரதச்சத்தும், இரும்புச் சத்தும் நிறைந்திருக்கும். ஆனால், இரண்டாவது நிலத்திலிருந்து கிடைத்த பாசிப்பயறில் புரதத்தின் அளவும், இரும்புச் சத்தின் அளவும் குறைவாகவே இருக்கும். ஆக, ரகம் ஒன்றுதான். ஆனால், பயிரிடப்படும் நிலத்திலுள்ள சத்துகளைப் பொறுத்தே அறுவடை செய்யும் பொருள் களின் ஊட்டச்சத்துகள் அமைகின்றன. எனவே, மண்ணில் ஒரு பயிருக்குத் தேவையான அனைத்துவித சத்துகளும் இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஏதாவது ஒரு சத்து குறையும் பட்சத்தில், அங்கக மற்றும் அனங்கக உரங்களை அளிப்பதன் மூலம் சமநிலையை அடையும்படி வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

தக்காளி நாற்று நடவு செய்தபின் தொடக்கக் கரைசல் ஊற்றுதல்
தக்காளி நாற்று நடவு செய்தபின் தொடக்கக் கரைசல் ஊற்றுதல்

அளவு முக்கியம்

உடனே நான் மண்ணின் வளம் காக்கின்றேன் என்று அங்கக மற்றும் அனங்கக உரங்களைக் கணக்கு இல்லாமல் கொட்டிவிடக் கூடாது. ஏனென்றால், மண்ணில் இருக்கும் அனைத்து சத்துகளையும் அதில் வளரும் பயிர்கள் ஒரே மூச்சில் உறிஞ்சி வைத்துக்கொள்ள முடியாது. மனிதர்கள் உள்ளிட்ட விலங்குகள் அனைத்தும் பசிக்கும் போதுதானே சாப்பிடுகின்றன? எனவே, அப்படிச் செடியால் உறிஞ்சிக் கொள்ளப்படாத சத்துகள் மண்ணிலேயே இருக்கும். அவை, மழையால் நிலங்களிலிருந்து நீர்நிலைகளுக்குச் செல்லலாம்; பருவகால மாறுபாடுகளால் ஆவியாகி வளிமண்டலத்திலும் கலக்கலாம். ஆனால், அப்படி வீணாகும் உரங்கள் அனைத்துமே சூழல் மாசுபாட்டுக்கு மிகப் பெரும் பங்களிப்பைக் கொடுக்கின்றன. உதாரணத்துக்கு, தழைச்சத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். விவசாய நிலங்களில் வீணாய்க் கிடக்கும் தழைச்சத்துகள் மிக எளிதாக ஆக்சிஜனேற்றம் அடைந்து நைட்ரேட்டாக மாறிவிடும். இந்த நைட்ரேட் மண்துகள் களால் உறிஞ்சப்படாது. எனவே, அவை மிக எளிதாகத் தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப் பட்டு நீர்நிலைகளிலோ, நிலத்தடி நீரிலோ கலந்துவிடும். மட்கிய தொழு உரங்களில் மிஞ்சியிருக்கும் நைட்ரேட்டுக்கும் அதே கதிதான். அப்படி நைட்ரேட் அதிகம் இருக்கும் குடிநீரைப் பயன்படுத்தும் மக்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் பல்வேறு உடல் உபாதைகள் ஏற்படலாம். ‘யூரியா’ போன்ற தழைச்சத்து உரங்களை வறட்சிப் பகுதிகளில் இருக்கும் காரத்தன்மை மிகுந்த நிலங்களில் அதிகம் பயன்படுத்தினால், அவை ‘அம்மோனியா’வாக மாறி வளி மண்டலத்தில் கலந்துவிடும்.

அங்கக உரம் மட்டும் பயன்படுத்தப்பட்ட மிளகாய்ச்செடி (இடது); அங்கக உரத்துடன் இரண்டு முறை தொடக்கக் கரைசல் அளிக்கப்பட்ட மிளகாய்ச்செடி (வலது)
அங்கக உரம் மட்டும் பயன்படுத்தப்பட்ட மிளகாய்ச்செடி (இடது); அங்கக உரத்துடன் இரண்டு முறை தொடக்கக் கரைசல் அளிக்கப்பட்ட மிளகாய்ச்செடி (வலது)

சுற்றுச்சூழலுக்கும் ஆபத்து

நான் கடந்த இதழில் சொல்லியிருந்த தைப்போல, மணிச்சத்தால் மண்ணில் தனித்திருக்க இயலாது. பயிர்களுக்காக மண்ணில் இடப்படும் மணிச்சத்து பொதுவாகவே ‘பாஸ்பேட்’ அயனிகளாகவே இருக்கும். அவை மண்ணில் இருக்கும் களிமண் துகள்களால் சிறைபிடிக்கப் பட்டுவிடும். இல்லையேல், மண்ணில் இருக்கும் இரும்பு மற்றும் அலுமினியம் போன்றவற்றுடன் வினைபுரிந்து வேறு வடிவத்துக்கு மாறிவிடும். அப்படி மாற்றம் பெற்ற மணிச்சத்து அதற்குப் பிறகு, பயிர்களுக்குப் பயனற்றதாக மாறிவிடும். மழைநீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு நீர்நிலைகளில் கலந்துவிடும்.

இதேபோன்று பயிர்களால் எடுத்துக் கொள்ளப்படாத சாம்பல் சத்தும்கூட இப்படித்தான் மழை நீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு நீர்நிலைகளில் கலக்கிறது. இருப்பினும் அப்படிச் சேரும் சாம்பல் சத்தால் பெரிய பாதிப்பு ஏதுமில்லை. மாறாக, நீர்நிலைகளில் சேரும் தழை மற்றும் மணிச்சத்துகள் அதில் பாசிகளை அதிகம் வளரச் செய்கின்றன. இந்தப் பாசிகள் அழிகிறபோது அவற்றை மட்கச் செய்யும் பாக்டீரியங்களும் பல்கிப் பெருகுகின்றன. எனவே, அவை நீர்நிலைகளில் இருக்கும் ஆக்சிஜனைப் பெருமளவில் பயன்படுத்த ஆரம்பிக்கின்றன. அதன் காரணமாக அந்த நீர்நிலைகளில் வாழும் மீன்கள் உள்ளிட்ட உயிரினங்களுக்கு ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு, அழியத் தொடங்குகின்றன. இப்படி, ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் ஆரம்பிக் கின்ற செயற்கை உரங்களின் பயன்பாடு நாம் எண்ணிக்கூட பார்க்காத இடங்களில் எல்லாம் சூழல் மாசுபாடுகளை உருவாக்கி, அங்கு வாழும் பல்லுயிர்களையும் பாதிக் கின்றன. எனவே, சரியான உரமிடுதல் மண்ணின் வளத்தைச் சீராக வைப்பதோடு மட்டுமன்றி, சுற்றுச்சூழலின் வளத்தையும் மேம்படச் செய்கிறது.

இந்தோனேசியாவில் மிளகாய் நடவைக்குப் பின் அளிக்கப்படும் தொடக்கக் கரைசல்
இந்தோனேசியாவில் மிளகாய் நடவைக்குப் பின் அளிக்கப்படும் தொடக்கக் கரைசல்

அதீத வளர்ச்சி ஆபத்து

இந்த இடத்தில் இன்னொன்றையும் சொல்லியாக வேண்டும். யூரியா போன்ற தழைச்சத்து உரங்களைப் பயன்படுத்தும் போது, அவற்றின் தாக்கம் பயிர்களில் உடனடியாக, வெகுசில நாள்களிலேயே தெரிந்துவிடும். பயிர்களின் வளர்ச்சி அதிகமாக இருப்பதோடு, இலைகளும் கறும்பச்சை வண்ணத்தில் காணப்படும். ஆனால், அதிக தழைச்சத்துக் காரணமாக வளரும் பயிர்கள் வலுவின்றிச் சாய்ந்துவிடும் அபாயமும் உண்டு. மேலும், பயிர்களின் அதீத வளர்ச்சி, பூச்சி மற்றும் நோய்க்கிருமிகளை வரவைக்கும்.

இப்படி வெறும் தழைச்சத்தை மட்டும் மண்ணில் கொட்டும்போது, பயிர்கள் மடமடவென வளர்ந்து அதிக விளைச்சலைக் கூடக் கொடுக்கும். ஆனால், அப்படி அதிக விளைச்சலைத் தரும்போது, அவை மண்ணில் இருக்கும் மணி மற்றும் சாம்பல் சத்துகளையும் அதிகம் பயன்படுத்திக் கொள்ளும். எனவே, மண்ணில் நாம் கொட்டும் தழைச்சத்து உரங்கள், காலப்போக்கில் மண்ணில் இருக்கும் மற்ற சத்துகளையும் குறைத்துக்கொண்டே வந்து, ஒரு கட்டத்தில் அந்த மண்ணில் பெரும்பாலான ஊட்டச்சத்துகளை இல்லாமல் ஆக்கிவிடும். அது மட்டுமன்றி, தொடர்ந்து அனங்கக உரங்களை அதிகம் பயன்படுத்தும் நிலங்களில் மண் அமிலத் தன்மையை அடைந்துவிடும். அதேபோல, மிக அதிக அளவில் அங்கக உரங்களைப் பயன்படுத்தினாலும் அந்த நிலங்களின் மண் காரத்தன்மையை அடைந்துவிடும்.

இந்தோனேசியாவில் தொடக்கக் கரைசல் அளிக்கப்பட்ட வயலில் அதிக மகசூல் கொடுக்கும் மிளகாய்ச்செடிகள்
இந்தோனேசியாவில் தொடக்கக் கரைசல் அளிக்கப்பட்ட வயலில் அதிக மகசூல் கொடுக்கும் மிளகாய்ச்செடிகள்

சரியான விகிதம் முக்கியம்

ஒரு பயிருக்கு, அது வளரும் மண்ணின் தன்மைக்கேற்ப, அந்தப் பயிரின் தேவைக் கேற்ப எந்தெந்தச் சத்துகளை, என்னென்ன விகிதத்தில் கலந்து அளிக்க வேண்டும் என்பதை நாம் நன்கு தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும். மேலும், அங்கக மற்றும் அனங்கக உரங்களைச் சரியான விகிதத்தில் கலந்து பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதும் அவசிய மான விதி ஆகும்.

உதாரணத்துக்கு, தக்காளி பயிரை எடுத்துக் கொள்வோம். அதற்கு உரமிட வேண்டும் என்று தோன்றியவுடன், உரக்கடையிலிருந்து 15-15-15 அல்லது 20-20-20 போன்ற ‘காம்ப்ளக்ஸ்’ உரங்களை வாங்கி வந்து நிலத்தில் கொட்டுவோம். 15-15-15 என்ற உரத்தில் தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்து ஒவ்வொன்றும் சமமான அளவில், அதாவது 15 சதவிகிதம் என்ற அளவில் இருக்கும். அதேபோலத்தான் 20-20-20 காம்ப்ளக்ஸ் உரத்திலும் ஒவ்வொன்றும் சமமாக 20 சதவிகிதம் என்ற அளவில் இருக்கும். ஆனால், தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்து களின் தேவை தக்காளிக்கு மிகச் சமமான அளவில் இருக்காது. நடவு செய்யப்பட்ட நான்கா வது மாதத்தில் ஒரு தக்காளிச் செடியின் தேவை 10 கிராம் தழைச் சத்து; சுமார் ஒரு கிராம் மணிச்சத்து; 14 கிராம் சாம்பல் சத்து. ஆக, மணிச்சத்தைப் போல 10 மடங்கு தழைச்சத்தும், 14 மடங்கு சாம்பல் சத்தும் அந்தப் பயிருக்குத் தேவைப்படுகிறது. ஆனால், நாம் மண்ணில் கொட்டுவதோ, அந்த மூன்று சத்துகளையும் மிகச் சமமான அளவில். ஆக, பயிருக்குத் தேவையான அளவிலும் நாம் கொடுக்கவில்லை; அதே நேரத்தில் ஒருசில உரங்களை அதிக அளவில் மண்ணில் கொட்டி மண்ணையும் சுற்றுச்சூழலையும் கெடுத்து விடுகின்றோம்.

தேவைக்கேற்ப உரம்

இந்த இடத்தில் நீங்கள் இன்னொன்றையும் கவனிக்க வேண்டும். தக்காளிப் பயிரைப் பொறுத்தவரை, அதன் முதன்மையான தேவை சாம்பல் சத்துதான்; அதற்கடுத்து தேவைப்படுவது தழைச்சத்து; ஆனால், மணிச்சத்தின் தேவையோ மிக மிகக் குறைவு. எனவே, அந்தத் தேவையின் விகிதாசாரத்தில் இருக்கும் காம்ப்ளக்ஸ் உரங்களையோ, ஒவ்வொரு சத்தும் தனித்திருக்கும் உரங்களையோ வாங்கிப் பயன்படுத்த வேண்டும். மேலும், ஒரு பயிரின் வாழ்நாளில் எப்போது எந்தச் சத்தின் தேவை அதிகம் என்று தெரிந்து அதற்கேற்ப உரமிடுதல் அவசியம். அப்படி இல்லாமல் முதலில் அடியுரம், இந்தந்த வாரங்களில் மேலுரம் என்று ஒரு குத்துமதிப்பாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது.

மிளகாய்ச்செடிக்கு தொடக்கக் கரைசல் ஊற்றுதல்
மிளகாய்ச்செடிக்கு தொடக்கக் கரைசல் ஊற்றுதல்

தக்காளிக்குத் தேவையான சத்துகள்

தக்காளிப் பயிரினில் எந்தெந்த நிலை களில் என்னென்ன சத்துத் தேவை என்று பார்ப்போம். பயிரின் ஆரம்பகட்டத்தில், பூப்பிடிப்பதற்கு முந்தைய வளர்ச்சி நிலையில் தழைச்சத்தின் அளவு மிதமாகவே தேவைப் படுகிறது. அதேபோல செடிகள் வலுவடை வதற்கும், பூ மற்றும் காய்ப் பிடிப்பதற்கும் மணிச்சத்து அவசியம் தேவை. ஆனால், அப்படிப் பிடிக்கும் பிஞ்சுகள் உதிராமல் இருப்பதற்கும், காய்கள் நன்கு பெருத்துப் பழமாவதற்கும் சாம்பல் சத்தின் தேவை மிக அதிகம். எனவே இந்த உரங்களை, பயிரின் தேவையைப் பொறுத்துப் பிரித்து, அடியுரமாகவும், அதன் பிறகு, பயிர் நடவு செய்யப்பட்ட நாளிலிருந்து 3, 6, 8, 12 மற்றும் 15-வது வாரங்களில் மேலுரமாகவும் கொடுக்க வேண்டும்.

தொடக்கக் கரைசல்

இப்படித் திட்டமிட்ட உரமிடுதலே மண்வளத்தையும், பயிர் வளத்தையும், சூழல் வளத்தையும் பேணிக்காக்க உதவும். அதிலும், உரங்களின் செயல்திறனை அதிகரிக்க ‘உலகக் காய்கறி ஆய்வு மையம்’ உருவாக்கிய ஒரு தொழில்நுட்பம்தான் ‘தொடக்கக் கரைசல்’ (Starter Solution Technology). அதிக செறிவான தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்து உரங்களை ஒரு கரைசலாகத் தயாரித்து, அதை நாற்று நடவு செய்தவுடனே ஒவ்வொரு செடிக்கும் மண்ணில் ஊற்றிவிட வேண்டும்.

பொதுவாகவே, மிக அதிக செறிவிலான உரக்கரைசலை இளம் நாற்றுகளுக்கு ஊற்றினால் அவை செத்துவிடும் என்றுதான் நம்மில் பெரும்பாலானோர் நம்பிக் கொண்டிருப்போம். ஆனால், அப்படியில்லை யென உலகக் காய்கறி ஆய்வு மையத்தின் 8 வருட ஆய்வு முடிவுகள் நிரூபித் திருக்கின்றன.

அந்த முடிவுகளின்படி, பெரும்பாலான காய்கறிப் பயிர்களுக்குத் தலா 240 மி.லி கிராம் அளவிலான தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்து உரத்தினை 50 மி.லி தண்ணீரில் கலந்து ஒவ்வொரு செடிக்கும் ஊற்றிவிட வேண்டும். அதாவது நாற்றுகளை உலர்ந்த மண்ணில் நடவுசெய்த பிறகு, அந்த உலர்ந்த மண்ணிலேயே இந்தக் கரைசலை ஊற்றிவிட வேண்டும். அதன்பிறகுதான் தண்ணீர் பாய்ச்ச வேண்டும். இந்தச் சத்துகள் மண்ணில் சில நாள்கள் நிலைத் திருந்து, வேர்கள் அதிகம் வளராத அந்த இளம் நாற்றுகளுக்குத் தேவையான ஊட்டச் சத்தைத் தொடர்ந்து வழங்கிவரும்.

தொடக்கத்தில் மட்டுமன்றி, இந்தக் கரைசல் தொழில் நுட்பத் தைப் பூக்கும் மற்றும் காய்க்கும் தருணங்களிலும் பயன்படுத்தலாம். இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பின்பற்றினால், பயிர்களின் உரத் தேவையைப் பாதியாகக் குறைக்க முடியும் என்பது நிரூபணமாகி யிருக்கிறது. தக்காளி, மிளகாய், வெள்ளரி, முட்டைகோஸ் மற்றும் கீரை வகைகளில் தொடக்கக் கரைசல் தொழில்நுட்பம், தைவான், இந்தோனேசியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆகவே, உரங்களின் அதீத பயன்பாட்டை சரியான திட்டமிடல் மூலம் குறைக்க முடியும்.

மேலும் பயிர்களின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப தேவையான சமயங்களில், தேவையான அளவு உரமிடுதலின் மூலம், மணி மற்றும் சாம்பல் சத்துகளின் இயற்கை மூலங்களை இன்னும் பல தலைமுறைகளுக்குக் கிடைக்கும்படி நீடிக்கச் செய்யவும் முடியும். அனைத்திற்கும் மேலாக, மண்ணின் வளத்தை மட்டுமன்றி, சூழல் நலனையும், மனிதர்களின் உடல்நலனையும் பேணிக்காக்க முடியும்.

முனைவர் சீனிவாசன் ராமசாமி
முனைவர் சீனிவாசன் ராமசாமி

பொதுவாக ரசாயன இடுபொருள்களை நாம் பரிந்துரைப்பது இல்லை. ஆனால், இந்த ரசாயனக் கரைசலைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமாக, ரசாயன உரத்தேவையைப் படிப்படியாகக் குறைத்து, இயற்கை விவசாயத்தை முன்னெடுக்க முடியும். அதாவது, இந்த ரசாயனக் கரைசலைப் பயன்டுத்தினால், 60 சதவிகித அளவுக்கு ரசாயன உரத்தைக் குறைக்கலாம். இப்படியே படிப்படியாக குறைக்க ஆரம்பித்து, முழுமையாக இயற்கை விவசாயத்தை நோக்கித் திரும்பலாம். அதேபோல, தழை, மணி, சாம்பல் சத்துகளுக்காக இயற்கை இடுபொருள்களை அதிகஅளவில் பயன்படுத்தினால், அதுவும் ஆபத்தானதே. இதற்காகவே, இயற்கை இடுபொருள்களைப் பயன்படுத்தித் தொடக்கக் கரைசல் தயாரிப்பதற்கான ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

- வளரும்

பரிந்துரை அவசியம்!

தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்துகள் ஒருங்கே காணப்படுவது என்.பி.கே (NPK) என்று சொல்லப்படும் காம்ப்ளக்ஸ் உரங்களில்தான். எனவே, தொடக்கக் கரைசல் தயாரிக்க இது போன்ற காம்ப்ளக்ஸ் உரங்களைப் பயன்படுத்தலாம். ஆனால், இது போன்ற காம்ப்ளக்ஸ் உரங்களில் பயிருக்குத் தேவையான விகிதத்தில் தழை, மணி மற்றும் சாம்பல் சத்துகள் இல்லாமல் இருக்கலாம்; இல்லையேல் அவை மிகையாகவும் இருக்கலாம். அது போன்ற சமயங்களில் அவை தனித்தனியாக இருக்கும் யூரியா (தழை), சூப்பர் பாஸ்பேட் (மணி) மற்றும் பொட்டாஷ் (சாம்பல்) போன்ற உரங்களை வாங்கி, விஞ்ஞானிகள் பரிந்துரைக்கின்ற அளவில் கலந்து தொடக்கக் கரைசலைத் தயாரிக்கலாம். வேளாண் பல்கலைக்கழகம், வேளாண் அறிவியல் மையங்கள், வேளாண்மைத்துறை... போன்ற அமைப்புகள், ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் ஏற்ப விவசாயிகளுக்குத் தகுந்த பரிந்துரைகள் வழங்குவதன் மூலம் இந்தத் தொழில்நுட்பம் பரவலாக்கப்பட வேண்டும்.