Published:Updated:

ஹலோ விகடன் - இன்று... ஒன்று... நன்று!

விகடன் வாசகர்களுக்கு வணக்கம். நான் பேராசிரியர் கல்விமணி பேசுகிறேன்... 

உலகம் முழுவதும், 10 வயதுக்குப் பிறகுதான் குழந்தைகளுக்கு இரண்டாவது மொழியை அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள். ஆனால் தமிழ்நாட்டில், குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லத் தொடங்கியதுமே இரண்டு மொழிகளையும் கற்பிக்கத் தொடங்கிவிடுகிறோம். உண்மையில், எந்த ஒரு குழந்தையும் தாய்மொழியில் படிக்கும்போதுதான் உண்மையான கற்றலை உணர்கிறது. வேறு மொழியில் படிக்கும்போது, கற்றல் பின்தள்ளப்பட்டு, மனப்பாடம் மட்டும்தான் செய்கிறார்கள். தொடக்கக் கல்வியானது, மொழிக் கல்வியில் தொடங்கி உள்ளடக்கம் வரையிலும் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றி சொல்கிறேன்... கேளுங்கள்.

பணம் இல்லாமல் ஓர் அணுவும் அசையாது என்பது, கல்விக்கும் பொருந்தும். சிறந்த கல்வியைக் கற்பிப்பதற்கு, பள்ளியில் போதிய ஆசிரியர்களும் கட்டடங்களும் இருக்க வேண்டும். அதன் உள்ளே கற்பித்தலுக்கு வேண்டிய கருவிகளும் புத்தகங்களும் இருக்க வேண்டும். இவை அனைத்துக்கும் போதிய நிதி வேண்டும். 'நம் தேசிய உற்பத்தியில் ஆறு சதவிகிதத்தை, கல்விக்காக ஒதுக்க வேண்டும்’ என, கோத்தாரி கல்விக் குழு பரிந்துரைத்துள்ளது. ஆனால், நான்கு சதவிகிதத்துக்கு மேல் இதுவரை அரசு ஒதுக்கவில்லை. ஆனால், ஒவ்வோர் ஆண்டும் ராணுவத்துக்கு ஒதுக்கும் நிதி மட்டும் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது... இது ஏன்?

ஹலோ விகடன் - இன்று... ஒன்று... நன்று!

நான் கல்லூரியில் படிக்கும்போது ஒரு காலண்டர் கொடுப்பார்கள். அதில் 'மோட்டோ ஆஃப் த காலேஜ்’ என்ற ஒன்று இருக்கும். 'இந்தக் கல்லூரியின் நோக்கம், ஒரு மனிதனை உருக்குவதே தவிர... தேர்ச்சி சதவிகிதத்தைக் கூடுதலாக்கிக் காட்டுவது அல்ல’ என அச்சிடப்பட்டிருக்கும். அதுதான் கல்வியின் உண்மையான நோக்கம். ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு திறமை இருக்கும். அதை வெளியில் கொண்டுவருவதற்குத்தான் கல்வியே தவிர, சந்தையில் எதற்கு மதிப்பு இருக்கிறதோ, அதை நோக்கி ஓடுவதற்கு அல்ல. கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள்... நாட்டில் எல்லோரும் மருத்துவர்களாகி ஸ்டெதஸ்கோப்புடன் அலைந்தால், எவ்வளவு பயங்கரமாக இருக்கும்? எனவே, பன்முகத் திறமைகள் அடையாளம் காணப்பட்டு, அங்கீகரிக்கப்பட்டு, வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டும். ஒரு மாணவரின் திறமையைக் கண்டடைவது எவ்வளவு முக்கியம் தெரியுமா?

மதிப்புமிக்க தொழிற்கல்வி நிறுவனமான ஐ.ஐ.டி., உயர் மருத்துவக் கல்வி நிறுவனமான எ.ஐ.ஐ.எம்.எஸ் போன்றவற்றுக்கு ஒவ்வோர் ஆண்டும் நுழைவுத் தேர்வு நடத்தப்படுகிறது. இதற்காக நடத்தப்படும் போட்டித் தேர்வுகளின் வினாத்தாள்கள் ஆங்கிலத்திலும் இந்தியிலும் இருக்கின்றன. இது, இந்தியைத் தாய்மொழியாகக்கொண்ட மாணவர்களுக்குச் சுலபமாக இருக்கிறது. ஆனால், தமிழைத் தாய்மொழியாகக்கொண்ட மாணவர்களுக்கு இத்தகைய நுழைவுத் தேர்வுகள் பெரிய சவால். இதனால் 70 சதவிகித தமிழ்நாட்டு மாணவர்கள் இதுபோன்ற தேர்வுகளை எழுதுவதே இல்லை. உயர்கல்விக்கான வாய்ப்புகள் அனைவருக்கும் பொதுவானது எனச் சொல்லப்பட்டாலும், அதன் நுழைவாயில் பொதுவானதாக இல்லை. இதனால் ஒரு குறிப்பிட்ட மொழி பேசுவோர் அதன் ஆதாயங்களை அறுவடைசெய்ய, தமிழ் உள்ளிட்ட பிராந்திய மொழி பேசுவோர் பாதிக்கப்படுகின்றனர். இதுகுறித்து இன்னும் பல விஷயங்களைப் பகிர்கிறேன், கேளுங்கள்.

ஹலோ விகடன் - இன்று... ஒன்று... நன்று!

02-07-15 முதல் 08-07-15 வரை 044-66802911என்ற எண்ணுக்கு அழையுங்கள். ஆக்கபூர்வமாகப் பேசலாம்!

அன்புடன்,

கல்விமணி