Published:Updated:

சாதி எனும் அநாகரிகம் - (ஆண் திமிர் அடக்கு!)

சாதி எனும் அநாகரிகம் - (ஆண் திமிர் அடக்கு!)
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
சாதி எனும் அநாகரிகம் - (ஆண் திமிர் அடக்கு!)

நான்கு பெண்கள்... நான்கு பார்வைகள்!ஜெயராணி, ஓவியம்: கார்த்திகேயன் மேடி

சாதி எனும் அநாகரிகம் - (ஆண் திமிர் அடக்கு!)

ந்தியாவின் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்துக்கு இரண்டு அடையாளங்கள். ஒன்று, தீண்டத்தகாதவர்கள்; இன்னொன்று தீவிரவாதிகள். முன்னது சாதியால் வந்தது; பின்னது மதத்தால் விளைந்தது. முன்னது தலித் மக்களையும், பின்னது முஸ்லிம்களையும் காலங்காலமாகத் துரத்துவது. நாடு விடுதலை அடைந்த பின்னரும், பல அரசியல் சமூக மாற்றங்களுக்குப் பின்னரும், உலகமயமாக்கலுக்குப் பின்னரும், புதிய பொருளாதாரப் புரட்சிகளுக்குப் பின்னரும், நம்ப முடியாத இந்தத் தகவல்தொழில்நுட்ப எழுச்சிகளுக்குப் பின்னரும்… ஒரு பார்ப்பனப் பெண் படுகொலை செய்யப்பட்டால் `பிலால் மாலிக்’தான் அதைச் செய்திருப்பார் எனப் பரப்புவது, இந்நாடு துளி அளவுகூட நாகரிகம் அடையவில்லை, தனது ஆதிகால வன்மங்களில் இருந்து விடுபடவில்லை என்பதற்கு ஆணித்தரமான சாட்சி ஆகிறது.

இங்கு உள்ள படித்த வர்க்கத்துக்கு, தான் வாழும் நாட்டின் அடிப்படைப் பிரச்னை எது எனப் புரிந்துகொள்வதிலும் அல்லது ஏற்றுக்கொள்வதிலும் இருக்கும் சிக்கல் கடும் அயர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டை எது சிதைக்கிறதோ, அதுதான் அந்நாட்டின் அடிப்படைப் பிரச்னையாக இருக்க முடியும் என்பது சமூக விதி. அதன்படி, இந்தியர்களை ஒன்றுசேரவிடாமல் தடுத்துவைத்திருப்பது பல நூற்றாண்டுகாலமாக பிரிவினைவாதத்தைப் போற்றிப் பாதுகாத்துவரும் சாதி அமைப்பும் இந்துமத ஆதிக்கமுமே!

சக மனிதரைச் சமமாகக் கருத அனுமதிக்காத சாதியக் கட்டமைப்பும், சக மனிதர் மீது வன்மத்தைப் பரப்பும் மதவாதமும் இறுகவும் பெருகவும் நவீன வளர்ச்சிகள் அனைத்தையும் வசப்படுத்தி, படித்தவர்கள் பெரும் பங்காற்றுகின்றனர். சாதிய வன்மமும் மதவாதமும் குற்றம் எனக் கற்றுத்தரும் களம் இங்கு இல்லவே இல்லை. அதனாலேயே இந்த நாடு வாழத் தகுதியற்ற ஆபத்தான இடமாக நீடித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

சாதி எனும் அநாகரிகம் - (ஆண் திமிர் அடக்கு!)

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

உலகம் முழுக்க எல்லா சமூகத்திலும் குற்றங்கள் நிகழ்கின்றன. திருட்டு, கொலை, வன்புணர்ச்சி, துன்புறுத்தல் எனப் பல வகையான குற்றங்கள் நாள்தோறும் நடந்துகொண்டே இருக்கின்றன. ஒரு குற்றத்தின் பின்னணியாகத் தனிப்பட்ட காரணங்கள் இருக்குமானால் அக்குற்றத்திற்கான சட்டரீதியிலான தண்டனையே போதுமானது. மாறாக, ஒரு குற்றத்துக்குப் பின்னால் சமூகக் காரணங்கள் இருந்தால், நிச்சயம் ஒரு நாகரிக சமூகம் நேர்மையாக அணுகி அதைச் சீரமைக்க முயல வேண்டும். இந்தியாவில் நிகழும் பெரும்பாலான குற்றங்களுக்குப் பின்னணியாக சமூகக் காரணங்கள் இருக்கின்றன. அதாவது, ஒருவரது பிறப்பு!

தேசியக் குற்றப்பதிவு ஆணையத்தின் விவரப்படி, இந்தியாவில் ஒவ்வோர் இரண்டு மணி நேரத்திலும் இரண்டு தலித்கள் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகின்றனர். ஒவ்வொரு நாளும் மூன்று தலித் பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாகின்றனர். இரண்டு தலித்கள் கொலை செய்யப்படுகின்றனர். இரண்டு தலித் வீடுகள் எரிக்கப்படுகின்றன. வன்கொடுமைகள் என அழைக்கப்படும் இந்தக் குற்றங்கள், தலித்கள் ஏதோ தவறிழைத்தனர் என்பதற்காக நடக்கவில்லை; அவர்கள் தலித்களாகப் பிறந்தனர் என்பதற்காகவே நடந்தேறுகின்றன. அதனாலேயே அவை வெறுமனே `குற்றங்கள்' என அழைக்கப்படாமல், சாதிய வன்கொடுமைகளாகக் கவனம்பெறுகின்றன.

தனிப்பட்ட காரணங்களைக்கொண்ட சாதாரணக் குற்றங்களுக்கும், சமூகக் காரணங் களைக்கொண்ட வன்கொடுமைகளுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இதை அதோடும் அதை இதோடும் தொடர்புபடுத்தும் சூழ்ச்சிகளும் அறியாமைப் பிழைகளும் தொடர்ந்து அரங்கேறுகின்றன. சாதிக்காக நிகழும் படுகொலைகளையும் வன்முறைகளையும் சாதாரணக் குற்றங்களாகக் கடந்துபோகும் நூற்றாண்டுகால அவலச் சூழலில், தனிப்பட்ட காரணத்துக்காக நிகழும் சுவாதி கொலை போன்ற குற்றங்கள், சமூகக் கவனத்தை, சட்டென ஈர்த்து தனி அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுவிடுகின்றன.

சுவாதி இந்து மதத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதற்காகவோ, பார்ப்பன சமூகத்தில் பிறந்தவர் என்பதற்காகவோ, பெண் என்பதற்காகவோ கொல்லப்படவில்லை. குற்றம்சாட்டப்பட்டிருக்கும் ராம்குமார், `தன் காதலை சுவாதி ஏற்காததாலும், தன்னைத் தகாதமுறையில் திட்டியதாலும் ஆத்திரப்பட்டுக் கொலைசெய்தேன்' என வாக்குமூலத்தில் சொல்லியிருப்பதால், இது தனிப்பட்ட வெறுப்பின் காரணமாக நிகழ்ந்த உணர்ச்சிக்கொலை. ஆக, இந்தக் கொலைக்கு சுவாதியின் பிறப்பு அடையாளம் எந்த வகையிலும் காரணமாகவில்லை.

அப்படி இருக்கும்போது, குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் பிறப்பு அடையாளத்தை வைத்து அவரைத் தூற்றுவது தகாத செயல். அது குற்றத்தின் மேல் நிகழ்த்தப்படும் சாதிய வன்கொடுமையாக, மத ஆதிக்கமாக உருமாற்றம் அடைகிறது. சுவாதியைக் கொலைசெய்தது ராம்குமாராக இல்லாமல், `பிலால் மாலிக்'காக இருந்திருந்தாலும் அது என்ன காரணத்துக்காக நடந்தது எனப் பகுத்தறியும் திறன் இந்தச் சமூகத்துக்கு இருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்த நாட்டின் குற்றவியல் சட்டத்தின் அடிப்படையிலான விசாரணை நடத்தப்படும் முன்னரே, `சாதியச் சட்டங்களின்’ அடிப்படையிலான தீர்ப்புகள் எழுதப்பட்டுவிடுகின்றன. சுவாதியைக் கொன்றது பிலால் மாலிக்தான் என்ற தவறான கருத்தைப் பரப்பி, சமூக அமைதியைச் சீர்குலைக்க முனைந்தவர்கள் மீது சட்டரீதியான எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை. குற்றவாளிக்கும் மனித உரிமைகள் உண்டு எனப் பேசும் நாகரிகக் காலத்தில், ராம்குமாரின் சாதி அடையாளத்தைத் தேடிச் சீண்டுகிறவர்களைக் கட்டுப்படுத்த எந்த வழிமுறையும் இல்லை.

கல்வி வளர்ச்சி, பொருளாதாரப் புரட்சி, தகவல்தொழில்நுட்ப எழுச்சி என எல்லாவற்றையும் காலுக்குக் கீழே மிதித்துவிட்டு, திரும்பத் திரும்ப சாதியச் சாக்கடையில் புரண்டுபுரண்டு எழுகிறது அறக்கல்வி பெறாத படித்த சமூகம். அதனாலேயே கோகுல்ராஜ், சங்கர் படுகொலைகள் சுவாதியோடு ஒப்பிட்டு `அங்கே மட்டும் தலித் அடையாளத்தைக் குறிப்பிட்டீர்களே...' என்கிறார்கள். கோகுல்ராஜும் சங்கரும் கொல்லப்பட்டது அவர்கள் சார்ந்த சாதிக்காக மட்டுமே. அதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் குற்றம் இழைத்தவர்களுக்கும் தனிப்பட்ட தகராறுகள் எதுவும் இல்லை என்பதால், அவை வெளிப்படையான சாதிய வன்கொடுமைகளாகின்றன.

வறுமையில் வாடுகிறவர்களாகவும் வன்கொடுமைகளுக்குப் பலியாகிறவர் களாகவும் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு ஆட்பட்டவர்களாகவும் கல்வி மறுக்கப் பட்டவர்களாகவும் சூழ்ச்சிகளுக்குப் பலியாகிறவர்களாகவும் சக குடிமக்களான தலித்களையும் முஸ்லிம்களையும் வைத்திருக்கும் நாம், இந்த அவல நிலையில் இருந்து அவர்களை மீட்டெடுக்க கடுகு அளவும் முயற்சிக்காத நாம், சுவாதி கொலையைப்போல கிடைக்கும் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் அவர்களை இழிவுபடுத்தத் துடித்திருக்கும் நாம், எந்த வகையில் மனிதத் தகுதியைப் பெற்றிருக்கிறோம்? சமத்துவ உணர்வையும் சக மனிதர் மீதான அன்பையும் புறக்கணிக்கும் நாம், எந்த வகையில் மேம்பட்டவர்களாக நாகரிகம் அடைந்தவர்களாக இருக்கிறோம்?