Published:Updated:

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

ம.செந்தமிழன் - படங்கள்: வி.பால் கிரேகோரி

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

ம.செந்தமிழன் - படங்கள்: வி.பால் கிரேகோரி

Published:Updated:
ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36
ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

டுப்பூசிகளின் மீதான புனிதக் கருத்துகள் வலுவிழக்கும் காலம் தொடங்கிவிட்டது. தடுப்பூசிகளுக்கு எதிரான பரப்புரைகள், தமிழ்நாட்டில் அழுத்தம் பெற்றுள்ளன. ‘தடுப்பூசிகளுக்கு எதிராக வதந்தி பரப்புவோர்மீது சட்ட நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்’ என அரசு எச்சரித்தும் பயன் இல்லை. தடுப்பூசிகளின் தீயவிளைவுகள் குறித்த கட்டுரைகள் நிறைய எழுதப்படுகின்றன. எவ்வளவு கட்டுரைகள் எழுதினாலும், தடுப்பூசி ஆதரவாளர்கள் ஒரே ஒரு செய்தியை முன்வைத்து விவாதத்தை முடித்துவிடுவார்கள். ‘போலியோவை இந்தியாவில் இருந்து துடைத்தழித்தவை தடுப்பூசிகள்தான்’ என்பது அந்தச் செய்தி.

`போலியோ ஒழிப்பு’ என்பது, தேசபக்தி எனும் சொல்லுக்கு நிகரானது. அதற்கு எதிராகக் கேள்வி எழுப்ப முடியாது. ஆனால், தடுப்பூசிகளின் மீதான புனித பிம்பங்களை வணங்கவேண்டிய தேவை எல்லோருக்கும் இல்லை. குறிப்பாக, இந்த மண்ணின் மரபுகளைப் புரிந்துகொண்டோருக்கும், இயற்கையின் ஆற்றலில் நம்பிக்கைகொண்டோருக்கும் தடுப்பூசி என்பது புனிதக் குறியீடு அல்ல.

`போலியோ' எனச் சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் நுண்ணுயிரியின் முழுப்பெயர் `போலியோமியெலிடிஸ்' (Poliomyelitis). இந்த நுண்ணுயிரி தாக்கும் குழந்தைகள், முடக்குவாதத்துக்கு ஆளாகிறார்கள். அவர்களது மூளைநரம்பு மண்டலம் கடுமையாகப் பாதிப்படையும். இவை எல்லாம் நவீன மருத்துவக் கொள்கைகள். `இந்த அபாயத்தில் இருந்து குழந்தைகளைக் காக்கவேண்டுமானால், போலியோ தடுப்பு மருந்துகளைக் கொடுக்க வேண்டும்’ என அரசும் உலக சுகாதார நிறுவனமும் அறிவித்து வருகின்றன.

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO – World Health Organization), `போலியோ இல்லாத நாடு இந்தியா’ என 2014-ம் ஆண்டு அறிவித்து, பாராட்டியது. இதற்கான வெற்றிக் கொண்டாட்டங்கள் இப்போது வரை தொடர்கின்றன.

பகிர்ந்துகொள்ளப்படாத ஒரு வரலாற்றுச் சுருக்கத்தை இங்கே முன்வைக்க விரும்புகிறேன்.

1978-ம் ஆண்டு, போலியோ தடுப்பு மருந்துகளை இந்திய அரசு அறிமுகம் செய்தது. `ஐந்து வயதுக்கு உட்பட்ட குழந்தைகளைத் தாக்கும் போலியோ வைரஸ் கிருமியை அழிப்பதுதான் எங்கள் நோக்கம்’ என அரசு அறிவித்தது. `போலியோ மருந்துகளை இந்தியா முழுவதும் பரப்பும் அளவுக்கு நிலைமை இருந்ததா?' என்ற கேள்வியைக் கேட்டுப்பார்ப்போம். அதாவது, தடுப்பு மருந்துகளைக் களம் இறக்கும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமாக இருந்ததா? அந்த அளவுக்கு ஊனமுற்ற/முடக்குவாதக் குழந்தைகள் இந்தியாவில் இருந்தனரா எனத் தேடுவோம்.

இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு மையம்தான், இவ்வாறான புள்ளிவிவரங்களுக்கான நம்பகமான அரசுசார்ந்த அமைப்பு. இந்திய அரசின் சுகாதார அமைச்சகம் எந்த ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டும் என்றாலும், மக்கள்தொகைக் கணக்கைத்தான் அடிப்படையாகக் கொள்ளும்.

இந்தியாவில் 1881-ம் ஆண்டு முதல் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு நடத்தப்படுகிறது. இந்தக் கணக்குகளில் ‘ஊனமுற்றோர்’ எனும் பிரிவின் கீழ் ஒரு பதிவு இருக்கிறது. அதன்படி
1881-ம் ஆண்டில் 0.29 சதவிகிதமாக இருந்த உடல் ஊனமுற்றோர் விகிதம், 1931-ம் ஆண்டில் 0.39 சதவிகிதமாக உயர்ந்தது.

1931-க்குப் பிறகு அப்போதைய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு ஆணையர், ‘இனி ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட வேண்டாம்’ எனக் கூறிவிட்டார். ஆகவே, 1941-ம் ஆண்டு முதல் 1971-ம் ஆண்டு வரை இந்தியாவில் ஊனமுற்றோரின் எண்ணிக்கை கணக்கிடப்படவே இல்லை.

நான், புள்ளிவிவரங்களை நம்புவதும் இல்லை; மதிப்பதும் இல்லை. போலியோவுக்கும் பிற தடுப்பூசிகளுக்கும் ஆதரவாகக் களம் இறங்கும் அனைவரும் புள்ளிவிவரங்களையே முன்வைக்கின்றனர். ஆகவே, அவர்களது மொழியிலேயே உரையாடுவதற்காகப் புள்ளிவிவரங்களைக் குறிப்பிடுகிறேன். இங்கே பதிவுசெய்வது, தனியார் மற்றும் தொண்டுநிறுவனங்களின் புள்ளிவிவரங்களை அல்ல; இந்திய அரசின் ஆய்வு முடிவுகளை.

1971-ம் ஆண்டின் இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில், ‘ஊனமுற்றோர்’ எனும் பிரிவின் கீழ் எந்தக் கணக்கெடுப்பும் நடத்தப்படாத நிலையில் `இந்தியாவில், போலியோ தாக்குதல் அதிகரித்துவிட்டது; குழந்தைகள் ஊனமுறும் எண்ணிக்கை உயர்ந்துவிட்டது எனப் பதற்றமடையவைத்த ஆய்வு முடிவு எது?' என்பது முக்கியமான கேள்வி.

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

தடுப்பு மருந்துகள் என்பவை, உண்மையில் மருந்துகள் அல்ல; கிருமிகள். போலியோ தடுப்பு மருந்து ஒரு குழந்தையின் வாயில் ஊற்றப்படுகிறது என்றால், போலியோமியெலிடிஸ் எனும் வைரஸ் கிருமிக்கு எதிரான மருந்து ஊற்றப்படுவது இல்லை; அந்த வைரஸ் கிருமிதான் ஊற்றப்படுகிறது. குழந்தைகளின் உடலுக்குள் குறிப்பிட்ட கிருமிகளைச் செலுத்திவிட்டால், அவர்களது உடலில் இயற்கையாக எழும் எதிர்ப்பாற்றல் அந்தக் கிருமியுடன் போராடும். பின்னர் அந்தக் குழந்தையின் உடல், அந்தக் கிருமியை எதிர்க்கும் ஆற்றலுடன் இருக்கும். இதுதான் தடுப்பு மருந்துகளின் சுருக்கமான இலக்கணம்.

`போலியோ தாக்கம், இந்தியாவில் மிகுதியாக அல்லது வெடித்துப் பரவும் அளவுக்கு இருக்கிறது’ எனக் கூறுவதற்கான அரசுத் துறையின் தெளிவான புள்ளிவிவரம் இல்லாத நிலையில், கோடிக்கணக்கான குழந்தைகளின் உடலுக்குள் போலியோ கிருமி செலுத்தப்பட்டது.

இந்திய அரசும் அதன் துணை அமைப்புகளும் முன்வைக்கும் போலியோ புள்ளிவிவரங்களையும் பார்ப்போம். இந்திய மருத்துவ ஆய்விதழ் (Indian Journal Of Medical Reaserch – IJMR) 1974-ம் ஆண்டு போலியோ நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை தோராயமாக 17,000 எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது.

அதாவது 1978-ம் ஆண்டு, போலியோ தடுப்பு மருந்து எனும் பெயரில் போலியோ கிருமிகள் இந்தியக் குழந்தைகளின் உடலுக்குள் செலுத்தப்படும் முன்பு வரை, இந்தியாவில் இருந்த போலியோ நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை சுமார் 17,000தான். ஆனால் அந்த ‘மருந்து’ செலுத்தப்பட்ட பிறகுதான் அதாவது 1981-ம் ஆண்டு போலியோவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை ஏறத்தாழ இருமடங்காகப்(37,000) பெருகியது. இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் 1974-ம் ஆண்டில் இருந்ததைவிட, அதற்கு அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் போலியோ நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது. இந்திய அரசின் `தடுப்பு மருந்து’ திட்டம் இல்லாமல் இயல்பாக நிகழ்ந்த மாற்றம் இது.

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

1971-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, இந்திய மக்கள்தொகை ஏறத்தாழ 58 கோடி. இவ்வளவு பெரிய எண்ணிக்கையில் மக்கள் வாழ்ந்த நாட்டில் ‘போலியோ தாக்குதல்’ எத்தனை பேர் மீது நடந்துள்ளது என்பதை மீண்டும் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

போலியோ கிருமிகள், தடுப்பு மருந்துகளின் பெயரில் இந்தியா முழுவதும் செலுத்தப்பட்ட பிறகு, நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை உயர்ந்ததையும் அதே பட்டியல் காட்டுகிறது.

இதே காலகட்டத்தில், இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு ஆணையம் முக்கியமான ஒரு மாற்றத்தைச் செய்தது. 1981-ம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில், ‘ஊனமுற்றோர்’ பிரிவு மீண்டும் இணைக்கப்பட்டது. அந்த வகையில் 1981-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகையில் இருந்த ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கை 11 லட்சம் பேர். அப்போது மொத்த மக்கள்தொகை ஏறத்தாழ 65 கோடி.

இவர்களில் தவழ்ந்து செல்லும் நிலையில் இருந்தோர் 36 ஆயிரம் பேர். போலியோ தாக்குதலுக்கு ஆட்பட்டவர்கள் தவழ்ந்து செல்லும் நிலைக்குச் செல்வர் என்பதால், இந்தப் புள்ளிவிவரத்தைக் குறிப்பிடுகிறேன்.
1991-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பிலும், ‘ஊனமுற்றோர்’ பிரிவு இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு ஆணையம் பல்வேறு காரணங்களைக் கூறி, 1991-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் அந்தப் பிரிவை நீக்கியது. இதனால், நாட்டில் உள்ள ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கையை எவ்வாறு முடிவுசெய்வது என்ற குழப்பம் உருவானது.

இந்த நேரத்தில், உலக சுகாதார அமைப்பு ஓர் அறிவிப்பை வெளியிட்டது. ‘உலகில் மொத்தம் 10 சதவிகிதம் பேர் ஊனமுற்றோராக இருக்கிறார்கள்’ என்றது அந்த அமைப்பு. இந்திய அரசின் மாதிரி ஆய்வு அமைப்பு (The National Sample Survey Organization), இதே காலத்தில் வேறொரு புள்ளிவிவரத்தை வைத்தது. `1991-ம் ஆண்டு, இந்தியாவின் ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கை 1.9 சதவிகிதமாக உள்ளது’ என்றது அந்த அமைப்பின் அறிக்கை. இந்த வகையில் பார்த்தால், ஏறத்தாழ 1 கோடியே 76 லட்சம் பேர் ஊனமுற்றோர் என்று ஆனது.

இவர்களில் எத்தனை பேர், தவழும் நிலையில் உள்ளவர்கள் என்ற மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு இருந்திருந்தால், போலியோ தாக்குதலைப் பற்றிய தெளிவான முடிவுக்கு வர முடியும். அவ்வாறு எந்த முடிவையும் நாம் எடுத்துவிடாத வகையில், மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் ‘ஊனமுற்றோர்’ எனும் பிரிவே நீக்கப்பட்டுவிட்டது.

ஆயிரம் சூரியன் ஆயிரம் சந்திரன் ஒரே ஒரு பூமி - 36

ஆனால், ‘போலியோவைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டோம்’ என்ற பரப்புரைகள் தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தன.

இந்தியாவில் ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கையைச் சற்று கவனித்துப்பாருங்கள். இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு, 1971-ம் ஆண்டுதான் அதற்கான கணக்கு எடுக்கப்பட்டது. அதில் ‘தவழ்ந்து செல்வோர்’ எண்ணிக்கை வெறும் 36 ஆயிரம்தான். அதன் பிறகு 2001-ம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில், மீண்டும் ‘ஊனமுற்றோர்’ பிரிவு இணைக்கப்பட்டது. அதன்படி 2001-ம் ஆண்டு இருந்த ‘ஊனமுற்றோர்’ எண்ணிக்கை மொத்த மக்கள்தொகையில் 2.13 சதவிகிதம். கிட்டத்தட்ட 2 கோடியே 13 லட்சம் பேர்.

சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட 2011-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி, ‘இந்தியாவில் உள்ள ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கை ஏறத்தாழ 2 கோடியே 68 லட்சம். இவர்களில் நகர இயலாத நிலையில் உள்ளவர்கள் ஏறத்தாழ 54 லட்சம் பேர். மனநலம் பாதிக்கப்பட்டோர் ஏறத்தாழ 22 லட்சம் பேர்.

உலக சுகாதார அமைப்பு ‘இந்தியாவில் போலியோ தொற்று இல்லை’ எனச் சான்றிதழ் அளித்த 2014-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, வேறொரு கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. அதுதான் நாம் கவனிக்கவேண்டிய முக்கியத் தகவல். `தீவிர தசை முடக்குவாதம்' (Acute Flaccid Paralysis – AFP) எனப்படும் நோயால் பாதிக்கப்பட்டோரின் பட்டியல். இதன்படி 2012-ம் ஆண்டில் 59,436 பேர் இந்த நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 2014-ல் இதன் எண்ணிக்கை 53,383. இவ்வளவு பேரும், தீவிர தசை முடக்குவாதத்தினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இந்த முடக்குவாதம் `போலியோ தடுப்பு மருந்தின் விளைவால் வரக்கூடியது’ என்பதுதான் நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி. தீவிர தசை முடக்குவாதம், பல காரணங்களால் வரலாம். அந்தப் பல காரணங்களில், போலியோ தடுப்பு மருந்தும் ஒன்று. இந்தத் தீவிர தசை முடக்குவாதம், போலியோ நோய்த் தாக்குதலுக்கான அறிகுறிகளை அப்படியே கொண்டுள்ளது. `இது போலியோ அல்ல’ என்கிறது நவீன மருத்துவ உலகம். `பெயர் என்னவாக இருந்தாலும், இந்தியாவில் ஊனமுற்றோரின் எண்ணிக்கை ஏன் இவ்வளவு வேகமாக அதிகரிக்கிறது?' என்ற கேள்வி இங்கே கேட்கப்படுவதில்லை.

`1978-ம் ஆண்டு போலியோ மருந்து கொடுத்த பிறகு, 1981-ம் ஆண்டு இந்தியாவில் போலியோ நோயாளிகள் அதிகரித்தனர். தொடக்கத்தில் அரசு அளித்த மருந்தில் இருந்த சில குறைகள்தான் காரணம்’ என்று இந்திய மருத்துவ ஆய்விதழ் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இப்போது இந்தியாவில் உள்ள முடக்குவாத நோயாளிகளின் துன்பங்களுக்குப் பின்னால் இதுபோன்ற ‘குறைகள்’ இருப்பதை உங்களால் காண முடியவில்லை அல்லவா! `நாங்கள்தான் போலியோவை ஒழித்தோம்’ என்ற விளம்பரப் பதாகையும் போலிப் புன்னகைகளும் அந்தக் குறைகளை மறைத்துக்கொண்டுள்ளன.

`போலியோ தடுப்பு' என்ற பெயரில், அந்தக் கிருமி நம் குழந்தைகளுக்குப் புகட்டப்படும் முன், இருந்த ஊனமுற்றோர் எண்ணிக்கையையும் இருக்கும் முடக்குவாத நோயாளிகள் எண்ணிக்கையையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். எல்லாம் புரியும்.

- திரும்புவோம்...