Published:Updated:

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

கமல்ஹாசன்படம்: அருண் டைட்டன், ஓவியம்: ம.செ.,

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

கமல்ஹாசன்படம்: அருண் டைட்டன், ஓவியம்: ம.செ.,

Published:Updated:
என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...
என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

‘விஸ்வரூபம்-2’  பட இறுதிக்கட்ட சிஜி, சவுண்ட் வேலைக்காக அமெரிக்காவில் இருக்கிறேன். நாளொன்றுக்கு 15  மணி நேரத்தையும் தாண்டிய பரபர பணி. ஆனால், 20 மணிநேரம் ஒதுக்கினால்தான்

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

முடிக்க முடியும் என்று கூடுதல் நேரம் கேட்கிறது தொழில்நுட்பம். படத்துக்குக் கிடைக்கப்போகும் பாராட்டுகளை நினைக்கும்போது பணிச்சோர்வு மறந்து உத்வேகம் கொள்கிறேன். ஏனெனில், பாராட்டு மட்டும்தான் எங்களுக்குத் திருப்தியளிக்கும் உச்சபட்ச ஊதியம்.

என்னை வளர்த்தெடுத்தவர்கள், இந்தப் புள்ளிக்கு நகர்த்தி வந்தவர்களில் ஒருசிலரைப் பற்றி, கடந்த சில வாரங்களாகக் குறிப்பிட்டு வருகிறேன். ‘சினிமா, இலக்கியம்... என்று இவ்வளவு ஆளுமைகளைக் கடந்து வந்திருக்கிறீர்களா’ என்று இன்றைய இளைஞர்களிடமிருந்து பெருவாரியான வரவேற்பு. ‘என்ன, பர்சனல் ஃப்ளாஷ்பேக் எழுத ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள், அரசியல் என்னாச்சு’ என்ற விமர்சனங்களையும் பார்க்க முடிந்தது.

ஆனால், இத்தனை நாள்களாக ஆளும் அரசின்மீது எத்தனையோ விமர்சனங்கள் வைத்தேன். அவற்றில் ஒரு விமர்சனத்துக்குக்கூட அவர்களிடம் பதில் இல்லை. ‘அவனுக்கெல்லாம் பதில் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆதாரம் காட்டச் சொல்லுங்க’ என்று, நான் ஏதோ துப்பறிவாளன் போலவும், இதுதான் என் வேலை என்பதுபோலவும் தொடர்ந்து சொல்லிவந்தனர். ‘ஆதாரமின்றிப் பேசினால் சட்டம் பாயும். எதிர்வினைகளைச் சமாளிக்க வேண்டிவரும்’ என்றெல்லாம்கூடச் சொன்னார்கள். எதிர்வினை என்பது சட்டத்தின்படி நடக்கக்கூடியதா அல்லது சட்டத்துக்குப் புறம்பான ரௌடியிசமா? ஆனால், அது எதுவாக இருந்தாலும் சந்திக்கத் தயார் என்றுதானே வந்திருக்கிறேன். இல்லையெனில், நமக்கேன் வம்பு என்று நானும் இருந்திருக்கலாம்,  இல்லையா?

அன்று என்னிடம் கேட்ட ஆதாரம், இன்று ஊருக்கே தெரிந்துவிட்டது. அதுவும் பெயர்வாரியாகப் பட்டியல் போட்டுக் கைப்பட எழுதிய டைரி ஆதாரம். ஆனால், இதையும் ஏதோ மளிகைக்கடைக் கறிகாய் ரசீதுபோல் அனைவரும் மறந்து கடந்துபோய்க்கொண்டிருப்பதுதான் அநியாயம். அதுவும் சாதாரண மனிதனுக்குக்கூடத் தெரிந்த உண்மை, மறுக்கப்படுகிறது, நிராகரிக்கப்படுகிறது என்பது பேரநியாயம்.

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

‘எல்லாவிதமான தளங்களிலும் ஊழலை நிரப்பிக்காட்டுவோம்; எங்களை ஒன்றும் செய்ய முடியாது’ என்கிற அகந்தை, அலட்சியம், அநியாயம் நல்லதல்ல. ‘அனைவரும் ஒரே குரலாகக் கூடி  நியாயத்தைப் புரியவைத்த இந்தி எதிர்ப்பு, ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டங்களைப்போல் பேச வேண்டிய நேரமிது’ என்று நான் சொல்லி ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. சட்டமும் தெய்வம் மாதிரியான ஒன்றுதான், நின்றுதான் கொல்லும் போலிருக்கிறது. வாய்மை வெல்லும் என்பதற்கு எத்தனை முறை, `வெல்லாது, வெல்லாது’ என்று நிரூபிக்க முயற்சி செய்வீர்கள்? ஆனால், சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் என்று என்னைப்போன்றோர் இன்னும் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நிற்க. இந்த அரசியல் தவிர, சொல்ல நிறைய நல்ல விஷயங்கள் தமிழ்நாட்டில் இருக்கின்றன. அப்படி ஒன்றுதான், வாலி-நாகேஷ் நட்பு. நான் என் அலுவலகத்தில் நாகேஷ் சாரின் புகைப்படம் மட்டுமே வைத்திருப்பேன். ஒருமுறை, ‘இதென்ன நீ இவன் போட்டோவை மட்டும் வெச்சிருக்க’ என்றார் வாலி சார். ஏதோ வையப்போகிறாரோ என்று நினைத்து, ‘`இல்லண்ணே, ரொம்பப் பிடிக்கும்’’ என்றேன். ‘`இருக்காதா பின்ன. இல்ல... உனக்கு இவனை அவ்வளவு நல்லா தெரியுமா என்பதற்காகக் கேட்டேன்’’ என்றார். ‘`உங்களவுக்குத் தெரியாதுண்ணே’’ என்றேன். ‘`ஆமாம். அந்தளவுக்குத் தெரியும்னு சொன்னா உனக்கும் எனக்கும் தகராறாயிடும்’’ என்று சொல்லிவிட்டு `‘அவன் சாமான்யமான கலைஞன் இல்லடா. கேரம்போர்டுனா அடுத்தடுத்து எல்லாக் காயின்களையும் பத்து நிமிஷத்துல போட்டுட்டு ஸ்ட்ரைக்கரைக் கையில கொடுத்துட்டுப் போயிடுவான். பாட்மின்டனும் அப்படி விளையாடுவான். நல்லவேளை, கவிதை எழுத நான் உற்சாகப் படுத்தலை. இல்லைனா அதையும் எழுதிச்தொலைச்சிருப்பான். அவனென்ன, டான்ஸ் கத்துக்கிட்டானா? ஒண்ணும் கிடையாது, போவான், என்னமோ படிப்பான். அவன் விருப்பப்பட்டான்னா அது அவனுக்கு வரும். அவன் சரஸ்வதி’’ என்றார்.

பிறகு அதை நாகேஷிடம் சொல்லி, ‘`உங்களை என்ன அவர் அப்படித் தூக்குறார்?’’ என்றேன். ‘`சும்மாடா. ரெண்டு பேரும் ஒரே டீயை மாத்திமாத்திக் குடிச்சிட்டுக் கிடந்தோம். அந்த அன்புல ஏதோ பேசுறான். அதையெல்லாம் நம்பிடாத’’ என்றார். அப்படி ஆரம்பகாலங்களில் ஒரே டீயைக் குடித்துக்கொண்டிருந்தவர்களே வளர்ந்தபின்னர் பகையாளிகளாக நிற்பார்கள். ஆனால், அதே அன்போடு இருப்பதற்கு எப்படிப்பட்ட மனம் வேண்டும் என்பதற்கு இவர்களே ஆகச்சிறந்த உதாரணங்கள்.

வாலி சாரை என்ன வார்த்தைகளில் பாராட்டினாலும் அது அவரின் உயரத்துக்கும் குணத்துக்கும் குறைவு. ‘அபூர்வ சகோதரர்கள்’ படத்துக்காக ஒரு பாடல் எழுதினார். படித்தேன். இயக்குநரான சிங்கீதம் சாரிடம் ‘`இது நல்லா இல்லைனு அவர்ட்ட சொல்ற தைரியம் எனக்குக் கிடையாது. நீங்க சொல்றமாதிரி சொல்லி வேற எழுதி வாங்குங்க’’ என்றேன். அவர் சொன்னதும், வாலி சார் வேறொன்றை எழுதிக்கொடுத்தார். என்னதான் இருந்தாலும் சிங்கீதம் சார், தெலுங்குதானே. ‘`இன்னொண்ணு எழுதித் தந்திருக்கார். ஓகேவா இது’’ என்றார். கவிதையாக நன்றாக இருந்தது. ஆனால், அந்த சிச்சுவேஷனுக்கான பாட்டாக வரும்போது ஏதோ ஒரு விஷயம் குறைந்ததாக நினைத்தேன். “`எனக்குத் தமிழ் தெரியலை. கமல்கிட்ட கேட்டுக்கங்க’னு சொல்லிடுங்க” என்றேன்.

அப்போது நான் ஹேமமாலினி அம்மாவின் வீட்டில் தங்கியிருந்தேன். வாலி சார் விறுவிறுவென வீட்டுக்கே வந்துட்டார். ‘`ஏன்டா நீயும் டைரக்டரும் என்னை என்னடா நினைச்சுட்டிருக்கீங்க. நான் வாலியா, வாலி பாலா? ரெண்டு பேரும் அங்கயும் இங்கயும் மாறிமாறி எத்துறீங்க. உங்களுக்கு என்னதான்டா வேணும். நான் கடா கடாங்கிறேன். நீ ஒழக்கப் பால், ஒழக்கப்பால்ங்கறே... என்னதான்டா எதிர்பார்க்குற’’ என்றார். ‘`இல்லண்ணா, எனக்கு வேணும்...’’ என்று தயங்கினேன். `‘என்ன தளை சரியில்லைங்கிறியா, சீர் சரியில்லைங்கிறியா?’’ என்றார் செல்லக் கோபத்துடன். அவரின் அந்தக் கோபம் எனக்கு எப்போதும் பிடிக்கும். ஏனெனில், அது தமிழ்க்கோபம்.

`‘அதெல்லாம் பேசலை. நீங்க கடாவா இருந்தா என்ன, எரும மாடா இருந்தா என்ன? எனக்கு அதைப்பற்றிக் கவலையில்லை. எனக்கு முட்டுது. எனக்குத் தெரியும். நான் உங்கள்ட்ட அதுக்கு முன்ன இதே இடத்தில் இருந்து நிறைய வாங்கியிருக்கேன். இந்தக் கடையில் அது ஸ்டாக் இல்லைனா நம்பமாட்டேன். எப்ப ஸ்டாக் வரும்னு கேட்பேனே தவிர, வேற கடைக்குப் போகமாட்டேன்’’ என்றேன். சிரித்தவர், ‘`கண்ணதாசனா இருந்தா இப்படியெல்லாம் தொந்தரவு பண்ணுவியா?’’ என்றார். `‘அவரையும் பண்ணியிருக்கேனே’’ என்றேன். ‘`இப்படிச் சொல்லிக்காட்டினா, நான் மசிஞ்சிருவேன்னு நினைக்கிற’’ என்றவர், ‘`சரி சரி... உனக்கு இதுல என்ன குறை’’ என்றார். ‘`இல்லண்ணா, மறக்க முடியாத பாட்டா வரவேணாமா? நீங்க எழுதி சாதாரண சோகப்பாட்டா வந்தா போதுமா’’ என்றேன். அதன்பிறகு அவர் எழுதித்தந்ததுதான் ‘`உன்ன நினைச்சேன் பாட்டு படிச்சேன் தங்கமே  ஞானத்தங்கமே.’’

பிறகு அந்தப் பாட்டுக்கு விருதுகள் பல வந்தன. அதையும் சொல்லிக்காட்டியவர், `‘கோவிச்சுண்டு எழுதாம இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அவார்டு கிடைக்காமல் போயிருக்கும். ஆனால் அவார்டை வெச்சுண்டு நாக்கா வழிக்க முடியும்? பணம் கொடுத்த. அதுவும் மூணுவாட்டி எழுதினதுக்கும் பணம் கொடுத்துட்ட’’ என்றார். எப்போதாவது அவரின் பாடல்களில் நான் சில வரிகளை மாற்றுவேன். ராஜா சில வரிகளை மாற்றுவார். அப்படி ஒருமுறை நாங்கள் இருவரும் மாற்றியபோது, ‘`அப்பா டேய், நீங்க ரெண்டு பேரும் செல்ஃப் ஷேவிங்னு முடிவு பண்ணிட்டீங்க. அப்புறம் என்னை எதுக்குடா பொட்டியைத் தூக்கிட்டு வரச்சொன்னீங்க’’ என்றார். இப்படி போகிற போக்கில் சிந்திச் சிதறும் அவரின் அனுபவங்கள், கவிதைகளைவிட பிரமாதமாக இருக்கும்.

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

இளையராஜா அவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதாக ஓரிரு வாரங்களுக்கு முன்பே சொல்லியிருந்தேன். ‘அதைச்சொல்லலாம், இதைச்சொல்லலாம்’ என்று உலகின் பல்வேறு முனைகளிலிருந்தும் நண்பர்கள் குறிப்புகளை எடுத்துக்கொடுக்கிறார்கள். நான் அவரை மறந்திருந்தால்தானே நினைவுபடுத்த அந்தக் குறிப்புகள் தேவை. கங்கை அமரன்தான் இளையராஜா என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்த அந்த ஆரம்ப நினைவிலிருந்து தொடங்குகிறேன்.

நீண்டநாள் வரை, இவரின் இயற்பெயர் எனக்குத் தெரியாது. முதலில் எனக்கு அறிமுகமானவர் கங்கை அமரன் அவர்கள்தான். மேடைக் கச்சேரி ஒன்றில், ‘`யார்னு தெரியுதா, பாவலர் பிரதர்ஸில் இருந்தவர். இவரோட அண்ணன்தான் பாவலர் வரதராஜன். கேள்விப் பட்டிருக்கீங்கில்ல?’’ என்று கேட்டு, கங்கை அமரனை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார்கள். ‘`ஓகே இவர்தான், ‘அன்னக்கிளி’க்கு இசையமைத்த இளையராஜா’’ என்று நானாகவே நினைத்துக்கொண்டேன். ஏனெனில், அவர்கள் அந்தளவுக்கு எனக்கு முன்பின் தெரியாதவர்கள்.

இளையராஜா, ‘அன்னக்கிளி’யைத் தொடர்ந்து ‘16 வயதினிலே’ படத்துக்கு இசையமைக்கப்போகிறார். அந்தச் சமயத்தில் சென்னை ஃபிலிம் சேம்பரில் நடைபெற்ற ‘அன்னக்கிளி’ வெற்றிவிழா நிகழ்ச்சிக்கு என்னை அழைத்திருந்தார்கள். விழா, ஆரம்பித்து நடந்துகொண்டிருந்தது. நான் மேடைக்குச் சென்றேன். ‘`ஒரு புதுப்புயல் வந்திருக்கிறது. இளையராஜா என்னும் அந்தப் புயல் அடுத்து உங்களுடன் பேசுவார்’’ என்று அறிவிக்கிறார்கள். அப்போது நான் இளையராஜா என்று நினைத்துக்கொண்டு கங்கை அமரனைப் பார்க்கிறேன். ‘ஏன் இன்னும் இவர் பேச எழாமல் உட்கார்ந்திருக்கிறார். ஒருவேளை, அழைத்தது கேட்கவில்லையோ’ என்று நினைத்துக்கொண்டு, ‘வாங்க, பேசுங்க’ என்பதுபோல் அமரிடம் கையால் சைகை செய்கிறேன்.

அதற்குள் அவரின் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த இன்னோர் இளைஞர் எழுந்து செல்கிறார். `இவரையும் எங்கோ பார்த்ததுபோல் இருக்கிறதே’ என்று எனக்குள் யோசனை ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. ‘ஆமாம், இவர் நம் சலீல் சௌத்திரியிடம் கிடார் வாசித்துக்கொண்டிருந்தவர்’ என்று டக்கென நினைவு வந்தது- ‘ஓ... இவர்தான் இளையராஜாவா’ என்று நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டேன். பிறகு அவரைச் சந்தித்தபோது, ‘நீங்க யாருனு தெரியாதுங்க. மன்னிக்கணும்’ என்றேன். ‘அதனாலென்ன, பரவாயில்லை’ என்றார். 

இளையராஜா பற்றி ஒரு சம்பவம் சொல்வார்கள். அது எனக்கு மிகவும் பிடித்த சம்பவம். நான் அப்போது பயங்கர பிஸி. எந்தளவுக்கு என்றால், என் பட பூஜைக்குப்போவதற்குக்கூட நேரம் இருக்காது. கேரளாவின் எங்கோ ஓரிடத்தில் மலையாளப் படப்பிடிப்பில் இருப்பேன். ‘16 வயதினிலே’க்கு முன் 1975-ம் ஆண்டில் மட்டும் தமிழ், மலையாளம் இரண்டிலும் சேர்த்து, கிட்டத்தட்ட என் 22 படங்கள் ரிலீஸ் ஆகியிருந்தன. அப்படி வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஸ்டுடியோவிலேயே படுத்துத் தூங்குவேன். அப்போது இவரைப்பற்றி ஸ்டுடியோக்களில் பேசிக்கொள்வார்கள்.  `‘தெரியுமா, ‘அன்னக்கிளி’ மியூசிக் டைரக்டர், முதல்நாள் பூஜை அன்னிக்கு, ஒன், டூ, த்ரீனு சொன்னார். கரன்ட் கட் ஆகி விளக்கெல்லாம் அணைஞ்சிடுச்சு. அப்படி ‘பூஜை அன்னிக்கு விளக்கு அணைஞ்சுபோன’ அவரைத்தான் கமலோட ‘16 வயதினிலே’ படத்துக்கு ஃபிக்ஸ் பண்ணியிருக்காங்க’’ என்று கிசுகிசுப்பார்கள். இந்த மூடநம்பிக்கைக்கு சினிமா மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? நான் குதர்க்கவாதி என்பது தெரிந்தும், சமயத்தில் இதை என்னிடமே சொல்வார்கள். `‘அப்ப நல்லதுதானே, அவர்தான் நமக்கு வேணும்’’ என்பேன்.

‘16 வயதினிலே’ பாடல்கள் ரெக்கார்டிங் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, வெவ்வேறு பட வேலைகளுக்காக வெவ்வேறு ரெக்கார்டிங்கில் நானும் ஏ.வி.எம் ஸ்டுடியோவில்தான் இருப்பேன்.  திரு.பாலசந்தர் அவர்களிடமும் திரு. அனந்துவிடமும், ‘`நான் எம்.எஸ்.வியின் ரசிகன். அதை இல்லைனு மறுக்க முடியாது. ஆனால், இது புது ஒலியா இருக்குங்க. கூடவே அந்த ஆளின் எனர்ஜி... அவரோட இயக்கமே ரொம்ப வித்தியாசமாக இருக்கு’’ என்பேன். `‘யோவ், என்னய்யா, சும்மா சும்மா இளையராஜா, இளையராஜாங்கற...’’ என்று பாலசந்தர் அவர்கள் ராஜாவை விசாரிக்க ஆரம்பித்தார். ‘`என்னது, ராஜாவை அவருக்குத் தெரியாதா?’’ என்று அதிராதீர்கள். அது இன்றைய சமூக வலைதளக் காலமல்ல. தகவல்கள் கொஞ்சம் மெதுவாகத்தான் பரவும். ஆனால், அதன்பிறகு அவரைப்பற்றிப் பேசுவதற்குத் தேவையே இல்லை என்கிற அளவுக்கு அவருக்குப் புகழ் வந்து சேர்ந்தது.

அப்போது, ‘ஏன் எப்போதும் தபேலாவைப் போட்டு உருட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். இதைப்போன்ற சத்தங்கள் நம் படங்களில் வந்தால் எப்படி இருக்கும்?’ நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். ஏனெனில், எப்போதோ ஒருமுறைதான் பாலசந்தர் சார் படங்களில் எம்.எஸ்.வி-க்கே வாய்ப்பு கொடுப்பார்கள். அப்படித்தான் மகாதேவன் அவர்களுக்கும். அந்த வாய்ப்புகளிலும் அவர்களுடைய திறமையைக் காட்டும் படங்கள் அரிதாகவே அமையும். அது எல்லாப் படங்களிலும் அமைந்துவிடாது. இது நடிகர் திலகம் அவர்களுக்கும் பொருந்தும். `‘போதும் போதும். நல்லா ஓடிட்டு இருக்கிற வியாபாரத்தில் புதுசா பண்றேன்னு ஏன் காரியத்தைக் கெடுக்குறீங்க? மாடுன்னா வண்டியில பூட்டினா நேரா வீடுபோய்ச் சேரவேணாமா? எதுக்கு நடுவுல இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் பார்க்கணும்? நுகத்தடிக்கு மரியாதையே இல்லாத ஆளா இருக்கியேப்பா’’ என்பார்கள்.

ஆனால், இதில் முண்டியடித்துக் கதவுகளை எல்லாம் உடைத்துக்கொண்டு வந்தவர் இளையராஜா. ஆமாம், அந்தச் செக்குமாடாக இருப்பதை மறுத்து ஓட முற்பட்டவர்களில் இளையராஜா முதன்மையானவர். அவர் மக்கள் இயக்கத்தின் வழி வந்தவர் என்பதால், எளிய இந்தியனுக்கும் புரியும் வகையிலும் வியாபார ரீதியிலும் வெற்றிபெறக்கூடிய பாடல்களை அமைத்தார். ஆமாம், அவரின் பாடல்களில் ஒரு கிராமத்தானுக்கு வேண்டிய எளிமையும் ஓர் இந்தியனுக்கு வேண்டிய திமிரும் இருந்தது. அவர் ஓர் அகில உலக இந்தியர். அந்தக் குணம்தான் அவரிடம் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. ஒரு மனிதர் எப்படி இந்தியா முழுமைக்குமான இசையைத் தருகிறார் என்று எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கும். இசையின் அடிப்படை அறிந்தவன் என்ற முறையில் எனக்கு அது வியப்பாகவும் இருக்கும்.

‘யார் இந்தப் பையன்’ என்று கேட்டவர்கள் எல்லாம், ‘சார்’ என்று சொல்லும் வயது ராஜாவுக்கு வந்துவிட்டது. இருந்தாலும், தான் கற்ற இசை போதாது என்று நினைத்தாரா, கற்றது கைம்மண் அளவு என்று நினைத்தாரா என்று எனக்குத் தெரியாது. கர்னாடக சங்கீத வகுப்புக்குப் போவார். அந்தக் காலகட்டத்தில் ``வாங்க, எக்ஸர்சைஸ் பண்ணலாம்’’ என்று அவரை அழைப்பேன். என்னுடன் பீச்சுக்கெல்லாம் வருவார். ‘`எங்குபோயிட்டு ஆறரை மணிக்கு வர்றீங்க’’ என்றால், ‘`பாட்டு கிளாஸுக்குப் போயிட்டு வர்றேன்’’ என்பார். எனக்கு வியப்பாக இருக்கும். `இவர்ட்ட போய் நாம் பாடம் படிக்கலாம்னு நினைக்கும்போது இவர் வேறு ஒருவரிடம் இசை வகுப்புக்குப் போகிறாரே’ என்ற வியப்பு. உச்சத்தில் இருந்த அந்தச் சமயத்தில் இரவு 11 மணிக்கு வேலையை முடித்துவிட்டு அதிகாலை நாலரைக்கு எழுந்து ஐந்து மணிக்கு டி.வி.கோபாலகிருஷ்ணனிடம் கர்னாடக சங்கீத வகுப்புக்குப் போவார். அவர் இவரை மிகப்பெரிதாக மதிக்கும் கலைஞர். டிவிஜியும் இவருக்கு ஆகச்சிறந்த ஆசான். ‘ராஜபார்வை’யில் அவரை ஓர் ஆலாபனை பாடவைத்தார். ‘அந்திமழை’ பாடலில் வரும் மிருதங்க தொனியும் அவருடையதுதான். அவை இரண்டையும் அந்தப் பாடலில் எனக்கு அமைத்துக்கொடுத்தவர் ராஜாதான்.

என் 100வது படம், நான் தயாரிக்கும் முதல் படம் ‘ராஜபார்வை’க்காக ராஜாவுடன் கம்போஸிங். அப்போது ஒரு டியூன் போடுகிறார். ‘இது ஓகே’ என்றேன். அப்போது சிங்கீதம் சார், ‘இருங்க, அப்படி கொடுத்ததும் வாங்கிட்டு வந்துடக்கூடாது. நாம இன்னும் கேட்கணும்’ என்றார். உடனே கிடுகிடுவென ஒன்பது டியூன்கள் போட்டார். பிறகு, ‘நான் புறப்படட்டுமா’ என்று, வேறு வேலையாகப்போய்விட்டார். அதாவது மூன்று அல்லது நான்கு நிமிடங்களுக்கு ஒரு டியூன் என அந்த ஒன்பது டியூன்களுக்கும் அவர் எடுத்துக்கொண்டது, வெறும் அரைமணி நேரம்தான். சிங்கீதமும் நானும் அந்த ஒன்பது டியூன்களையும் இரவு முழுக்கத் தூங்காமல் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டோம். காலையில் சிங்கீதம் போன் செய்து, ‘நீங்க சொன்னதுதான் சரி. அந்த முதல் டியூனே நல்லா இருக்கு. அதில்தான் ரீங்காரம் இருக்கு’ என்றார். அவர் ஓரளவுக்கு இசையறிந்தவர். படங்களுக்கு இசையமைப்பும் செய்திருக்கிறார்.

இப்படி இளையராஜாவுக்கு இசை எளிமையாக இலகுவாக வந்துவிடும். உதிர்த்துவிட்டுப் போய்விடுவார். அதைவைத்துக்கொண்டு நாம் வருடக்கணக்கில் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். ‘இது வேண்டாம்’ என்றால், மல்லுக்கட்ட மாட்டார். அடுத்தடுத்து என்று போய்விடுவார். அப்படி நானும் அவருடன் போயிருந்தால் ‘அந்திமழை’ எங்களுக்கு இல்லாமலேயே போயிருக்கும். இப்படி அவரின் டியூன்களைப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டால்தான் உண்டு. இல்லையென்றால், அது வெவ்வேறு ரூபங்களில் மாறி அவரின் வெவ்வேறு படங்களில் துண்டு துண்டாகப்போய்விடும். ஆமாம், அற்புதமான அந்த டியூன்கள் வேறு கமர்ஷியல் படங்களுக்கு விறகாகிவிடும். அற்புதமான சந்தனமரத்தின் வாசம் நமக்குப் புரியாவிட்டாலும், அவர் அதைப் பற்றி எந்தக் கவலையும் கொள்ளாமல் வெட்டிக்கொடுத்துவிடுவார். ஆமாம், கமர்ஷியலோ கதைப்படமோ, வருவதைப் பகிர்ந்தளித்தபடி போய்க் கொண்டே இருப்பார்; ஒளித்துவைக்கவே மாட்டார்.

‘இல்லைங்க, ஒவ்வொரு டியூனையும் அப்படி விட்டுடக் கூடாது’ என்பேன். அவரின் பட ரீரெக்கார்டிங்கை எல்லாம் நினைவுவைத்துக் கொண்டு, ‘`இந்த ரீரெக்கார்டிங்கையே பாட்டா போடலாம்ங்க’ என்பேன். ‘`அப்படியா, போட்டா போச்சு” என்று தயாராவார். ‘ராஜாவிடம் பேசமுடியாது, கோபக்காரர்’ என்பார்கள். ஆனால், எனக்கு அப்படித் தெரிந்ததே இல்லை. பாரதிராஜாவுக்கு அவர் என்ன சுதந்திரம் கொடுத்திருந்தாரோ, அதே அளவு சுதந்திரம் எனக்கும் தந்திருந்தார். ஆனால், அவர்கள் வாடாபோடா நண்பர்கள். நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே ‘சார்’ என்று அழைத்துவந்தவன்.  உறவு வலுத்துவிட்டதால் மரியாதையைக் குறைத்துக்கொள்ளவேண்டிய அவசியம் கிடையாதே.

இப்படிப் போய்க்கொண்டிருக்கும்போது, அந்தப் படத்தை மிகப்பெரிய பொருட்செலவில் நானே சொந்தமாகத் தயாரித்து, இயக்குவதாக முடிவு செய்திருந்தேன். ‘இசையமைப்பாளர்’ என்று பேச்சு வந்தபோது, ‘`என்னங்க எப்பப் பாரு ராஜா, ராஜானு அவர் பின்னாடியே போயிட்டிருக்கீங்க. கொஞ்சம் வித்தியாசமாத்தான் பண்ணிப்பாருங்களேன். அவரைப் பாருங்க, அந்த மியூசிக் டைரக்டரோட போயிட்டார். இவர் அவரோட போயிட்டார்’’ என்று பலரையும் உதாரணங்களாகக் காட்டினார்கள். ‘ஆமாம், காலத்துக்கு ஏற்றாற்போல் மாறவேண்டும் இல்லையா’ என்று நினைத்துக்கொண்டு, நானும் வேறொரு இசையமைப்பாளரைத் தேடிப் போனேன்.

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

படம் உதவி: ஞானம்

அவர் அறிமுகம்தான், ஆனால் பெரிய இசை மேதை. ஆரம்பத்தில் பேசும்போது, ‘`என்ன கொடுத்தாலும் வாங்கிக்கொள்கிறேன்’’ என்றார். `அவர் அப்படிச் சொன்னதற்காக நாம் என்ன அவருக்கு ஆயிரங்களிலா கொடுத்துவிடப்போகிறோம், 15 லட்சம் தரலாம்’ என்று மனதில் நினைத்திருந்தேன். 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 15 லட்சம் என்பது பெரிய தொகை. பாடல்கள் கம்போஸ் செய்து ஷூட்டிங்குக்காக ரஃப் ரெக்கார்ட் கொடுத்தார். அதைவைத்துப் பாடல் காட்சிகள் உட்பட ஒட்டுமொத்தப் படத்துக்கான ஷூட்டிங்கையும் முடித்துவிட்டேன்.

ஃபைனல் மிக்ஸிங்குக்காக ஒரிஜினல் ரெக்கார்டை அவரிடம் கேட்டபோது, `‘எனக்கு ஒரு கோடி ரூபாய் தரவேண்டும்’’ என்றார். அப்போதெல்லாம் யாருக்கும் அவ்வளவு சம்பளம் கொடுப்பது கிடையாது. என்னாலும் அவ்வளவு பணம் கொடுக்க முடியாது. என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. ‘`பணத்தைத் தந்தால்தான் இசையைத் தருவேன்’’ என்றார். போகப்போக இழுபறியாகிவிட்டது. ஓரளவுக்குமேல், மரியாதை கெட்டுப்போய்விடும் என்று நினைத்து, ‘பரவாயில்லை,  எனக்கு லாபம் என்று வைத்திருந்த தொகையை இழக்கிறேன். வேறு இசையமைப்பாளரிடம் போய்விடலாம். புதிதாகப் பாடல்களை ரெக்கார்ட் செய்து பிறகு அதைவைத்து ரீஷூட் செய்யலாம்’ என்றேன்.

“யாரை வெச்சுப் பண்றது. ராஜாட்ட போக முடியாது.  நீங்க அவரை விட்டுட்டு வேற ஆள்ட்ட போயிருக்கும்போது மறுபடியும் எப்படி அவர்ட்ட போக முடியும்’’ என்கிறார் சந்திரஹாசன். ‘`அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை, நான் போவேன்’’ என்று சொல்லிவிட்டு, ராஜாவிடம் போய் அமர்ந்தேன். கூனிக்குறுகித்தான் உட்கார்ந்திருந்தேன். என் பிரச்னையைப் புரிந்து அவர் அன்று செய்தது, திரையிசை உலகில் மிகப்பெரிய சாதனை என்பேன். அந்தப்பட இசைக்கோப்பினையே பல்கலைக்கழகங்களில் தனிப் பாடமாக வைக்கவேண்டும் என்று பரிந்துரைப்பேன்.

அது என்ன படம், அதில் ராஜா அப்படி என்ன சாதனை செய்தார் என்பதை அடுத்த வாரம் சொல்கிறேன்.

- உங்கள் கரையை நோக்கி!

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 12 - ராஜா கைய வெச்சா...

இந்தத் தொடர் குறித்த உங்கள் கருத்துகளை என்னோடு பகிர்ந்துகொள்ள kamalhassan@vikatan.com-க்கு எழுதுங்கள்.