Published:Updated:

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?


17-06-09
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
 
பாரதிதம்பி, பா.பிரவீன்குமார், படங்கள்: உசேன், ஆ.வின்சென்ட் பால்
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

கோவை... '' 'ட்ரிபிள் E' நல்லா இருக்கும்னு சொல்றாங்க. ஆனா, 7 லட்ச ரூபாய் டொனேஷன். அதான், என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை!'' -கலக்கம் மண்டிய தகப்பனின் கையில் பூர்வீக நிலத்தின் பத்திரம். சில நாட்களில் நிலம் கை மாறி, தகப்பன் கடனாளியாகி, மகன் மாணவன் ஆவான்!

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

சென்னை... ''எங்களுக்குத் தெரிஞ்ச ஃபாதர் ஒருத்தர் அந்த ஸ்கூல்ல வேலை பார்த்தார். மூத்த பையனுக்கு ரெண்டரை வயசு இருக்கும்போதே, அந்த ஸ்கூல்ல சொல்லிவெச்சு எல்.கே.ஜி. சேர்த்தோம். இப்போ ரெண்டாவது பையனையும் அதே ஸ்கூல்ல சேர்த்துடலாம்னு பார்த்தா ஸீட் கிடைக்கலை. 25 ஆயிரம் ரூபாய் டொனேஷனாம். அவ்வளவு பணத் துக்கு எங்க போக?''- குழப்பமும் கவலையும் நிரம்பி இருக்கிறது அந்தத் தாயின் முகத்தில்.

எல்.கே.ஜி. முதல் கால்லூரி வரை இப்போது கல்வி என்பது பணத்தால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அதுவும் கொஞ்சநஞ்சமில்லை... ஆயிரங்கள், லட்சங்கள். குறைந் தது லட்ச ரூபாய் டொனேஷன் இல்லாமல் தமிழ்நாட்டின் எந்தக் கல்லூரியிலும் இன்ஜினீயரிங் படிப்புக் குள் காலடி எடுத்துவைக்க முடியாது. அதன் பிறகும் கல்விக் கட்டணம், டியூஷன் ஃபீஸ், டேர்ம் ஃபீஸ் என பிடுங்கிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். எல்.கே.ஜி., ஒன்றாம் வகுப்புகளுக்குக் கூட 25 ஆயிரம் ரூபாய் வரை சர்வசாதாரணமாக நன்கொடைகள் வசூலிக்கப்படு கின்றன.

''தமிழ்நாட்டின் 354 பொறியியல் கல்லூரிகளில் அரசுக் கல்லூரிகளைத் தவிர, மற்ற அனைத்திலும் பணம், பணம், பணம்தான். தர வரிசைப் பட்டியலில் முன்னணியில் இருக்கும் கல்லூரிகள் வருடாந்திரக் கல்விக் கட்டணமாக 40 ஆயிரம் ரூபாயும், மற்ற கல்லூரிகள் 32,500 ரூபாயும் வசூலித்துக்கொள்ளலாம் என அரசு நிர்ணயித்து இருக்கிறது. ஆனால், அனைத்து தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளிலும் குறைந்தது ஒன்றேகால் லட்ச ரூபாயை வருடாந்திரக் கல்விக் கட்டணமாக வசூலிக்கிறார்கள். இதுபோக, கல்லூரியின் தரத் தைப் பொறுத்து 3 முதல் 15 லட்ச ரூபாய் வரை டொனேஷன் பிடுங்குகின்றனர்'' என்கிறார் அனைத்து இந்திய மாணவர் பெருமன்றத்தின் மாநிலச் செயலாளர் திருமலை.

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

இதைவிட அதிர்ச்சியானதும் நடக்கிறது. மாணவனின் வீடு கல்லூரிக்கு மிக அருகிலேயேகூட இருக் கலாம். சொந்த பைக் அல்லது காரில் கல்லூரி வந்து செல்லக்கூட மாணவன் விரும்பலாம். ஆனால்,நீங்கள் எதில் வந்தாலும் கல்லூரிப் பேருந்துக் கட்டணம் செலுத்தித்தான் ஆக வேண்டும். கல்லூரிச் சுற்றுலாவில் பங்கெடுக்கிறீர்களோ இல்லையோ, அதற்கான கட்ட ணத்தைச் செலுத்த வேண்டும். கல்லூரி மெஸ்ஸில் சாப்பிடாவிட்டாலும்கூட அதற்கு ஒரு தொகை செலுத்த வேண்டும். இப்படி விளையாட்டு, லேப் என விதவிதமான பெயர்களில் பெற்றோர்களைப் போண்டியாக்கும் கல்லூரிகளும் உண்டு.

''இனிமேல் நடுத்தர வர்க்கத்து மக்களால் டாக்டருக் குப் படிக்க வேண்டும் என ஆசைப்பட மட்டுமே முடியும். தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் ஒரு மெடிக்கல் ஸீட்டுக்கு குறைந்தபட்சம் 20 லட்சம் ரூபா யும், அதிகபட்சம் 40 லட்சம் ரூபாயும் டொனேஷன். வெறும் எம்.பி.பி.எஸ்., மட்டும் படித்தால் இப்போது மதிப்பு இல்லை. அதற்கு மேல் எம்.எஸ்., எம்.டி., எம்.சி.ஹெச்., எனத் துறை சார்ந்த நிபுணத்துவம் பெற வேண்டும். அதற்கு 20 முதல் 30 லட்ச ரூபாய் டொனே ஷன். படித்து முடிக்கும்போது இதர செலவுகளும் சேர்த்து ஒரு கோடி ரூபாயாவது செலவாகியிருக்கும். அப்புறம் அவன் கிட்னியைத் திருடாமல், என்ன செய் வான்? மருத்துவர்களுக்கான தேவை நாளுக்குநாள் அதிகரித்து வரும் வேளையில், அரசு மாவட்டத்துக்கு ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியைத் திறந்து, அங்கு ஸீட்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க வேண்டும்'' என்கிறார் திருமலை.

சென்னையில் வகுப்பறை முதல் கழிப்பறை வரை முற்றிலும் ஏ.சி. வசதிகொண்ட ஒரு பள்ளி இருக்கிறது. இரண்டரை வயதில் சேர்க்கப்படும் ப்ரீ.கே.ஜி. படிப்புக்கு இந்தப் பள்ளியில் வசூலிக்கப்படும் கட்டணம் 50 ஆயிரம் ரூபாய். எந்த மிகைப்படுத்தலும் இல்லாத உண்மை இது. மழலை மாறா வயதில் பிராய்லர் கோழிகளைப் போல ஏ.சி. அறைகளிலேயே நாள் முழுவதையும் செலவழித்தால் அவர்களின் உடல்நலம் வெகுவாகப் பாதிக்கப்படும் அபாயமும் இருக் கிறது.

''முன்னெல்லாம் ஒவ்வொரு டேர்முக்கு முன்னாடியும் கொஞ்ச கொஞ்சமா பணம் கட்டுவோம். இப்போ வருஷம் முழுக்கக் கட்ட வேண்டிய பணத்தை முன்கூட்டியே மொத்தமா கட்டச் சொல்றாங்க. 20 ஆயிரம், 25 ஆயிரம்னு கொட்ட வேண்டியிருக்கு!'' என்று புலம்பித் தவிக்கிறார்கள் பெற்றோர்கள்.

''ஆனால், யாரும் இந்த அநீதியான கல்வி முறைக்கு எதிராகப் போராட முன் வருவது இல்லை. பொறுத்துக்கொள்ளப் பழகிவிடுகிறார்கள். ரேஷன் பிரச்னைக்கும் குடி தண்ணீர் பிரச்னைக்கும் தெருவில் இறங்கிப்போரா டும் மக்கள், தங்கள் பிள்ளைகள் படிக்கும் பள்ளியில் போதுமான எண்ணிக்கையில் ஆசிரியர்கள் இல்லை என்பதற்காகப் போராடுவதே இல்லை!'' என்று கல்வியாளர் எஸ்.எஸ் ராஜகோபால் வருத்தப்படுவதில் நியாயம் இருக்கிறது.

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

''அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் சரியாக இல்லை என்பதால்தான் எல் லோரும் தனியாரை நோக்கி ஓடு கின்றனர். அரசுப் பள்ளி என்பது வேறு கதியற்ற ஏழைகளுக்கானதாக மாற்றப்பட்டு இருக்கிறது. இந்த நிலை மாற, அனைத்து அரசு ஊழி யர்களும் அருகில் உள்ள அரசுப்பள்ளிகளில்தான் தங்கள் குழந்தைகளைச்சேர்க்க வேண்டும் என அரசு கடும் உத்தரவு பிறப்பிக்க வேண் டும். அரசு உயர் அதிகாரிகளின் பிள்ளைகள் அரசுப் பள்ளியில்தான் படிக்கிறார்கள் என்றால், பள்ளிக்கான மற்ற வசதிகளும் கண்காணிப்பும் அதிகமாகும். தரம் நிரந்தரமாகும்!'' என்று அழுத்தமான யோசனை சொல்கிறார் தனியார் பள்ளி ஒன்றின்முதல்வரான எழுத்தாளர் இரா.நடராசன். மத்திய அரசு ஊழியர்கள், மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளியில் தங்கள் பிள்ளைகளைச் சேர்த்தால் கல்விக் கட்டணச் சலுகை கிடைக்கும். இதனாலேயே மத்திய அரசு ஊழியர்கள் அங்கு ஓடுவதையும், அப்பள்ளிகளில் கல்வித்தரம் நன்றாக இருப்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

இப்போது மாநிலம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் தனியார் பொறியியல், மருத்துவ, தொழில்நுட்பக் கல்லூரிகளையும், 'டீம்டு யுனிவர்சிட்டி' என்ற நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களையும் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரம் மாநில அரசுக்குக் கிடையாது என்று சொல்லப்படுகிறது. அதுதான் தாறுமாறான கல்விக் கட்டணங்களுக்கு வழி ஏற்படுத்துவதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், இது முழு உண்மை அல்ல. உதாரணத்துக்கு தனியார் கல்லூரிகளில் எஸ்.சி., எஸ்.டி-க்களுக்கு 19% இட ஒதுக்கீடு வழங்க வேண்டும். இதை எந்தக்கல்லூரியும் முழுமையாக அமல்படுத்தவில்லை. இதில் தலையிடுவதற்கான அதிகாரம் மாநில அரசுக்கு இருக்கிறது. ஆனால், 'அதற்கும் எங்களுக்கும் தொடர்பே இல்லை' என ஒதுங்குவது அநியாயம். அரசுப் பள்ளி, கல்லூரிகளை மோசமான நிலையிலேயே தொடர அனுமதிக்கும் இவர்கள்தான், தனியார் கல்வி நிறுவனங்களை ஆதரித்து ஊக்குவிக்கிறார்கள். வெளிப்படையான கல்விக் கொள்கையும், அதைக் கறாராக அமல்படுத்தும் அரசும்தான் நமது உடனடித் தேவை!'' என்கிறார் எம்.எல்.ஏ-வான ரவிக்குமார்.

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

பொறியியல் கல்லூரிகளின் கட்டாய நன்கொடைப் புகார்கள் குறித்து உயர்கல்வித் துறை அமைச்சர் பொன்முடியிடம் கேட்டபோது, 'கல்லூரிகளின் நன்கொடைப் புகார்கள் குறித்து விசாரிப்பதற்காகவே தனி கமிட்டி ஒன்றை அமைத்துள்ளோம். நேரடி விசாரணையில் சம்பந்தப்பட்ட கல்லூரிகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், பல்கலைக்கழகத்தின் அங்கீகாரம் ரத்து செய்யப்பட்டு, மாணவர் சேர்க்கை உடனடியாக நிறுத்தப்படும். நிகர் நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களைப் பொறுத்தவரை, மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சர் கபில்சிபிலிடம் பேச இருக்கிறோம்!' என்றார்.

'தாய்த் தமிழ்ப் பள்ளிகள்' நடத்தி வரும் தியாகு, ''சிறையின் பால் தேவைக்காகச்சிறைக்குள் மாடுகள் வளர்க்கப்படுகின்றன. இந்த மாடுகளுக்காக வாங்கப்படும் புண்ணாக்கைச் சிறை அதிகாரிகள் தங்கள் வீட்டு மாடுகளுக்கு எடுத்துச் சென்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காக, சிறைத் துறை அதிகாரிகள் மாடு வளர்க்கக் கூடாது என்று அரசின் விதிமுறை சொல்கிறது. மாடுகள் மீது காட்டும் அக்கறையைக்கூட மாணவர்கள் மீது காட்ட அரசு தயாராக இல்லை. அதனால்தான் கல்வித் துறை மந்திரி கல்லூரி வைத்திருப்பதையும், ஆசிரியர்கள் டியூஷன் என்ற பெயரில் தனிவகுப்புகள் எடுப்பதையும் நாம் அனுமதிக்கிறோம்.

கல்வி என்ற அடிப்படை உரிமை இலவசமாக வழங்கப்பட வேண்டும். சின்னஞ்சிறிய நாடான கியூபாவில் அனைவருக்கும் கல்வி இலவசம். வெளி நாட்டில் இருந்து யாரேனும் படிக்கப்போனால் அவர்களுக்கும் கல்வி இலவசம். ஆனால் இங்கு டி.வி., அரிசி, வேட்டி-சேலை, கேஸ் அடுப்பு, சைக்கிள் என மக்கள் உழைத்துப் பெற வேண்டிய பொருட்களை இலவசமாகக் கொடுத்துவிட்டு, இலவசமாக அளிக்க வேண்டிய கல்வியைக் கொள்ளை விலைவைத்து விற்கிறார்கள்!'' என்கி றார் கோபமாக. பாரதியார் சொன்னது போல...

படிச்சவன் சூதும் பாவமும் பண்ணினால் போவான், போவான், ஐயோவென்று போவான்!

பி.காம்... இன்றைய தேதியின் 'மினிமம் கேரன்டி' படிப்பு. இன்ஜினீயரிங், மருத்துவப் படிப்புகளுக்கு அடுத்தபடியாக இளங்கலைப் படிப்பில் விசுவல் கம்யூனிகேஷனை நோக்கி ஓடிக்கொண்டு இருந்த மாணவர்களில் சரிபாதியினர் இப்போது பி.காம்., நோக்கிக் குவிகிறார்கள். சென்னை-லயோலா கல்லூரி பி.காம்., ஸீட்டுகளின் எண்ணிக்கை 844. ஆனால், அதற்கு இந்தக் கல்வி ஆண்டில் குவிந்திருக்கும் விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 9ஆயிரம். உலகம் பொருளாதாரத்தைச் சுற்றிச் சுழலும் வேளையில் அதிகம் செலவில்லாத, குறைந்தபட்ச வேலைவாய்ப்புக்கு உத்தரவாதம் உள்ள படிப்பாக பி.காம்., கோர்ஸைப் பார்க்கிறார்கள் நடுத்தர வர்க்க மக்கள்!

'கட்டுப்பாடான கல்லூரி' எனப் பெயர் எடுக்கவிரும் பும் சில தனியார் கல்லூரிகள், மாணவர்களைக் கைதிகளைப் போல் நடத்துகின்றன. 'மாணவர்களும் மாணவிகளும் பேசிக்கொள்ளக் கூடாது, அண்ணன், தங்கையாகவே இருந்தாலும் பேசக் கூடாது, பைக்கில் வரக் கூடாது, மருதாணி போடக் கூடாது, பாட்டியாலா சுடிதார் அணியக் கூடாது' என ஏராளக் கட்டுப்பாடுகள். ஆனால், இந்தத் 'தவறு'களைச் செய்யும் மாணவர் களுக்கு இவர்கள் வழங்கும் தண்டனை - 'ஃபைன்'. எந்தத் தவறு செய்தாலும், 'பணத்தைக் கட்டு' என்று அதையும் வருமானமாக்கிக்கொள்கிறார்கள்!

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

'வருந்துகிறோம்' போஸ்டர்களால் நிறைந்திருக்கிறது காஞ்சிபுரம் வடிவேல் நகர். சென்னை செம்மஞ்சேரியில் இருக்கும் செயின்ட் ஜோசப் பொறியியல் கல்லூரியில் முதலாம் ஆண்டு மெக்கானிக்கல் இன்ஜினீயரிங் படித்த மாணவர் விவேக் இப்போது உயிருடன் இல்லை. செமஸ்டர் தேர்வில் நண்பனின் பாஸ்வேர்டைப் பயன்படுத்தி லாக்-இன் செய்தார் என்ற குற்றச்சாட்டில் விவேக் செமஸ்டர் தேர்வுகள் எழுத அனுமதிக்கப்படவில்லை. கல்லூரி இயக்குநர் அலுவலக அறைக்கு முன்பு 3 நாட்கள் காத்துக்கிடந்தார். இரவு ஹாஸ்டலுக்குப் போனால், மாணவர்கள் அத்தனை பேரும் அன்று எழுதிய தேர்வைப் பற்றியே பேசினார்கள். தான் எழுதாத கேள்வித் தாளை விவேக் படித்துக்கொண்டே இருந்தார். மனதுக்குள் பெரிய அவமானமாக உணர, ஹாஸ்டல் அறைக்குள்ளேயே தூக்குப்போட்டு உயிரை மாய்த்துக்கொண்டுவிட்டார்.

பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?

''விவேக் சுமாராதான் படிப்பான். 7-வது வரைக்கும் மெட்ரிகுலேஷன் ஸ்கூல்ல படிச்சான். அவனுக்கு மெட்ரிக் சிலபஸ் ரொம்ப கஷ்டமா இருந்ததால பிறகு ஸ்டேட் போர்டுக்கு மாத்தினோம். அவன் ப்ளஸ் டூ படிச்ச ஒரு வருஷமும் நைட் நேரத்துலகூட ஸ்கூல்லயேதான் இருப்பான். ஸ்கூல்லயே அந்த மாதிரி ஏற்பாடு பண்ணியிருந்தாங்க. நான் அந்த ஒரு வருஷம் முழுக்க, சுத்திஇருக்குற ஒவ்வொரு இன்ஜினீயரிங் கல்லூரியா போய் விசாரிச்சேன். 15 கல்லூரிகள் வரைக்கும் நேர்ல பார்த்துதான் இந்த காலேஜ்ல சேர்த்தேன். கட்டுப்பாடான கல்லூரியான்னுதான் முதல்ல பார்த் தேன். கடைசியில அந்த அதிகப்படியான கட்டுப்பாடே அவன் உயிரை எடுத்திடுச்சு. யாரையும் குற்றம் சொல்ல நான் விரும்பலை. ஒண்ணே ஒண்ணு... ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் படிக்கிற ஒரு கல்லூரியில், மாணவர்களோட சைக்காலஜியை நிர் வாகம் புரிஞ்சு நடந்துக்கணும். காலேஜ் நாட்கள்ல தப்பு செய்யாதவங்க யார் இருக்கா..?''- ஈடு செய்ய முடியாத ஓர் இழப்பைச் சந்தித்திருக்கும் நேரத்திலும் மிகுந்த முதிர்ச்சியுடன் பேசுகிறார் விவேக்கின் அப்பா இளங்கோ.

எல்.கே.ஜி-யில் இருந்து கல்லூரி வரைக்கும் ஒரு பிள்ளையை வளர்த்து ஆளாக்க ஒவ்வொருபெற் றோரும் படும் துயரங்கள், வலிகள், பிள்ளைகளின் நலன் கருதி சுருக்கிக்கொள்ளும் தேவைகள் என எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல், போகிறபோக்கில் சில வார்த்தைகளால், ஒரு சிறு நடவடிக்கையால் ஓர் உயிரை எடுத்துவிடுகின்றனர். கட்டுப்பாடு என்பது மாணவர்களைவிட கல்லூரிகளுக்கே அதிகம்தேவைப் படும் காலம் இது!

 
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?
-
பிச்சை புகினும் கற்க முடியுமா?