Published:Updated:

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

ந.வினோத்குமார்படங்கள் : கே. ராஜசேகரன், வீ.நாகமணி, அ.ரஞ்சித்

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

ந.வினோத்குமார்படங்கள் : கே. ராஜசேகரன், வீ.நாகமணி, அ.ரஞ்சித்

Published:Updated:
##~##

மிழகக் கல்வித் துறையின் முன் விமர்சனங்களுக்கும் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் இடையில் நிற்கிறது 'இலவசக் கட்டாயக் கல்வி பெறும் உரிமைச் சட்டம்!’

கல்வி பெறும் உரிமைச் சட்டம் என்றால் என்ன? அது நமக்கு ஏன் வேண்டும்?

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''பல நாடுகளில் அரசுதான் முழுமையாகப் பள்ளிகளை நடத்துகிறது. கல்விப் பொறுப்பும் அரசு வசம்தான். நம் நாட்டிலும் கல்வியில் ஒரு திருப்பத்தைக் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிதான் இந்தச் சட்டம்!'' என்கிறார் பேராசிரியர் ஷண்முக வேலாயுதம். தமிழ்நாடு இளங் குழந்தைப் பராமரிப்புச் சேவைக்கான கூட்டமைப்பின் அமைப்பாளர் இவர்!

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

''நாட்டில் குழந்தைகள் கல்வி கற்பது அடிப்படை உரிமையாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், 'குழந்தைகள் இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி பெறும் உரிமைச் சட்டம் 2009’ கொண்டுவரப்பட்டது. இந்தச் சட்டம் அமலுக்கு வந்து, ஓர் ஆண்டு ஆகிவிட்டது. பல மாநிலங்களில் இதன் செயல்பாடுகள் தொடங்கிவிட்ட நிலையில்,  தமிழகத்தில் இன்னும் இதற்கான விதிகள்கூட வெளியிடப்படவில்லை!

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

சமூகரீதியாகவும் பொருளாதாரரீதியாகவும் பின்தங்கியுள்ள 6 முதல் 14 வயதுள்ள குழந்தைகளுக்கு, அவர்கள் வசிக்கும் இடத்துக்கு அருகில் உள்ள பள்ளிகள் 25 சதவிகித இடங்கள் வழங்க வேண்டும். அது எந்த வகையான பள்ளியாக இருந்தாலும், என்கிறது இந்தச் சட்டம். முதல் வகுப்பில் இருந்து எட்டாம் வகுப்பு வரையிலான கல்வியைத் 'தொடக்கக் கல்வி’ என்று வரையறுக்கும் இந்தச் சட்டம், ஆறு வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒரு குழந்தை பள்ளியில் சேர்க்கப்படவில்லை என்றாலோ, சேர்க்கப்பட்டு அது தனது தொடக்கக் கல்வியை முடிக்கவில்லை என்றாலோ, அந்தக் குழந்தை அதன் வயதுக்குப் பொருத்தமான வகுப்பில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்கிறது. மேலும், தனது வயதுக்குப் பொருத்தமான வகுப்பில் நேரடியாகச் சேர்த்துக்கொள்ளப்படும் அந்தக் குழந்தைக்கு, மற்ற குழந்தைகளுக்கு இணையாக இருப்பதற்கான சிறப்புப் பயிற்சியையும் வழங்க வேண்டும் என்கிறது.

மேலும், ஒரு தொடக்கப் பள்ளியில் சேர்க்கப்படும் ஒரு குழந்தைக்கு, 14 வயதுக்குப் பிறகும்கூட தொடக்கக் கல்வியை முடிக்கும் வரை இலவசமாகக் கல்வி பெறும் உரிமையும் உண்டு என்கிறது இந்தச் சட்டம். ஆனால், இந்தச் சட்டத்தை, எத்தனை தனியார் பள்ளிகள் மதிக்கும் என்பதுதான் கேள்வி இப்போது!

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

தனியார் பள்ளிகளில் இப்படிச் சேரும் மாணவர்களுக்கான கல்விச் செலவுகளுக்கு அரசே நிதி ஒதுக்குகிறது. ஆனால், அரசு ஒதுக்கும் நிதி, தாங்கள் நிர்ணயிக்கும் தொகை அளவுக்கு இருக்காது என்பதால், இந்தச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தத் தயங்குகின்றன தனியார் பள்ளிகள். ஒருவேளை அப்படி ஏற்றாலும்கூட, 25 சதவிகித ஒதுக்கீட்டில் வந்தவர்களுக்கு ஒரு மாதிரியான கட்டணம், மீதி இருக்கும் 75 சதவிகித மாணவர்களுக்கு வேறு மாதிரியான கல்விக் கட்டணம் என்பது எப்படிச் சாத்தியம் என்கின்றன தனியார் பள்ளிகள்!'' என்கிறார் பேராசிரியர் ஷண்முக வேலாயுதம்.

கல்வி உரிமைச் சட்டத்தில் சமச்சீர் கல்வி இல்லை!

''நமது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 6 சதவிகிதம் கல்விக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும். இது 1968-ம் வருடக் கணக்கு. இன்று அந்த எண்ணிக்கை 10 சதவிகிதமாக உயர்ந்து இருக்கும். ஆனால், இப்போது வரையிலும் நம்மால் அந்தப் பழைய கணக்கிலேயே 4 சதவிகி தத்தைக்கூடத் தொட முடியவில்லை!'' என்கிறார் கல்வியாளரும் மனித உரிமைக் கல்வி நிறுவனத் தின் தலைவருமான வசந்தி தேவி.

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

''கல்வியில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருக்கக் கூடாது என்றுதான் நாம் அனைவரும் பாடுபடுகிறோம். ஆனால், இந்தச் சட்டமேகூட ஏற்றத்தாழ்வுகளை நியாயப்படுத்துகிற, ஏற்றுக்கொள்கிற ஒரு சட்டமாகத்தான் இருக்கிறது.

உதாரணத்துக்கு, ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை 25 சதவிகிதம் சமூக நிலையிலும், பொருளாதார நிலையிலும் பின்தங்கி இருக்கும் குழந்தைகளைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். 1,000 மாணவர்கள் படிக்கும் பள்ளியில் முதல் வகுப்பில் 40 மாணவர்கள் படிக்கிறார்கள் எனில், இந்தச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தியதற்குப் பின், அந்த முதல் வகுப்பில் மிஞ்சிப் போனால் 10 மாணவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்வார்கள். எட்டாம் வகுப்பு வரை இந்த 25 சதவிகிதத்தை நிலைநாட்ட வேண்டுமானால், அதற்கு எட்டு வருடங்கள் பிடிக்கும். ஆக, இந்த 10 மாணவர்களைச் சேர்ப்பதற்குதான் தனியார் பள்ளிகள் இப்படிக் குதிக்கிறார்கள்!

அதேபோல, இந்தச் சட்டம் சமச்சீர் கல்வி குறித்து எதையும் பேசவே இல்லை. அனைத்துப் பிரிவுப் பள்ளிகளுக்கும் ஒரே மாதிரியான பாடத்திட்டத்தைக் கொண்டுவந்துவிட்டால், மட்டும் அது சமச்சீர் கல்வி ஆகாது. உள் கட்டமைப்பு வசதிகள், கட்டணம், ஆசிரியர் தரம் எனப் பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி அனைத்துப் பள்ளிகளும் பின்பற்றினால் தான், அதைத் தரமான கல்வி என்று சொல்ல முடியும்!

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

பத்தாம் வகுப்புப் பாடத்தை எட்டாம் வகுப்பிலேயே நடத்துவது, சமச்சீரான கல்வியாகவும் இருக்காது, தரமான கல்வியாகவும் இருக்காது!'' என்கிறார் வசந்தி தேவி.

கல்வி உரிமைச் சட்டத்தில் தாய்மொழிக்கு கல்தா!

தாய்மொழியில் கல்வி பயின்றால்தான் முன்னேற்றம் நிலைக்கும் என்பது உலகக் கல்வியாளர்களின் நிலைப்பாடு. ஆனால், இன்றைய பள்ளிகளில் தாய்மொழியைத் தேட வேண்டிஉள்ளது. இந்த நிலையில், ''கல்விக் கூடங்கள் தங்களால் முடிந்தவரையில் தாய்மொழியில் பாடங்களைப் பயிற்றுவிக்கலாம் என்று போகிற போக்கில் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறது இந்தச் சட்டம்!'' என்கிறார் கவிஞரும் ஆசிரியருமான அ.வெண்ணிலா.

''இந்தச் சட்டத்தில் எந்த மொழியில் கற்பிக்கலாம் என்பது திட்டவட்டமாக, அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லப்படவில்லை. 'முடிந்தவரையில் பயிற்றுவிக்கலாம்’ என்று சொல்லி இருக்கிறபோதே, பள்ளிகள் 'எங்க ளால் முடியவில்லை. அதனால், ஆங்கிலத்தில் நடத்துகிறோம்’ என்று தட்டிக்கழிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்.

தமிழகத்தைப் பொறுத்த அளவில், தனியார் பள்ளிகளில் ஆங்கில வழியில் கற்பிக்கப்படும் கல்வி தரமானதாகவும் இல்லை. அரசுப் பள்ளிகளில் தமிழ் வழியில் கற்பிக்கப்படும் கல்வி தரமானதா என்றால், அதுவும் இல்லை. ஆக, இரண்டு பிரிவினரையுமே கருத்தில்கொள்ளாமல், இந்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டு இருக்கிறது. இன்னும் சில மாற்றங் கள் இந்தச் சட்டத்தில் தேவைப்படு கின்றன!'' என்கிறார் வெண்ணிலா.

கல்வி உரிமைக்குக் கட்டணம் எவ்வளவு?

''இந்தச் சட்டம் அரசுப் பள்ளிகளை மூடுவதற்கான ஏற்பாடு!'' என்று அதிர்ச்சித் துவக்கம் தருகிறார் பொதுப் பள்ளிக்கான மாநில மேடையின் பொதுச் செயலர் பிரின்ஸ் கஜேந்திர பாபு.

''6 வயது முதல் 14 வயது வரை உள்ளவர்களைக் குழந்தைகள் என்கிறது இந்தச் சட்டம். ஆக, பிறப்பு முதல் 3 வயது வரை ஊட்டச் சத்து வழங்க வேண்டியதில் இருந்தும் 3 முதல் 6 வயது வரை வழங்க வேண்டிய முன்பருவக் கல்விக் கடமையில் இருந்தும் விலகிக்கொள்கிறது அரசு. இதேபோல, 14 வயதுக்கு மேல், அதாவது எட்டாம் வகுப்புக்கு மேல் படிக்கவைப்பதற்கான கடமையில் இருந்தும்

கல்விக்கு உரிமைக் குரல்!

விலகிக்கொள்கிறது. மேலும், தனியார் பள்ளிகளின் அளவுக்கு அரசுப் பள்ளிகளின் தரத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்ற பொறுப்பில் இருந்தும் தப்பிக்கிறது. எனில், அரசுப் பள்ளிகளின் எதிர்காலம் என்னவாகும்?'' என்கிறார் பிரின்ஸ் கஜேந்திர பாபு.

இறுதியில் இவர்கள் அனைவருமே முன்வைக்கும் ஒரே தீர்வு... பொதுப் பள்ளி முறை (Common Schooling System) எனும் 'தாய் மொழி வழி பொதுப் பள்ளி’. இதன் மூலம் கல்வி வழங்க அரசு முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்பதே கல்வியாளர்களின் எதிர்பார்ப்பு!

முயற்சி செய்யுமா புதிய அரசு?

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism