12 மணி நேரம் தவித்த மாணவர்கள்... 2015 சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் பகுதி-7

சென்னை மழை மீள் நினைவுகள்

 

ரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பெய்த பெருமழையையும், அது விட்டுச் சென்ற தாக்கங்களையும் எழுதும் போது, இன்றைய நிலை நமக்கு கவலையளிக்கிறது. இந்த ஆண்டு வடகிழக்குப் பருவநிலை சென்னைக்குப் போதுமான மழையை விட அதிகமாகவே கொடுத்தது. ஆனால், அந்த மழை நீர் எங்கே போனது என்று நம்மை நாம் கேட்டுக் கொண்டால் அதற்கான விடை நம்மிடம்தான் இருக்கிறது. நீர் நிலைகள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டதால், பெய்த மழை நீர் அனைத்தும் சாலைகளிலும்,கால்வாய்களிலும் ஓடி வீணாகக் கடலில் கலந்து விட்டது.
போதுமான மழை பெய்தும் கூட சென்னைக்குக் குடிநீர் தரும் பூண்டி, செம்பரம்பாக்கம் உள்ளிட்ட ஏரிகள் முழுவதும் நிரம்பவில்லை. வடகிழக்குப் பருவமழை காலம் முடிய இன்னும் ஏறக்குறைய 16 நாள்கள்தான் இருக்கின்றன. மார்கழி மாதம் தொடங்குவதற்கு முன்பே, இரவு பொழுதுகளிலும், அதிகாலை வேளைகளிலும் பனி பொழிய ஆரம்பித்துவிட்டது. சென்னைக்கு இனி ஒரு மழைகாலம் இருக்குமா என்ற கவலையான கேள்வியுடன், இரண்டு வருடத்துக்கு முந்தைய காலத்துக்கு நாம் போகலாம்.

எம்.ஜி.ஆர் தோட்டம்

தவித்த மாணவர்கள்

பெருமழை சென்னையைப் புரட்டிப் போட்ட 2015-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 2-ம் தேதிக்குப் பின்னர் டிசம்பர் மூன்றாம் தேதியிலிருந்து மீட்புப் பணிகள் நடைபெற்றன. தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் உயிரோடு இருக்கும் வரை அசைக்க முடியாத ஆளுமையாக இருந்தவர் எம்.ஜி.ஆர். ராமாபுரத்தில் அடையாறு ஆற்றின் கரையோரம் அவரது பங்களா இருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆர் மரணத்துக்குப் பின்னர், அந்த வீடு காதுகேளாதோர், வாய்பேச முடியாதோருக்கான சிறப்புப் பள்ளியாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. பெருமழையின் விளைவாக அடையாறு ஆற்றின் வெள்ள சீற்றம் ராமாபுரம் எம்.ஜி.ஆர் தோட்டத்தையும் மூழ்கடித்துச் சென்றது. அங்கு இருந்த காதுகேளாதோர், வாய்பேச முடியாத மாணவர்கள் கதி என்ன ஆனது. பி.டி.ஐ புகைப்படக் கலைஞர் ஞானசாஸ்தா நம்மிடம் பேசினார்.
“எம்.ஜி.ஆர் தோட்டத்தில், இருந்த பள்ளியிலிருந்த 100 மாணவர்கள் 12 மணி நேரத்துக்கும் மேலாக தவித்துவருவதாக ஒரு தகவல் கிடைத்தது. எனவே, அங்கு என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ள, சாலைகளில் ஓடிய வெள்ளநீரில் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டு ராமாபுரம் நோக்கிச் சென்றேன். என்னால், டி.எல்.எஃப் நிறுவனம் வரைக்குத்தான் செல்லமுடிந்தது. அதற்கும் மேல் அதிக அளவு தண்ணீர் சூழ்ந்திருந்தது.
எனவே, அங்கே வண்டியை ஓரம்கட்டி விட்டு, கேமராவை தலைக்கு மேலே தூக்கிக்கொண்டு, வெள்ளநீரில் நடந்து சென்றேன். மியாட் மருத்துவமனைக்கு எதிரே சாலை முழுவதும் வெள்ளக்காடாக இருந்தது. அங்கு தீயணைப்புப் படையினர் உள்ளிட்ட மீட்புப் படையினர், ராமாபுரம் தோட்டத்துக்குப் படகில்செல்ல தயாராக இருந்தனர். மீட்புப் படையினரிடம், ‘என்னையும் அழைத்துச்செல்லுங்கள்’ என்று கேட்டேன்.  அதற்கு அவர்கள், ‘உங்களையும், நீங்கள் வைத்திருக்கும் கேமராவும் படகில்கொண்டு செல்வதற்கு பதில், கூடுதலாக இரண்டு பேரை மீட்டு வர முடியும். உங்களை அழைத்துச் செல்ல முடியாது. எங்கள் பக்கம் உள்ள நியாயத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்’ என்றனர்.

மழை மீட்புப் பணி

அப்போது அவர்களிடம், ‘நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான். இல்லையென்று சொல்லவில்லை. மாணவர்கள் தவிப்பதை எப்படி நீங்கள் வெளி உலகத்துக்குச் சொல்வீர்கள். நான் அதை படமாகப் பதிவு செய்தால்தான் அவர்களின் தவிப்புகள் வெளியே தெரியும். அதற்காகத்தான் நான் வருகிறேன். தயவு செய்து கூட்டிப் போங்கள். கேமராவை நானே வைத்துக்கொள்கிறேன். படகில் ஓர் ஓரத்தில் உட்கார்ந்துகொள்கிறேன். என்னால் உங்களுக்குப் பிரச்னையும் வராது’ என்று உறுதியளித்தேன். ஒரு வழியாக என்னை அழைத்துச் செல்வதற்கு அவர்கள் சம்மதித்தனர்.
சூழ்ந்திருந்த வெள்ள நீரில் படகுப் பயணம் தொடங்கியது. எம்.ஜி.ஆர் தோட்டத்திலிருந்த தென்னை மரங்கள் மூழ்கும் அளவுக்கு வெள்ள நீர் சூழ்ந்து, சுழன்று சென்றுகொண்டிருந்தது.எம்.ஜி.ஆர் தோட்டத்தில் இருந்த மூன்று மாடிக் கட்டடத்தின் மாடியில் மாணவர்கள் தவித்துக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் இருந்த கட்டடத்ததுக்குச் சென்று, கயிற்றை கட்டடத்தில் தூக்கிப் போட்டு, அதில் தீயணைப்பு வீரர்கள் ஏறிச் சென்று மாணவர்களை ஒவ்வொருவராக கயிற்றில் இறக்கினர். அந்தக் கயிற்றின் வழியே நானும் ஏறிச் சென்றேன்.

பசித்தவர்களுக்கு உணவு அளித்தவர்கள்

கயிற்றைப் பிடித்து இறங்கும் போது பிடி விலகிவிட்டால், வெள்ளநீர் அடித்துச் சென்று விடும். எனவே, பதற்றமில்லாமல், மெள்ள, மெள்ளத்தான்  மாணவர்களை  அவர்கள் மீட்டனர். அந்தக் காட்சிகளை எல்லாம் பதிவு செய்து கொண்டேன். 12 மணி நேரத்துக்கும் மேலாக பீதியிலும், பசியோடும் மாணவர்கள் இருந்தனர். அவர்களை ஏற்றிக்கொண்டு படகு திரும்பிச் சென்றது. நானும், இன்னும் சில மீட்புப் படையினரும் படகு வருவதற்காகக் காத்திருந்தோம் இரண்டு மணி நேரம் கழித்து மீண்டும் படகு வந்தது.
மீதமிருந்த மாணவர்களையும் மீட்டுக் கொண்டு, எங்களையும் ஏற்றிக் கொண்டு படகு திரும்பியது. மேடான பகுதியில் எங்களை இறக்கி விட்டனர். எம்.ஜி.ஆர் தோட்டத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட மாணவர்களுக்கு மியாட் மருத்துவமனை எதிரில் இருந்த ஒரு குடியிருப்பில் இருந்தவர்கள், சாப்பாடு கொடுத்தனர். அந்த மாணவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல. அந்தப் பகுதியில் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டு பசியோடு இருந்தவர்களுக்கு அந்தக் குடியிருப்பு வாசிகள், ஒன்றிணைந்து சமையல் செய்து சாப்பாடு போட்டனர். பசியோடு இருந்தவர்கள் அவர்களை வாழ்த்தி விட்டுச் சென்றனர்” என்றார்.
அடையாறு ஆற்றின் வெள்ளம் ஒரு நூலகத்தையும், அதில் இருந்த புத்தகங்களையும் புரட்டிப் போட்டுச் சென்றது. அது எந்த நூலகம். அந்த நூலகம் இப்போது எப்படி இருக்கிறது என்பதை அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்....

இந்தத் தொடரின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யவும்....

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 1

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 2

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 3

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 4

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 5

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 6

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!