வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 18:01 (28/12/2017)

கடைசி தொடர்பு:18:01 (28/12/2017)

புறநகரை மீட்ட நான்கு பெண் அதிகாரிகள்.... 2015 சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் பகுதி-10

வெள்ளக்காடு

ழை என்பது வரம்! விவசாயம், குடிநீரின் ஆதாரம். சென்னை மக்களிடம் குறிப்பாக சென்னை புறநகர்வாசிகளிடம் மழை என்று சொன்னால், வேண்டாம் இனி ஒரு பெருமழை என்று அலறுகிறார்கள். அந்த அளவுக்கு 2015 பெருமழையில் உண்மையிலேயே பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அவர்கள் மட்டும்தாம். பாதிப்புகளிலிருந்து மீண்டு விட்டாலும், அது தந்த வேதனையும், வலியும் இன்னும் அவர்களின் நினைவுகளில் வந்து, வந்து போகின்றன.

நவம்பரிலேயே பெருமழை

தாம்பரம் அருகே உள்ள வரதராஜபுரம் பகுதிக்கு இப்போது நாம் சென்றால், என்ன ஓர் அழகான இடம், அடையாறு ஆற்றின் கரையில் ஓர் அற்புதமான இடம் என்றுதான் நினைக்கத் தோன்றும். அங்கு இருப்பவர்கள்தாம் 2015 பெருமழையின் தாக்கத்தை உடனடியாக அனுபவித்தவர்கள். வரதராஜபுரம் நலமன்றங்களின் கூட்டமைப்பின் தலைவர் ராஜசேகரிடம் பேசினோம். “சென்னையைப் பொறுத்தவரை டிசம்பர் முதல் தேதிதான் பெருமழையின் தாக்கத்தை உணர்ந்தார்கள். ஆனால், எங்களுக்கு  நவம்பர் மாதம் 10-ம் தேதியே பாதிப்பு ஏற்பட்டது. அப்போது தெருவில் நான்கு அடிக்கு தண்ணீர் தேங்கி நின்றது. அதன்பின்னர் மீண்டும் நவம்பர் 23-ம் தேதி மதியம் முதல் மாலை வரை பெய்த கனமழையால், மீண்டும் வெள்ளம் வந்தது. எங்கள் தெருவில் 7 அடி வரை தண்ணீர் இருந்தது. மதியத்திலிருந்தே மின்சாரம் இல்லை.

இரவு மெழுகுவத்தி வெளிச்சத்தில் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது எங்கள் பகுதி பி.டி.ஓ உமா எனக்குப் போன் செய்தார். ‘செம்பரம்பாக்கம் ஏரி திறந்துவிடப்பட உள்ளதால், வரதராஜபுரத்தில் இருப்பவர்களை எல்லாம் வெளியேற வேண்டும்’ என்று சொன்னார்.  அப்போது அவரிடம், ‘எங்கள் பகுதிக்கு ஒரு படகு அனுப்புங்கள். அதில் நாங்கள் வந்து விடுகிறோம்’ என்று சொன்னோம். அதற்கு அவர், ‘நீங்கள் தாசில்தாரிடம் பேசுங்கள்’ என்றார். உடனே தாசில்தாரைத் தொடர்புகொண்டு பேசினேன். அவர் ஒரு படகு அனுப்புவதாகக் கூறினார்.

சென்னை பெருழை

கேட்டில் பாம்பு

பின்னர் மீட்புப் படகு ஓட்டுபவர் என்னைத் தொடர்பு கொண்டார். ‘சார், ஒரே இருட்டாக இருக்கிறது. எப்படி எங்களால் வரமுடியும். எப்படியாவது இந்த இரவு நேரத்தைச் சமாளித்து விடுங்கள். காலையில் வந்து மீட்டு வருகிறோம்’ என்று  சொன்னார்.

படகு ஓட்டுபவர் என்னைத் தொடர்புகொள்ளும் முன்பு, என் நண்பர் ஒருவர் என்னிடம் பேசியிருந்தார். அவர் என் வீட்டுக்கு வருவதாகச் சொல்லியிருந்தார். எங்கள் நிலைமையைப் பார்த்து எங்களை மீட்க உதவுவதாகக் கூறினார். அவரும், படகு இருக்கக் கூடிய வெளி வட்ட சாலை அருகில்தான் இருந்தார்.

இதைப் படகுக்காரரிடம் சொல்லி, ‘என் நண்பரையும் அழைத்து வாருங்கள். அவர் வழி சொல்லுவார்’ என்றேன். அதன்படி அவர்கள் வந்தனர். சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் தொடர்புகொண்ட படகு ஓட்டுபவர், ‘சார், நீங்கள் வீட்டுக்கு வெளியே வந்து டார்ச் அடியுங்கள்’ என்றார்.  

நான், என் வீட்டின் கேட்டைத் திறக்கப்போனேன். வீட்டைச் சுற்றிலும் தண்ணீர் நின்றது. பூட்டைத் திறக்கப் போகும்போது, பூட்டில் பாம்பு சுற்றிக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். கொடிய விஷம் உள்ள கட்டுவிரியன் பாம்பு. சிறிது நேரம் என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. பின்னர், தூரமாக நின்றபடி ஒரு கம்பை எடுத்து பூட்டில் தட்டினேன். உடனே பாம்பு ஓடிப்போய்விட்டது.

ஆனால், அந்தப் பாம்பு எங்கே போனது என்று தெரியவில்லை. பூட்டைத் திறந்து கொண்டிருக்கும்போது மீண்டும் வந்து என்னைத் தீண்டிவிட்டால்... என்று நினைத்தபடி சிறிது பயந்தேன். வேறு வழியில்லை என்று நினைத்தபடி துணிச்சலாகக் கேட்டை திறந்துவிட்டு, டார்ச் அடித்தேன். டார்ச் ஒளியைப் பார்த்து படகு எங்கள் வீட்டருகே வந்தது. எங்களை மீட்ட படகு, வெளிவட்ட சாலையில் கொண்டு வந்து விடும்போது மணி நள்ளிரவைத் தாண்டிவிட்டது. அதற்கு மேல் மீண்டும் படகு போக முடியவில்லை.

வரதராஜபுரம்

 

நெல்லையிலிருந்து எச்சரிக்கை

மறுநாள், ஹெலிகாப்டர் வந்துதான் மீதம் இருந்தவர்களை மீட்டனர். வெள்ளம் வடிந்தபிறகு, மீண்டும் வீட்டுக்கு வந்தோம். டிசம்பர் ஒன்றாம் தேதி முதல் கனமழை பெய்யும் என்று வானிலை மையம் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தது. அதன்படி அன்றைக்குக் காலை முதல் கனமழை பெய்துகொண்டிருந்தது. நான் என் மனைவியிடம், சீக்கிரம் சமையலை முடிக்கச் சொன்னேன். மதியம் சாப்பிட்ட பிறகு வெளியேறி விடலாம் என்று சொன்னேன். காலை 10.30 மணியைப் போல எங்கள் பகுதி வி.ஏ.ஓ. போன் செய்து,  ‘சார் அடையாறு ஆற்றில் தண்ணீர் திறந்துவிடப் போகிறார்கள். வீட்டில் இருந்தீர்கள் என்றால் உடனே வெளியேறி விடுங்கள்’ என்றார். அவர் போன் செய்த சிறிது நேரத்தில், திருநெல்வேலியிலிருந்து எனது நண்பர் தொடர்புகொண்டு பேசினார். ‘சார் அடையாறு ஆற்றில் தண்ணீர் திறந்து விட்டார்கள். உடனே அங்கிருந்து வெளியேறுங்கள்’ என்றார். மழை காரணமாக மின் வெட்டு ஏற்பட்டிருந்ததால், திருநெல்வேலியில் இருப்பவர்கள் சொல்லித்தான் உண்மை நிலவரமே எங்களுக்குத் தெரிந்தது.  

எனவே, சமைத்துக் கொண்டிருந்ததைப் பாதியில் விட்டு விட்டு, கிடைத்த துணிமணிகளை எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறினோம். நாங்கள் வளர்த்து வந்த இரண்டு நாய்களையும் அழைத்துக் கொண்டோம்.

மறுபிறவி

அந்தச் சமயத்தில் கால் முட்டி அளவுக்குத்தான் வீதியில் தண்ணீர் நின்றிருந்தது. நேரம் செல்லச் செல்ல தண்ணீர் மட்டம் அதிகரித்தபடி இருந்தது. என்னுடைய நெஞ்சுவரைக்கும் தண்ணீர் வந்துவிட்டது. 

சென்னையில், ஈக்காட்டுத் தாங்கல் பகுதியில் அடையாறு வெள்ளம் அதிக சீற்றத்துடன் இருந்தது. அதுபோன்ற சீற்றம் அப்போது அங்கு இல்லை. அப்படி ஒரு சீற்றம் இருந்திருந்தால், எங்களை உயிருடன் பார்த்திருக்க முடியாது. செம்பரம்பாக்கம் ஏரியிலிருந்து திறக்கப்படும் தண்ணீர் குன்றத்தூரிலிருந்துதான் அடையாறு ஆற்றில் சேருகிறது.  

இரண்டு நாய்களையும் என்னால் இழுத்துக்கொண்டு வரமுடியவில்லை. ஒரு நாயைப் பக்கத்தில் இருந்தவர்களிடம் கொடுத்தேன். இன்னொரு நாய் என் தோளில் ஏறி தொற்றிக் கொண்டது. நடந்துபோகும் போது, தண்ணீருக்குள் ஒரு பள்ளத்துக்குள் கால் வைத்து விட்டேன். திடீரென்று நான் மூழ்கத் தொடங்கினேன். நான் மூழ்கியது பக்கத்தில் இருந்தவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், ஒரு வழியாகச் சமாளித்து தத்தளித்து வெளியே வந்தேன். நான் மூழ்கியிருந்தால், என் உயிர் போயிருக்கும். அங்கிருந்து வெளியேறிய எல்லோரும் மறுபிறபி எடுத்தது போலத்தான் உணர்ந்தோம்.  டிசம்பர் 1-ம் தேதி வீட்டை விட்டு வெளியேறிய நாங்கள் 12-ம் தேதிதான் வீட்டுக்கு வந்தோம். வீட்டில் எட்டு அடி அளவுக்குத் தண்ணீர் நின்றிருந்து வடிந்திருந்தது” என்று நினைவுகளை மீட்டெடுத்து நம்மிடம் ராஜசேகர் சொன்னார்.

பெண் அதிகாரிகள் மழை மீட்புப்பணியில்...

அந்த நான்கு பேருக்கு நன்றி

“பெருமழையின் பாதிப்பிலிருந்து மக்களை மீட்பதில் தன்னார்வ நிறுவனங்கள் முழு வீச்சுடன் செயல்பட்டன என்பது உண்மைதான். ஆனால், தாம்பரம் புறநகர் பகுதியில் நான்கு பெண் அதிகாரிகள்தாம் இரவும், பகலும் மீட்புப் பணியில் ஈடுபட்டனர். எங்கள் பகுதி பி.டி.ஓ உமா, தாசில்தார் லட்சுமி, காஞ்சிபுரம் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த கெஜலட்சுமி, அமுதா ஐ.ஏ.எஸ் உள்ளிட்ட நால்வரும்தாம் மீட்புப் பணிகளில் துணை நின்றனர். குறிப்பாக பி.டி.ஓ உமா-வின் மகள் அந்தச் சமயத்தில் ப்ளஸ் டூ படித்துக்கொண்டிருந்தார். மகளைக் கவனிப்பதைக் கூட விட்டு விட்டு இரவு 12 மணி வரைக்கும் கூட புறநகர் மக்களை மீட்பதற்காக களத்திலிருந்து பணியாற்றினார். காலையில் மீண்டும் நான்கு மணிக்கு வந்து விடுவார். அவர்களின் பணி என்றைக்கும் மறக்கக்கூடிய ஒன்றல்ல.

இப்போதும் கூட மழை என்றால், உடனடியாக வெள்ளம் வந்து விடுமோ என்ற அச்சம் எனக்கு மட்டும் அல்ல. மக்கள் அனைவருக்கும் இருக்கிறது. நமக்கு மழை அவசியம் தேவை என்ற எண்ணம் போய், அச்சம்தான் நம்மிடம் இருக்கிறது. மக்களிடம் இருக்கும் அச்சத்தைப் போக்க, அடையாறு ஆற்றை பலப்படுத்துவதுதான் ஒரே வழி. அடையாறு ஆற்றை பலப்படுத்துவதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதியை முழுமையாகச் செலவிட்டு பணிகளை விரைவாக முடிக்க வேண்டும். தவிர வரதாஜபுரம் உள்ளிட்ட புறநகர் பகுதிகளில் வடிகால் வசதிகளை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.  இந்த முறை பருவ மழையால் எந்தவிதப் பிரச்னையும் இல்லை. ஆனால், எதிர்காலத்தில் இதே நிலை தொடருமா என்று சொல்ல முடியாது. எனவே, அதற்குள் அரசு விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்”

தாம்பரம் புறநகர் பகுதியில் நவம்பர் 23-ம் தேதி பெருமழை பெய்ததில் கிஷ்கிந்தா அருகில் உள்ள சமத்துவபுரம் பகுதியில் இருந்தவர்கள் மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டது. உணவுக்காகக் காத்திருந்தவர்களை அகதிகள் போலக் கருதி உணவுப் பொருள்களைத் தூக்கி வீசினர். முதியோர்களால் ஓடிச்சென்று எடுக்க முடியவில்லை. உணவு கிடைக்காமல் முதியவர்கள் பரிதவித்தனர். இதையெல்லாம் பார்த்த அந்த இளைஞரின் மனம் வேதனையில் தவித்தது. அந்த இளைஞர் என்ன செய்தார். அதை அடுத்த அத்தியாயத்தில் பார்க்கலாம். 

இந்தத் தொடரின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யவும்...

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 1

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 2

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 3

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 4

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 5

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 6

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 7

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 8

சென்னை மழையின் மீள் நினைவுகள் 9

 

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்