வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 19:24 (10/01/2018)

கடைசி தொடர்பு:19:24 (10/01/2018)

அணுஉலைப் பகுதியில் அதிகரிக்கும் ரத்தப் புற்றுநோய்! கதறும் கல்பாக்கம்! #SpotVisit

சம்பவம்-1: கல்பாக்கம் அணுஉலைக்கு அருகே உள்ள புதுப்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த 6-ம் வகுப்புப் படிக்கும் சிறுமி சிஃபா பர்வீன். ஓடியாடி விளையாடும் பால்ய வயதிலேயே, கொடிய ரத்தப் புற்றுநோய்க்கு 2015-ல் இரையானாள்.

 

சம்பவம்-2: மணமைப் பகுதியிலுள்ள ஏழ்மையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் அஞ்சலை. 43 வயதுவரை ஆரோக்கியமாகவே இருந்தவர் ரத்தப் புற்றுநோயால் 2017-ல் இறந்துவிட்டார்.

 

சம்பவம்-3: 09.05.2017 அன்று சென்னை அணுமின் நிலையம் 1-ல் சிறுவிபத்து ஏற்பட்டது. கனநீர் கசிவின்போது பணிக்குச் சென்ற பார்த்திபன் என்ற ஊழியர் இதயமுடக்கம் ஏற்பட்டு இறந்துவிட்டார்.

 

கல்பாக்கம் அணுஉலை

கல்பாக்கம் அணுஉலை

மணமை மற்றும் புதுப்பட்டினம் ஆகிய இரண்டு கிராமங்களும் கல்பாக்கம் அணுஉலைக்கு 5 கி.மீ. சுற்றளவுக்குள் இருக்கின்றன. மேற்கண்ட இரண்டு பேருக்குமே அணுக்கதிர் வீச்சால் ஏற்படக்கூடிய ரத்தப் புற்றுநோய் (AML) வந்திருப்பதாக மருத்துவர்கள் சான்றிதழ் கொடுத்துள்னர். ‘கல்பாக்கம் அணுஉலை மிகவும் பாதுகாப்பாகவே இருக்கிறது. கல்பாக்கத்தைச் சுற்றி எவ்வித அணுக்கதிர் வீச்சும் இல்லை’ என அடிக்கடி சொல்லும் நிர்வாகம், இந்தச் சம்பவங்களில் இன்னும் மௌனமாகவே இருக்கிறது. இந்தச் சம்பவங்களைப் பார்க்கும்போது ‘உண்மையில் கல்பாக்கம் அணுஉலை பாதுகாப்பானதுதானா’ என்ற கேள்வி நம்முன் வலிமையாக எழுகிறது!

 

சிறுமிக்கு வந்த ரத்தப் புற்றுநோய்!

 

புதுப்பட்டினத்தில் உள்ள சிஃபா பர்வீனின் தந்தை நசீர் அகமதுவிடம் பேசினோம். “சிஃபா பர்வீனுக்கு உடல்நிலை கொஞ்சம் சரியில்லாததால், 2014-ல் போரூரில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றோம். ‘உங்க மகளோட ரத்தத்தில் பிரச்னை இருக்கிறது. பரிசோதித்துதான் எதையும் சொல்லமுடியும்’னு டாக்டர் சொன்னார். ரத்தப் பரிசோதனைக்குப் பிறகு, ‘அவளுக்கு ரத்தப் புற்றுநோய் (AML)  இருக்கு’னு டாக்டர் சொன்னாங்க. எங்களுக்கு ஒரே அதிர்ச்சியாய் இருந்தது.

ரத்தபுற்று நோய்க்கான மருத்துவ சான்றிதழ்

ரத்தப் புற்றுநோய்க்கான மருத்துவச் சான்றிதழ்

‘இந்தச் சின்ன வயசுல அவளுக்கு ரத்தப் புற்றுநோய் வரவேண்டிய காரணம் என்ன’ என அந்த மருத்துவரிடம் கேட்டோம். ‘பரம்பரை, உணவுப்பழக்கம், சுற்றுச்சூழல் ஆகிய மூன்று காரணங்களால் இந்த வகையான ரத்தப் புற்றுநோய் வரும்’ என்று டாக்டர் சொன்னார். ‘எங்க பரம்பரையில் யாருக்கும் புற்றுநோய் வந்ததில்லை. அவளுக்கு நல்ல உணவைத்தான் கொடுத்துவந்தோம்’ என்றோம். ‘நாங்கள் கல்பாக்கம் பகுதியிலிருந்து வருகிறோம்’ என்றதும், ‘ரத்தப் புற்றுநோய் வர அணுஉலை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்’ என டாக்டர்கள் சொன்னார்கள். அதே மருத்துவமனையில் லட்சக்கணக்கில் அவளுக்குச் செலவு செய்து சிகிச்சை அளித்தோம். ஆனால், நான்கு மாதத்தில் அவளின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாகிவிட்டது. இருந்தாலும் கடவுள் மேல் பாரத்தைப் போட்டுவிட்டுச் சிசிச்சையைத் தொடர்ந்தோம். நாளாக நாளாக அவளுக்குக் கேட்கக்கூடிய திறன் குறைந்துவிட்டது; சுவாசம் குறைந்துவிட்டது; கண் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சிவப்பாக மாறியதோடு, முகம் வீங்கத் தொடங்கிவிட்டது. அவளால் எழுந்துகூட நடக்க முடியலை.

 

சிஃபா பர்வீன் புற்றுநோய் சிகிச்சையில்

சின்னச்சின்ன தேவைகளைக்கூட வேறொருவர் மூலமாகத்தான் அவளால் செய்துகொள்ள முடிந்தது. இந்தக் கஷ்டங்களையெல்லாம் எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. ‘வேற ஏதாவது செய்து காப்பாற்ற முடியுமா’ என டாக்டரிடம் கேட்டேன். அவர்,‘இருக்கப்போறது கொஞ்சகாலம்தான். இதற்கு மேல சிகிச்சை கொடுக்க வேண்டுமென்றால், 25 லட்சம் ரூபாய் செலவு ஆகும். ஆனாலும் உறுதியா எதையும் சொல்ல முடியாது’ என்று சொல்லிவிட்டார். இதனால் வீட்டுக்கு அழைத்துவந்துவிட்டோம். சில நாள்களிலேயே எங்கள் மகள் இறந்துபோய்விட்டாள்” எனக் குலுங்கி அழத் தொடங்கிவிட்டார்.

 

சிஃபா பர்வீன் புற்றுநோய் சிகிச்சையில்

மறைக்கப்படும் மருத்துவச் சிகிச்சை!

 

அதுபோல் மணமைப் பகுதியில் உள்ள அஞ்சலை வீட்டுக்குச் சென்றோம். “அவுங்களுக்கு உடல்நிலை சரியில்லாததால, தனியார் மருத்துவமனையில சிகிச்சை அளிச்சோம். ஆனாலும் உடம்பு சரியாகல. அதனால சென்னையில உள்ள ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துமனையில் சிகிச்சைக்குச் சேர்த்தோம். நாளுக்குநாள் அவுங்க உடம்பு மோசமாகிக்கிட்ட போனது. சில நாள்களிலேயே அவுங்க இறந்துட்டாங்க. எதனால இறந்தாங்கன்னே எங்களுக்கு மருத்துவர்கள் சொல்லவில்லை” என அவரது குடும்பத்தினர் சொல்கிறார்கள். ராஜீவ் காந்தி மருத்துவமனைக்குச் சென்று அஞ்சலை இறப்புச் சான்றிதழை வாங்கினோம். அவர் ஏ.எம்.எல். ரத்தப் புற்றுநோய் பாதிக்கப்பட்டு இறந்ததாக மருத்துவர்கள் சான்றிதழ் கொடுத்தார்கள்.

 

கல்பாக்கம் மக்கள் நிலை என்ன?

கல்பாக்கத்தைச் சுற்றி 5 கி.மீ. சுற்றளவில் புதுப்பட்டினம், சதுரங்கப்பட்டினம், வெங்கம்பாக்கம், மணமை, பூந்தண்டலம், ஆரம்பாக்கம், உய்யாலிக்குப்பம் உள்ளிட்ட 20 கிராமங்களில் மட்டும் சுமார் 30 ஆயிரம் பேர் வசிக்கிறார்கள். இதுமட்டுமல்லாமல் அணுமின் நிலைய ஊழியர்கள், கட்டடத் தொழிலாளர்கள், கூலித்தொழிலாளர்கள் எனச் சுமார் 20 ஆயிரம் பேர் கல்பாக்கம் பகுதிக்குத் தினமும் வந்து போகிறார்கள். கல்பாக்கம் பகுதியில் வசிப்பவர்களுக்குப் புற்றுநோய் ஏற்படும் என்ற அச்சம் மக்களிடையே அழுத்தமாக நிலவிவருகிறது.

 

கல்பாக்கம் அருகே அவசரநிலை ஒத்திகை

அணுஉலையால் ஏற்படும் ஆபத்துகள்!

மேற்கண்ட சம்பவங்கள் குறித்து நம்மிடம் பேசிய மருத்துவர் புகழேந்தி, “சென்னை அணுமின் நிலையம் 1-ல், கடந்த 09.05.2017 அன்று மதியம் 1.45-க்கு ஒரு சிறுவிபத்து நடந்தது. அப்போது கதிர்வீச்சு தன்மையுள்ள கனநீர் கசிவு வெளியேறியது. அதில், 4,003 (டிஏசி) அளவுக்குக் கதிர்வீச்சு இருந்துள்ளது. பொதுவாக 1,000 டிஏசி அளவு கதிர்வீச்சு இருந்தாலே அவசரநிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், அவசரநிலை பிரகடனப்படுத்தாமல் ரியக்டர் பில்டிங்கில் வேலைசெய்யும் 200 பேரையும் மைக் மூலமாக வெளியே வரச்சொல்லி அறிவித்திருக்கிறார்கள். அப்போது கதிர்வீச்சின் அளவையும் அவர்கள் டிஸ்ப்ளே செய்யவில்லை. இந்தச் சூழலில்தான் ப்ளான்ட் பராமரிப்புப் பணிக்கு 39 பேர் ஈடுபடுத்தப்பட்டார்கள். அதில், 9 பேருக்கு மட்டுமே எவ்வளவு கதிர்வீச்சு வாங்குகிறார்கள் என்பதைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். அன்று பார்த்திபன் என்ற பொறியாளர் கதிர்வீச்சின் காரணமாக இறந்துவிட்டார். அந்தப் பணிக்குப் போவதற்கு முன்பு அவர் நன்றாகவே இருந்தார். அவருக்குக் குறைந்த அளவு ரத்த அழுத்தம் மற்றும் லேசான சர்க்கரை நோய் மட்டுமே இருந்தது. பணியின்போது ஏற்பட்ட அசௌகர்யம் கொஞ்ச நேரத்திலேயே சரியாகிவிடும் என நினைத்தார். அவரை ஒரு மணிநேரம் கழித்துதான் முதலுதவி பிரிவுக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். அங்கேயே அவர் இதய முடக்கம் ஏற்பட்டு இறந்துபோய்விடுகிறார். அவரின் மரணம் இயற்கையானதா... இல்லை, செயற்கையானதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

அணுசக்தி துறையின் அவசரகால ஒத்திகை

அணுசக்தி துறையின் அவசரகால ஒத்திகை

சம்பவத்தன்று அணுஉலையின் தொலைதூரத்தில் எடுக்கப்பட்ட மாதிரியில் 4,003 டிஏசி என்ற அளவில் கதிர்வீச்சு இருந்துள்ளது. ரிமோட் சாம்பிளைவிட அணுஉலைப் பகுதியில் ஐந்து மடங்குக்கு மேல் கதிர்வீச்சு இருக்கும் என்பது கடந்தகால வரலாறு. வேலைக்குச் சென்றபின்தான் அவரின் உடல்நிலை மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு முன்பு சிறிய அளவில்கூட இதுபோல் நடந்ததில்லை. இப்படி இருக்கும்போது பார்த்திபன் இறப்புக்கு ஏன் கதிர்வீச்சு காரணமாக இருக்க முடியாது? கல்பாக்கம் அணுஉலையில் கனநீர் கசிவு ஏன் ஏற்பட்டது என்ற காரணம்கூட இதுவரை விளக்கப்படவில்லை. இது, அணுசக்தி ஊழியர்களுக்கான பிரச்னை மட்டும் அல்ல.

 

19.05.2017-ம் தேதியன்று தொழிற்சங்க நிர்வாகம், அணுசக்தி துறைக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பியது. அதில், ‘கதிர்வீச்சுப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் கவச உடையின் (வெண்டிலேட்டர் பிளாஸ்டிக் சூட்) பாதுகாப்புத் திறன் முழுமையானது அல்ல... 50 சதவிகித பாதுகாப்பு மட்டுமே கிடைக்கும். அந்த உடையிலேயே பாதுகாப்பு குறைபாடு இருக்கிறது’ என அந்தக் கடிதத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

 

எங்கே போனது ஏ.இ.ஆர்.பி விதிகள்!

அணுஉலையிலிருந்து அதிக கதிர்வீச்சு கொண்ட கழிவுகள் புகைப்போக்கி வழியாகத்தான் வெளியேற்றப்படுகிறது. புகைப்போக்கி வழியாக எவ்வளவு கதிர்வீச்சு கொண்ட கழிவு வெளியே விடப்பட வேண்டும் என்று அணுசக்தி கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தில் விதிமுறைகள் இருக்கின்றன. அதன்படி, ஒருநாளைக்கு 271 கியூரியஸ் அளவில்தான் கழிவுகள் வெளியே விடவேண்டும். ஆனால், கடந்த மே 9-ம் தேதி 485.97 என்ற அளவிலும், அதற்கு அடுத்த நாளான 10-ம் தேதி 391.96 கியூரியஸ் அளவிலும் அணுக் கதிர்வீச்சு கழிவுகளைப் புகைப்போக்கி வழியாக வெளியே விட்டிருக்கிறார்கள்.

 

கல்பாக்கம் அணுஉலை

கல்பாக்கம் அணுஉலை

ஏ.இ.ஆர்.பி விதிகளின்படி அணுசக்தி ஊழியர்கள் உள்வாங்கும் கதிர்வீச்சின் அளவு உள்கதிர்வீச்சாக 10 சதவிகிதமும், வெளிக்கதிர்வீச்சாக 90 சதவிகிதமும் இருக்க வேண்டும். ஆனால், சென்னை அணுமின் நிலைய கதிர்வீச்சில் 30-லிருந்து 50 சதவிகித உள்கதிர்வீச்சு வாங்க வேண்டிய சூழல் இருக்கிறது என ஊழியர்கள் கொந்தளிக்கிறார்கள். பார்த்திபனின் உயிரிழப்புக்குப் பின்பு ஒரு மிகப்பெரிய மரண பயத்தை ஊழியர்கள் மத்தியில் அணுசக்தி நிர்வாகம் உருவாக்கியிருக்கிறது.

 

அதிகரிக்கும் ரத்தப் புற்றுநோய் இறப்புகள்!

கல்பாக்கம் பகுதியில் ரத்தப் புற்றுநோய் இல்லை எனச் சொல்வதற்காக, அணுசக்தி நிர்வாகமே மஞ்சுலாதத்தா என்பவரின் தலைமையில் ஆய்வு ஒன்றை நடத்தியது. 1995-லிருந்து 2014 வரை இடைப்பட்ட, பத்துவருடங்களாக இந்த ஆய்வில் கல்பாக்கம் அணுஉலையால் ரத்தப் புற்றுநோய் பாதிப்பு யாருக்குமே இல்லை என்று சொல்லப்பட்டது. ஆனால், 23.02.2015-ல் சிஃபா பர்வீன் என்ற சிறுமி AML ரத்தப் புற்றுநோயால் இறந்திருக்கிறார். அதுபோல், 16.08.2016-ம் தேதி அன்று மணமைக் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 51 வயதுடைய அஞ்சலை என்பவர் ரத்தப் புற்றுநோயால் இறக்கிறார். இந்தியாவில் அணுசக்தி துறையில் வேலை செய்யாதவர்களிடம் எடுத்த கணக்கின்படி 100-க்கு ஏழுபேர் புற்றுநோயால் இறக்கிறார்கள். ஆனால், அணுசக்தி துறையில் வேலை செய்பவர்களில் 100-க்கு எழுபது சதவிகிதம் பேர் புற்றுநோயால் இறப்பதாகச் சேத்தன் கோத்தாரி என்பவர் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின்கீழ் தகவல் பெற்றிருக்கிறார். வெளிநபர்களை ஒப்பிடுகையில், அணுசக்தி துறையில் வேலை செய்பவர்கள் 10 மடங்கு அதிகமாக உள்ளது என்பது உறுதியாகத் தெரியவருகிறது.

 

கல்பாக்கம் அணுஉலை ஒத்திகை

கல்பாக்கம் அணுஉலை ஒத்திகை

கல்பாக்கம் பகுதியில் உள்ளவர்கள் ரத்தப் புற்றுநோயால் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். எனவே இப்பகுதியில் எவ்வளவுபேர் ரத்தப் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என அரசு விரிவாக ஓர் ஆய்வு மேற்கொண்டு, வெள்ளை அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இந்தியாவிலும் அணுக் கதிர்வீச்சால் பாதிப்பவர்களுக்கு இழப்பீடு கொடுக்கத் தனிச் சட்டம் கொண்டு வரவேண்டும்.

 

இழப்பீடு சட்டம் எப்போது வரும்?

அணுக் கதிர்வீச்சால் சுகாதாரச் சீர்கேடு நிச்சயம் ஏற்படும் என்பதால், அமெரிக்கா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளில் அணுசக்தி ஊழியர்கள் மற்றும் சுற்றுப்புற பொதுமக்கள் அணுக் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கப்பட்டால் அவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கச் தனிச் சட்டமே இருக்கிறது. அணுக் கதிர்வீச்சைப் பொறுத்தவரை பாதுகாப்பான கதிர்வீச்சு என்பதே கிடையாது. குறைந்த அளவு கதிர்வீச்சுகூடச் சுகாதாரச் சீர்கேட்டை ஏற்படுத்த முடியும். முக்கியமாகப் புற்றுநோய் அதிகரிக்கும். அதிலும், குறிப்பாக ரத்தப் புற்றுநோய் வரும். இந்த ரத்தப் புற்றுநோயில் Acute myeloid leukema (AML), Acute lymphoblastic leukemia (ALL) , Chronic myeloid leukemia (CML), Chronic lymphocytic leukemia (CLL)  என நான்கு வகை இருக்கிறது. சி.எல்.எல். வகை புற்றுநோய்க்கும் கதிர்வீச்சுக்குமான தொடர்பு மிகமிகக் குறைவு. ஆனால் மற்ற மூன்று வகை ரத்தப் புற்றுநோய்க்கும் கதிர்வீச்சுக்கும் உள்ள தொடர்பு மிகவும் அதிகம். குறிப்பாக ஏ.எம்.எல். ரத்தப் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவரைக் காப்பாற்ற முடியாது” என்கிறார் மிகத் தெளிவாக.

இதுகுறித்து கல்பாக்கம் அணுசக்தி துறையின் அதிகாரி ஒருவரை போன்மூலம் தொடர்புகொண்டோம். “இது தொடர்பாக நான் எதையும் சொல்ல முடியாது. அணுசக்தி துறையின் வெப்சைட்டைப் பார்த்து அதிலுள்ள மெயில் ஐ.டி-க்குக் கடிதம் அனுப்பி விளக்கம் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்” எனத் துண்டித்துக் கொண்டார். அணுசக்தி துறைக்கு, அவர்களின் தரப்பு விளக்கம் கேட்டு மெயில் மூலமாகக் கடிதம் அனுப்பினோம். நீண்டநாள்கள் ஆகியும் இதுவரை எவ்வித பதிலும் வரவில்லை. 

அணுஅணுவாய்ச் சாவதற்கு அணுஉலைகள் தேவையா?

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்