வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 09:38 (13/06/2018)

கடைசி தொடர்பு:11:55 (13/06/2018)

``தூத்துக்குடியைவிட அதிக மரண ஓலங்களை வேதாந்தா கேட்டிருக்கிறது!" - திருமுருகன் காந்தி

அடிமை வாழ்வும், ஆதிக்க வெறியும் இன்னும் மாறவில்லை. நிறத்துக்குப் பதிலாக பணம் அந்த இடத்தை நிரப்பியிருப்பதாக, விடுதலைக்கு நீண்ட நாள்களுக்குப் பிறகு தான் அவர்களுக்குப் புரிந்தது.

``தூத்துக்குடியைவிட அதிக மரண ஓலங்களை வேதாந்தா கேட்டிருக்கிறது!

சுற்றிலும் பொட்டல் நிலம். வெப்பம். சிறு, சிறு மொட்டை மலைகள். அந்த மலைகளில் பசுமைக்கான அடையாளங்கள் ஏதுமில்லை. அவை எந்தப் பசுமையும் அல்லாத அந்த மக்களின் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் இருந்தன. ஒரு வேளை அந்தப் பசுமையற்ற நிலம் தான், அந்த மக்களின் வாழ்வியல் வறட்சிக்கு காரணமோ என்ற எண்ணம்கூட சமயங்களில் தோன்றத்தான் செய்தது. அந்த வெப்பமும், மண்ணும் அந்த இடத்தை ஏதோ மஞ்சள் நிற கண்ணாடி போட்டு பார்க்கிறோமோ என்ற எண்ணத்தை எழச் செய்தது. ஆனால், சிலருக்கு அந்த மஞ்சள் நிறம், தங்கமாக ஜொலித்தது. அவர்கள் அந்த நிலப்பரப்பையே அப்படித்தான் பார்த்தார்கள். அந்த நிலம் தங்கத்தால் ஜொலிக்கிறது என்று அவர்கள் கொக்கலித்துக் கொண்டாடினர். அது உண்மையும் கூடத்தான். அந்த நிலத்துக்கு அடியில் தங்கச் சுரங்கங்கள் இருந்தன. வைரச் சுரங்கங்கள், பிளாட்டின சுரங்கங்களும் இருந்தன. மேலும், நிறைய உருக்காலைகளும் அங்கு இருந்தன. அந்தத் தங்கத்தை எடுப்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. அந்த அனல், அந்த சூடு வெள்ளை நிறத் தோலை உருக்கிவிடும். தடினமான கறுப்புத் தோல் கொண்டவர்களை மட்டும்தான் அந்த வேலைக்குப் பணியமர்த்தினார்கள். அவர்கள் அங்கு கூலிக்கு வேலை செய்கிறார்கள். அந்தக் கூலிதான் அவர்களுக்கான உணவளித்தது. 

மரிக்கானா கொலை நிகழ்த்திய வேதாந்தா

அந்தப் பகுதிகளில் நிறைய நிறுவனங்கள் இருந்தன. லொன்மின் (Lonmin), ஆங்கிலோ அமெரிக்கன் கோல்ட் (Anglo American Gold), ஆங்கிலோ அமெரிக்கன் பிளாட்டினம் (Anglo American Platinum), ஆங்கிலோ கோல்ட் ஆஷாந்தி (Anglo Gold Ashanti) எனப் பல நிறுவனங்கள். இங்கிருக்கும் தொழிலாளிகள் அத்தனைப் பேரும் கறுப்புத் தோல் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். அந்த நிறுவனங்களின் முதலாளிகள் அவ்வளவு பேரும் வெள்ளைத் தோல் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். தென்னாப்பிரிக்கா விடுதலை அடைந்து பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. அடிமையின் நிறமாக கறுப்பு இருந்த காலம் முடிந்துவிட்டது. காந்தியும், நெல்சன் மண்டேலாவும் போராடிய போராட்டங்களுக்கு வெற்றி கிடைத்துவிட்டது. அப்படித்தான் உலகம் பேசுகிறது. ஆனால், தென்னாப்பிரிக்காவில் `மரிக்கானா' (Marikana) எனும் சிறு நகரத்தில் வாழும் இந்தத் தொழிலாளர்களுக்கு அதில் நம்பிக்கையில்லை. தாங்கள் இன்னும் அடிமைகளாகவே வைக்கப்பட்டிருப்பதாக அவர்கள் நீண்ட நாள்கள் கழித்துதான் உணர்ந்தார்கள். அடிமை வாழ்வும், ஆதிக்க வெறியும் இன்னும் மாறவில்லை. நிறத்துக்குப் பதிலாக பணம் அந்த இடத்தை நிரப்பியிருப்பதாக, விடுதலைக்கு நீண்ட நாள்களுக்குப் பிறகுதான் அவர்களுக்குப் புரிந்தது. 

இந்தப் போராட்டம் முதலில் லொன்மினுக்கு எதிராகத்தான் தொடங்கியது. அது 2012-ம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம். லொன்மின் தொழிலாளர்கள் தங்களுக்கான கூலி உயர்வையும், பாதுகாப்பையும் வலியுறுத்திப் போராடத் தொடங்கினார்கள். அவர்களின் வேலை பெரும் ஆபத்து நிறைந்தது. ஆனால், அவர்களுக்கான பாதுகாப்பு என்று சொல்வதற்கு அங்கு எதுவுமில்லை. அதே சமயம், அங்கு இயங்கும் உருக்காலைகள் மிகப் பெரிய சூழலியல் சீர்கேட்டை அங்கு ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தன. அதற்கு எதிராகவும் மக்கள் குரல் கொடுத்து வந்தனர். 

மரிக்கானா படுகொலை

அந்த மஞ்சள் நிறப் பொட்டல் நிலத்தின் காட்சியை கண்முன் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். பரந்து, விரிந்திருக்கும் அந்த நிலத்தின் ஓர் ஓரத்தில் அந்த ரயில் தண்டவாளம் நீளமாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. தண்டவாளத்தில் ரயில்கள் ஏதும் போகவில்லை. அது ஒரு மொட்டை மலையின் அடிவாரத்தில் இருக்கும் தண்டவாளப் பகுதி. தொழிலாளர்கள் கையில் கம்புகளோடும், சிறு கத்திகளோடும் உட்கார்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எதிரே துப்பாக்கிகளை ஏந்தியபடி போலீஸ் நின்றுகொண்டிருக்கிறது. 

``மரியாதையாக கையிலிருக்கும் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு கலைந்து போய்விடுங்கள்." முன்வந்து ஒரு போலீஸ் சொல்கிறார். 

``பெரியவர்களே. நீங்கள் விசுவாசமான போலீஸ்காரர்கள். நாங்கள் லொன்மினில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள். நாங்கள் எங்களின் வாழ்வாதார, உயிராதார பிரச்னைகளுக்காகப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம். நாங்கள் இந்த பூமிக்கு அடியில் உயிரைப் பணயம் வைத்து வேலை செய்பவர்கள். நாங்கள் யாரோடும் சண்டை போட இங்கு வரவில்லை. நாங்கள் எங்கள் பிரச்னைகளுக்கான தீர்வை வேண்டி போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.'' அந்தத் தொழிலாளர் கூட்டத்திலிருந்து முன்வந்த ஒரு பெரியவர் சொல்கிறார். 

``எதுவாகவும் இருக்கட்டும். ஆயுதங்களைக் கீழே போடுங்கள்."

``சரி... நீங்கள் எங்களைப் பாதுகாப்பாக அந்த மலையின் உச்சிக்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள். அங்கு உட்கார்ந்துதான் நாங்கள் போராடப் போகிறோம். நாங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிடுகிறோம். "

``கண்டிப்பாக... அந்த மலைக்கு உங்களைக் கொண்டு விட்டால் நீங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிடுவீர்களா?"

``கண்டிப்பாக... இதோ..." கூட்டத்தில் சிலர் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டும் விடுகிறார்கள். 

அப்போது அந்த போலீஸுக்கு ஒரு போன்கால் வருகிறது. முகம் அவருக்கு இப்போது மூர்க்கமாக மாறிவிட்டது. 

``கடைசி தடவை சொல்கிறேன். கலைந்து போய்விடுங்கள் நான் மூன்று வரை எண்ணுவேன்..."

``1...2............" 

அந்த மூன்று அவர்களின் காதுகளில் விழவில்லை. மாறாக துப்பாக்கிகள் முழங்கும் சத்தம்தான் கேட்டது. 

மரிக்கானா கொலை - தென்னாப்பிரிக்க போலீஸ்

இப்படியாக பல காட்சிகள் அந்த மண்ணில் அடுத்த மூன்று நாள்களும் நடந்தன. ஆகஸ்ட் 16-ம் தேதி, அந்தப் பெரும் கொலை நடந்தேறியது. அரசின் கணக்குப்படி இதில் 34 தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால், கண்டிப்பாக 50 பேராவது இறந்திருப்பார்கள் என்பது ஒரு கணக்கு. 

லொன்மினில் தொடங்கி அது ஆங்லோ அமெரிக்கனின் பல நிறுவனங்களுக்கும் பரவியது. அங்கும் பல கொலைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. 

மரிக்கானா - தென்னாப்பிரிக்க தூத்துக்குடி. தூத்துக்குடி - இந்திய மரிக்கானா. 

இங்கு சில விஷயங்களைக் கவனிக்க வேண்டியது அவசியம். ஆங்லோ அமெரிக்க நிறுவனத்தின் 21% பங்குகள் ஸ்டெர்லைட் முதலாளி அனில் அகர்வாலிடம் இருக்கிறது. இன்னும் மிக முக்கியமான விஷயம். ஆங்லோ அமெரிக்க கம்பெனியின் தலைமை செயல் அதிகாரி ஶ்ரீனிவாசன் வேங்கடகிருஷ்ணன். அவர் கடந்த ஏப்ரல் மாதம் முதல்,வேதாந்தா நிறுவனங்களின் தலைமை செயல் அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார் . இந்த நிறுவனங்களால் தென்னாப்பிரிக்காவில் நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகளுக்கும், தூத்துக்குடி படுகொலைகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசமில்லை. 

வேதாந்தா நிறுவனத்துக்கு எதிராக ஜாம்பியா, ஆஸ்திரேலியா, அயர்லாந்து உட்பட பல உலக நாடுகளிலும் தொடர்ந்து போராட்டங்கள் நடந்துகொண்டேதானிருக்கின்றன. இந்தியாவிலும் சட்டீஸ்கர், ஒடிஷா, கோவா என பல இடங்களிலும் அதற்கு எதிரான போராட்டங்கள் நடக்கின்றன. 

மரிக்கானா படுகொலை

ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு என்பது ஒரு சர்வதேச பிரச்னை. தூத்துக்குடியில் நடந்த படுகொலை ஒரு சர்வதேச குற்றம்.  இந்தத் தகவல்களை வெளிக் கொணர்ந்தது மே பதினேழு இயக்கம். இதற்காக ஐரோப்பிய நாடுகளின் அரசியல் கட்சிகளிடமும், அங்கிருக்கும் அமைப்புகளிடமும் தொடர்ந்து பேசி, கோரிக்கைகளை  முன்வைத்து இதை ஒரு சர்வதேச பிரச்னையாக கொண்டு போகும் வேலைகளில் இறங்கியுள்ளது மே பதினேழு. 

தற்போது ஜெர்மனியில் இருக்கும் திருமுருகன் காந்தியைத் தொடர்புகொண்டு பேசினோம்...

திருமுருகன் காந்தி - மே பதினேழு`ஐரோப்பாவில் தமிழீழ செயல்பாட்டாளர்களுக்கு எதிராக நிறைய பொய் வழக்குகள் பதியப்பட்டுள்ளன. அந்த வழக்குகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து சில மனித உரிமை அமைப்புகள் அங்கு இயங்குகின்றன. ஐரோப்பாவில் இயங்கும் மிக முக்கிய மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர் பேராசிரியர். ஆன்டி (Professor Andy) போன்றோருடன் இணைந்து அந்தப் பொய் வழக்குகளுக்கு எதிரான பிரசாரங்களை மேற்கொள்ள நான் மே 22-ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்து வந்தேன். அப்போது தான் தூத்துக்குடி துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவம் நிகழ்ந்தது. 

தூத்துக்குடி சம்பவத்தை வெறும் நம் ஊர் பிரச்னையாக மட்டுமே சுருக்கிப் பார்த்திட முடியாது. இது கிட்டத்தட்ட மரிக்கானா சம்பவத்துக்கு ஒப்பானது. சொல்லப்போனால், அதைவிட படு மோசமானது. இதற்கு  முழுக்க, முழுக்க மத்திய அரசும், அதற்கு இணங்கி செயல்படும் அடிமை எடப்பாடி அரசும் தான் காரணம். " 

 

எதன் அடிப்படையில் இதை சர்வதேசப் பிரச்னை என்று குறிப்பிடுகிறீர்கள்? 

`` ஆம் இது சர்வதேசப் பிரச்னை தான். வேதாந்தா ஒரு சர்வதேச எதிரி.  அந்த எதிரியை எதிர்த்து வீழ்த்த நம் பிரச்னையை சர்வதேச கவனத்துக்கு நாம் கொண்டு செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. இரும்பு, காப்பர், பாக்ஸைட், துத்த நாகம் (Zinc) என மண்ணின் பல கனிமவளங்களையும் வேதாந்தா எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. அடுத்ததாக எண்ணெய் துரப்பு பணிகளில்தான் அது பெரியளவில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொள்ள உள்ளது. ஏற்கெனவே, இலங்கையில் ``கெய்ர்ன் லங்கா" (CAIRN LANKA) நிறுவனத்தை வாங்கி அங்கு எண்ணெய் துரப்பு பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறது. 

இந்தியாவிலும் ``கெய்ர்ன் இந்தியா" (CAIRN INDIA) நிறுவனத்தை வாங்கி எண்ணெய் துரப்பு பணிகளில் ஈடுபட உள்ளது. கடந்த 2018 ஜனவரி மாதம், மோடி சுவிட்சர்லாந்தின் டாவோஸ் நகரத்துக்குப் பயணம் மேற்கொண்டார். அப்போது வேதாந்தா நிறுவனம் அவரிடம் பல கோரிக்கைகளை முன்வைத்தது. அதில் முக்கியமானது... 

 

 

"வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயைவிட உள்நாட்டில் உற்பத்தியாகும் கச்சா எண்ணெய்க்கு அதிக வரி விதிக்கப்படுகிறது. இதைக் குறைத்தால் உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யும் வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும்" என்று வேதாந்தா சொன்னது.  இது காவிரி டெல்டா பகுதிகளில் எடுக்கப்படவிருக்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் போன்ற வகைக்களுக்கானது.  மேலும், Open Acreage License Policy (OALP) முறையை பாக்ஸைட்டிற்கும் கொண்டுவர வேண்டும் என்று வேதாந்தா பிரதமரிடம் கேட்டது. 
Open Acreage License Policy (OALP) என்பது கடந்த வருடம் மோடி அரசால் ஹைட்ரோகார்பனுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. இதன் அடிப்படை என்னவென்றால்...

``தனியார் நிறுவனங்களே தங்களுக்குத் தேவைப்படும் எண்ணெய் துரப்பு பணிகளுக்கான இடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளலாம்" என்பது. 

இன்னும் கூர்ந்து இதைப் பார்த்தால், இதன் நீட்சி என்பது...

``கனிம வளங்கள் இருக்கும் இடங்களை அரசு கண்டறிந்து ஏலம் விடும் என்ற முறையை மாற்றியமைக்கிறது. அரசு ஒதுக்காத இடங்களையும்கூட தனியார் நிறுவனங்கள் துரப்பு பணிகளுக்காக கோரமுடியும். அதாவது, நம் தேசத்தின் மொத்த கனிம வளங்களையும் அப்படியே தனியார் கையில் ஒப்படைப்பது. இதற்கு மோடி அரசு முழு ஒத்துழைப்பு அளிக்கிறது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை." 

வேதாந்தா நிறுவனம் காலனியாதிக்க காலகட்டத்தில் எப்படி சுரண்டல் முறை இருந்ததோ அதே வழிமுறையைப் பின்பற்றுகிறது. நிலம், மக்கள், மூலவளங்கள் என அனைத்தையும் தனது எதேச்சதிகார கட்டுப்பாட்டுக்கு வரவேண்டுமென்கிறது . இது அபாயகரமான எதிர்காலத்தை தமிழகத்துக்கு மட்டுமல்லாமல் மொத்த தேசத்துக்கும் உருவாக்கும்.''  என்று கோபத்தோடு சொல்லி முடிக்கிறார் திருமுருகன் காந்தி. 

தூத்துக்குடி - ஸ்டெர்லைட் - வேதாந்தா - மரிக்கானா

மரிக்கானாவின் மரண ஓலமும், ஜாம்பியாவின் கதறலும், ஆஸ்திரேலியாவின் போராட்டமும், அயர்லாந்தின் எதிர்ப்பும், ஒடிஷா, சட்டீஸ்கர், கோவாவின் கண்ணீருமே பாதித்திடாத வேதாந்தாவுக்கு...தூத்துக்குடியின் கதறல் கேட்காமல் இருப்பது ஒன்றும் பெரிய ஆச்சர்யமில்லை தான்.

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்