தொடரும் குழந்தைகள் மீதான வன்முறைகள்... பாதுகாப்புக் கொள்கை பயன் தருமா?

தொடரும் குழந்தைகள் மீதான வன்முறைகள்... பாதுகாப்புக் கொள்கை பயன் தருமா?

டந்த 2011-ம் ஆண்டு நடந்த சம்பவம் இது. தன்னுடைய பள்ளியில் படித்த 18 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகள் 22 பேரிடம் பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபட்டதாக, மதுரை அருகே உள்ள ஓர் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியர் கைது செய்யப்பட்டார். சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை, இந்த வழக்கின் மீதான தீர்ப்பை கடந்த 2016-ம் ஆண்டு வழங்கியது. நீதிமன்றத் தீர்ப்பின்படி, 55 வருடச் சிறைத்தண்டனையை தற்போது மதுரை சிறையில் கழித்துக்கொண்டிருக்கிறார் அந்தத் தலைமை ஆசிரியர். திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த ஓய்வுபெற்ற ஆசிரியர் ஒருவர், தன் பள்ளி மாணவர்களைத் தவறாகப் படம்பிடித்த வீடியோவை வைத்திருந்ததால், கடந்த மார்ச் மாதம் கைது செய்யப்பட்டார். கடந்த வருடம் நவம்பர் மாதம் திருவள்ளூர் அருகே உள்ள அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும் பிள்ளைகள், அந்தப் பள்ளியின் கழிவறையைச் சுத்தம் செய்யும் காட்சி பெரிதும் விவாதத்துக்குள்ளானது. இதையடுத்து அந்தப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியர் மற்றும் சில ஆசிரியர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர்.

இந்த மூன்றும் வெவ்வேறு குற்றங்கள் என்றாலும் பாதிப்புக்குள்ளானவர்கள் மாணவர்களே. பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தைக் கட்டமைத்துத் தர வேண்டிய கல்விக் கூடங்கள், அவர்களுக்கு என்ன மாதிரியான சூழலை உருவாக்கிக் கொடுத்துள்ளன என்பது இதுபோன்ற சம்பவங்களைப் பார்க்கும்போது பெரிதும் அச்சமூட்டுவதாக இருக்கிறது.

குழந்தைகள் மீதான குற்றங்கள்

``பள்ளியில் குழந்தைகளை அடித்தல், தண்டனை என்கிற பெயரில் துன்புறுத்துதல், பாலியல்ரீதியான வன்முறையில் ஈடுபடுதல், படிக்கும் குழந்தைகளிடம் பாகுபாடு பார்த்தல் என அனைத்துமே குழந்தைகள் மீதான வன்முறைகள்தாம். இப்படியான வன்முறைகள் நடக்காமல் தடுப்பதற்கு அரசு சட்டம் வகுத்துள்ளது. ஆனால், சட்டங்கள் இறப்பையும், குற்றங்களையும் தடுப்பதில்லை. அது பள்ளிகளின் கொள்கையாக இருந்தால் மட்டுமே குழந்தைகளின் மீதான வன்முறைகள் தடுக்கப்படும்" என்கிறார் `தோழமை' அமைப்பின் இயக்குநரும் தமிழ்நாடு குழந்தைகள் உரிமைப் பாதுகாப்புக்கான கூட்டமைப்பின் அமைப்பாளர்களில் ஒருவருமான தேவநேயன். 

இப்படியான பிரச்னைகளைக் கருத்தில்கொண்டு இந்தக் கூட்டமைப்பு ஐக்கிய நாடுகளுக்கான சிறுவர் நிதியத்துடன் இணைந்து குழந்தை உரிமை பாதுகாப்புக் கொள்கை 2018-க்கான முன்வடிவு ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளது. இந்தக் கொள்கை வடிவம் அண்மையில் கல்விதேவநேயன் அமைச்சகத்திடமும் கொண்டு சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. அதுகுறித்து விரிவாகப் பேசிய தேவநேயன், ``பாலினம், மதம், இனம், சாதி, பிறந்த இடம், பாலியல் ஈர்ப்பு, ஊனம் அல்லது வேறு ஏதாவது அடிப்படையில் எந்தவொரு வடிவத்திலும் பாகுபாடு காட்டாமல் பள்ளியிறுதி வகுப்புவரை படித்து முடிப்பதற்கான பாதுகாப்பு உரிமையும் நல்வாழ்வு உரிமையும் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் இருக்கிறது. பாகுபாடு, சுரண்டல், வன்முறை, தவறாக நடத்தப்படுவது ஆகியவற்றின் அனைத்து வடிவங்களும் இல்லாத ஒரு சூழலில் அனைத்துப் பள்ளிகளிலும் உள்ள ஒவ்வொரு குழந்தையும் வளரவேண்டும். அதன் அடிப்படையில் அவர்களுக்கான வாழ்வுரிமை, வளர்ச்சிக்கான உரிமை, பங்கேற்பு உரிமை மற்றும் பாதுகாப்புக்கான உரிமை ஆகியன இந்தக் கொள்கை முன்வடிவின் கீழ் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பிரதானமாக, பள்ளிக்கு வருகிற ஒவ்வொரு குழந்தையின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்திட பள்ளிக்கு உள்ளே 'பாதுகாப்பு வளையம்' உருவாக்கிட வேண்டும். மேலும், குழந்தைகள் பாதுகாப்பு தொடர்பாக, நடைமுறையில் உள்ள சட்டங்கள், விதிமுறைகள், அரசு ஆணைகள் ஆகியன இந்தக் கொள்கையின் கீழ் அமலாக்கப்படும். உதாரணத்துக்கு, பள்ளியில் பிள்ளைகளிடம் பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடும் நபரின் அனைத்து உரிமைகளும் ரத்து செய்யப்படும் நிலையில் அவர் வேறு ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணியில் ஈடுபட முடியாது. இப்படியான சட்ட விதிமுறை தமிழகத்தில் இருக்கிறது. குழந்தைகள் உரிமைப் பாதுகாப்புக் கொள்கையின் கீழ் பரவலாக அமலாக்கப்படும். இந்தக் கொள்கை வடிவம் பள்ளி ஆசிரியருக்கோ, நிர்வாகத்துக்கோ எதிரானது அல்ல. மாறாகக் குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்கானது” என்றார். 

எழுத்தாளரும் நாகை `வானவில்’ பள்ளியின் நிறுவனருமான பிரேமா ரேவதி கூறுகையில், பிரேமா ரேவதி``குழந்தைகள் பாதுகாப்புக்கான சட்டச் சிக்கல்கள் இருக்கும் நிலையில், அதனை நடைமுறைப்படுத்தும் வகையில் எடுக்கப்படும் எந்த நடவடிக்கையும் வரவேற்கத்தக்கது. நடைமுறைப்படுத்துவதோடு நில்லாமல் இந்தக் கொள்கை வரையறைகளை தொடர்ச்சியாக எடுத்துச் செல்வதில்தான் இதன் வெற்றி உள்ளடங்கியிருக்கிறது. உதாரணத்துக்குப் பள்ளிகளில் பிள்ளைகள் தங்களின் கருத்துகளைத் தெரிவிக்க ஏதுவாக, `கருத்துப் பெட்டி' வைக்க வேண்டும் என்று கூறியிருப்பது வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால், புகார்களின் மீது எந்த மாதிரியான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுகின்றன என்பது குறித்து தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். மாவட்ட அளவிலான குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டு, மாணவர்களின் கருத்துகள் மற்றும் புகார்கள் மீதான நடவடிக்கைகள் எடுப்பது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். மேலும் பெண்கள், குழந்தைகள் மத்தியில் வேலை செய்யும் சிறுசிறு இயக்கங்களும் இதனை நடைமுறைப்படுத்துவதில் ஈடுபடுத்தப்பட வேண்டும். மேலும் பாலியல் துன்புறுத்தல் போன்ற குழந்தைகளுக்கு இழைக்கப்படும் பெரும் குற்றங்களுக்குத் தண்டனை பெற்றுத்தருவது உறுதிசெய்யப்பட வேண்டும். இது ஆசிரியர்களை பயமுறுத்தும் நோக்கத்தில் இல்லாமல் பிள்ளைகள் எவ்விதத் தயக்கமோ, அச்சமோ இல்லாமல் தங்களுக்கு இழைக்கப்படும் குற்றங்களை வெளியில் சொல்ல வழிவகுக்கும்” என்றார்.

குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்கள் மீதான வன்முறைகள் அதிகம் வெளிச்சத்துக்கு வரும் காலம் இது. குற்றம் செய்தவர்களுக்கு தகுந்த தண்டனை கிடைப்பது மட்டுமே, தான் இருக்கும் உலகம் பாதுகாப்பானது என்கிற நம்பிக்கையை அந்தக் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கும்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!