பிரதமர் மோடிக்கு... பெண்கள் மனதின் குரல் எழுதும் கடிதம்! | Letter to prime minister modi an year after his tweet on women empowerment

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 16:51 (29/01/2019)

கடைசி தொடர்பு:16:51 (29/01/2019)

பிரதமர் மோடிக்கு... பெண்கள் மனதின் குரல் எழுதும் கடிதம்!

ஒவ்வொரு முறையும் தருணங்களும், தேதிகளும் அமையும் போதெல்லாம் பெண்களின் முன்னேற்றத்தைக் குறித்துப் பேசுகிறீர்கள். அதிசயமான துறைகளில் சாதித்துக் காட்டிய பெண்களைக் குறிப்பிடுகிறீர்கள். இதே நாளில் கடந்த வருடம் மன் கி பாத் நிகழ்ச்சியில் நீங்கள் பேசியதை நானும் கேட்டிருந்தேன்.

பிரதமர் மோடிக்கு... பெண்கள் மனதின் குரல் எழுதும் கடிதம்!

மாண்புமிகு பிரதமர் மோடி அவர்களுக்கு,

வணக்கம். நான் ஒரு சராசரியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண். கடந்த வருடம் இதே நாளில் தங்களின் `மனதின் குரல்’ நிகழ்வில் பெண் முன்னேற்றத்தைக் குறித்து நீங்கள் ஆற்றிய உரையை நான் கேட்டிருக்கிறேன். கல்பனா சாவ்லாவைக் குறிப்பிட்டுப் பேசியிருந்தீர்கள். பெண்களை மதிப்புடன் நடத்துவதே நம்முடைய கலாசாரம் என்றும், ஒரு பெண் குழந்தை பத்து ஆண் குழந்தைகளுக்குச் சமம் என்றும் சம்ஸ்கிருத மொழிக் கோட்பாடுகள் சொல்வதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள்.

நம் சமூகம் காலத்திற்கேற்ற முற்போக்குக் கருத்துகளை ஏற்றுக்கொண்டு மாற்றத்துக்கு வழிவிடும் சமூகம் என்றும் அதில் கூறியிருந்தீர்கள். அதை எழுதியிருந்த தாங்கள்தான், அண்மைக்காலங்களில் பிரதமர் அலுவலக ட்விட்டர் பக்கத்தில் சில கருத்துகளைப் பதிவிட்டிருந்தீர்கள். ஒவ்வொரு கோயிலுக்கும் சில நம்பிக்கைகள் உண்டு என்று குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். அதற்கும் சில நாள்களுக்கு முன்பு `முத்தலாக் தடை செய்யப்பட்டிருப்பது பெண்ணுரிமையைக் கருத்தில் கொண்டுதான்; ஆனால், சபரிமலை ஐயப்பன் கோயிலுக்குள் நுழைவதென்பது நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலானது. ஆதலால், கோயிலின் நம்பிக்கைகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும்’ என்றும் கூறியிருந்தீர்கள். ஆனால், உங்கள் கருத்து எதையும் சம நோக்கோடு பார்க்கும் நீதியின் பார்வையாக இல்லாமல் பெண்கள் மேம்பாட்டுக்கான கருத்தை வெறும் பேச்சளவிலேயே கொண்டிருக்கும் ஒரு சராசரி ஆணின் கருத்தாகவே தோன்றியது.

இஸ்லாமியர்களின் `முத்தலாக்’ நம்பிக்கையைத் தங்களால் அறிவுபூர்வமாக அணுக முடிகிறது. ஆனால், இந்துக் கோயில்களின் நம்பிக்கை என்று வரும்போது தங்களின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கையைத்தாண்டி உங்களால் யோசிக்கவே முடியவில்லை. ஆனால், மேம்பாடு தேவைப்படும் இடத்தில் சில நம்பிக்கைகளையும் கடந்தே யோசிக்க வேண்டியதாக இருக்கிறது. முத்தலாக்கைத் தாங்கள் அறிவுபூர்வமாகப் பார்த்ததுபோல், நான் கூறுவதையும் பிரச்னையிலிருந்து தள்ளிநின்று படிக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

மோடி

சாதாரண குடும்பத்தைச் சேர்ந்த நான், சில கட்டளைகளுக்குள், பெண்களுக்கான சில வரம்புகளின் விதிகளுக்குள் சிக்கிக்கொண்டு வாழ வேண்டும் என்பது என் ஆசையாக இல்லை; ஆனால், இதைத் தாண்டி எனக்கு வேறு வாய்ப்புகள் கிடையாது என்று நம்ப வைக்கப்பட்டிருந்தேன். சரியான வயதில் திருமணம் செய்துகொள்வது என் குடும்பத்துக்குப் பெருமை. குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது என் வாழ்க்கையின் பேறு, ஒரு வீட்டைச் சுற்றி என் வாழ்வை அமைத்துக் கொள்வது என் கடமை, சரியான உடை உடுத்தி என் உறுப்புகளை மறைப்பது எனக்கான மரியாதை, எனக்கான ஆசைகளை வெளியிடாமல் மறைப்பது என் கண்ணியம் போன்ற வரம்புகள்தான் அவை. என் ஆசைகளை நானே உணர்ந்தாலும், அவை எப்போதும் பொய், பிரமை மட்டும்தான். இப்படி எத்தனை எத்தனையோ நம்பிக்கைகள்! இப்படிக் கட்டமைக்கப்பட்ட நம்பிக்கைகளில் புதையுண்டுதான் எங்கள் வாழ்வின் மீதான கனவும் நம்பிக்கையும் மரணித்துக் கிடக்கின்றன.

நம்பிக்கைகளையும் கனவுகளையும் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அத்தனை எதிர்ப்புகளுக்கும், சறுக்கல்களுக்கும் இடையே 2014-ல் `நாம் பிரதமராவோம்' என்று நம்பினீர்கள். நீங்கள் ஒவ்வொருமுறை சறுக்கிய போதும், துவண்ட போதும் அந்த நம்பிக்கைதான் உங்களைக் கரம்பிடித்து அந்தப் பதவிக்கு அழைத்து வந்திருக்கக்கூடும். கனவுகள் ஆண், பெண் என்கிற பாலின வரையறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்பதே உங்கள் கருத்தும் என நம்புகிறேன். அப்படியானால், ஒரு சராசரிப் பெண்ணின் தன்னம்பிக்கையையும், கனவையும் குலைத்துப் போட்டு, ஒரு சிறு வீட்டினுள் தள்ளும், அதற்கு துணையாய் நிற்கும் சமூகத்தின் புரையோடிப் போன ஆழமான நம்பிக்கைகளும் நிச்சயம் தவறுதானே. இந்தத் தவறுகளையும் அதை அழுத்திக்கொண்டிருக்கும் புரையோடிப் போன நம்பிக்கைகளையும் இந்த நாட்டின் பிரதமரான நீங்கள் எப்படிச் சரி செய்யப் போகிறீர்கள்?

மோடி

தாங்கள் குஜராத் முதல்வராக இருந்தபோது கூறி வார்த்தைகள் என் நினைவுக்கு வருகின்றன. `ஒரு ஆண் கல்வி கற்றால் அவன் மட்டுமே பலனடைவான். ஆனால், ஒரு பெண் கல்வி கற்றால் அவள் குடும்பமே பலனடையும் என்று காந்தி கூறியிருக்கிறார். ஆனால், நான் சொல்கிறேன், ஒரு பெண் கல்வி கற்றால், அவள் பிறந்த வீடு, புகுந்த வீடு என்று இரு குடும்பங்கள் பலனடையும்!’ என்று தெரிவித்தீர்கள். இந்த நாட்டின் பிரதமரான உங்களாலும் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையை இரு குடும்பங்களைத் தாண்டி, கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை. ஒரு பெண் தன்னுடைய வாழ்க்கைப் பாதையைப் பிறந்த வீடு, புகுந்த வீடு கடந்து யோசிக்கக் கூடாதா?. பிறந்த குடும்பம், புகுந்த குடும்பம் என்று பேசும் தங்களின் மத்திய அரசுதான், இன்றுவரை பாலியல் வன்புணர்வுக்குக் கட்டாயமாக உட்படுத்தும் தன் கணவனின் மேல் குற்றம் சுமத்த மனைவிக்கு சட்ட ரீதியான உரிமையைக் கொடுக்காமல் இருக்கிறது. நீங்கள் சொன்ன பெண் கல்விகூட இங்கே பயன் தரவில்லை. திருமணமான பெண்களில் 5.4 சதவிகித பெண்கள், தங்கள் கணவர்களால் பாலியல் வன்புணர்வுக்குக் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்று தேசிய ஆய்வு சொன்னாலும், திருமணத்துக்குப் பிறகான இத்தகைய பாலியல் வன்புணர்வு இன்றுவரை குற்றமாக்கப்படவில்லை. பெண் கல்வியும் புகுந்தவீடும் என்று பேசிய தாங்களும் அதுகுறித்துப் பேச மறுக்கிறீர்கள்.

சந்தர்ப்பம் அமையும் போதெல்லாம் பெண்களின் முன்னேற்றம் குறித்துப் பேசுகிறீர்கள். பல துறைகளில் சாதித்துக் காட்டிய பெண்களைக் குறிப்பிடுகிறீர்கள். ஆனால், நீங்கள் பேசும் அத்தனையோடும் நீங்களே முரண்படுகிறீர்கள். ஏழைத் தாயின் மகனாகப் பிறந்து இன்று பிரதமராகியிருக்கும் நீங்கள், இதே நாட்டில் பிறந்த ஒரு ஏழைத் தாயின் மகள் என்னென்ன தடைகளை எல்லாம் கடந்து, தன் கனவினை அடைய வேண்டும் என்று யோசித்திருக்கிறீர்களா? நீங்கள் இவற்றை யோசித்திருந்தால், கோயில்களின் நம்பிக்கைகள் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று பெண்களின் கனவுகளை நம்பிக்கையின் பெயரால் இருட்டடிப்பு செய்திருக்க மாட்டீர்கள்.

சமூக மரபுகளையும், பழங்கால நம்பிக்கைகளையும் மதிக்க வேண்டும்தான். ஆனால், சில நம்பிக்கைகள் தனிமனித உரிமையை விழுங்கிக்கொண்டு எழுந்தவை. `அப் கீ பார் மோடி சர்க்கார்' என்று தேர்தலுக்கு முன்பே தன்னம்பிக்கையாக ஒலித்த உங்களுக்கா தெரியாது, கனவுகளைத் துரத்த, தளராமல் நிற்க தன்னம்பிக்கை எவ்வளவு முக்கியம் என்று? ஆனால், இங்கு நம்பிக்கைகள் என்ற பெயரில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்த் தன்னெழுச்சியை அழித்துப் போடும் விஷங்களை நீங்களும் முன்னின்று ஆதரிக்கிறீர்கள். `மன் கி பாத்' ஆகட்டும்; மற்ற உரைகள், பதிவுகள் ஆகட்டும், பெண்கள் முன்னேற்றத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போதெல்லாம் இருபாலரையும் ஒப்பிட்டுப் பெண் முன்னேற்றத்தின் அவசியத்தைக் கூறப் பார்க்கிறீர்கள். ஆனால், ஒப்பிடுவதற்கு முன்பு அவர்களிடையே இருக்கும் வேறுபாடுகளை உணரவேண்டும். தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் எனச் சட்டம் இயற்றப்பட்ட மண்ணில், புரையோடிய நம்பிக்கையின் பெயரால் `தீட்டு’ இன்றும் இருக்கிறது. அந்த ஒற்றைச் சொல் பெண்கள் அவர்களின் சுயத்தையே வெறுக்க வைத்திருக்கிறது. இது நம்பிக்கை என்கிற பெயரில் எங்கள் கனவுகளின் மீதும் விடுதலையின் மீது அரங்கேற்றப்படும் அடக்குமுறை என்பது கூடவா உங்கள் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை? விடாப்பிடியாகக் கண்களைக் கட்டிக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு இருள் கடந்து எதுவும் தெரியாது. அவர்களுக்குத் தீட்டு என்பது எப்போதுமே தீட்டுதான், உடைகள் கலாசாரப் பெருமைதான், பெண்களின் கல்வி இரண்டே இரண்டு குடும்பங்களை உயர்த்துவது மட்டும்தான். `பெண் முன்னேற்றம்’ என்பது மேடையில் பேசும்போது கைதட்டல் பெற்றுக் கொடுக்க மட்டும்தான். ஏற்கெனவே ஆட்சியில் இருந்தவர்களும், பெண்களின் முன்னேற்றம் பற்றி வெறும் கைதட்டலுக்காக மட்டும்தான் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். எனவே, நீங்களாவது அதற்கான அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்கவும். கட்டப்பட்டிருக்கும் உங்கள் கண்களைத் திறந்து எவ்வித மத பிம்பங்களின் சார்பு நிலையற்றவராகப் பேசுங்கள். அப்போதுதான் பெண்களின் கனவு நனவாகும். கட்டப்பட்டிருக்கும் உங்கள் கண்களைத் திறந்து எவ்வித மத பிம்பங்களின் சார்பு நிலையற்றவராகப் பேசுங்கள். அப்போதுதான் பெண்களின் கனவு நனவாகும். 

இப்படிக்கு,

சராசரிப் பெண்ணின் மனதின் குரல்.


டிரெண்டிங் @ விகடன்