ஹைதராபாத்தில் மீட்கப்பட்ட 5592 பாம்புகள்... நமக்கு சொல்லும் விஷயம் என்ன? | Thousands of snakes rescued in Hyderabad in a year... what should we learn from this?

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 10:56 (31/01/2019)

கடைசி தொடர்பு:16:17 (31/01/2019)

ஹைதராபாத்தில் மீட்கப்பட்ட 5592 பாம்புகள்... நமக்கு சொல்லும் விஷயம் என்ன?

உணவுச் சங்கிலியைப் பராமரிப்பதில் பாம்புகள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. தவளைகள், எலிகள், பல்லிகள், பறவைகள் என்று அனைத்தின் எண்ணிகையையுமே அவை கட்டுப்படுத்துகின்றன. அவற்றின் எண்ணிக்கையை வேட்டையாடிப் பறவைகள் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

ஹைதராபாத்தில் மீட்கப்பட்ட 5592 பாம்புகள்... நமக்கு சொல்லும் விஷயம் என்ன?

னிதன் தனக்குப் புரியாதவை, தன்னைப் பயமுறுத்தியவை, தன்னைப் பிரமிக்க வைத்தவை என்று அனைத்தையும் தனக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தியாகப் பார்த்தான். அவற்றைக் கடவுள்களாகப் பார்க்கத் தொடங்கினான். அந்த வரிசையில் வந்த விலங்குகளில் யானைகளும் பாம்புகளும் எப்போதுமே முதலிடம் வகித்தன. அதிலும் அவனின் அறிவுக்கு எட்டாமல், எப்போதும் ஆச்சர்யமூட்டும், பயமூட்டும் உயிரினமாகவே இருந்து வருவது பாம்புகள். அந்த பயமே பல்வேறு ஆபத்துளுக்குப் பாம்புகளை ஆளாக்கி வருகின்றது. அதில் ஒன்றுதான் பார்த்தவுடன் அடித்துக் கொல்லுதல்.

பார்ப்பது விஷப்பாம்பா விஷமற்ற பாம்பா என்ற கவலையெல்லாம் கிடையாது; பாம்பென்றால் அடித்துக் கொல்லவேண்டும். இதுதான் பல்லாண்டுகளாக நம் மத்தியில் இருந்துவந்த மனநிலை. அந்த நிலை மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. பலரும் பாம்புகளைப் பற்றிய அறிவியல்பூர்வப் புரிதலைத் தேடுகிறார்கள். அந்தத் தேடுதல் பாம்புகளைப் பாதுகாக்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்தையும் அவற்றின் மீதான பயத்தை பொதுமக்களிடமிருந்து போக்க வேண்டுமென்ற அக்கறையையும் வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. பாம்புகள் மனித வாழிடங்களில் வழக்கமாகப் பார்க்கப்படும் ஓர் உயிரினம்தான். ஆனால், சமீபமாகச் சில வருடங்களில் மனிதன் தன் மத்தியில் எந்த உயிரினம் வாழ்ந்தாலுமே அவற்றை அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்தத் துடியாய்த் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறான். பல்லுயிர்ச்சூழல் நிறைந்த இடமாகக் காட்சியளிக்க வேண்டிய நிலங்களைத் தம் சுயநலங்களுக்காக மனிதன் மட்டுமே வாழும் ஓருயிர்ச் சூழலாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறான். சாதாரண விலங்குகளையே விட்டுவைக்காத மனிதன் எப்போதும் அவனிடம் அச்ச உணர்வையே ஏற்படுத்தும் பாம்புகளை மட்டும் விட்டுவைப்பானா?

நாகம்

உணவுச் சங்கிலியைப் பராமரிப்பதில் பாம்புகள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. தவளைகள், எலிகள், பல்லிகள், பறவைகள் என்று அனைத்தின் எண்ணிக்கையையுமே அவை கட்டுப்படுத்துகின்றன. அவற்றின் எண்ணிக்கையை வேட்டையாடிப் பறவைகள் கட்டுப்படுத்துகின்றன. அதனால் நம்மைச் சுற்றிப் பாம்புகள் இருப்பது ஆரோக்கியமானதுதான். சூழலியல் ரீதியாகப் பார்த்தால் நம் மத்தியில் வாழும் பாம்புகளின் இருப்பு நமக்கு முக்கியமானதுதான். இருப்பினும் அவற்றுக்குத் தேவையான மறைவிடங்களை புதர்க்காடுகளை நாம் வழங்கியிருக்கும் பட்சத்தில் மட்டுமே அது சாத்தியம். அதை நாம் வழங்கவில்லை. அவற்றை வேட்டையாடும் வேட்டையாடிகளுக்குத் தகுந்த சூழல் நகரங்களில் அமைவதுமில்லை. இதனால் அவை எண்ணிக்கையில் பெருத்துவிடுகின்றன. அதோடு பாம்பு மனித எதிர்நோக்குதலும் அதிகமாகின்றது. முன்பெல்லாம் நான்கைந்து ஆண்டுகள் வயதுடைய பாம்புகள்கூட நம் கண்ணில் படும். ஆனால் அவற்றை அப்படியே விட்டுவிடுவோம். அதற்குக் காரணமும் இருந்தது. பாம்புகள் இடம் மாறக்கூடியவை அல்ல. அதற்கு அத்தனை வயதாகிவிட்டது என்றால் அத்தனை ஆண்டுகளாக அங்கேயேதான் வாழ்ந்துகொண்டு இருந்துள்ளது. அதாவது மனிதர் கண்களில் படாமல் பாதுகாப்பாகவும் யாருக்கும் ஆபத்து ஏற்படுத்தாத வண்ணமும் அத்தனை ஆண்டுகள் வாழப் பாம்புகளால் முடிகிறது. அதைச் செய்தும் உள்ளது. தற்செயலாக மட்டுமே நம் கண்ணில் படுவதால் அவை ஆபத்தானது என்று வரையறுத்துவிட முடியாது. இன்றைய நிலை அப்படியில்லை. அவற்றின் வாழிடங்களை அழித்து நாம் கட்டுமானங்களாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம். அதுவே வலிய வந்து மனிதர் கண்களில் படும் அளவுக்கு அவற்றைத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. அப்படியொரு நிலைதான் தற்போது பெருநகரங்களில் உள்ளது.

அப்படி நகரத்துக்குள் மக்கள் குடியிருப்புகளில் பார்க்கப்படும் பாம்புகளை அடித்துக் கொல்லக்கூடாது. அவற்றை மீட்டெடுத்து `அவற்றுக்குப்' பாதுகாப்பான பகுதிகளில் விடவேண்டும். அதற்காகவே ஒவ்வோர் ஊரிலும் பாம்புகளைப் பாதுகாக்கப் பல்வேறு அமைப்புகள் முயன்று வருகின்றன. அத்தகைய அக்கறையோடு இயங்கி வருவதுதான் ஃப்ரண்ட்ஸ் ஆஃப் ஸ்னேக்ஸ் சொசைட்டி (Friends of Snakes Society) என்ற அமைப்பு. ஹைதராபாத்தில் இவர்கள் கடந்த ஆண்டில் மட்டுமே 5592 பாம்புகளைப் பிடித்துள்ளார்கள். அனைத்துமே மக்கள் குடியிருப்புகளிலிருந்து. பாம்புகள் மக்கள் குடியிருப்புகளுக்குள் வருவதன் காரணமென்ன? நகர்ப்பகுதிகளில் அவற்றின் வாழ்வியலை அச்சுறுத்தும் காரணிகள் என்னென்ன? பாம்புகள் குறித்த புரிதல்கள் மக்கள் மத்தியில் எந்தளவுக்கு இருக்கிறது? பாம்புகளின் வாழிடச் சிக்கல்களைச் சரிசெய்ய வேண்டியதன் அவசியம் போன்றவற்றைத் தெரிந்துகொள்ள அந்த அமைப்பின் தலைமைச் செயலாளர் அவினாஷைத் தொடர்பு கொண்டோம்,

பாம்புகள்

மஞ்சள் கழுத்து வெள்ளிக்கோல் வரையன்

``நகரங்களில் பாதிக்கும் மேலாக நாங்கள் மீட்டுள்ளவை நல்ல பாம்புகளையே. நல்ல பாம்புகள் சமூகப் பாம்புகள் என்று சொல்லலாம். அவை எந்தவிதமான வாழிடத்தையும் அனுசரித்து வாழ்ந்துகொள்ளும். அதைப் போலவேதான் சாரைப் பாம்புகளும். இவையிரண்டும். அதிகமாக எலிகளையும் பெருச்சாளிகளையும் விரும்பி உண்ணும். அதுபோகப் பல்வேறு வித விதமான உணவுகளையும் எடுத்துக்கொள்ளும். இந்தக் காரணத்தால் இவற்றுக்கு நகர வாழ்வியல் அவ்வளவு சிரமமாக இருப்பதில்லை. அதனால்தான் மற்ற வகைப் பாம்புகளைவிட இங்கு அவை எண்ணிக்கையில் அதிகம் காணப்பட்டுள்ளன. அவற்றால் ஆபத்தா என்று கேட்டால் அது நம் பார்வையைப் பொறுத்தது. எவ்வளவு கொடிய விஷப் பாம்பாகவே இருந்தாலும் நம்மால் ஆபத்து ஏற்படாதவரை அல்லது ஆபத்து ஏற்படுத்தும் வகையில் நாம் நடந்துகொள்ளாத வரையிலும் அவை நம்மைத் தாக்காது. ஆனால், பாம்பு-மனித எதிர்நோக்குதல் அதிகம் நிகழ்ந்து வருவதற்குக் காரணமாக வாழிடச் சிக்கல்களைச் சொல்லலாம். நகரங்களில் மக்கள் தொகை அளவிட முடியாத வகையில் அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. இதனால் நகர்ப்புறச் சின்னச் சின்னக் காடுகளும் அழிக்கப்படுகின்றன. அவை அனைத்துமே பாம்புகள் ஒளிந்து வாழத் தேவையான இடங்கள். அந்த வசதி இல்லாமல் போகும்போது வேறு வழியின்றி மனிதன் பார்க்கும் வகையில் தம் நடத்தைகளை அமைத்துக்கொள்ள வேண்டிய சூழலுக்கு அவை தள்ளப்படுகின்றன. இது இருவருக்குமே ஆபத்தானதுதான். ஏனென்றால் மனிதர்கள் அவற்றைப் பார்க்கும்போது எப்படி எதிர்வினை ஆற்றுவார்கள் என்பதை உறுதியாகச் சொல்லமுடியாது அல்லவா?

இப்போது முன்னர்போல் பாம்புகளுக்குத் தகுந்த வாழிடங்களை நாம் விட்டு வைப்பதில்லை. சிறிது சிறிதாக நகர்ப்புறக் கட்டுமானங்கள் அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. அதனால் வாழ இடமில்லாமல் அலையும் பாம்புகள் வேறு வழியின்றி வீடுகளுக்குள் புகுந்து விடுகின்றன. தோட்டங்களிலும் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளிலும் தென்படும் பாம்புகளை நாங்கள் இடம் மாற்றுவதே கிடையாது. அவற்றால் எந்தப் பிரச்னையும் ஏற்படாது என்ற விழிப்புஉணர்வை ஏற்படுத்திவிட்டு வந்துவிடுகிறோம். அதுவே வீடுகளுக்குள் புகும் பாம்புகள் விஷமற்றவையாகவே இருந்தாலும் அவற்றை இடம் மாற்றவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு மக்கள் தள்ளுகிறார்கள். `ஒன்று பிடித்துச்செல்லுங்கள் அல்லது அதைக் கொன்று விடுகிறோம்' என்பது போன்ற பேச்சுகளைப் பல இடங்களில் கேட்டுள்ளோம். பாம்புகளின் பாதுகாப்பு கருதியும் அவற்றைச் சில சமயங்களில் இடம் மாற்றுவோம். அவற்றுக்குத் தேவையான உணவு, ஓய்வெடுக்கப் போதுமான இடம், பிரச்னையற்று அலைந்து திரியத் தகுந்த வாழிடம் இவற்றில் உணவு மட்டுமே போதுமான அளவுக்குக் கிடைக்கின்றது. நகரங்களில் கொட்டப்படும் குப்பைகள் அப்படி அப்படியே தேங்குகின்றன. அதனால் அதில் உற்பத்தியாகும் எலிகள் நகர்ப்புறப் பாம்புகளுக்குப் போதுமானதாக உள்ளது. அதுவே பிரச்னையற்ற வாழிடம் அமைகிறதா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். இப்போது பாம்புகள் நம் கண்களில் படுவதையும் நாம் அதை ஆபத்தாகப் பார்ப்பதையும் தற்செயலாக நடப்பதாக இன்றைய காலகட்டத்தில் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. இது முழுக்க முழுக்க நாமே ஏற்படுத்திக் கொண்டது. 

தரவுகள்

வளர்ச்சிகளையும் அதைச் செய்பவர்களையும் நம்மால் தடுக்கமுடியாது. ஏற்கெனவே வனத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் எவ்வளவோ காடுகள் உள்ளன அதைக் காப்பாற்றுங்கள் போதும் என்ற மனநிலைதான் மக்கள் மத்தியில் உள்ளது. ஆனால், நம் நன்மைக்கே நம்மைச் சுற்றிச் சிறு சிறு காடுகள் இருக்கவேண்டுமென்ற புரிதல் இல்லை. இப்போது அதுகுறித்த விழிப்புஉணர்வு நடவடிக்கைகளைத்தான் மேற்கொண்டு வருகிறோம். மனிதர்களும் மற்ற உயிரினங்களும் இயைந்து வாழமுடியுமென்ற புரிதலையும், பாம்புகளைப் பற்றிய அச்ச உணர்வை நீக்குவதற்காக முயன்று கொண்டே இருக்கிறோம். இயைந்து வாழ்வது என்ற சிந்தனை அதிலும் குறிப்பாகப் பாம்புகளிடம் மக்களுக்கு அந்தச் சிந்தனை வருவதில்லை. நம்மிடம் சகிப்புத்தன்மை மிகமிகக் குறைந்துவிட்டது. முதலில் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அந்தச் சகிப்புத்தன்மையை வளர்க்க வேண்டியதுதான்" என்கிறார். 

அவர் சொல்வதுபோல் மக்களிடம் சகிப்புத்தன்மையை வளர்த்தாலும் அவர்களோடு மற்ற உயிர்கள் இயைந்து வாழ்வதற்கான இடத்தை நாம் விட்டு வைத்திருக்கிறோமா என்றால் இல்லை. கூகுள் வரைபடத்தில் சோதித்துப் பார்த்தால் அது புரியும். நீண்டகாலங்களைக் கவனிக்க வேண்டாம். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த நிலப்பரப்போடு தற்போதைய வரைபடத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தாலே உண்மை நிலவரம் புரியும். எவ்வளவு காடுகள் அழிக்கப்பட்டு கட்டடங்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன என்பது புரியும். இந்த நிலை ஹைதராபாத்தில் மட்டுமல்ல. இந்திய நகரங்கள் அனைத்திலும் இதே நிலைதான்.

அவினாஷ்

இந்நிலையில் மீட்கப்படும் பாம்புகளுக்கே உரிய வாழிடத்தைத் தேடவேண்டிய நிலையில் எங்கிருந்து அவற்றுக்கான வாழிடத்தை அமைப்பது? நாம் அனைத்தையும் துடைத்தெடுத்து விட்டோம். மீட்கப்படும் பாம்புகளை இடம் மாற்றுவது குறித்துக் கேட்டபோது, ``வனத்துறையின் உதவியுடன் காடுகளுக்குள்தான் விடவேண்டியுள்ளது. அவற்றுக்கு நகரங்களுக்குள் போதுமான இடம் இருந்திருதால் இங்கேயே நிம்மதியான வாழிடத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கலாம். அதற்கான வழிகள் தொடர்ச்சியாக அடைக்கப்பட்டுக்கொண்டே வருகிறது. ஆனால், வெளியிடும் பாம்புகளை அடையாளப்படுத்தி வைத்துக்கொள்வோம். வெளியிட்டு ஓராண்டு கழித்து மீண்டும் அவற்றை இனம்கண்டு பரிசோதித்துப் பிரச்னைகள் ஏதேனும் ஏற்படுகிறதா என்பதைக் கவனிக்கிறோம். ஏனென்றால் நாகங்கள் உட்பட சிலவகைப் பாம்புகள் தனக்கான வாழிடத்தை எல்லை வகுத்துப் பாதுகாக்கும் பழக்கம் கொண்டவை. அங்கு வேறு பாம்பு வந்தால் அவற்றுக்குள் வாழிடச் சண்டைகள் ஏற்படலாம். இன்னும் இதுபோன்ற பல சிக்கல்கள் இடம் மாற்றுதலில் உள்ளது. அவற்றை நிவர்த்தி செய்யவே இந்தப் பரிசோதனை. இதன்மூலம் ஓராண்டு கழித்துப் பரிசோதிக்கையில் பெரும்பாலான பாம்புகள் எந்தப் பிரச்னையுமின்றி வாழ்வதைத் தெரிந்துகொண்டோம். அதை வைத்துத் தொடர்ச்சியாகப் பொருத்தமான வாழிடத்தைத் தேர்வு செய்வதில் கவனம் செலுத்தி வருகிறோம்" என்றார் அவினாஷ்.

இந்தச் சிக்கல்கள் குறித்து ஊர்வன ஆராய்ச்சியாளர் ரமேஸ்வரனிடம் பேசியபோது, ``கடந்த ஐந்து வருடங்களில் 2018-ம் ஆண்டுதான் மீட்கப்பட்ட பாம்புகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாகியுள்ளது. அவற்றில் சுமார் இரண்டு பகுதிகளில்தான் அதிகபட்ச பாம்புகள் மீட்கப்பட்டுள்ளன. மீட்கப்பட்ட வகைகளில் நான்கைத் தவிர மற்ற பதினெட்டுமே நஞ்சற்ற பாம்புகள்தான். மஞ்சள் கழுத்து வெள்ளிக்கோல் வரையன் மற்றும் நாகர்ஜூன் சாகர் போன்ற பாம்பு வகைகள் மக்கள் வாழும் பகுதியில் எளிதில் பார்க்கக்கூடிய வகைகள் கிடையாது. அவை அப்படிப் பார்க்க முடிகிறதென்றால் அப்பகுதிகளில் எந்தளவுக்கு அவற்றின் வாழிடங்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை உற்றுக் கவனிக்க வேண்டும். குடியிருப்புகள் ஏற்படுவதால் வாழிடங்கள் அழிகிறது என்று நாம் சொல்லும் அதேசமயம் மற்றொன்றையும் கவனிக்க வேண்டும். அதே குடியிருப்புகள் அந்த இடத்துக்கே சம்பந்தமில்லாத புதிய வகைகளை ஈர்க்கலாம். உதாரணமாக அதிகமாகத் தேங்கிக்கொண்டே போகும் குப்பைகளில் உற்பத்தியாகும் எலிகள் போன்ற உயிர்களை உண்ணும் வகையில் சாரைகளும் நாகங்களும் அதிகமானதைச் சொல்லலாம். 

ரமேஷ்வரன்

இதனால், அங்கு முன்னர் வாழ்ந்த பிற உயிரினங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைகின்றன. இந்த மாதிரியான பிரச்னைகளையும் தாண்டி மக்களிடம் வரும்போது ஒரு பாம்பைப் பார்த்தாலே ஒன்று பிடித்து இடம் மாற்ற வேண்டும் அல்லது அடித்துக் கொல்லவேண்டும் என்ற மனநிலைதான் நீடிக்கிறது. அந்த மனநிலையை மாற்றுவதே இதற்கான ஒரே தீர்வு. பாம்புக் கடிக்கு உள்ளானவர்கள் எத்தனை பேர் என்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். அப்படி ஏதாவது நடந்திருந்தால் மட்டுமே அங்குள்ள பாம்புகளைப் பிரச்னையாகப் பார்க்கவேண்டும். தற்காப்பு என்று கூறி நாமாக முடிவுகளை எடுத்து அவற்றைத் துன்புறுத்தக் கூடாது. அதேசமயம் இத்தனை ஆயிரம் பாம்புகளைப் பிடித்துள்ளார்கள் என்று மக்களைப் பயமுறுத்தக் கூடாது. நம் மத்தியிலேயே நமக்கு எந்தப் பிரச்னையும் விளைவிக்காமல் இத்தனை பாம்புகள் வாழ்ந்துள்ளன பாருங்கள். அதைத்தான் மக்களுக்குப் புரியவைக்க முயலவேண்டும். இந்தச் சிக்கல்களுக்கான தீர்வு என்னவென்றால் நம்மைச் சுற்றி வாழும் உயிரினங்களைப் பற்றிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவற்றை எதிர்நோக்கும்போது நாம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டுமென்றும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதுவே தீர்வு. ஆனால், அதைச் செய்யப் பெரும்பாலும் யாரும் முயல்வதில்லை என்பதே நிதர்சனம்" என்று கூறினார்.

உண்மைதான். பாம்புகள் பற்றிய தெளிவு நம்மிடம் இன்னும் முழுமையடையவில்லை. அந்தத் தெளிவே அவற்றையும் பாதிக்காமல் நமக்கும் பாதிப்பு ஏற்படாமல் இருவரும் இயைந்து வாழ வழிவகுக்கும்.


டிரெண்டிங் @ விகடன்