Published:Updated:

நமக்குள்ளே...

நமக்குள்ளே...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
நமக்குள்ளே...

ஒரு நல்ல தோழமை, எல்லா மனிதர்களுக்கும் அவசியம். சிலர், தனிமையையே சிறந்த தோழமையாக விரும்புவார்கள். அது அவர்களின் தேர்வு.

சமீபத்தில் 80’ஸ் திரை நட்சத்திரங்களும், ‘கனா காணும் காலங்கள்’ சீரியல் குழுவினரும் தங்களுக்குள் ஏற்பாடு செய்திருந்த ரீயூனியன் சந்திப்புகள் அழகு. அந்தச் செய்தியை ரசித்துப் படித்துக்கொண்டிருந்த அவளிடம், அவளின் மகன் கேட்டான், `அவள் தோழிகள் யார்?’ என்று.

அவள் சொன்ன பெயர்களின் வரிசைகளை மறித்து, ‘அவர்கள் எல்லாம் அப்பாவின் நண்பர்களின் மனைவிகள், உன் ஃபிரெண்ட்ஸ் யார்?’ என்றான் மகன். பின்னர், அவள் யோசித்துச் சொன்ன பெயர்களையும் மறித்தவன், ‘இவர்கள் எல்லாம் என் நண்பர்களின் அம்மாக்கள். உன் ஃபிரெண்ட்ஸ் யார்?’ என்றான். அவளுக்குத் தன் மகனின் கேள்வி புரிந்தது. தன் பள்ளி, கல்லூரிக் கால தோழிகளை அவள் காலப்போக்கில் தொலைத்திருப்பதுதான், மகனின் கேள்விக்கான பதில் என்பதும் புரிந்தது.

இங்கு பொதுவாக ஆண்களின் நட்பு வட்டம் பள்ளி, கல்லூரி, அலுவலகம், ரிடையர்ட்மென்ட் கிளப் வரை வளர்ந்துகொண்டேதான் இருக்கும். ஆனால், பெண்களின் நட்பு வட்டமோ பெரும்பாலும் திருமணத்துக்குப் பிறகு, தேய்ந்துகொண்டே போய்விடுகிறது.

ஒரு நல்ல தோழமை, எல்லா மனிதர்களுக்கும் அவசியம். சிலர், தனிமையையே சிறந்த தோழமையாக விரும்புவார்கள். அது அவர்களின் தேர்வு. ஆனால், தோழமை கிடைக்காமல் தனிமைக்குள் செல்பவர்களின் நிலை துயரமானது. இன்றைய உலகில், மன உளைச்சலுக்கான காரணங்கள் மலிந்து கிடக்கின்றன. அதைத் தேக்கி வைக்கும்போது, அதன் பாரம் கூடிக்கொண்டே போய் மனநலம் குறைந்துகொண்டே வரும். அதுவே, அதைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு தோள் இருக்கும்போது வடிகால் கிடைக்கும். உரிமையான ஒரு தோழமையிடம், நம் துன்பங்களை எல்லாம் நாமே பகடி செய்து வாய்விட்டுச் சிரித்துத் திரும்பும்போது மனசே லேசாகியிருக்கும்.

நமக்குள்ளே...
நமக்குள்ளே...

கால ஓட்டத்தில் நிறைய மனிதர்கள் நம் நட்புப் பட்டியலில் சேகரமாகலாம். ஆனால், நாம் எந்தப் போலிகளும் இல்லாமல் நாமாக நம் முகத்தை, அகத்தைக் காட்டக்கூடிய அந்த சில நட்புகள்தான், நாம் காலத்துக்கும் பேண வேண்டியது தோழிகளே. பெரும்பாலும் அது நம் பள்ளி, கல்லூரி காலத்து நட்பாக இருக்கும். நினைத்துப் பாருங்கள்... பள்ளி வளாகத்திலும், கல்லூரி கேம்பஸிலும் அப்படி ஒரு நட்பிடம் நாம் பேசிச் சிரித்துக் கழித்த பொழுதுகள் எத்தனை? எந்தப் பேச்சை ஆரம்பித்தாலும் அதை வெடிச்சிரிப்பில் முடித்த நம் நினைவுகள் எத்தனை? வயிறு வலிக்க, கண்களில் தண்ணீர்வர, புரையேற என்று நம் சிரிப்பின் வகைகள் எத்தனை? அந்த நட்பை, நண்பரை, தோழியை இப்போது இழந்து நிற்பவர்கள் நம்மில் எத்தனை பேர்?

இன்று வாட்ஸ்அப் குரூப்களின் உதவியால் சில பெண்கள் தங்களின் கல்லூரிக் கால தோழர், தோழிகளுடன் தொடர்பில் இருப்பது நல்ல விஷயம். என்றாலும், அவர்களும்கூட அதைத் தாண்டிய ஓர் உரையாடல், சந்திப்பு, ட்ரிப் பற்றியெல்லாம் யோசிப்பதில்லையே தோழிகளே? அது அவ்வளவு பெரிய பேராசையா என்ன?

மீட்டெடுப்போம் நம் நட்பை, சந்தோஷத்தை!

உரிமையுடன்,

ஸ்ரீ

ஆசிரியர்