Published:Updated:

மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

இந்தியாவில் நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றம், பஞ்சாயத்து நிர்வாகம் என மூன்று அமைப்புகள் மிக வலுவான கட்டமைப்பு கொண்டவை.

மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

இந்தியாவில் நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றம், பஞ்சாயத்து நிர்வாகம் என மூன்று அமைப்புகள் மிக வலுவான கட்டமைப்பு கொண்டவை.

Published:Updated:
மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

இந்தியா பல்வேறு மொழி பேசும், பல்வேறு பண்பாடுகள் கொண்ட மாநிலங்களின் ஒன்றியம் என்றுதான் இந்திய அரசியல் சாசனம் வரையறுக்கிறது. அந்தந்த மாநிலங்களே கல்வியைக் கையாளவேண்டும். கல்விக்கூடங்களைக் கட்டி, நிர்வகிப்பதற்கான அதிகாரம் மாநிலங்களுக்கே இருக்கவேண்டும். 1975க்கு முன்புவரை அப்படித்தான் இருந்தது. அவசரநிலைக்காலத்தில் செய்யப்பட்ட ஒரு சட்டத்திருத்தம் கல்வியை மாநிலங்களின் பிடியிலிருந்து பறித்துப் பொதுப்பட்டியலுக்குக் கொண்டு சென்றது. நீட் தொடங்கி, புதிய கல்விக்கொள்கை வரை பல்வேறு நிர்பந்தங்களில் மாநிலங்கள் வீழ, அந்தத் திருத்தமே காரணமாக இருக்கிறது.

கல்வியை மீண்டும் பொதுப்பட்டியலில் இருந்து மாநிலப்பட்டியலுக்கு மாற்றவேண்டும் என்ற குரல் நெடுங்காலமாகத் தமிழகத்தில் ஒலிக்கிறது. தி.மு.க, தனது தேர்தல் அறிக்கையிலும் அதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்வோம் என்று கூறியிருந்தது. இந்தச்சூழலில், அவசரநிலைக் காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டத்திருத்தத்தை ரத்து செய்யக்கோரி ஆயிரம் விளக்குத் தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் டாக்டர் எழிலன், தனது தொண்டு நிறுவனம் சார்பில் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்துள்ளார். மத்திய, மாநில அரசுகள் 8 வாரங்களுக்குள் விளக்கமளிக்கவேண்டும் என்று உத்தரவிட்டுள்ளது நீதிமன்றம். மீண்டும் மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

பொதுப்பட்டியலின் 25வது ஷரத்து கல்வி பற்றிய அதிகாரங்களை வரையறுக்கிறது. நாடாளுமன்றத்தால் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக அறிவிக்கப்பட்ட கல்வி நிறுவனங்கள்; மத்திய அரசின் நிதிபெறும் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிறுவனங்கள்; மத்திய அரசின் தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனங்கள், காவல்துறைப் பயிற்சி மையங்கள், ஆராய்ச்சிக்கல்வி ஆகியவை மத்திய அரசின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவை. இதில் மாநிலங்களுக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. மாநிலங்களின் உயர்கல்வி, ஆராய்ச்சி அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கான தரத்தை ஒருங்கிணைக்கும் அதிகாரமும் தீர்மானிக்கும் அதிகாரமும் பொதுப்பட்டியலுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டுள்ளது. அதுதான் பிரச்னையின் மையம். கல்வியின் தரத்தை ஒருங்கிணைக்கிறோம் என்ற பெயரில்தான் மத்திய அரசு நீட் போன்ற தேர்வுகளை மாநிலங்கள் மேல் திணிக்கிறது.

மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாறுமா கல்வி?

இதுபோன்ற பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு, கல்வி சார்ந்து முடிவெடுக்கும் எல்லா உரிமைகளும் மாநிலங்கள் கைக்குத் திரும்ப வருவதுதான். ஆனால், ‘அரசியல் சட்டத்தைத் திருத்துவதும் ஒரு ஷரத்தை மாற்றுவதும் நாடாளுமன்றத்தில் நடக்கவேண்டிய பணி. இந்த விஷயத்தை நீதிமன்றத்துக்குக் கொண்டு சென்றிருப்பது முட்டுச்சந்தில் கொண்டுபோய் நிறுத்திவிடும்’ என்ற விமர்சனமும் தற்போது எழுந்திருக்கிறது.

“இந்தியாவில் நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றம், பஞ்சாயத்து நிர்வாகம் என மூன்று அமைப்புகள் மிக வலுவான கட்டமைப்பு கொண்டவை. இந்த அமைப்புகள் சரியாக இயங்குகிறதா என்பதைக் கண்காணிப்பதுதான் நீதிமன்றத்தின் வேலை. கல்வியைப் பொதுப்பட்டியலில் இருந்து மாநிலப்பட்டியலுக்கு மாற்றுவதென்பது, முழுக்க முழுக்க அரசியல்ரீதியாக வென்றெடுக்க வேண்டிய விஷயம். இப்போதும்கூட கல்வி நிலையங்களை உருவாக்கி நிர்வகிப்பது மாநிலத்தின் அதிகாரத்தில்தான் இருக்கிறது. தரத்தை ஒருங்கிணைப்பது மட்டுமே மத்திய அரசின் வேலை. அதற்காகத்தான் பல்கலைக்கழக மானியக்குழு (UGC), அகில இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கல்வி கவுன்சில் (AICTE) போன்ற அமைப்புகளெல்லாம் உருவாக்கப்பட்டன. ஆனால் தற்போதைய மத்திய அரசு அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறது.

இந்த விஷயத்தில் நீதிமன்றம் சென்று தீர்வுகாண முடியுமா என்பது முக்கியமான கேள்வி. மத்திய அரசைப் பொறுத்தவரை ஏதேனும் ஒரு சாக்கு வேண்டும். அந்த சாக்கை நீதிமன்றத்தின் வழியாக நாமே உருவாக்கித் தந்துவிடுவோமோ என்பதுதான் எங்கள் அச்சம். நீட் தேர்வை இந்தியாவில் பல மாநிலங்கள் எதிர்க்கின்றன. அந்த மாநிலங்களின் முதல்வர்களை தமிழக முதல்வர் ஒருங்கிணைத்து ஒரு அமைப்பை உருவாக்கி மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் தரவேண்டும். தேசிய அளவில் ஒரே கருத்துடைய அரசியல் கட்சிகளை ஒருங்கிணைத்து நாடாளுமன்றத்தில் அழுத்தமாகக் குரல் எழுப்ப வேண்டும்.

மூன்றில் ஒரு பங்கு மாநிலங்கள் ஒப்புதல் தந்தால்தான் மத்திய அரசு எந்தத் திட்டத்தையும் செயல்படுத்த முடியும். ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டால் எதிர்க்கும் மாநிலங்களில் அந்தத் திட்டத்துக்கு விலக்கு தரவேண்டும். கல்வியை மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கொண்டுவரும் விஷயத்தில் தமிழகம் தலைமை வகித்து தேசத்தை ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்” என்கிறார் சென்னை உயர் நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சுரேஷ்பாபு.

அரசியல் சட்டத்தின் ஷரத்துகளை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் நீதிமன்றத்துக்கு இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு பல்வேறு வழக்குகளை முன்வைத்து பதில் சொல்கிறார் மூத்த வழக்கறிஞரும் எம்.பி-யுமான என்.ஆர்.இளங்கோ. எழிலன் தொடர்ந்துள்ள வழக்கை இவர்தான் நடத்துகிறார்.

“அரசியலைப்புச் சட்டத்தின் கூறுகளில் நீதிமன்றம் தலையிடமுடியுமா என்ற கேள்வியை சிலர் முன்வைக்கிறார்கள். 1973-ல் கேசவானந்தபாரதி வழக்கில் 13 நீதிபதிகள் அளித்த தீர்ப்பில், ‘அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைத் திருத்த நாடாளுமன்றத்துக்கு அதிகாரம் இருந்தாலும்கூட அதன் அடிப்படைக் கட்டுமானங்களை மாற்ற அதிகாரம் இல்லை’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு, ‘எது அடிப்படைக் கட்டுமானம்’ என்ற கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. 1994-ல் எஸ்.ஆர்.பொம்மை வழக்கில், ‘அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படை என்பது கூட்டாட்சி தத்துவமே’ என்று தெளிவாக வரையறுத்திருக்கிறது உச்ச நீதிமன்றம். ஆக, தேசத்தின் அடிப்படைக் கட்டுமானத்தை பாதிக்கும் எந்தத் திருத்தத்தையும் நாடாளுமன்றத்தில் மேற்கொள்ளமுடியாது. இதன்மூலம் 42வது சட்டத்திருத்தமே கேள்விக்குள்ளாகிறது.

சுரேஷ்பாபு, எழிலன், இளங்கோ,
சுரேஷ்பாபு, எழிலன், இளங்கோ,

மாடர்ன் டெண்டல் காலேஜ் வழக்கில் 5 நீதிபதிகள் கொண்ட பெஞ்ச், ‘கல்வியை மாநிலங்கள்தான் சரியாகக் கையாளமுடியும். அரசியல் சட்டத்திலேயே அதுதான் கூறப்பட்டுள்ளது’ என்று தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இதையெல்லாம் ஆய்வுசெய்து, சாத்தியக்கூறுகளைக் கண்டடைந்துதான் இப்படியொரு வழக்கு தொடுக்கப்பட்டுள்ளது. நீதிமன்றத்துக்கு அரசியல் சட்டத் திருத்தத்தை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் உண்டு. 1980-ல் மினர்வா மில் வழக்கில் 42வது சட்டத்திருத்தத்தில் பிரிவு 4, 31 ஆகிய இரண்டு ஷரத்துகளையும் சட்டவிரோதம் என்று ரத்து செய்துள்ளது நீதிமன்றம். அதையே முன்னுதாரணமாகக் கொண்டு கல்வியைப் பொதுப்பட்டியலுக்குக் கொண்டு சென்ற திருத்தத்தையும் ரத்து செய்யவேண்டும் என்று கோரியிருக்கிறோம். இந்த விஷயத்தில் நீதிமன்றம் தலையிடும். நியாயம் பெற்றுத்தரும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது...” என்கிறார் என்.ஆர்.இளங்கோ.

இந்த வழக்கைத் தாக்கல் செய்துள்ள டாக்டர் எழிலனிடம் பேசினேன். “மத்திய அரசின் பதிலுக்காகக் காத்திருக்கிறேன். முழுமையாக வந்ததும் இதுகுறித்துப் பேசுவோம்” என்றார்.

எவ்வளவோ கருத்து வேறுபாடுகளைக் கடந்தும் கூட்டாட்சி என்ற ஒற்றை அச்சாணியில்தான் இந்தியா சுழல்கிறது. ஒரு துறையை மாநிலப் பட்டியலில் இருந்து பொதுப் பட்டியலுக்குக் கொண்டுபோகும் முன் மாநிலங்களின் ஒப்புதலைப் பெறவேண்டும் என்பது அடிப்படை நியதி. அத்தனை தலைவர்களையும் சிறையில் அடைத்துவிட்டு தேசத்தை முடக்கிப்போட்டு எடுத்த சர்வாதிகார முடிவை இன்னும் மாநிலங்கள் சுமந்துகொண்டிருக்க முடியாது.