Published:Updated:

சுருங்கிவரும் தமிழகத்தின் மேய்ச்சல் நிலம்... காப்பது ஏன் அவசியம்? ஓர் அலசல்!

Goat
Goat ( Photo: Vikatan / Priyanka.P )

எருமை மாடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் கோட்டினத்து ஆயர், பசு மாடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் கோவினத்து ஆயர் மற்றும் ஆடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் புல்லினத்து ஆயர் எனச் சங்க இலக்கியங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

இந்தப் பூமியில் தோன்றிய சமூகங்களில் முன்னோடியானது மேய்ச்சல் சமூகம். மனிதன் வேட்டைச் சமூகத்திலிருந்து மேய்ச்சல் சமூகமாக சுமார் 5,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாறியுள்ளதாகச் சான்றுகள் கூறுகின்றன. பசுக்கள், எருமைகள், ஆடுகள் போன்றவற்றை மனிதன் கூட்டமாக வளர்க்க ஆரம்பித்தான். இந்தக் கால்நடைக் கூட்டத்தை நாம் மந்தை என அழைக்கிறோம். தமிழ் இலக்கியங்களில் மேய்ச்சல் குறித்த பல பதிவுகள் உள்ளன. மேய்ச்சல் சமூகம் முல்லை நிலத்தில் வாழ்ந்து வந்துள்ளார்கள், அவர்களின் தொழில் `ஆநிரை மேய்த்தல்’ என்பது நாம் அறிந்ததே. இம்மக்கள் ஆயர்கள், இடையர்கள் என்றழைக்கப்பட்டனர். எருமை மாடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் கோட்டினத்து ஆயர், பசு மாடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் கோவினத்து ஆயர் மற்றும் ஆடுகள் மேய்ச்சலில் ஈடுபடுபவர்கள் புல்லினத்து ஆயர் எனச் சங்க இலக்கியங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

கால்நடைகள் பொன்னுக்கு இணையான செல்வமாகக் கருதப்பட்டுள்ளது. போரின்போது ஆநிரைக் கவர்தல் மற்றும் கவரப்பட்ட ஆநிரைகளை மீட்டல் போன்ற பல செய்திகள் தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன. இவ்வளவு சிறப்பான வரலாற்றைக் கொண்டுள்ள மேய்ச்சல் தொழில் தற்போது நாளுக்கு நாள் நலிவடைந்து வருகிறது. திருநெல்வேலி மற்றும் தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் கடந்த 5 ஆண்டுகளாக செம்மறி ஆடுகள் மேய்ச்சல் தொழிலில் ஈடுபட்டு வரும் கோனார் இன மேய்ச்சல் சமூகத்துடனும் அவர்கள் மேய்ச்சல் நிலங்களிலும் நாங்கள் மேற்கொண்ட ஆய்வுகளிலிருந்து கிடைக்கப்பெற்ற முக்கிய தகவல்களை இங்கே காண்போம்.

இந்தியாவில் மேய்ச்சல் சமூகங்கள்

இந்தியாவில் பல மேய்ச்சல் சமூகங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக காஷ்மீர், குஜராத், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் குஜ்ஜார் மற்றும் ரைக்கா இனத்தினர், மகாராஷ்டிராவில் தான்ங்கர் இனத்தினர், ஆந்திரப்பிரதேசத்தில் குரும்பர் இனத்தினர், கர்நாடகாவில் குருமா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் கோனார் இன மக்கள் இன்றளவும் மேய்ச்சலில் பரவலாக ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். பல தலைமுறைகளாக இவர்கள் பசுக்கள், எருமைகள், செம்மறி ஆடுகள், ஒட்டகங்கள் போன்றவற்றை மந்தைகளாக வளர்த்து மேய்ச்சலில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் கோனார் இன மக்கள் பசு, எருமை மாடுகள் மற்றும் செம்மறி ஆடு மேய்ச்சலில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். கோனார் இன மக்களைத் தவிர்த்து பிற சமூகத்தினரும் சிறிதளவு கால்நடை மேய்ச்சலில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.

செம்மறி ஆடுகள்
செம்மறி ஆடுகள்

மேய்ச்சல் சமூகமும் வறள் புல்வெளிகளும்

வறள் புல்வெளிகள்தான் கால்நடைகளின் முக்கிய மேய்ச்சல் ஆதாரம். பரந்து விரிந்த வறள் புல்வெளிகளில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகக் குடை வேல், கருவேலம், விருவெட்டு, காரை, தொரட்டி, சிறுகுமிழ் மரங்கள் இருக்கும் சில இடங்களில் பனை மரங்களையும் கூட்டமாகக் காணலாம். தனியார் வசமுள்ள வறள் புல்வெளிகளில் முள்ளுக்கிளுவை, முள்ளுக் கற்றாழை போன்றவை உயிர் வேலிகளாக இருந்து வந்தன. தனியார் நிலங்களில் சிறுதானியங்கள், சோளம், பருத்தி போன்றவை இன்றளவும் விளைவிக்கப்பட்டு வருகின்றன. கடந்த காலங்களில் இவ்விடங்களில் இடப்பெயற்சி முறை பயிரிடுகை நடந்து வந்தது. ஆதலால், கால்நடை மேய்ச்சலுக்குத் தேவையான இடங்கள் இருந்து வந்தது. மேய்ச்சல் சமூகத்தினரிடம் மேய்ச்சலுக்குத் தேவையான புல்வெளிகள் இருப்பதில்லை. பெரும்பாலான நிலங்கள் அரசு புறம்போக்கு நிலங்களாகவும், கோயில் நிலங்களாகவும் மற்றும் பெரும் நிலச்சுவான்தாரர் வசமும் இருந்து வருகின்றன. சங்க காலத்தில் இவ்வகை நிலம்தான் முல்லைத் திணை என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

செம்மறியாடு மேய்ச்சல்

திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் கீழ்கரைசல், செவ்வாடு, வேம்பூர் ஆகிய நாட்டு ரக செம்மறி ஆடுகள் காணப்படுகின்றன. கொளுத்தும் வெயிலிலும் தாக்குப்பிடித்து வளர்வதற்கு ஏற்றவாறு குட்டை ரோமங்களைக் கொண்டவை இவ்வாடுகள். ஒரு தனிநபர் 100 முதல் 500 வரையிலான ஆடுகளை வைத்துள்ளார்கள். 1,000 ஆடுகளுக்கு மேல் வைத்துள்ள சில நபர்களும் இருக்கிறார்கள். 100 பெட்டை குட்டிகளுக்கு 3 முதல் 5 கிடாக்கள் வீதம் வைத்துள்ளார்கள். நல்ல மேய்ச்சல் இருந்தால் வருடத்துக்கு 2 குட்டிகளை ஈனும். 3 முதல் 6 மாத ஆண் குட்டிகளை விற்பனை செய்கிறார்கள். வியாபாரிகள் நேரடியாகக் கிடைகளுக்கு வந்து ஒரு ஜோடி குட்டிகள் ரூ.6,000 தொடங்கி ரூ.8,000 வரை கொடுத்து வாங்கிச் செல்கிறார்கள். 100 ஆடுகள் மூலம் வருடத்துக்கு இரண்டு முதல் இரண்டரை லட்சம் வரை சம்பாதிக்க முடியும் என்கிறார்கள் ஆடு வளர்ப்பவர்கள்.

ஓய்வெடுக்கும் ஆடுகள்
ஓய்வெடுக்கும் ஆடுகள்

மேய்ச்சல் சமூகம் மற்றும் விவசாயச் சமூகம்

ஐப்பசி மாதம் தொடங்கி தை மாதம் வரையிலும், ஆடுகளை தங்கள் ஊர்ப்புறங்களில் உள்ள வறள் புல்வெளிகளில் மேய்க்கிறார்கள். மாசி மாதம் தொடங்கி புரட்டாசி வரையிலும் மேய்ச்சல் மற்றும் குடிநீருக்காகத் தங்கள் ஊர்களிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து தாமிரபரணி மற்றும் அவற்றின் கிளை ஆறுகள் ஓடும் பகுதிகளை நோக்கி ஆடுகளை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். இடம்பெயரும்போது இவர்கள் 3 முதல் 6 பேர் கொண்ட குழுவாகச் செல்கிறார்கள். குழுவை அம்பலக்காரர் என்றழைக்கப்படும் தலைவர் வழி நடத்திச் செல்வார். இடம்பெயர் காலங்களில் அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல் வயல்கள் மேய்ச்சல் ஆதாரமாகவும், அருகிலுள்ள ஆறு, குளம் மற்றும் நீரோடைகள் குடிநீர் ஆதாரமாகவும் விளங்குகின்றன. இரவு நேரங்களில் அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல் வயல்களில் கிடை அமர்த்துவது பன்னெடுங்காலமாகப் பின்பற்றப்படும் வழக்கம்.

கிடைகளில் உள்ள ஆடுகளின் புழுக்கை, மூத்திரம், உதிரும் உரோமங்கள் வயல்களுக்குத் தேவையான நுண்ணூட்டச் சத்துகளை வழங்குகின்றன. வயல்களில் கிடை அமர்த்த வயலின் உரிமையாளர் சிறு தொகை கொடுக்கிறார், அத்தொகையானது இடம்பெயர் காலங்களில் மேய்ச்சல் காரர்களின் உணவு மற்றும் போக்குவரத்துச் செலவுக்கு போதுமானதாக இருக்கும். கிட்டத்தட்ட 8 மாதக் காலங்கள் வெவ்வேறு கிராமங்களில் உள்ள அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல் வயல்களில்தான் ஆடுகள் மேய வேண்டியிருக்கும், எனவே மேய்ச்சல் காரர்களுக்கும் விவசாயிகளுக்கும் சுமுகமான உறவு இருந்துகொண்டு வருகிறது.

மேய்ச்சலில் ஆடுகள்
மேய்ச்சலில் ஆடுகள்

ஒரு சில கிராமங்களில் நடைபெறும் கோயில் திருவிழாவுக்கு ஒன்றிரண்டு துள்ளு மரிகள், கிடாய்களை மேய்ச்சல்காரர்கள் தானமாக வழங்குகிறார்கள். மேய்ச்சல்காரர்கள் இரவு நேரக் கிடைகளில் சமைக்கப்படும் உணவை உள்ளூர் மக்களோடு பகிர்ந்து நிலவு வெளிச்சத்தில் அமர்ந்து சாப்பிடுகின்றனர். சுப, துக்க நிகழ்ச்சிகளிலும் மேய்ச்சல்காரர்கள், விவசாயிகள் கலந்துகொள்கிறார்கள். இவ்வாறாக மேய்ச்சல் சமூகத்துக்கும் விவசாய சமூகத்துக்கும் நல்லுறவு நெடுங்காலமாக இருந்து வருகிறது.

சுருங்கிவரும் மேய்ச்சல் நிலங்கள்

அரசுப் பதிவேடுகளில் வறள் புல்வெளிகள் பயனற்ற தரிசு நிலங்கள் என வகைப்படுத்தப்பட்டு பல்வேறு வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு எளிதாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. தூத்துக்குடி விமான நிலையம், கங்கைகொண்டான் தகவல் தொழில்நுட்ப பூங்கா, நாங்குநேரி சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம், மானூர் சூரிய ஒளி மின் உற்பத்தி மையம் என ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்கள் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காக மாற்றப்பட்டுவிட்டன. தனியார் வசமுள்ள நிலங்கள் வீட்டு மனைகள், காற்றாலை மின் உற்பத்தி மையங்கள் மற்றும் மரத்தோட்டங்களாக உருப்பெற்று நிற்கின்றன. இந்து அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கோயில் நிலங்களில் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்கள் தமிழ்நாடு செய்தித்தாள் மற்றும் காகித நிறுவனத்துக்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டு அந்நிலங்களில் தைல மரங்கள் வளர்க்கப்பட்டு வருகின்றன.

நெடுஞ்சாலைகளில் ஆடுகள்
நெடுஞ்சாலைகளில் ஆடுகள்

ஒரு பக்கம் வறள் புல்வெளிகள் சுருங்கி வர இன்னொரு பக்கம் விளைநிலங்களும் சம அளவில் சுருங்கி வருகின்றன. விளை நிலங்கள் வீட்டு மனைகளாக, கல்வி நிலையங்களாக, தொழிற்கூடங்களாக மாறி வருகின்றன. நெல் விவசாயத்திலிருந்து வாழை, கரும்பு, மலர் விவசாயம் என மாறி வருடம் முழுவதும் பயிர்கள் இருந்துகொண்டே இருப்பதும் மேய்ச்சலைக் கேள்விக்குறியாக்குகிறது. கால்நடை பராமரிப்புத்துறை மூலம் மேற்கொண்ட கணக்கெடுப்பில் திருநெல்வேலி தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில், 2007-ம் ஆண்டு முதல் செம்மறி ஆடுகளின் எண்ணிக்கை வருடத்துக்கு வருடம் குறைந்துகொண்டே வருகிறது. தமிழ்நாட்டில் 2012-ம் ஆண்டிலிருந்து 2019-ம் ஆண்டில் 6.36% செம்மறி ஆடுகளின் எண்ணிக்கை வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. இதற்கு முக்கிய காரணம் விரைவாக நடைபெற்று வரும் நகரமயமாக்கலால் மேய்ச்சல் நிலங்கள் சுருங்கி வருவதுதான்.

ஆடுகளின் எண்ணிக்கை
ஆடுகளின் எண்ணிக்கை

பிரச்னைகள்

மு.மதிவாணன்
மு.மதிவாணன்
Tony

மேய்ச்சல் நிலங்கள் சுருங்கி வருவது மட்டுமல்லாமல் வேறு சில பிரச்னைகளும் செம்மறியாடு மேய்ச்சல் தொழிலை ஆபத்தில் தள்ளுகின்றன. மேய்ச்சலுக்காகத் தங்களது ஊரில் இருந்து 100 கி.மீ தொலைவு வரை செல்ல வேண்டியிருக்கும், மேய்ச்சல் காரர்கள் பன்னெடுங்காலமாகப் பயன்படுத்திய பாரம்பர்ய வழித்தடங்கள் பெரும்பாலும் அடைபட்டுவிட்டதால் சாலைகள் வழியாக ஆடுகளை ஓட்டிச்செல்ல வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். இதனால் வாகன விபத்துகளில் அடிக்கொரு முறை ஆடுகள் மட்டுமன்றி மேய்ச்சல் காரர்களும் சிக்கி உயிரிழக்கிறார்கள். 6 முதல் 8 மாதக் காலங்கள் வெளியூர் அல்லது வெளி மாவட்டங்களுக்குச் சென்று ஆடுகள் மேய்க்கப்படுகிறத. தற்போது உள்ள தலைமுறை, ஆடு மேய்ப்பவர்களுக்கு சரியான மரியாதை கொடுப்பதில்லை எனவும் சில ஊர்களில் தங்கள் ஆடுகளை மேய்க்க அனுமதி மறுக்கப்படுவதாகவும் மேய்ச்சல்காரர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். மேய்ச்சல் நிலங்களில் வகை தொகையின்றி பெருகி வரும் சீமைக் கருவேல மரங்கள் மற்றும் உண்ணிச் செடிகள் மேய்ச்சலை பாதிக்கின்றன. தொழிலைத் திறம்பட நடத்தத் தேவையான அரசுத் திட்டங்கள் இல்லை எனவும் சொல்லப்படுகிறது.

பரிந்துரைகள்

1880 முதல் 2010 வரையிலான காலங்களில் 2 கோடி ஹெக்டேர் மேய்ச்சல் புல்வெளிகளும், 2.6 கோடி ஹெக்டேர் காடுகளும் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, பசுமைப் புரட்சியின்போது பெருளமளவு அளவு இது நடந்தேறியுள்ளது. காடழிப்பு பற்றிப் பேசப்படும் அளவுக்கு மேய்ச்சல் புல்வெளிகள் அழிவு பற்றிப் பேசப்படுவதில்லை. மேய்க்கால் புறம்போக்கு நிலங்கள் குறித்த தெளிவான வரைபடங்கள் தயாரித்து வெளியிடப்பட வேண்டும். 2001-ம் ஆண்டு தமிழ்நாடு அரசு (அரசாணை எண்:186 நாள் 11.12.2001) மேய்க்கால் புறம்போக்கு நிலங்களை வேறெந்த உபயோகித்துக்காக மாற்றம் செய்யக் கூடாது என அரசாணை வெளியிட்டுள்ளது. அதை உறுதி செய்ய கால்நடை பராமரிப்புத் துறை தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுக்க வேண்டும்.

வறள் புல்வெளிகள்
வறள் புல்வெளிகள்

பாரம்பர்ய மேய்ச்சல் வழித்தடங்களைக் கண்டறிந்து மீட்க ஆவன செய்ய வேண்டும். தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் ஆடுகள் கடப்பதற்கு ஏதுவாக கீழ் வழிப்பாதைகள் அமைத்திட வேண்டும். மேய்ச்சல் ஆடுகளின் மாமிசத்துக்கு கூடுதல் விலை நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும். தேவையான அரசுத் திட்டங்கள் தீட்டப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல் ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ளத் திட்டங்கள் மேய்ச்சல் காரர்களைச் சென்றடைய தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும். மெலிந்து கொண்டிருக்கும் மேய்ச்சலை மீட்டெடுத்து மேய்ச்சலை லாபகரமான தொழிலாகவும் சமுதாயத்தில் மதிப்புமிக்க தொழிலாகவும் உயர்த்தினால் விவசாயமும் மக்கள் நலனும் காக்கப்படும்.

- மு.மதிவாணன்,

மூத்த ஆராய்ச்சியாளர்,

அகத்தியமலை மக்கள்சார் இயற்கைவள காப்பு மையம்,

மணிமுத்தாறு, திருநெல்வேலி.

அடுத்த கட்டுரைக்கு