Published:Updated:

ஒருபுறம் சோலைக்காடுகள், மறுபுறம் களைச்செடிகள்... சிக்கலில் மேற்குத்தொடர்ச்சி புல்வெளிகள்!

க.சுபகுணம்

எதிர்காலத்தில் புல்வெளிகளை அழிப்பது ஒன்று களைச்செடியாக இருக்கும் அல்லது வெப்பமயமாதல் காரணமாகச் சோலைகளின் பரவல் அழிக்கும்.

Grassland
Grassland ( Pixabay )

உலகம் முழுவதும் ஒரே நிலத்தில் அருகருகே இரண்டுவிதமான காடுகள் அமைந்திருப்பதைப் பல இயற்கையியலாளர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இரண்டு சூழலியல் அமைப்புகள் ஒரே நிலத்தில் ஒன்றிணைந்து செழித்திருப்பதை நம் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையிலும் பார்க்கலாம். மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் 1200 மீட்டர் உயரத்திலிருந்து தொடங்கும் புல்வெளிக்காடுகளுக்கு நடுவே சோலைக்காடுகளும் வளர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கமுடியும்.

Ecosystem
Ecosystem
Pixabay

அருகருகே நடந்துள்ள இந்தச் சூழலியல் அமைப்புரீதியான மாற்றம் படிப்படியாக நடந்ததல்ல. ஓரிடத்தில் புல்வெளிகள் முடிகிறதெனில் அங்கிருந்து உடனடியாக அடர்த்தியான சோலை மரங்கள் தொடங்குகின்றன. இரண்டுக்கும் நடுவே இடைவெளியோ அல்லது படிப்படியாக வளர்ந்த தாவரங்களோ என்று எதுவுமே இல்லை. ஒரே கோட்டில் அந்தச் சூழலியல் அமைப்பு மொத்தமாக மாறிவிடுகின்றது. ஆனால், இந்தத் திடீர் மாற்றம் நடப்பது ஒரே நிலத்தில்தான். இது எப்படிச் சாத்தியம். ஒரே தட்பவெப்பநிலையை, காலநிலையைக் கொண்டுள்ள நில அமைப்பில் இருவேறுபட்ட காடுகள் வளர்வது எப்படிச் சாத்தியம்?

ஒரு தட்பவெப்பநிலையில் ஒரு வகையான சூழல்தான் (Biome) இருக்கமுடியுமா! அல்லது இருக்கவேண்டுமா என்றுகூடக் கேட்கலாம். இதை இப்படியும் கேட்கலாம், ஒரு தட்பவெப்பநிலையில் எப்படி இரண்டு வேறுபட்ட காடுகள் உருவாக முடியும். இது எப்படிச் சாத்தியம்? ஓரிடத்தில் திறந்த புல்வெளிக்காடு, இன்னோரிடத்தில் அடர்த்தியான சோலைக்காடு. இது எப்படி நிகழ்ந்தது?

பெங்களூரைச் சேர்ந்த தேசிய உயிரியல் ஆய்வகத்தில் (National Centre for Biological Sciences) பணிபுரியும் அதுல் ஜோஷி என்ற சூழலியலாளர் தனது குழுவுடன் இது பற்றிய ஆய்வில் இறங்கினார்.

உலகளவில் இதுபோன்ற ஒருசில இடங்களில் இருவேறுபட்ட காடுகளை நாம் ஒரேயிடத்தில் காண இயலும். அந்தவகையில் நம் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் ஒன்றிணைந்து செழித்திருக்கும் புல்வெளிக்காடுகளும் சோலைக்காடுகளும் தனித்தன்மையுடைய சூழலியல் முக்கியத்தும் வாய்ந்த பகுதி.
அதுல் ஜோஷி, இயற்கையியலாளர்

இதுகுறித்து ஆய்வுசெய்து கடந்த மாதம் ஜர்னல் ஆஃப் இகாலஜியில் (Journal of Ecology அவரும் அவரது குழுவும் தங்கள் ஆய்வுக்கட்டுரையை வெளியிட்டனர். அந்த ஆய்வில் அவர்கள், இந்த ஒன்றிணைந்த வளர்ச்சி எப்படிச் சாத்தியமானது என்ற கேள்விக்கு விடையளிக்க முயன்றுள்ளனர். இதை ஆய்வுசெய்ய அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த இடம் நீலகிரி.

நீலகிரியின் புல்வெளி மற்றும் சோலைக்காடுகளை அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆய்வு செய்துள்ளார்கள். 1200 மீட்டரிலிருந்து 2600 மீட்டர் வரை மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்திருக்கக்கூடிய மழைக்காடுகள் இத்தகைய சூழலியல் நில அமைப்பு உருவாக இடமளித்துள்ளன. அந்தப் பகுதிகளில் சோலைக்காடுகள் வளர்வதற்கான சூழல்தான் நிலவுகிறது என்பதை ஆய்வில் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். ஆனால் அந்த நிலத்தில் அதிசயப்படும் விதத்தில் புல்வெளிகள் வளர்ந்துள்ளன.

அப்படியெனில் அங்கு வளர்ந்துள்ள சோலைக்காடுகள் புல்வெளிக்காடுகளை ஆக்கிரமித்து ஏன் பரவவில்லை என்பதே, இதைக் கண்டுபிடித்த பின் எங்களுக்குத் தோன்றிய கேள்வி.
அதுல் ஜோஷி

மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் 2050 மீட்டர் உயரத்தில் புல்வெளிக்காட்டிற்கு மத்தியில் முளைத்திருக்கும் சோலைக்காடுகள்...

Posted by சுற்றமும் சூழலும் on Thursday, August 29, 2019

சோலைகளுக்கு மத்தியில் புற்கள் முளைத்திருக்க மூன்று காரணங்கள் இருக்கலாமென்று கருதப்பட்டது. மனிதத் தலையீடுகள், காட்டுத்தீ, பனி ஆகிய மூன்றில் ஏதாவதொன்றோ அல்லது மூன்றுமேகூடக் காரணமாக இருக்கலாம்.

மனிதர்கள் தங்கள் கால்நடை மேய்ச்சலுக்காகவும் குடியிருப்புகளுக்காகவும் மரங்களை வெட்டி நிலத்தைச் சீர் செய்திருக்கலாம். அந்தச் சமயத்தில் புற்கள் முளைத்திருக்கலாம். அல்லது, மேற்கு மலைத்தொடரில் காட்டுத் தீ வழக்கமாக ஏற்படுவதால் அதிலிருந்து தப்பிப் பிழைத்திருக்கும் வகையில் மரங்கள் குறைந்து புற்கள் அதிகமாகியிருக்கலாம். முதலில் இந்த இரண்டு காரணங்கள் குறித்தும் இதற்குமுன் நடந்த பல்வேறு ஆய்வுகளை அவர்கள் பரிசீலித்துப் பார்த்தார்கள்.

இதை ஆய்வு செய்யும்போது அவர்களுக்கு ஒரு சிக்கல் ஏற்பட்டது. மனிதத் தலையீடு, காட்டுத்தீ, பனி முன்றுமே நீலகிரியில் உள்ளது. ஆகவே, இதில் எது முதன்மைக் காரணமாக இருந்திருக்கும் என்பதை ஆய்வு செய்வதில் சிரமம் ஏற்பட்டது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் இங்கு ஆய்வு செய்திருந்த இயற்கையியலாளர்கள், இந்தப் புல்வெளிகள் உருவாகத் தோடர் பழங்குடியினமே காரணமென்று பதிவு செய்துள்ளனர். அவர்கள்தான் நீலகிரியின் நிலப்பரப்பில் காட்டுத்தீயை உருவாக்கிவிட்டு மரங்களைக் குறைத்துவிட்டு, பசும்புல் நிலங்களை உருவாக்கினார்கள் என்று அவர்களின் பதிவுகள் கூறின. அவர்களுடைய எருமைகள் மேய்வதற்காக இந்த நிலம் உருவாக்கப்பட்டதாகவும் அவை தம் மேய்ச்சல் நிலத்தில் மர விதைகள் பரவாமல் பாதுகாத்ததாகவும் ஆங்கிலேயே இயற்கையியலாளர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால், இது உண்மையில்லை. ஏனென்றால், 1993-ம் ஆண்டு புல்வெளிகள் குறித்த நடந்த ஆய்வொன்றில் அவை இங்கு 20,000 ஆண்டுகளாக இருப்பதை நிரூபித்துள்ளார்கள். 20,000 ஆண்டுகளாகச் செழித்து வளர்ந்துகொண்டிருக்கும் புற்களைத் தோடர்கள் வந்து உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

Grasslands of Western Ghats
Grasslands of Western Ghats
Subagunam Kannan

நீலகிரியின் புல்வெளிகளில் காட்டுத்தீ வழக்கமான ஒன்றுதான். இருப்பினும் இயற்கையான காட்டுத்தீ பெருமளவிலான காட்டை அழித்து புற்கள் வளர ஏதுவான சூழலை உருவாக்கித் தருகின்றது என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில் எந்தவித ஆதாரமும் ஆய்வுக்குழுவுக்குக் கிடைக்கவில்லை. அதோடு பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகப் பரவியிருக்கும் இந்த அமைப்புக்குக் காட்டுத்தீ மட்டுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியாது.

மூன்றாவதாகப் பனி. சராசரியாகப் பனிக்காலத்தின்போது, நீலகிரியில் ஜீரோ டிகிரி அளவு வரை தட்பவெப்பநிலை குறைந்திருக்கும். அந்தச் சமயத்தில் புல்வெளிகளில் உறையவைக்கும் குளிர் நிலவும். குளிர் எந்த அளவுக்கு இருக்குமென்றால் அங்கு வாழும் எலிகள் தம் வளைகளைவிட்டு வெளியே வந்தால், குளிர் தாங்காமல் உறைந்தே இறந்துவிடுமளவுக்கு இருக்கும். அங்கு சூழல் அப்படியிருந்தாலும் சோலைகளுக்குள் ஓரளவுக்கு வெதுவெதுப்பு இருப்பதைப் பதிவு செய்துள்ளனர். புல்வெளிகளில் சோலை மரங்களின் விதை பரவினாலும் பனிக்காலத்தின்போது, உறைய வைக்கும் குளிர் அங்கு நிலவுவதால் விதைகளின் வளர்ச்சி தடைப்பட்டு அவை மடிந்துவிடுகின்றன. எனவே, அங்கு சோலை மரங்கள் வளர்வதில்லை.

Frozen Rat
Frozen Rat
Subagunam Kannan

நிலம் ஒன்றுதான். அதிலிருக்கும் தட்பவெப்பநிலையும் ஒரே அளவுதான். இருந்தாலும், அந்தத் தட்பவெப்பநிலையைத் தமக்கு ஏற்றவாறு கிரகித்துக்கொண்டு புல்வெளிக்காடுகள் தம் அமைப்பைத் தற்காத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இத்தகைய தற்காப்பு முயற்சிகளைச் செய்திருந்தும்கூட அவற்றால் களைச்செடிகளிடமிருந்து தப்பிக்க முடியவில்லை. ஆம், பனிக்காலத்தில் மொத்தப் பனியையும் கிரகித்து உறைய வைக்கும் குளிர் மூலம் தமக்குப் பாதுகாப்பு வளையமிட்டுக்கொண்ட புற்களுக்கு மத்தியில் சோலை மரங்களால் வளர முடியவில்லை என்றாலும் அங்கு களைச்செடிகள் தங்குதடையின்றி வளர்ந்துள்ளன.

Vikatan
சோலைக்கான நிலத்தில் புல்வெளிகள் எப்படி வளர்ந்தன என்பதைப் பற்றிய ஆய்வுக்கு நடுவே ஏன் களைச்செடியைப் பற்றிப் பேசவேண்டும்?

ஆம், அதைப் பற்றிப் பேசியே ஆகவேண்டும். ஏனென்றால், களைச்செடிகளின் பரவல் மிகவும் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டியது. புல்வெளிகள் சோலை மரங்களின் விதைகளை தமக்கு நடுவே வளரவிடாமல் கொன்றுவிடுகின்றன. அப்படியிருக்க, அங்கு எப்படிக் களைச்செடிகள் வளர்கின்றன? இதன் பரவலை மட்டும் ஏன் அவற்றால் தடுக்க முடியவில்லை?

Icy Grassland
Icy Grassland
Subagunam Kannan

இதைத்தெரிந்துகொள்ள, ஜோஷியும் அவரது குழுவும் ஐந்து சோலை மரங்களையும் ஒரு களைச்செடியையும் புல்வெளிகளில் விதைத்தார்கள். அதில், சிலவற்றைத் திறந்தவெளியிலும் சிலவற்றைக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தட்பவெப்பச் சூழலிலும் விதைத்து அவற்றின் வளர்ச்சியை ஆய்வு செய்தார்கள்.

அவர்கள் 60 நாள்கள் ஆய்வில் ஈடுபட்டார்கள். ஆய்வின் முடிவில், திறந்த புல்வெளி நிலத்தில் விதைக்கப்பட்ட விதைகளின் இறப்பு விகிதம் அதிகமாக இருந்தது. சோலை மரங்களுடைய விதை, இலையுதிர்க் காலத்திலும் கோடையிலும் தாக்குப்பிடித்து வளர்ந்தாலும் அவை குளிர்காலத்தையும் கடந்தாக வேண்டும். ஆனால், அவை குளிர்காலத்தைக் கடக்க அந்த நிலம் உகந்ததாக இல்லை. ஓரளவுக்குக்கூட வெதுவெதுப்பு இல்லாமல் உறைய வைக்கும் வெட்டவெளியில் அவற்றால் தங்களைத் தற்காத்துக்கொள்ள முடியாமல் மடிந்துவிடுகின்றன. ஆகவே, புல்வெளிகளை ஆக்கிரமித்துப் பரவ சோலைக்காடு ஆசைப்பட்டு முயன்றாலும்கூடக் குளிர்காலத்தின் உறைபனியில் அவை தோற்றுவிடுகின்றன.

சோலைக்காட்டின் வெதுவெதுப்பான சூழலில் பரவும் விதைகளில் 40 சதவிகிதம் பிழைத்துவிடுகின்றன. ஆனால், புற்களுக்கு மத்தியில் 10 சதவிகிதம்கூடப் பிழைப்பதில்லை. இந்தத் தற்காப்புத் திறன் மூலம்தான், இரண்டு வேறுபட்ட சூழலியல் அமைப்புகள் ஒரே நிலத்தில் இத்தனை ஆண்டுகளாகச் செழித்து வளர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. சரி நாம், களைச்செடிக்கு வருவோம்!

குளிர்காலத்தில் 1900 மீட்டர் உயரத்தில் புல்வெளிக்காட்டின் உறைய வைக்கும் பனி...

Posted by சுற்றமும் சூழலும் on Thursday, August 29, 2019

நாம் கவலைப்பட வேண்டிய வகையில், புற்களுக்கு மத்தியில் ஜோஷி விதைத்த களைச்செடி நன்கு வளரத்தொடங்கிவிட்டது. மிதமான தட்பவெப்பநிலையில் 90 சதவிகிதமும் உறைய வைக்கும் குளிரில் 40 சதவிகிதமும் அவற்றின் வளர்ச்சி இருந்துள்ளது. ஜோஷி ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்திய அகாசியா என்ற வகைக் கள்ளிச்செடிக்கு உறைய வைக்கும் பனியைக்கூடத் தாங்கிக்கொண்டு வளரும் பண்பு இருப்பதால் அவை சோலை மரங்களைவிட எளிதாகவே பரவிவிடுகின்றன. இதன்மூலம், சோலைகளைவிடக் கள்ளிச்செடிகள் எவ்வளவு வேகமாகப் பரவுகின்றன என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இதன்மூலம் மேற்குமலைத்தொடரின் உச்சிகளிலுள்ள குளிரான தட்பவெப்பநிலை இதுமாதிரி இருவேறு காடுகள் ஒருங்கிணைந்து செழிப்பதில் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன என்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். அதேசமயம், அத்தகைய குளிரும்கூடக் களைச்செடிகள் பரவுவதைத் தடுக்கவில்லை. அவற்றை அகற்றுவதில் முனைப்போடு ஈடுபட வேண்டியது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை மீண்டுமொரு முறை இந்த ஆய்வு நமக்கு உணர்த்தியுள்ளது.

Shola Forest
Shola Forest
Subagunam Kannan

அதேநேரத்தில், களைச்செடிகளைப் போலவே சோலைக்காடுகள்கூட எதிர்காலத்தில் புல்வெளி நிலத்திற்கு ஆபத்தாக வந்து நிற்க வாய்ப்புள்ளது. உலக வெப்பமயமாதல், காலநிலையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. இதனால் அந்த உயரத்திலுள்ள தட்பவெப்பநிலையும் மாற்றமடைந்தால், அங்கு உறையும் குளிர் குறையும். அப்படி நடந்தால், சோலை மரங்கள் பரவுவதில் எந்தத் தடையும் இருக்காது.

எதிர்காலத்தில் புல்வெளிகளை அழிப்பது ஒன்று களைச்செடியாக இருக்கும் அல்லது வெப்பமயமாதல் காரணமாகச் சோலைகளின் பரவல் அழிக்கும். இரண்டில் எது நடந்தாலும் அழியப்போவது என்னவோ நம் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையின் தனித்தன்மை வாய்ந்த புல்வெளிகள்தான்.

Vikatan