Published:Updated:

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

ஆய்வுகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆய்வுகள்

தமிழக அரசு சார்பாகத் தொல்லியல் துறை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் நடத்தப்பட்ட முதல் அகழாய்வுப் பணி கொற்கையில்தான் நடந்தது.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

தமிழக அரசு சார்பாகத் தொல்லியல் துறை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் நடத்தப்பட்ட முதல் அகழாய்வுப் பணி கொற்கையில்தான் நடந்தது.

Published:Updated:
ஆய்வுகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆய்வுகள்
“வரலாற்றை அறியாதவர்கள் வரலாற்றைப் படைக்க முடியாது” என்றார் அண்ணல் அம்பேத்கர். தமிழர்கள் எப்போதும் வரலாற்றுணர்வு மிக்கவர்கள். உலகளவில் தமிழர்களின் வரலாறும் நாகரிகமும் பண்பாடும் தனித்துவமானவை என்பதைப் பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். சமீபத்திய தொல்பொருள் ஆய்வுமுடிவுகளும் அதை மேலும் உறுதிசெய்கின்றன. குறிப்பாகப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் மேம்பட்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்ததைச் சொல்கின்றன கீழடி அகழாய்வுகள். அதைத் தாண்டியும் நம் வரலாற்றை உறுதிசெய்யும் மேலும் சில பணிகள் நடந்தன; இப்போது நடக்கின்றன. அந்தப் பணிகளைப் பார்ப்போம்...

ஆதிச்சநல்லூர்

உலக நாகரிகத்தின் தொட்டில் என வர்ணிக்கப்படும் ஆதிச்சநல்லூர், தூத்துக்குடி மாவட்டம் ஸ்ரீவைகுண்டம் அருகில் தாமிரபரணி நதிக்கரையோரம் இருக்கிறது.

இதை ‘சிந்துசமவெளிக்கும் முந்தைய நாகரிகம்’ எனக் குறிப்பிடுகிறார், தொல்லியல் அறிஞர் பானர்ஜி. இங்கு 1876-லேயே ஜெர்மனி நாட்டைச் சேர்ந்த ஜாகோர் குழுவினர் ஆய்வு செய்திருக்கிறார்கள். பின்னர் பிரிட்டிஷ் தொல்லியல் ஆய்வாளரான அலெக்சாண்டர் ரியா 1899 முதல் 1906 வரை அகழாய்வுப் பணிகளை மேற்கொண்டு பல்வேறு பொருள்களைக் கண்டுபிடித்ததுடன், அவற்றை வகைப்படுத்திப் புத்தகமாகவும் வெளியிட்டார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

அதன் பின்னரே சுமார் 2,900 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஆதிச்சநல்லூர் நாகரிகம் குறித்து வெளி உலகுக்குத் தெரியவந்தது. 2004-ல் மத்தியத் தொல்லியல்துறையின் சார்பாக அகழாய்வு நடத்தப்பட்டபோது 169 முதுமக்கள் தாழிகள் உள்ளிட்ட பொருள்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. ‘தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 21 நினைவுச்சின்னங்களின் பட்டியலில் இடம் பிடித்துள்ள ஆதிச்சநல்லூரில் உலகத்தரம் வாய்ந்த அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்படும்’ என, கடந்த மத்திய பட்ஜெட்டில் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தமிழகத் தொல்லியல் துறையின் சார்பாக ஆதிச்சநல்லூரில் நடந்த முதற்கட்ட அகழாய்வு `வாழ்விடங்கள்’ மற்றும் `ஈமக்காடுகள்’ பகுதிகளில் நடந்தது. 74 இடங்களில் குழிகள் தோண்டி நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், சுடுமண் மணிகள், சங்கு வளையல், இரும்புப் பொருள்கள், சதுரங்க ஆட்டக் காய்கள், கற்கருவிகள், தமிழ் பிராமி எழுத்து கொண்ட ஓடுகள் உள்ளிட்ட 680 பொருள்கள் கிடைத்தன. இதுகுறித்துப் பேசிய தமிழகத் தொல்லியல் துறையின் ஆதிச்சநல்லூர் அகழாய்வு இயக்குநர் ஜே.பாஸ்கரன், ‘‘தற்போது தமிழக அரசு சார்பாக இரண்டாம் கட்ட அகழாய்வு, வாழ்விடப் பகுதிகளில் மட்டுமே நடக்கிறது. முதற்கட்ட ஆய்வில் கிடைத்த கரித்துண்டுகளை கார்பன் டேட்டிங்கிற்காக அனுப்பப்பட்டதில் ஆதிச்சநல்லூர் இரும்புக்காலப் பண்பாட்டுக் காலம் (2,900 ஆண்டுகள் முந்தையது) என்பது தெரியவந்துள்ளது” என்றார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

கொற்கை

தமிழக அரசு சார்பாகத் தொல்லியல் துறை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் நடத்தப்பட்ட முதல் அகழாய்வுப் பணி கொற்கையில்தான் நடந்தது. அங்கு 400-க்கும் அதிகமான பொருள்கள் கிடைத்தன. அதன் மூலம் சுமார் 2,800 ஆண்டுகள் பழைமையான கொற்கைத் துறைமுகத்தில் இருந்து கடல்வழியாகப் பல்வேறு வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி, இறக்குமதி நடந்திருப்பது உறுதிசெய்யப்பட்டது.

52 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்போது கொற்கையில் மீண்டும் அகழாய்வுப்பணிகள் தொடங்கியிருக்கின்றன. கொற்கை அகழாய்வு இயக்குநர் தங்கதுரை, “கொற்கைப் பகுதியில் ஏற்கெனவே `அரிட்டைன்’ பானை ஓடுகள், வடநாட்டைச் சேர்ந்த சாம்பல் நிற மண்பானை ஓடுகள், தமிழி எழுத்துகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

இங்குள்ள செங்கல் கட்டுமானம் மற்றும் அதில் கிடைத்த சங்குத்துண்டுகள் மூலம் அங்கு சங்கு பட்டை தீட்டும் தொழிற்சாலை செயல்பட்டிருக்கலாம் என்பது தெரிகிறது. அறுக்கப்பட்ட சங்குகள், சங்கால் செய்யப்பட்ட வளையல் துண்டுகள், இரும்பு உருக்குத் துண்டுகள், பல வண்ணங்களில் வளையல் துண்டுகள் உள்ளிட்டவையும் கிடைத்துள்ளன. அங்கு கிடைத்த கனிமப்பொருளை கார்பன் டேட்டிங் செய்ததில் கி.மு. 785-க்கு முந்தையது எனத் தெரியவந்துள்ளது” என்கிறார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

சிவகளை - தாமிரபரணி நாகரிகம்

சிவகளையில் சுமார் 2000 ஏக்கர் பரப்பளவில் தொல்லியல் களம் இருப்பதைக் கண்ட ஸ்ரீவைகுண்டம் பள்ளியின் வரலாற்று ஆசிரியரான மாணிக்கம் இதுபற்றி அதிகாரிகளுக்குத் தெரியப்படுத்தியதைத் தொடர்ந்து, அங்கும் தமிழகத் தொல்லியல் துறை அதிகாரிகள் ஆய்வு செய்துவருகிறார்கள். ஆசிரியர் மாணிக்கம், ”முதற்கட்ட அகழாய்வில் இங்குள்ள பரம்புப் பகுதியில் 18 குழிகள் அமைக்கப்பட்டதில், 37 முதுமக்கள் தாழிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இரண்டாம் கட்டமாக 22 குழிகள் அமைக்கப்பட்டு, அவற்றில் 40 முதுமக்கள் தாழிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இங்குள்ள வாழ்விடப்பகுதியில், செம்பு நாணயங்கள், சங்கு ஆபரணங்கள், தமிழி எழுத்துகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன” என்றார்.

ஆதிச்சநல்லூரில் இரும்புப்பொருள்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நிலையில், சிவகளைப் பகுதியில் செம்புப்பொருள்கள் அதிகமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அதனால் சிவகளை நாகரிகம் ஆதிச்சநல்லூருக்கு முந்தையதாக இருக்கலாம் என்பது அகழாய்வு அறிஞர்களின் கருத்து.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

மாளிகைமேடு

ராஜேந்திர சோழனின் தலைநகராக விளங்கிய கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தின் அருகில் அமைந்துள்ள ஊர்தான், இப்போது அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள மாளிகைமேடு. மாளிகைமேடு அகழாய்வின் தொல்லியல் துறை இயக்குநர் நந்தகுமார், ‘‘கடந்த பிப்ரவரி மாதம் முதல் இங்கு ஆய்வைத் தொடங்கியிருக்கிறோம். 16 குழிகள் தோண்டப்பட்டு அகழ்வாராய்ச்சி நடக்கிறது. இதுவரை மத்திய வரலாற்றுக் காலத்திலான சிறிய மண்குடுவை, புகையுறிஞ்சி, கூரை ஓடுகள், பானை ஓடுகள், ஆணி வகைகள், கத்தி போன்ற பொருள்கள் கிடைத்திருக்கின்றன.

சோழர் காலத்தில் சீனத்துடன் நல்ல வணிகத் தொடர்பு இருந்ததால் அங்கு செய்யப்பட்ட கலைநயமிக்க பொருள்கள் கிடைத்துள்ளன. ராஜேந்திர சோழனின் மாளிகை இங்கே இருந்துள்ளது. இதுவரை ஒரு பக்கவாட்டுச் சுவர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 15 ஏக்கர் பரப்பளவில் நடக்கும் ஆய்வின் மூலம் சோழ மன்னர்கள் வசித்த மாளிகைகள் குறித்த வரலாறு வெளிவரும்” என்றார் நம்பிக்கையுடன்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

பொற்பனைக்கோட்டை

புதுக்கோட்டையிலிருந்து 8 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது பொற்பனைக்கோட்டை. இங்கு கோட்டை கொத்தளங்கள், அகழிகள், உலோக உருக்கு சுடுமண் குழாய்கள் கிடைத்தன. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சங்ககாலத்தைச் சேர்ந்த நடுகல் ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டது. தமிழ்நாடு திறந்தநிலைப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் இனியன் தலைமையில் இங்கு அகழாய்வுப் பணி தொடங்கியிருக்கிறது. அவரிடம் பேசுகையில், ‘‘தமிழகத்தில் இருக்கும் ஒரே சங்ககாலக் கோட்டை இதுதான். 56 ஏக்கருக்கு மேல் பரந்து விரிந்திருக்கும் இங்கு தமிழர்களின் தொன்மை எச்சங்கள் ஏராளம் புதைந்து கிடக்கின்றன. இரும்பை உருக்கப் பயன்படுத்தும் சுடுமண்ணால் ஆன குழாய்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதன் மூலம், இங்கு இரும்பு உருக்கு உலைகள் இருந்ததைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். அகழாய்வுக்கு முன், மேற்பரப்பு ஆய்விலேயே பல வண்ண மணிகள், வளையல் துண்டுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. அகழாய்வின் முடிவில், சங்ககாலத் தமிழர்கள் செழிப்பாக வாழ்ந்தது வெளிச்சத்துக்கு வரும்” என்றார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

மயிலாடும்பாறை

கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், பர்கூர் அடுத்த தொகரப்பள்ளி கிராமம் அருகிலுள்ள மயிலாடும்பாறையில், தொல்லியல் துறை சார்பில் மார்ச் மாதம் முதலாக அகழாய்வு நடக்கிறது. 14 ஈமச்சின்னங்களில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில், 110 செ.மீ நீளமுள்ள உடைந்த வாள், நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட கத்திகள், குவளைகள், இரும்புக்கோடரிகள், அம்பு முனைகள், ஈட்டிகள், சிவப்பு ஓடுகள், நான்கு விதமான இடுதுளைகள், மூன்று கால்களையுடைய குடுவைகள், கிண்ணங்கள் கிடைத்துள்ளன.

நம்மிடம் பேசிய மயிலாடும்பாறை அகழாய்வு இயக்குநர் சக்திவேல், ‘‘மயிலாடும்பாறையிலுள்ள சாணரப்பன் மலையில்தான் வேட்டைச் சமூகமான பெருங்கற்கால மனிதர்கள் வாழ்ந்துள்ளதற்கான அடையாளங்கள் தென்படுகின்றன. அவர்கள் இரும்பின் பயன்பாட்டை அறிந்துள்ளது ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது. இரும்புத்துகள்கள் அடங்கிய கறுப்பு மணல் துகள்களை நெருப்புக் குழம்பிலிட்டு வாள் தயாரித்துள்ளனர். பின்னர், பாறையில் வைத்து வாளைக் கூர் தீட்டியிருக்கிறார்கள். பாறைகளில் சிவப்பு, வெள்ளை வண்ண ஓவியங்களையும் வரைந்து வைத்துள்ளனர். கடந்த 1980 மற்றும் 2003-ல் நடைபெற்ற இரண்டு ஆய்வுகளிலும்கூட தொல்பொருள்கள் கிடைத்தன. தற்போதைய ஆய்வின்மூலம், இங்கு வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்வியல் முறைகளை அறிய முற்படுகிறோம். குத்துக்கற்கள், கற்பதுகைகள், வட்டப் புதைகுழிகள் ஆகியவற்றைப் பார்க்கையில் இங்குள்ள மக்கள் தங்கப்புதையல் இருக்கிறதா என்றும் தோண்டிப் பார்த்தது தெரிகிறது. உயிரிழந்தோரின் எலும்புகளுடன், பானை மற்றும் அவர்கள் பயன்படுத்திய வாள் போன்றவையும் புதைகுழிக்குள் இருந்தன. மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழக மரபியல் வல்லுநர்கள், இங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்பொருள்களின் மாதிரிகளை ஆய்வுக்காக எடுத்துச் சென்றுள்ளனர். அதன் முடிவுகள் வந்தபின்னரே இந்த நாகரிக காலத்தைக் கணிக்க முடியும்’’ என்றார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

சண்முக நதி நாகரிகம்

பழனி சண்முக நதியில் பழங்காலத் தமிழர்கள் வேட்டையாடப் பயன்படுத்திய கருவி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 80 கிராம் எடை கொண்ட இந்தக் கருவி, இரும்பு பயன்பாட்டுக்கு வராத சுமார் 7,000 வருடங்களுக்கு முந்தையதாக இருக்கலாம் என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்து.

தொல்லியல் ஆய்வாளர் நாராயணமூர்த்தி, “இங்கு தொல்லியல் ஆய்வு மேற்கொண்டபோது, ஆற்றங்கரையில் இந்தக் கற்காலக் கருவி, உடைந்த நிலையில் கிடைத்தது. ஆய்வு செய்ததில், முதற்சங்கம் தோன்றிய புதிய கற்காலத்தைச் சேர்ந்தது என்பது தெரியவந்தது.

வேட்டைக்காக இதைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இந்தக் கருவியின் முனையும், பின்பகுதியும் உடைந்த நிலையில் உள்ளன. பயன்படுத்தும்போது உடைந்துபோயிருக்க வேண்டும். அதன் பளபளப்பான மேற்புறத்தில் 8 எழுத்துப் பொறிப்புகள் உள்ளன. அவை தொல் தமிழி எழுத்து வகையைச் சார்ந்தவை. அது ‘தெந்னாடாந்’ என்று இருக்கிறது. அதன் உடைமையாளரின் பெயரை, ‘தென் நாடான்’ என எழுதியிருக்க வேண்டும். அது 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது எனக் கணிக்கலாம்.

அது என்ன பாறை வகை என்பதை நிலவியலாளர் மணிகண்டன் மூலம் ஆய்வு செய்ததில், இரும்புத்தாதும், குவார்ட்ஸும் கலந்த பாண்டட் மேக்சைட் குவார்ட்ஸ் (BMG - Banded magnetite quartzite) எனும் பாறை வகையைச் சேர்ந்தது என்பது தெரியவந்தது. இது மிகவும் கடினத்தன்மை வாய்ந்தது. சற்றே செம்மை நிறத்தில் உள்ள இந்தப் பாறை வகை, 250 கோடி வருடங்களுக்கு முன்பு உருவானது. தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளில் இந்த வகைப் பாறைகள் காணப்படுகின்றன. இவ்வகைப் பாறைகள் உள்ள இடத்தில் கிணறுகள் தோண்டினால், எப்போதும் தண்ணீர் வற்றாமல் இருக்கும் என்பதால் இப்போதும் இத்தகைய இடங்களில் கிணறுகள் தோண்டுகிறார்கள்’’ என்றார்.

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer
மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

கொடுமணல்

ஈரோடு மாவட்டம், சென்னிமலையில் இருந்து 15 கி.மீ தொலைவில் நொய்யல் ஆற்றின் வடகரையில் கொடுமணல் என்னும் சிற்றூரில் புதைந்து கிடக்கிறது பண்டையத் தமிழ் நாகரிகம். பதிற்றுப்பத்தில் இரண்டு இடங்களில் ‘கொடுமணம்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சங்ககால ஊர், இந்தக் கொடுமணல்தான் என்கின்றனர் வரலாற்று ஆய்வாளர்கள். 1986-ம் ஆண்டிலிருந்து தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், புதுச்சேரிப் பல்கலைக்கழகம், தமிழகத் தொல்லியல் துறை மற்றும் இந்தியத் தொல்லியல் மையம் மூலம் பல்வேறு கட்டங்களாகக் கொடுமணலில் அகழாய்வுகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. கொடுமணலில் சுமார் 50 ஏக்கர் பரப்பளவில், இதுவரை 37 அகழாய்வுக் குழிகள் அமைத்து அகழாய்வு நடந்திருக்கிறது.

இங்கு அரியவகைக் கல்மணிகள், சங்கு வளையல்கள், கண்ணாடி வளையல்கள், மான் கொம்புகள், வெள்ளி, செம்புநாணயங்கள், பெரிய கற்பலகைகள், இரும்பினால் செய்யப்பட்ட வில், கத்தி, வாள், ஈட்டி, கேடயம், கோடரி, குத்தீட்டி, செம்பு வடிகட்டி, சிறிய பிச்சுவாள் போன்ற தொல்பொருள்கள் கிடைத்துள்ளன. அத்துடன், தமிழ் பிராமி எழுத்துகள் கொண்ட ஓடுகள், சுடுமண் விளக்குகள், இரும்பு ஆணிகள், கூர்மையாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட கற்கள், இரும்பை உருக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட சுடுமண் ஊதுகுழாய்கள் என ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தொல்பொருள்கள் கிடைத்துள்ளன.

இரும்புப்பொருள்களும் கொடுமணல் அகழாய்வில் அதிக அளவில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இது கொடுமணல் பகுதியில் இருந்த மக்கள் இரும்பை உருக்கியெடுத்து ஆயுதங்கள் போன்ற பலவற்றைச் செய்யும் தொழில்நுட்பங்களைக் கற்றிருந்துள்ளனர் என்பதைக் காட்டுவதாகச் சொல்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

கொடுமணல் பகுதியில் அரிய கற்களைக் கொண்டு மணிகள் செய்யும் தொழில் மற்றும் அரிய கல்மணிகளுக்குப் பட்டை தீட்டும் தொழில் நடைபெற்றிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. அதை நிரூபிக்கும் வகையில் உலகப்புகழ்பெற்ற ‘பெரில்’ எனப்படும் பச்சைக்கல், `சபையர்’ எனப்படும் நீலக்கல் ஆகியவை இப்பகுதியில் கண்டெடுக் கப்பட்டிருக்கின்றன. ‘குவார்ட்ஸ்’ எனப்படும் பளிங்குக்கல்லால் ஆன மணிகள், சூதுபவளம், ஜேஸ்பர், அகேட், மாவுக்கல் போன்ற கற்களால் ஆன மணிகளும் அதிக அளவில் கிடைத்திருக்கின்றன. ஆப்கானிஸ்தானில் கிடைக்கின்ற `லேபிஸ்லசுலி’ என்ற கல்லும், குஜராத்தில் கிடைக்கின்ற கார்னீலியன் என்ற கல்லும் கொடுமணல் அகழாய்வில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. வட இந்தியர்கள் மற்றும் ரோம் நாட்டு வணிகர்களுடன் கொடுமணலுக்கு இருந்த வாணிபத் தொடர்பை இவை உறுதிப்படுத்துவதாகக் கூறுகிறார்கள்.

இங்கு 95 செ.மீ உயரமுள்ள மண் தாழி ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தாழியின் உட்பகுதியில் மானின் எலும்பும், இரண்டு பக்கங்களைக் கொண்ட கோடரியும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. மானின் எலும்புகள் அதிகம் இருந்ததால் இங்கு மான் படையல் பொருளாக வைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இதன் அருகில் நீண்ட வாள் ஒன்று நின்ற நிலையில் உள்ளதால் இது உயிர்ப்பலியைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம் என்றும் கருதப்படுகிறது. ‘‘இந்த அகழாய்வுகளின் முடிவுகள் சுமார் 2,300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கொடுமணலில் மனிதர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர் என்பதையும், வணிகத்திலும் தொழில் துறையிலும் இப்பகுதி சிறந்து விளங்கியிருக்கிறது என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகிறது” என, அகழாய்வு இயக்குநர் ஜெ.ரஞ்சித் கூறுகிறார்.

மூத்த தமிழ்க்குடி! - முன்மொழியும் ஆய்வுகள்

கீழடியைத் தாண்டி நீளும் அகழாய்வுகள்

முதலில் கீழடியில் மட்டும் நடந்துவந்த அகழாய்வுப்பணி தற்போது கீழடியைச் சுற்றிச் சில கிலோ மீட்டர் தூரங்களில் உள்ள அகரம், கொந்தகை, மணலூர் ஆகிய இடங்களிலும் நடந்துவருகின்றன. அகரத்தில் 3 அடி ஆழத்திலேயே நீளமான சுவர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கீழடியில் பல்வேறு வடிவங்களில் எடைக்கற்கள் கிடைத்தன. இதன்மூலம் தமிழர்கள் அப்போதே அளவுக்கற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளது தெரிகிறது. சுட்ட மணலில் செய்யப்பட்ட பெண்கள் அணியும் அணிகலன் மட்டுமல்லாமல் தங்கத்தால் ஆன ஆபரணமும் கிடைத்திருக்கிறது. கல்லால் ஆன தாயக்கட்டைகள், கல்லால் ஆன நூல் நூற்கும் சிறு கருவி, சுடுமண் பொம்மை, வித்தியாசமான பாசிமணிகள், வகை வகையான சொப்புப் பாத்திரங்கள், கத்தி, கதிர் அரிவாள் போன்றவையும் கிடைத்துள்ளன.

அதேபோல் அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் ஐந்து அடுக்குகள் கொண்ட உறைகிணறு ஒன்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 6-ம் கட்ட அகழாய்வில் 25 அடுக்குகள் கொண்ட உறைகிணறு கண்டுபிடிக்கப்பட்டு தமிழகத்திலேயே மிகப்பெரிய உறைகிணறு என்று சொல்லப்பட்டது. கொந்தகையில் கிடைப்பவை எல்லாமே பண்டையத் தமிழரின் எலும்புக்கூடுகளும், முதுமக்கள் தாழிகளும்தான். இந்த எலும்புக்கூடுகளை ஆய்வு செய்து, அவர்கள் வாழ்ந்த வருடத்தைக் கண்டறியும் பணிகள் நடக்கின்றன. கீழடியில் எடுத்த பொருள்களை வைத்து விரைவில் திறந்தவெளி அருங்காட்சியகம் அமைக்கும் வேலைகளும் நடந்துவருகின்றன.

அரசு ஆதரவில் நடக்கும் அதிகாரபூர்வமான இந்த ஆய்வுகள் ஒருபக்கம் என்றால், தொல்லியல் ஆர்வலர்கள் பலர் மதுரை, விருதுநகர், ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் ஆய்வுகள் நடத்திப் பல அரிய பொருள்களைக் கண்டெடுத்து ஆச்சரியப்படுத்தி வருகிறார்கள்.

இந்த ஆய்வுகள் குறித்துத் தொல்லியல், தமிழ்ப் பண்பாடு ஆகிய துறைகளைத் தன் வசம் வைத்துள்ள தமிழகத் தொழில்துறை அமைச்சர் தங்கம் தென்னரசுவிடம் பேசினோம். ‘‘ஒவ்வொரு சமுதாயமும் தங்களின் தொன்மையான வரலாற்றுச் சிறப்புகளை அறிந்துகொள்வது அவசியம். நாம் எங்கிருந்து வந்தோம் என்பதை அறிந்தால் மட்டுமே, எதை நோக்கிச்செல்ல வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். தற்போது தமிழகம் முழுவதும் பல இடங்களில் தொல்லியல் ஆய்வுகள் நடக்கின்றன. சிவகளையில் இரும்புக்காலத்துக்கு முந்தைய காலத்து மக்கள் வாழ்ந்திருக்கலாம். அவர்கள் கீழடிக்கு முந்தைய காலத்து மக்களாகக்கூட இருக்கலாம் என்பது தெரியவந்துள்ளது. கீழடியில் கிடைத்த ‘ஆதன்’ என்ற நாணயம் சிவகளையிலும் கிடைத்திருக்கிறது. அதன்மூலம் இரு நகரங்களிலும் வசித்த மக்களுக்கிடையே வாணிபம் நடந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. இந்த அகழ்வாய்வுகள் பண்பாட்டு வேர்களைத் தேடிச் செல்லும் முயற்சி” என்கிறார் பெருமிதத்துடன்.

‘‘அகழாய்வு எல்லாம் வெட்டிவேலை என்னும் குதர்க்கக் குரல்களுக்குப் பின்னால் இருப்பது காரணத்துடன் கூடிய காழ்ப்பும், தமிழர்களின் வரலாற்றுப் பெருமிதத்தைச் சகித்துக்கொள்ளாத வயிற்றெரிச்சலும்தான். இவற்றையெல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு, கடந்தகால வரலாற்றைத் தேடும் பணிகள் தொடர வேண்டும்’’ என்பதே தொல்லியல் ஆய்வாளர்களின் உறுதியான ஒற்றைக்குரல்.