Published:Updated:

கைத்தறி உடுத்துங்க... கைதூக்கி விடுங்க!

நீங்க வாங்கி உடுத்துற ஒரு புடவையில பத்து பேரோட உழைப்பு இருக்கு. பஞ்சை நூலா மாத்தினதும் நெய்துட முடியாது. முதல்ல நூற்பாலையில இருந்து வெள்ளை நூல் கொடுப்பாங்க

பிரீமியம் ஸ்டோரி

இந்தியாவின் பாரம்பர்யங்களில் கைத்தறிப் புடவைகளுக்கு மிக முக்கிய இடமுண்டு. ஆனால், விற்பனைக் குறைவு காரணமாகப் பல கைத்தறி நெசவாளர்கள், விசைத்தறிக்கு மாறிவிட்டார்கள். விருதுநகர் மாவட்டம், அருப்புக்கோட்டையில் கைத்தறி நெசவாளர்கள் பலர், விளிம்பு நிலையில் வாழ்வாதாரத்துக்காகப் போராடி வருவது அறிந்து அங்கே சென்றோம்.

கருவேல மரங்கள் அனல்காற்றை உமிழ, வண்ண நூல்கள் சுற்றப்பட்ட பாவுக்கட்டைகள் வீதி முழுவதும் ஆங்காங்கே அடுக்கி வைக்கப் பட்டிருந்தன. மற்றொரு புறம் நூலில் பசை சேர்த்து காயவைக்கும் பணியை சில பெண்கள் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ராட்டை சுற்றுதல், தறி நெய்தல், பசை போடுதல், பாவு அடித்தல் என அங்குள்ள மக்கள் கைத்தறியையே வாழ்வாதாரமாக நம்பியிருப்பது தெரிந்தது. பல போராட்டங்களுக்கு மத்தியில் மூன்று தலைமுறைகளாகக் கைத்தறி நெசவு செய்யும் வள்ளி மயில் - சந்தன மகாலிங்கம் தம்பதியிடம் பேசினோம்.

வள்ளி மயில் - சந்தன மகாலிங்கம்
வள்ளி மயில் - சந்தன மகாலிங்கம்

“புதுசா கேட்குறவங்களுக்கு தறிச் சத்தம், காது வலிக்குற மாதிரியான உணர்வைக் கொடுக்கும். ஆனா, இந்தச் சத்தம்தான் எங்க குழந்தைகளுக்குத் தாலாட்டு. இத்தனை வருஷ வாழ்க்கையில ஒருநாள்கூட நாங்க தறிச் சத்தம் கேட்காம இருந்த தில்ல. 600 சதுர அடி வீட்டுல 200 சதுர அடிக்கு தறியும், மீதி 400 சதுர அடிக்கு நாங்களும் இருப்போம். தறியும் ராட்டையும் எங்க குடும்ப நபர்கள்தான். எங்க வீட்டுல நானும் என் வீட்டுக் காரரும் சேர்ந்து ஒரே தறியில நெசவு செய்யுறோம். அதனால ஒருத்தர் நெய்யும்போது இன்னொருத்தர் ஓய்வெடுத்துப்போம். கைத்தறியில ஒரு புடவை நெய்து முடிக்க ரெண்டு நாள் ஆகும். நாங்க நெசவாளர் சங்கத்துல உறுப்பினரா இருக்குறதால அவங்களே நூல் கொடுத் துடுவாங்க. ஒரு புடவை நெய்ய 150 ரூபாய் லேருந்து 220 ரூபாய் வரை கூலி கொடுப் பாங்க, இதுலயே ஆறாம் நம்பர் நூல், எட்டாம் நம்பர் நூல்னு வகைகள் இருக்கு. நூலுக்குத் தகுந்த கூலி .

எங்களோட மாச வருமானமே 6,000 ரூபாய்தான். அதுலதான் புள்ளைங்க படிப்பு, சாப்பாடு, வாடகைன்னு எல்லாத் தையும் பாத்துக்கணும். கொரோனாவால அதுவும் இல்லாமப் போச்சு...” கண்கள் கலங்கும் தன் மனைவியைத் தேற்றிப் பேச ஆரம்பிக்கிறார் சந்தன மகாலிங்கம்.

“நீங்க வாங்கி உடுத்துற ஒரு புடவையில பத்து பேரோட உழைப்பு இருக்கு. பஞ்சை நூலா மாத்தினதும் நெய்துட முடியாது. முதல்ல நூற்பாலையில இருந்து வெள்ளை நூல் கொடுப்பாங்க. அதைக் காயவெச்சு, தேவையான நிற சாயத்துல முக்கி, வெயில் படாம ரெண்டு நாள் காய வைப்போம். அப்புறம் பசை போட்டு காய வைக்கணும். இப்படிக் காயவெச்ச நூலை `தாரு'னு சொல் வோம். அதை ராட்டு வெச்சு குழல்ல சுத்தணும். குழல்ல சுத்தின நூலை பெரிய பாவு கட்டை ரோல்ல சுத்தணும். ஊடு நூலுக்குத் தனியா நூல் கொடுப்பாங்க. அதையும் குழல்ல சுத்தணும். அப்புறம் தறியில ஏத்தி ஊடு நூல் சேர்த்து, புடவை நெய்ய ஆரம்பிக்கணும். சாயம் போடுறதுல ஆரம்பிச்சு, புடவையா வரும்வரை எல்லா வேலைகளையும் ஒரே குடும்பம் பண்ண முடியாது. அதனால நெச வாளர்களுக்குள்ள வேலையைப் பகிர்ந்துப் போம். சில குடும்பங்கள் தார் சுத்துவாங்க. சிலர் பசை போடுவாங்க, சிலர் தறி நெய்வாங்க. எல்லாரும் ஒற்றுமையா வேலை பார்ப்போம்.

கைத்தறி உடுத்துங்க... கைதூக்கி விடுங்க!

நாங்க நெய்யுற புடவைகள் எல்லாம் கூட்டுறவு சங்கம் மூலமா, கோ-ஆப்டெக் ஸுக்குத்தான் போகும்னு சொல்வாங்க. அங்கேயும் கைத்தறி புடவைகள் பெரிய அளவுல விற்பனை ஆகாததால, எங்களுக்கு நெசவுக்கான நூல்கூட இப்பல்லாம் கிடைக்கிற தில்ல. ஆனாலும், இந்தத் தறிதான் எங்களுக்கு சாப்பாடு போடுது. நெசவாளர் குடும்பத்துப் புள்ளைங்க, ஏழு வயசுலயே தறி நெய்யக் கத்துப்பாங்க. தறி நெசவுக்கு நான் மூணாவது தலைமுறை. எனக்கடுத்த தலைமுறைகளும் தறி நெய்யத் தயாரா இருக்காங்க. ஆனா, நாங்க நெய்யுற துணிகளை வாங்கத்தான் ஆள் இல்ல. கைத்தறியில வருமானம் இல்லாம நிறைய பேர் இப்போ விசைத்தறிக்கு மாறிட்டாங்க. ஆனா, கைத்தறியோட தரத்தை விசைத்தறியில எதிர்பார்க்க முடியாது” என்கிறார்.

‘`தமிழர்கள் பாரம்பர்யம், பண்பாடுனு நிறைய பேசுறாங்க. ஆனா, பாரம்பர்யத்தை எல்லாம் அழிவுக்குத் தள்ளின பிறகுதான் மக்களுக்கு அந்த உணர்வு வரும்போல. எப்போ விடிவுகாலம் பிறக்கும்னு எதிர்பார்த்தே எங்க காலம் முடியப்போகுது. கைத்தறிதான் எங்க உலகம். அதை நாங்க விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம். உங்களால முடிஞ்சா கைத்தறி ஆடைகளை வாங்கி உடுத்தி எங்களைக் கைதூக்கி விடுங்க. உங்களுடைய சின்ன மாற்றம், எங்க தலைமுறைக்கே வெளிச்சத்தைக் கொடுக்கும்” - நம்பிக்கையோடு வேண்டுகோள் வைக்கிறார்கள் நெசவு தம்பதியர்.

பாரம்பர்யம் காப்போம்.

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு