Published:Updated:

அந்தச் சின்ன பாராட்டு..! - ஒரு நெகிழ்வனுபவம் #MyVikatan

விகடன் வாசகர்

போய்வரும் வழிச் செலவுக்கு வீட்டில் பணம் கேட்டேன். ஷார்ட்ஃப்லிம் என்றாலே எங்கள் வீட்டில் கடுப்பாகிவிடுவார்கள். இதுவரை ஆறேழு போட்டிகளுக்கு படங்களை எடுத்து அனுப்பியிருக்கிறேன். ம்ஹும்… ஒன்றும் தேறவில்லை.

Representational Image
Representational Image ( Credits : Pixabay )

சென்னையில் நடக்கும் ஒரு குறும்பட போட்டிக்காக எடுக்கும் ஒரு குறும்படத்திற்காக, ஒரு கிராமத்து வீடு தேவையாக இருந்தது. ஒருவாரம் பத்து நாளாகத் தேடியும் நாங்கள் நினைத்த மாதிரியான வீடு கிடைக்கவில்லை. என் நண்பன், அவனுடைய கிராமத்தில் நாம் எதிர்பார்க்கும் வீடு இருப்பதாகவும் அதை அனுமதி வாங்கி விட்டதாகவும் செய்தி சொல்லி, அந்த வீட்டின் படங்களை வாட்ஸ்அப்பில் அனுப்பியிருந்தான். அதை நேரில் பார்ப்பதற்காக காலையில் நேரத்தில் கிளம்பினேன்.

Representational Image
Representational Image

போய்வரும் வழிச் செலவுக்கு வீட்டில் பணம் கேட்டேன். ஷார்ட்ஃப்லிம் என்றாலே எங்கள் வீட்டில் கடுப்பாகிவிடுவார்கள். இதுவரை ஆறேழு போட்டிகளுக்கு படங்களை எடுத்து அனுப்பியிருக்கிறேன். ம்ஹும்… ஒன்றும் தேறவில்லை. ஆறுதல் பரிசு… அதுகூட தருவதற்கு அவர்களுக்கு மனது வரவில்லை. இது, நான் அனுப்ப நினைக்கும் எட்டாவது குறும்பட போட்டி. அங்கீகாரம்தான் கிடைக்கவில்லை, ஒரு ஆயிரம், ஐநூறாவது கொடுங்கள் என்று கெஞ்சி வாங்கிக்கொண்டு கிளம்பினேன். அந்தக் கிராமத்தில், காலை பத்து மணியளவிலும் காற்று இதமாகத்தான் வீசிக்கொண்டிருந்தது. டீ சாப்பிடலாம் என்று தோன்றவே, ஒரு டீ கடையைப் பார்த்து பைக்கை நிறுத்தினேன். உள்ளே சென்றேன். ’வாங்க தம்பி உக்காருங்க’ என்று சிரித்த முகத்துடன் என்னை அழைத்து அமரச் சொன்னார். அவருக்கு ஒரு நாற்பது வயதிருக்கும். அவர்தான் கடையின் ஓனரும்கூட என்பது தெரிந்தது. ’என்ன சாஃப்ட்றீங்கா?’ என்றார்.

’டீ போடுங்க’ என்றேன். ’பலகாரம் ஏதாவது சாப்டுங்க’ என்றார். ’இல்ல, இப்பதா டிபனே முடிச்சேன் பரவால்ல’ என்றேன். ’ஏதாவது பலகாரம் சாப்ட்டு பாருங்களேன், நம்ம கட பலகாரம் எப்டினு தெரிஞ்சுக்குவீங்க’ என்றார். ’இல்ல பலகாரம் எதுவும் வேண்டாம்’ என்றேன். ’ஏன் வேண்டாங்குறீங்க? நீங்க இந்தக் கடைக்கு புதுசா இருக்கீங்க. அதான் இவ்ளோ சொல்றேன், பலகாரமும் டீயும் சாப்ட்டு போனீங்கனா இனி எப்போ இந்தப்பக்கம் வந்தாலும் இந்தக் கடைக்கு வராம போக மாட்டிங்க’ என்றார். அவரிடம் ஒரு துளியும் வியாபாரத் தன்மை இல்லவே இல்லை.

Representational Image
Representational Image

தன்னுடைய செயல்பாட்டை மற்றவர்கள் பாராட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம்தான் அவர் பேச்சில் இருந்தது. அதற்காக, ’ஒரு உளுந்து வடை குடுங்க’ என்றேன். உடனே ஆர்வமாகச் சென்று ஒரு சிறிய தட்டில் வடையைக் கொண்டுவந்து வைத்தார். வடையை சாப்பிட்டேன். வடையை சாப்பிடாமல் வந்திருந்தால் அது தவறாகத்தான் இருந்திருக்கும். உண்மையிலேயே நன்றாக இருந்தது. நான் சாப்பிடுவதையே பார்த்தார். நான் சாப்பிட்டு முடிக்கும் தருவாயில், ’டீ போட்டு குடுக்கட்டுங்களா’ என்றார். ’ம்... போடுங்க’ என்றேன். உடனே சென்று டீ போட்டுக்கொண்டு வந்து வைத்தார். குடித்தேன். எந்தவொரு ’பவன்’களிலும் கிடைக்காத ஒரு டீ. குடித்து முடித்துவிட்டு, எழுந்து சென்று அவரிடம் பணத்தைக் கொடுத்து, ’சிகரெட் ஒண்ணு குடுங்க’ என்றேன்.

’பீடி சிகரெட் விக்கிறதில்லீங்க’ என்றார். டீக்கும் பலகாரத்துக்கும் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு மீதியைக் கொடுத்தார். அவர் கேட்காத ஒரு கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

Representational Image
Representational Image

புரிந்துகொண்டவனாய், ”டீயும் பலகாரமும் சூப்பரா இருந்துச்சுங்க” என்றேன். அந்த சந்தோசச் சிரிப்பு உண்மையான மனிதர்களுக்கே உரித்தானது. இந்த வணிக உலகத்திலும் சில அழகான மனிதர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். வெளியேறி பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பினேன். காற்று இதமாகத்தான் வீசிக்கொண்டிருந்தது. வணிகத்தையும் தாண்டி அங்கீகாரமும் பாராட்டும் ஒரு மனிதனுக்கு எவ்வளவு முக்கியமானது. அதற்காகத்தானே இந்த பயணமும் கூட…

-ஆர்.ரமேஷ்

My Vikatan
My Vikatan

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

ஏதோ ஒரு ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்து கொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காக களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க... https://www.vikatan.com/special/myvikatan/