வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 11:49 (12/07/2018)

கடைசி தொடர்பு:14:53 (12/07/2018)

லிஃப்ட், தியேட்டர்களில் பயப்படுகிறீர்களா..? `கிளாஸ்ட்ரோபோபியா’வாக இருக்கலாம்! #Claustrophobia

எதைக் கண்டாலும் பயம், எப்போதும் பயம் ஏன்?

லிஃப்ட், தியேட்டர்களில் பயப்படுகிறீர்களா..? `கிளாஸ்ட்ரோபோபியா’வாக இருக்கலாம்! #Claustrophobia

யரத்தைக் கண்டால் பயம்; உயரமான இடத்தில் நின்றால் பயம்; நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் நின்றால் உள்ளே விழுந்துவிடுவோமோ என்கிற பயம்; தண்டவாளத்துக்கு அருகே நடந்து சென்றால் எங்கே தண்டவாளத்துக்குள் கால்கள் சிக்கிக்கொள்ளுமோ என்கிற பயம். அவ்வளவு ஏன்... கரப்பான்பூச்சியைப் பார்த்தால்கூட சிலருக்கு பயம் ஏற்படும். அப்படிப் பயப்படுவதற்கு காரணம் எதுவும் இருக்காது. ஆங்கிலத்தில் இது போன்ற பயங்களை `போபியா' (Phobia) என்று அழைப்பார்கள். அக்ரோபோபியா, ஏரோபோபியா, பிலோபோபியா, செரோபோபியா, கேமோபோபியா... எனப் பல வகை போபியாக்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று `கிளாஸ்ட்ரோபோபியா' (Claustrophobia).

கிளாஸ்ட்ரோபோபியா

அதென்ன கிளாஸ்ட்ரோபோபியா?

சிலர் நன்றாகப் படித்திருப்பார்கள், மிக உயர்ந்த பதவியில் இருப்பார்கள். ஆனால், உயரமான கட்டடத்தின் எட்டாவது மாடிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்றாலும்கூட லிஃப்ட்டைப் பயன்படுத்த மாட்டார்கள். மாடிப்படியேறி, நடந்தே செல்வார்கள். அதற்குக் காரணம் `எங்கே லிஃப்ட் பாதியில் நின்றுவிடுமோ... நாம் உள்ளேயே மாட்டிக்கொண்டு, மூச்சடைத்து இறந்துவிடுவோமோ...’ என்கிற பயம்தான். சிலர், தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு லிஃப்ட்டில் ஏறிவிடுவார்கள். ஆனால், இறங்கும்வரை உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். லிஃப்டிலிருந்து இறங்கும்போது பயந்து, படபடத்து, உடலெல்லாம் வியர்த்துப் போயிருக்கும். இதற்குப் பெயர்தான் `கிளாஸ்ட்ரோபோபியா.'

கிளாஸ்ட்ரோபோபியா

எதனால் இந்த பயம் உண்டாகிறது, எந்த இடங்களிலெல்லாம் இது ஏற்படும், இதைத் தவிர்க்க என்னவழி? - மனநல மருத்துவர் ஸ்வாதிக் சங்கரலிங்கம் விரிவாக விளக்குகிறார்...ஸ்வாதிக் சங்கரலிங்கம்

``மிகச்சிறிய அறை, லிஃப்ட், குகை, சினிமா தியேட்டர், திருவிழாக் கூட்டம், ட்ரெயின், ஏ.சி பஸ் போன்ற மிக நெருக்கமான அல்லது திறந்தவெளியே இல்லாத இடங்களில் (Closed space) சிலருக்கு இந்த பயம் உண்டாகும். `ஆபத்தான இடத்தில் மாட்டிக்கொண்டுவிட்டோம்’ என்று அச்சப்படுவார்கள். `எங்கே உள்ளேயே மாட்டிக்கொள்வோமோ... மூச்சடைத்து இறந்துவிடுவோமோ...’ என்ற எண்ணம் உருவாகும். மரபணுரீதியாகவோ அல்லது இதே போன்ற அனுபவம் முன்னர் ஏற்பட்டிருந்தாலோ இந்த பயம் உண்டாகும்.

உதாரணமாக, நமக்குப் பழக்கமில்லாத நாய் அருகில் வந்தால் பயப்படுவோம். அதே நேரத்தில் முயல் வந்தால் பயப்பட மாட்டோம். காரணம், `நாய் கடிக்கும், முயல் கடிக்காது’ என்று நமக்குச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். நமக்கு அந்த அனுபவம் இல்லாவிட்டாலும், நமக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தபடி நாம் அதை நம்பிக்கொண்டிருக்கிறோம். அதேபோல்தான் நமக்கு அப்படி நடந்துவிடும் என்று நம்புவது.

கிளாஸ்ட்ரோபோபியா

பயம் ஏற்பட்ட உடனே வியர்க்கும்; கை, கால்களில் நடுக்கும் உண்டாகும்; தலை சுற்றுவதுபோல இருக்கும்; படபடப்பு உண்டாகும்... இவையெல்லாம் ஏற்படுவதற்குக் காரணம், `நாம் மாட்டிக்கொண்டுவிட்டோம், உள்ளேயே இறந்துவிடுவோம்’ என்று மூளையிலிருக்கும் இரண்டாம்நிலை ஞாபக அடுக்கு (Secondary memory) நம்ப ஆரம்பித்துவிடுவதுதான்.

இதைத் தவிர்ப்பதற்கு, `எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படாது’ என்று அவர்கள் மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். எந்த மாதிரியான இடங்களில் பயம் உண்டாகிறதோ, அந்த இடங்களைத் தவிர்க்காமல் அடிக்கடி அந்த இடங்களுக்குப் போக வேண்டும். படிப்படியாக தங்கள் நடவடிக்கைகளை (Graded exposure) மேம்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். உதாரணமாக, லிஃப்ட்டில் செல்வதற்கு பயம் என்றால், முதலில் இரண்டு, மூன்று பேருடன் சேர்ந்து லிஃப்ட்டில் செல்ல வேண்டும். ஆரம்பத்தில் ஒன்றிரண்டு தளங்களுக்கு மட்டும் சென்று வரலாம். பின்னர் தனியாகச் செல்லவேண்டிய தளங்களுக்குச் சென்று வரலாம்.

`நமக்கு ஏற்பட்டிருப்பது பயம்தான்; அதைச் சரிசெய்துவிடலாம்’ என்று நம்ப ஆரம்பித்துவிட்டாலே இந்தப் பாதிப்பைச் சரிசெய்துவிடலாம்’’ என்கிறார் மனநல மருத்துவர் ஸ்வாதிக் சங்கரலிங்கம்.

 

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்