மருமகளுக்குப் பிரசவம்... `10 குழந்தை மாமியாருக்கு’ குடும்பக் கட்டுப்பாடு! - ஓர் அரசு மருத்துவரின் அனுபவம்

இருளர் பழங்குடியின மக்களின் மீது மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருப்பவர் மருத்துவர் அனுரத்னா.

மருமகளுக்குப் பிரசவம்... `10 குழந்தை மாமியாருக்கு’ குடும்பக் கட்டுப்பாடு! - ஓர் அரசு மருத்துவரின் அனுபவம்

திருவள்ளூர் மாவட்டம், பொன்னேரியில் உள்ள அரசு மருத்துவமனை. பரபரப்புக்குப் பஞ்சமில்லாத திங்கட்கிழமை, காலை பத்து மணி.  அலைமோதும் மக்கள் கூட்டத்துக்கு மத்தியில், பிரசவ வலியோடு ஆட்டோவில் வந்திறங்குகிறார் ஒரு கர்ப்பிணிப்பெண். இடுப்பில் கைக்குழந்தையோடு உடன் வரும் இன்னொரு பெண். பிரசவ வலியில் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் பெண்ணைக் கைதாங்கலாக அழைத்து வருகிறார். அவர்களைக் கவனித்த மருத்துவமனை ஊழியர்கள், கர்ப்பிணிப் பெண்ணை வேகவேகமாகப் பிரசவ அறைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். தலைமை மருத்துவர் அனுரத்னா உடனே பிரசவ அறைக்கு விரைகிறார். பிரசவம் இனிதாக முடிந்து குழந்தை பிறக்கிறது. அந்தப் பெண்ணுடன் உதவிக்கு வந்த பெண்ணைக் கவனிக்கிறார் மருத்துவர் அனுரத்னா. அவரின் கையில் இருக்கும் கைக்குழந்தை யாருடையது என்று விசாரிக்கிறார்.

குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்து கொன்ட பெண்

`அவுக பேரு ஆனந்தம்மாள். என் மாமியார்தான். இடுப்புல இருக்குது அவுக குழந்தைதான். அவுகளோட பத்தாவது குழந்தை இது' என வெள்ளந்தியாக அந்தப் பெண் சொல்ல, அதிர்ந்து போகிறார் அனுரத்னா. `இந்தக் காலத்தில் பத்துக் குழந்தையா?' என்கிற அதிர்ச்சி ஒருபுறம், `எந்தக் குழந்தையும் மருத்துவமனையில் பிறக்கவில்லை' என்கிற செய்தி மறுபுறம். 

பொதுவாக, இருளர் பழங்குடியின மக்களின் மீது மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருப்பவர் மருத்துவர் அனுரத்னா. விடுமுறை நாள்களில் அவர்கள் வசிக்கும் பகுதிகளுக்குச் சென்று விழிப்புஉணர்வு ஏற்படுத்தி வருகிறார். இந்தப் பத்துக் குழந்தை விஷயத்தைக் கேட்டதும் `கண்டிப்பாக ஏதாவது செய்தாக வேண்டும்' என்று முடிவெடுக்கிறார். 

அந்தப் பெண்ணை அழைத்து, அவரிடம் மெல்லப் பேச்சுக் கொடுக்கிறார். `ஏன் பத்துக் குழந்தைகள்' என அந்தப் பெண்ணிடம் விசாரிக்க, `` எனக்கு முதல்ல பிறந்த எட்டுக் குழந்தையும் ஆண் குழந்தையாப் போச்சு, ஒன்பதாவதுதான் பெண் குழந்தை பிறந்துச்சு அதாம்மா..." என்றிருக்கிறார் அவர். பத்தாவதாகப் பிறந்ததும் பெண் குழந்தைதான். பிறந்து மூன்றே மாதமான அந்தக் குழந்தையைத்தான் அவர் இடுப்பில் வைத்திருக்கிறார், `அதுதான், ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்துவிட்டதே, பிறகு ஏன் பத்தாவதாக இன்னொரு குழந்தை' என அனுரத்னா கேட்க, பதில் சொல்லத் தெரியாமல் விழித்திருக்கிறார் அந்தப் பெண். 

ஆனந்தம்மாள் வீடு

பார்க்கவே பரிதாபமாக, அழுக்குச் சேலையோடு, எலும்பும் தோலுமாக இருந்த அந்தப் பெண்ணுக்குத் தன்னாலான ஓர் உதவியைச் செய்ய நினைத்தார் அனுரத்னா. அதுதான், குடும்பக் கட்டுப்பாடு. ஆனால், அதை அவ்வளவு எளிதாகச் செய்ய முடியவில்லை... ஆறு மாதப்மருத்துவர் அனுரத்னா போராட்டத்துக்குப் பிறகே அந்தப் பெண் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்ய ஒத்துக்கொண்டார். 

அந்தச் சம்பவம் குறித்து சிரித்துக்கொண்டே விவரிக்கிறார் மருத்துவர் அனுரத்னா. 

 ``மருமகளுக்குப் பிரசவ வலி, உடன் வந்த மாமியாரின் இடுப்பில் மூன்று மாதக் கைக்குழந்தை, அதுவும் பத்தாவது குழந்தை என்று சொன்னதைக் கேட்டதும் அதிர்ச்சியடைந்தேன். அந்தப் பெண்ணின் பெயர் ஆனந்தம்மாள். வயது முப்பத்தேழு. மீன் வியாபாரம் செய்கிறார். எப்படியாவது அவருக்குக் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்துவிட வேண்டும் என நினைத்தேன். உடனடியாக அவரின் உடலை முழுவதுமாகப் பரிசோதனை செய்தேன். வைட்டமின் குறைபாடு, ரத்தச்சோகை என மிகவும் பலவீனமாக இருந்தார். இந்த நிலையில் அறுவைசிகிச்சை செய்ய முடியாது. மருமகளுக்கு சிகிச்சை செய்யும்போதே ஆனந்தம்மாளுக்கும் சத்து மாத்திரைகளைக் கொடுத்து சாப்பிடச் செய்தேன். இருந்தும் பெரிய அளவில் அவரின் உடம்பு தேறவில்லை.

சரி, அந்தப் பெண்ணின் கணவருக்காவது குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்யலாம் என்று யோசித்தேன். அவரை மருத்துவமனைக்கு வரச் சொன்னால், `வேலை இருக்கிறது... வரமுடியாது'  என்று சொல்லிவிட்டார்.  வேறு வழி தெரியாமல், அவர்கள் வீட்டு முகவரியை வாங்கி வைத்துக்கொண்டு அனுப்பிவைத்துவிட்டேன். 

சேவை

ஒரு விடுமுறை நாளன்று, ஆனந்தம்மாளின் வீட்டுக்குப் போனேன். ஆனந்தம்மாளின் கணவர் வீட்டில் இல்லை. ஆனந்தம்மாளும் கைக்குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு மீன் விற்பதற்கு வெளியே சென்றுவிட்டார். வீட்டின் மையத்தில் ஒரு பெரிய பானையில் சோறாக்கி வைத்துவிட்டுச் சென்றிருக்கிறார். அருகிலேயே பெரிய தட்டில் சோறு போட்டு வைத்திருக்கிறார். பிள்ளைகள் அனைவரும் அதைச் சுற்றி அமர்ந்து அள்ளிச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனந்தம்மாள் மீன்வியாபாரம் முடித்து வரும்வரை காத்திருந்து, அவர்களுக்காக வாங்கிச் சென்ற காய்கறிகள், பழங்கள், சத்து மாத்திரைகள் அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டு விசாரித்துவிட்டு வந்தேன். 

கண்டிப்பாகக் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்துவிடவேண்டும். அதற்கு ஆனந்தம்மாளின் உடல் தேறவேண்டும். அப்படியே விட்டுவிட மனமில்லை. ஆறு மாதங்கள் இடைவிடாமல் வாரமொருமுறை சென்று கவனித்து வந்தேன். ஆனந்தம்மாளின் உடலும் தேறிவிட்டது. 

கடந்த வாரம் காலை ஆறரை மணிக்கு, உடன் ஒரு மயக்க மருத்துவரை அழைத்துக்கொண்டு, ஆனந்தம்மாளின் வீட்டுக்குச் சென்றேன். தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஆனந்தம்மாளை எழுப்பி, அப்படியே மருத்துவமனைக்கு அழைத்து வந்தோம். மூன்று மாதப் பழக்கத்தில் எந்த மறுப்பும் சொல்லாமல் என்னுடன் வந்தார். ஆனால், ஒரேயொரு கோரிக்கை மட்டும் வைத்தார். வீட்டுச் செலவுக்கு இரண்டாயிரம் பணம் கேட்டார். கண்டிப்பாகத் தருகிறேன் என உத்தரவாதம் அளித்து மருத்துவமனைக்கு அழைத்துவந்தோம். மருத்துவமனையில் குளிக்கவைத்து, புதுத்துணி எல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்து, ஆனந்தம்மாளின் தாயின் ஒப்புதலோடு அறுவை சிகிச்சை செய்து முடித்தோம். சிகிச்சை முடிந்ததும் எங்கள் மருத்துவமனை வண்டியிலேயே வீட்டில் கொண்டுபோய் விட்டுவந்தோம்....` என்கிறார் மருத்துவர் அனுராதா. 

ஆனந்தம்மாளுடன் அனுரத்னா

கிராமப்புறத்தில் ஒரு பெண் கர்ப்பமடைந்தால் அதைப் பதிவு செய்ய கிராம செவிலியர்கள் உண்டு. ஒவ்வொரு மாதமும் அவர்களை கண்காணித்து, தேவைப்பட்டால் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துவந்து பரிசோதிக்க வேண்டியது அவர்களது பணி. அவர்களுடைய பார்வையிலிருந்து இதுமாதிரியான ஆனந்தம்மாக்கள் தப்புவது எப்படி? குடும்பக் கட்டுப்பாடு விழிப்புஉணர்வுக்காக மத்திய மாநில அரசுகள் கோடிகளைக் கொட்டிச் செலவு செய்கின்றன. ஆனால், இன்னும் ஆனந்தம்மாள் மாதிரி அடித்தட்டுக் குடும்பப் பெண்களை அந்தப் பிரசாரம் சென்றடையவில்லை என்பதும் இந்தச் சம்பவத்தில் வெளிப்படுகிறது. அனுரத்னா மாதிரி அக்கறையுள்ள மருத்துவர்கள் மனது வைத்தால் ஆனந்தம்மாள் மாதிரியான அப்பாவிப் பெண்களின் வாழ்க்கையை மாற்றலாம். இதுவும் இந்தச் சம்பவத்தில் வெளிப்படும் செய்திதான்! 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!