வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 11:57 (20/10/2018)

கடைசி தொடர்பு:11:57 (20/10/2018)

``போராட்டங்களே மன அழுத்தம்தான்... ஆனா ஜெயிக்கணும்!’’ -கே.பாலகிருஷ்ணன் #LetsRelieveStress

வாழ்க்கையில் பாதி நாள்கள் போராட்டங்களில்தாம் கழிந்துள்ளன. போராட்டங்களே மன அழுத்தம் தருபவைதாம். ஆனா ஜெயிக்கணும். - சிபிஎம் மாநிலப் பொதுச் செயலாளர் கே.பாலகிருஷ்ணன்.

``போராட்டங்களே மன அழுத்தம்தான்... ஆனா ஜெயிக்கணும்!’’ -கே.பாலகிருஷ்ணன் #LetsRelieveStress

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலப் பொதுச் செயலாளர் கே.பாலகிருஷ்ணன். பல்வேறு மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசியல் போராட்டங்களில் பங்கெடுத்தவர். தன்னுடைய வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் தந்த தருணங்களையும் அதைக் கடந்த அனுபவத்தையும் இங்கே பகிர்கிறார்.

மன அழுத்தம் பற்றி பேசுகிறார் கே.பாலகிருஷ்ணன்

``இதுவரையிலான வாழ்க்கையில் பாதி நாள்கள் போராட்டங்களில்தாம் கழிந்துள்ளன. போராட்டங்களே மன அழுத்தங்களைத் தருபவைதாம். ஆனா ஜெயிக்கணும். மாணவப் பருவத்தில் நடத்திய சில போராட்டங்கள் முக்கியமானவை. சிதம்பரம் அண்ணாமலை பல்கலைக் கழகத்தில் எம்.ஏ. சைக்காலஜி முதலாம் ஆண்டு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது, பல்கலைக் கழக நிர்வாகத்திலும் விடுதியிலும் நடக்கும் முறைகேடுகளை எதிர்த்து, மாணவர்களைத் திரட்டிப் போராட்டம் நடத்தினேன். அந்தப் போராட்டத்தை ஒடுக்கும் வகையில் பல்வேறு அச்சுறுத்தல்கள் எனக்கு நடந்தன. காவல்துறையினர் எங்கள் போராட்டத்தை முடக்கப் பார்த்தார்கள். ரவுடிகளை ஏவி, என்னைத் தாக்குவதற்கும் பல்கலை நிர்வாகம் திட்டம் தீட்டியது. அப்போது மாணவர் விடுதியில் தங்கியிருந்தேன். "உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை. அங்கிருந்து உடனே வெளியேறிவிடுங்கள்’’ என்று நெருக்கமான நண்பர்கள் எச்சரித்தார்கள். அப்படியெல்லாம் பயந்து வெளியேறி விட்டால், இங்குத் தங்கியிருக்கும் மாணவர்கள் மீது நிச்சயம் ரவுடிகள் தாக்குதல் நடத்துவார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்.

நான் விடுதியில் தங்கிப் படிக்கிற மாணவன் இல்லை. இருந்தாலும், வெளியூரிலிருந்து வந்திருக்கும் அவர்கள் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன். `என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை...' என்று தொடர்ந்து அங்கேயே தங்கியிருந்தேன். ஒருசில நாள்களுக்குப் பிறகு கடுமையான மழை பெய்துகொண்டிருந்த சமயத்தில் விடுதிக்குள் புகுந்த ரவுடிகள் எங்களைச் சரமாரியாகத் தாக்கினர். என்னைத் தூக்கி மழையில் எறிந்துவிட்டுச் சென்று விட்டனர். படுகாயங்களுடன் கிடந்த என்னைக் காப்பாற்ற அருகிலிருந்த மாணவர்கள் யாரும் முன்வரவில்லை. பயத்தினால் அவர்கள் பின்வாங்கி விட்டனர். பிறகு, விஷயம் கேள்விப்பட்டுக் கட்சித் தோழர்கள் வந்து காப்பாற்றி, மருத்துவமனையில் சேர்த்தனர். ஒரு மாத சிகிச்சைக்குப் பிறகு, வீடு திரும்பினேன்.

கே.பாலகிருஷ்ணன்

பிறகு, பல்கலைக் கழக நிர்வாகத்துடன் பேச்சு நடத்தி, பிரச்னைகளைச் சரி செய்தேன். அப்போது விடுதிக் கட்டணம் என்பது முறைப்படுத்தப்படாமல் இருந்தது. அது குறித்து கேள்வி கேட்டால், உடனே அவர்கள் சஸ்பெண்டு செய்யப்படுவார்கள் என்கிற நிலைமை இருந்தது. அதை மாணவர் போராட்டத்தால் வென்றெடுத்தேன். போராட்டத்தில் வெற்றியடைந்த நான், படிப்பைப் பாதியிலேயே கைவிட வேண்டியதாயிற்று! இந்தப் போராட்டம் என்னுடைய வாழ்க்கையில் மிக நெருக்கடியான, மனஅழுத்தம் தரக்கூடிய ஒன்றாக இருந்தது. அதைக் கடந்து போவதற்கு மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், தோழர்களுமே எனக்கு ஆதரவாக இருந்தனர்.  

அதற்குப் பிறகு விவசாயப் போராட்டங்கள், காவல்துறையின் அத்துமீறல்களை எதிர்க்கும் போராட்டங்கள் என நிறைய எதிர்கொண்டிருக்கிறேன். உதாரணமாக, சிதம்பரம் பத்மினி வழக்கைச் சொல்வேன். அண்ணாமலை நகரில் உள்ள மண்சாலைப் பகுதியில் நந்தகோபால் என்பவரைத் திருட்டு வழக்கு ஒன்றுக்காக போலீஸ் கைது செய்திருந்தது. அப்போது அவரது மனைவியையும் காவல்நிலையத்துக்கு அழைத்துச் சென்ற போலீஸார், நந்தகுமாரை அடித்து, துன்புறுத்தியதோடு அவர் கண்முன்னே மனைவியைப் பலாத்காரம் செய்தனர். போலீஸின் தாக்குதலில் கணவர் உயிரிழந்துவிட்டார். இந்தச் சம்பவம் 1992-ம் ஆண்டு நடந்தது. பிறகு, பத்மினிக்கு நீதி கிடைத்திட மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், மாதர் சங்கமும் இணைந்து மாநிலம் முழுவதும் போராட்டங்களை நடத்தின. இதில் கட்சியினர் உடன் இணைந்து, நானும் போராடினேன்.

போலீஸார் என்மீது குறிவைத்தார்கள். அவர்களுக்காகக் கையில் எடுத்துக்கொண்ட போராட்டத்தை விட்டுவிட்டுப் போகக் கூடாது என்று வைராக்கியமாக இருந்தேன். தமிழகம் முழுக்கப் பரவியிருந்த இந்தப் போராட்டத்தில், பத்மினிக்கு என்று எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லை. அவருக்கு உறவினர்கள் இருந்தாலும், அவர்களால் பத்மினியை வைத்துக் காப்பாற்ற முடியாத சூழல் இருந்தது. வேறு எங்கேயும் அவர் தங்க முடியாத நிலைவேறு. அதனால், அவரைக் கட்சி அலுவலகத்திலும், கட்சியினருடைய வீடுகளிலும் பிறகு என்னுடைய வீட்டிலும் வைத்துப் பாதுகாத்தோம். அவரை எப்படியாவது அழைத்துச் சென்று பொய்யான வாக்குமூலத்தைப் பதிவுசெய்திட வேண்டும் என்று போலீஸ் தரப்பில் முயற்சிகள் நடந்தன. அதையெல்லாம் கட்சியின் ஒத்துழைப்போடு முறியடித்தேன். அந்தச் சமயத்தில் என் மீது தாக்குதல் முயற்சி நடந்தது. கொலை மிரட்டல்களை எதிர்கொண்டேன். அந்தப் போராட்டத்தில் குற்றமிழைத்த போலீஸுக்குத் தண்டனை வாங்கிக் கொடுக்கும் வரையிலும் சுமார் 7 ஆண்டுகள் போராடினேன். அதுவும் என்னுடைய வாழ்க்கையில் இக்கட்டான தருணம்தான்.

கே.பாலகிருஷ்ணன்

அதேபோல, கடலூர் மாவட்டம் கம்மாபுரத்தில் இருளர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ராஜாக்கண்ணு என்பவரை போலீஸ் அடித்துக் கொன்றுவிட்டது. பிறகு, அவர் காவல்நிலையத்திலிருந்து தப்பிச் சென்றுவிட்டார் என்று கூறியது. அவரைக் கண்டுபிடித்து தருமாறு சுவரொட்டி விளம்பரம் கூட செய்தார்கள். அந்தப் பிரச்னையை எடுத்துக்கொண்டு போராடினேன். இறந்துபோன ராஜாக்கண்ணுவின் உறவினர்கள் பந்தநல்லூரில் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தோம். பிறகு, சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தோம். அப்போது வழக்கறிஞராக சந்துரு இருந்தார். அந்த வழக்கு சிபிசிஐடிக்குப் போனது. அவர்கள்தான் உண்மையை வெளிக்கொண்டு வந்தார்கள். போலீஸார் ராஜாக்கண்ணுவைக் கொன்று, அவரது சடலத்தை ஜெயங்கொண்டத்தில் வீசிவிட்டார்கள். அவர் விபத்தில் சிக்கி இறந்து விட்டதாகத் தகவல் சொல்லி, அவரது சடலத்தை போஸ்ட்மார்டம் செய்து, அங்கேயே புதைத்துவிட்டார்கள் என்பது தெரிய வந்தது. அதில் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்குத் தண்டனை வாங்கிக் கொடுத்தேன்.

இதுபோல, மக்கள் நலன் சார்ந்த பல போராட்டங்களை நடத்தி, பாதிக்கப்பட்டோருக்கு நீதி கிடைக்கச்  செய்திருக்கிறேன். இப்படியான சூழலில், குள்ளஞ்சாவடி காவல்நிலையத்தில் குண்டு வெடிப்பு சம்பவம் ஒன்று நடந்தது. அதற்கு நான்தான் காரணம் என்பது போல பேசப்பட்டது. இந்தச் சம்பவம் தமிழகம் முழுக்கப் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. எனக்கும் கட்சியினருக்கும் அதில் சம்பந்தம் இல்லை. நாங்கள் எப்போதும் அறவழியிலும், சட்டத்துக்கு உட்பட்டும் போராடுகிறவர்கள். `காவல்துறையில் பணிபுரிந்துகொண்டு, தவறான வழியில் நடப்பவர்களுக்கு எதிராகத்தான் எங்களது போராட்டமே தவிர, காவல்துறைக்கு எதிரானது அல்ல...' என்பதை போலீஸுக்கும் அரசுக்கும் புரிய வைத்தோம். அதேபோல, சிதம்பரம் அண்ணாமலை நகர் காவல்நிலையத்தில் நடந்த குண்டுவெடிப்பிலும் என் பெயர் அடிபட்டது. `இதோ உங்களைக் கைது செய்யப் போகிறார்கள்.. அதோ வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்’ என்றெல்லாம் பயமுறுத்தினார்கள். நெருக்கடி தந்தார்கள். தவறு செய்யாதபோது எதற்காகப் பயப்பட வேண்டும் என்று இருந்தேன். மக்கள் பிரச்னைகளைத் திசை திருப்புவதற்காக போலீஸார் அப்படிச் செய்தார்கள்.

கே.பாலகிருஷ்ணன்

இது தவிர்த்து, சொந்த வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் என்று பார்த்தால், நானும் என்னுடைய மனைவியும் செங்கல்பட்டு அருகே விபத்து ஒன்றில் சிக்கினோம். அதில், மனைவியின் காலில் பலத்த அடி. ஒரு காலை இழக்கும் நிலைக்கு ஆளானார். அவரைக் காப்பாற்றி, கொண்டு வருவதற்கு மனோரீதியாகவும் எனக்கு பலம் தேவைப்பட்டது. கட்சியும், தோழர்களுமே உடனிருந்து எங்களைக் காத்தனர். 

எந்தப் பிரச்னையாக இருந்தாலும் அது மனஅழுத்தம் தரக்கூடியதாகவே இருந்தாலும் கட்சித் தலைவர்களும் தொண்டர்களும் தரும் ஆதரவு அதிலிருந்து என்னை வெளியே கொண்டு வந்து வெற்றி பெற வைத்திருக்கிறது. கட்சிதான் என்னை வழிநடத்துகிறது. வழிகாட்டுகிறது. நானும் தனிப்பட்ட முறையில் எதையும் செய்வது கிடையாது. கட்சியினர் உடன் ஆலோசித்துச் செயல்படுவதால் தவறான எந்த அடியும் எடுத்துவைப்பதில்லை” என்று கூறி புன்னகையோடு வழியனுப்பினார் தோழர் கே.பாலகிருஷ்ணன்