Published:Updated:

நோயோஃபோபியா வெறும் பயமா... விபரீத பிரச்னையா?

நோயோஃபோபியா
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
நோயோஃபோபியா

பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு படபடப்பு, மன அழுத்தம், உடல் தொடர்பான வேறு பிரச்னைகள் இருக்கலாம்.

கோவிட் தொற்று ஆரம்பித்த பிறகு பலரும் ஓர் உணர்வை எதிர் கொண்டிருப்போம். லேசான காய்ச்சல், தொண்டைக் கரகரப்பு, அசதி என எந்த அறிகுறி ஏற்பட்டாலும், அதை கோவிட் தொற்றுடன் தொடர்புபடுத்தி, தனக்கு தொற்று வந்திருக்குமோ என்று பயந்தவர்கள் பெரும்பான்மை. வாரம் தவறாமல் ஆர்டிபிசிஆர் டெஸ்ட் செய்து கொண்டவர்கள் ஏராளம். கோவிட் காலத்தில் இந்த பயமும் பதற்றமும் அதிகரித் திருக்கலாம். ஆனால், நோய் குறித்த ஒரு தகவலைக் கேள்விப்படும்போது, அது தனக்கும் வந்துவிடுமோ, வந்திருக்குமோ என்ற பயம் காலங்காலமாக பலருக்கும் இருக்கும் ஒரு பிரச்னையே.

‘`இந்த மனநிலையை இருவிதமாக அணுக வேண்டும். சிலருக்கு இது வெறும் பீதியாக இருக்கலாம். வேறு சிலருக்கு உண்மையில் உடலில் உள்ள பிரச்னையின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம்’’ என்கிறார் சென்னையைச் சேர்ந்த, மனநல மருத்துவர் மிதுன் பிரசாத். அது குறித்து அவர் பகிரும் விழிப்புணர்வுத் தகவல்கள் பயத்தையும் பதற்றத்தையும் நிச்சயம் களையும்.

மிதுன் பிரசாத்
மிதுன் பிரசாத்

‘`ஹைப்போகாண்ட்ரியாசிஸ் (Hypochondriasis), சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர் (Somatic Symptom Disorder) என இரண்டு நிலைகள் உள்ளன. `ஹைப்போகாண்ட்ரி யாசிஸ்' பாதிப்பில் தனக்கு ஏதோ நோய் இருக்குமோ என்ற பயம் (Fear of having an illness) மட்டுமே இருக்கும். `சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர்' பாதிப்பு வேறு மாதிரியானது. சோமா என்றால் உடல்... உடல் வெளிப்படுத்தும் அறிகுறிகளைக் குறிப்பதே இந்தப் பிரச்னை. இதனால் பாதிக் கப்பட்டவர்களுக்கு உண்மையிலேயே உடலில் ஏதோ பிரச்னை இருக்கும். அது உடல் வலியாகவோ, வேறு அசௌகர்யமாகவோ இருக்கலாம். அதற்காக வேறு வேறு மருத்துவர் களைப் பார்த்திருப்பார்கள். மருத்துவர்கள் உடலில் ஒரு பிரச்னையும் இல்லை என்று சொல்லியிருப்பார்கள். ஆனாலும் உண்மையில் அவர்களுக்கு உடலில் அறிகுறிகள் இருக்கும். இவர்களுக்கு வலியானது எங்கு வேண்டு மானாலும் வரலாம். தலைவலி, முதுகுவலி, மூட்டுவலி, கைகளைத்தூக்க முடியாத நிலை, வயிற்று உபாதை, எந்த வேலையும் செய்ய முடியாத களைப்பு என எதுவாகவும் உணர லாம். ஒவ்வொரு முறையும் ஒரே இடத்தில்தான் அந்த வலியையோ, உபாதையையோ உணர் வார்கள். அதற்கான காரணம் உடலில் இருக் காது. மனதில் இருக்கும். ஸ்கேன், ரத்தப் பரி சோதனைகள் எல்லாம் நார்மலாக இருக்கும். அடுத்தடுத்து டாக்டர்களை மாற்றியிருப் பார்கள். அவர்களும் டென்ஷன், ஸ்ட்ரெஸ் என்று சிம்பிளாக சொல்லியிருப்பார்கள். இதனால் வீட்டாரும் நம்ப மாட்டார்கள்.

‘மைண்டு பாடி டூயலிசம்’ என்று சொல் வோம். அதாவது, உடல் தொடர்பான அறிகுறிகளை உருவாக்கும் ஆற்றல் மனதுக்கு இருக்கும். இன்னும் எளிமையாகச் சொல்வ தென்றால், ஒருவருக்கு மனதில் ஏதோ கவலை, பிரச்னை இருந்து, அதை அவர் சரியாக வெளிப்படுத்தாத நிலையில் உடல் அதை வெளிப்படுத்தலாம். இதுதான் `சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர்'.

காரணங்கள்...

உளவியல், உடலியல் மற்றும் சமூகவியல் காரணம் என எதுவாகவும் இருக்கலாம். பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு படபடப்பு, மன அழுத்தம், உடல் தொடர்பான வேறு பிரச்னைகள் இருக்கலாம்.

மனதில் உள்ள கஷ்டத்தை வெளியே சொன் னால் குடும்பத்தார் அதைக் கண்டுகொள்ள மாட்டார்கள். அதுவே உடல்வலி என்று சொன்னால் கவனிப்பார்கள். அந்த நிலை யில் சம்பந்தப்பட்ட நபர், மனம் தொடர் பான பிரச்னையைக் கூட உடல் பிரச்னை யாகத்தான் வெளிப்படுத்துவார். ஆனால் அந்த வலி பொய்யானதும் இல்லை.

மற்ற பிரச்னையைக் குறிப்பிடும்போது கண்டுகொள்ளாத கணவர், உடல் தொடர்பான பிரச்னைகளைச் சொல் லும்போது தன்னுடன் அதிக நேரம் செல விடுவதைப் பார்ப்பார் மனைவி. அதாவது, வெளியே சொல்ல முடியாத கவலையோ, பிரச்னையோ அவருக்கு உடல் அறிகுறியாக வெளிப்படும்.

எப்படி வேறுபடுத்தப்படும்?

ஹைப்போகாண்ட்ரியாசிஸ் பாதிப்பில், உண்மையில் அவர்களுக்கு பிரச்னை இருக்காது. வலியோ, வயிறு தொடர்பான உபாதைகளோ இருக்காது. ஆனால், அவையெல்லாம் வந்துவிடுமோ என்ற பயம் இருக்கும்.

உதாரணமாக... நெஞ்சுவலி என்று மருத்துவரை அணுகி ஈசிஜி, ஸ்கேன் எல்லாம் பார்த்திருப்பார்கள். எல்லாம் நார்மலாக இருக்கும். அவர்களுக்குத் தெரிந்த யாருக்கோ நெஞ்சுவலி வந்திருந் தால் தனக்கும் அதேபோல வந்துவிடுமோ என்ற பயம் மட்டும் இருக்கும். ஒவ்வொரு முறை அந்த பயம் வரும்போதும் டெஸ்ட் எடுத்துப் பார்ப்பார்கள். டெஸ்ட் ரிப்போர்ட் நார்மல் என்று வரும்போது கொஞ்சம் அமைதியாவார்கள். ஆனால், மீண்டும் அதே பயத்துக்கு உள்ளாவார்கள்.

சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர்

எதற்காக வலி வருகிறது என்பதை சம்பந்தப்பட்ட நபரிடம் மருத்துவர் கேட்பார். அவர்களது வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் கஷ்டங்கள், அவர்கள் உணரும் அந்த வலியை மற்றவர்கள் எப்படிப் பார்க்கிறார்கள், மனதில் உள்ள கஷ்டத்தை வெளிப்படுத்த குடும்பத்தார் வாய்ப்பு கொடுக்கிறார்களா என்பதையெல்லாம் கேட்டறிவார். சம்பந்தப்பட்ட நபரின் குடும்பத்தாரிடம் அதை விளக்கிச் சொல்லிப் புரியவைப்பார். `சப்போர்ட்டிவ் சைக்கோ தெரபி', `காக்னிட்டிவ் சைக்கோதெரபி' போன்றவற்றைச் செய்யும்போதே பெரும் பாலான நபர்கள், வலி குறைவதை உணர் வார்கள். வலிக்கான பெயின் கில்லர் எதுவும் கொடுக்கப்படாத நிலையிலேயே இந்த மாற்றத்தைக் காண முடியும்.

தொடரும் வலி அல்லது உடல் உபாதைகள், அடுத்தடுத்த மருத்துவர்களும் ‘உடலில் ஒரு பிரச்னையும் இல்லை’ என்று பதிலளிப்பது என இது சில நாள்களுக்குத் தொடரும். கடைசியாகத்தான் மனநல மருத்துவரிடம் வருவார்கள். சம்பந்தப்பட்ட நபருக்கும் அது மனது சம்பந்தப்பட்டது என்பதை உணர முடியாது. ஒருவேளை யாராவது ‘மனசுதான் காரணம்’ என்று சொன்னாலும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

பல மருத்துவர்களைப் பார்த்துவிட்டு, கடைசியாக மனநல மருத்துவரிடம் வரும் போது, மனநல மருத்துவரே இது மனது சம்பந்தப்பட்டதுதான் என்று சொன்னாலும் பாதிக்கப்பட்டவரால் உடனே அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. தொடர் கவுன்சலிங், தெரபிக்கு பிறகுதான் அவர்களே இது மனது சம்பந்தப்பட்டது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத் தொடங்குவார்கள். மனதில் இருக்கும் பிரச்னை கூட உடல்ரீதியாக வெளிப்படலாம் என்பதையே அப்போதுதான் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.

சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர் குறித்த விழிப்புணர்வு இன்னும் நம்மிடம் பெரிய அளவில் இல்லாதது முக்கிய காரணம். ‘டாக்டர் ஷாப்பிங்’ என்றொரு வார்த்தை உண்டு. அதாவது ஒரு மருத் துவரைப் பார்த்து குணமாகாவிட்டால் வேறு வேறு மருத்துவர்களை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பார்கள். தீர்வு தெரியாமல் இப்படியே தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிற நிலை மாறவே இல்லை.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
நோயோஃபோபியா வெறும் பயமா... விபரீத பிரச்னையா?

சிகிச்சைகள்...

சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ்ஆர்டர்

வலியுடன் சேர்த்து பதற்றம், மன அழுத்தம் போன்றவையும் இருந்தால் இரண்டுக்கும் சேர்த்து தற்காலிகமாக மருந்துகள் பரிந்துரைக்கப்படும். மூளையில் சில கெமிக்கல்கள் குறையும்போது யாருக்கு வேண்டுமானாலும் மன அழுத்தம் வரலாம்.உதாரணத்துக்கு `செரட்டோனின்' என்ற கெமிக்கல். அந்த கெமிக்கலை மட்டும் அதி கரிக்கச் செய்கிற மருந்துகள் பரிந்துரைக்கப் படும். கூடவே கவுன்சலிங், தெரபியையும் ஆரம்பிக்கும்போது சில மாதங்களில் மாற்றம் தெரியும். அப்போது மருந்துகளை நிறுத்தி விடலாம். மிதமான பாதிப்புள்ளோருக்கு மாத்திரைகள் தவிர்த்து வெறும் சைக்கோ தெரபி மட்டுமே பரிந்துரைக்கப்படும்.

ஹைப்போகாண்ட்ரியாசிஸ்

நெஞ்சுவலி என்றாலே அதை ஹார்ட் அட்டாக் என நினைத்து பயப்படுவார்கள். நெஞ்செரிச்சலாகவோ, தசைப்பிடிப்பாகவோ இருக்கலாம் என்றெல்லாம் அதைத் தாண்டி யோசிக்கவே மாட்டார்கள். நெஞ்சுவலி என்றால் ஹார்ட் அட்டாக், உடனே ஈசிஜி, அது நார்மல் என்றால் மட்டும் நிம்மதியாவது... அடுத்தமுறை நெஞ்சுவலி வரும்போது மீண்டும் இதையே தொடர்வது என்று இருப் பார்கள். நெஞ்சுவலி என்றால் அது மாரடைப்பைத் தாண்டி வேறு எதுவாகவும் இருக்கலாம் என்று புரிந்து கொண்டாலே ஒவ்வொருமுறையும் பதறிப் போய் டெஸ்ட் எடுப்பதைத் தவிர்க்கலாம். அந்தத் தற்காலிகப் பதற்றத்திலிருந்து மீண்டு விட்டாலே அவர்களுக்கு பயமும் வலியும் குறைந்துவிடும். அந்தத் தெளிவை ஏற்படுத்து வார்கள் மருத்துவர்கள். தேவைப்பட்டால் தற்காலிகமாக சில மருந்துகளும் பரிந்துரைக் கப்படும்.

தேவையற்ற மருந்துகள் ஆபத்தில்லையா?

எந்த ஒரு நபரும் வலி என்று வந்தால் மருத்துவர் அதை முதலில் உடலியல் பிரச்னையா என்பதையே பார்ப்பார். அதற்கான சிகிச்சையைத்தான் பரிந்துரைப் பார். நேரடியாக மனநல மருத்துவரிடம் யாரும் போக மாட்டார்கள். அப்படியே போனாலும் மனநல மருத்துவரும் உடல் ரீதியான காரணங்கள் இருக்குமோ என்று பொது மருத்துவரையோ, எலும்பு மூட்டு மருத்துவரையோதான் பரிந்துரைப்பார். உடலியல்ரீதியாக எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை என்பது உறுதிசெய்யப்பட்டால் தான் அடுத்து அதை மனரீதியான பிரச்னையோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க முடியும். டெஸ்ட்டே எடுக்காமல் இது மனம் சம்பந்தப்பட்டது என்ற முடிவுக்கு வரமுடியாது. முதல்முறை தன்னை அணுகும் நோயாளிக்கு அதற்கான டெஸ்ட்டு களை எடுக்கச்சொல்லிப் பரிசோதிப்பது டாக்டரின் உரிமை. அதுதான் சரியான சிகிச்சை யும்கூட. எலும்பு, மூட்டு மருத்துவர்களுக்கு அந்தப் பிரச்னை எலும்பு தொடர்பானதல்ல என்பதைக் கண்டறிய முடியும். அப்படித் தெரிந்து அது சோமாட்டிக் சிம்ப்டம் டிஸ் ஆர்டராக இருக்கலாம் என்று சந்தேகித்தால் அவர்களே மனநல மருத்துவரிடம் அனுப்புவார்கள்.

உண்மையில் வலி இருக்கும்போது பெயின் கில்லர் போடும்போது அந்த நேரத்துக்கு அதிலிருந்து நிவாரணம் கிடைக்கும். ஆனால், அந்த வலிக்கான காரணத்தைக் கண்டறிந்து சரி செய்கிறவரை பெயின்கில்லரை தொடர வேண்டியிருக்கும். சிலர் பெயின் கில்லருக்கு அடிமையாவதும் உண்டு. வலிக்காக சிகிச்சைக்கு வந்திருப்பார்கள். மாத்திரை எடுத்ததும் வலி குறைந்திருக்கும். ஆனாலும் அந்த மாத்திரையை விடாமல் தொடர்வார்கள். மனநல மருத்துவர் களான எங்களுக்கு சம்பந்தப்பட்ட நபர், வலிக் காக மாத்திரை எடுத்துக்கொள்கிறாரா, அது தரும் போதைக்காகவா என்று யூகிக்க முடியும். ப்ரிஸ்கிரிப்ஷனில் அதற்கான குறிப்பை எழுதித் தருவோம். மருத்துவரை மீறி தாமாக அவர்களே அந்த வலி நிவாரணியை வாங்க நினைத்தாலும் மருத்துவரின் குறிப்பை வைத்து அவர்களுக்கு அந்த மருந்தை மருந்துக் கடைக்காரர்கள் கொடுக்க மாட்டார்கள்.

தவிர்க்க முடியுமா?

உடற்பயிற்சிகள், யோகா, தியானம் என எது பிடிக்குமோ அதைச் செய்யலாம். ஒரு பிரச்னையை எப்படிக் கையாள்வது என்ற தெளிவும் வேண்டும். சரிவிகித உணவு, முறையான தூக்கம் போன்றவையும் முக்கியம். குடும்பத்தாரின் சப்போர்ட் மிக மிக முக்கியம். வலி என்று சொல்லும்போது அதைப் பெரிது படுத்தி ஆபரேஷன் வரை யோசிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். அதே நேரம் உடலளவில் ஒன்றுமில்லை என மருத்துவர்கள் சொல்வதை, ஒன்றுமே பிரச்னையில்லை என்று புரிந்து கொண்டு அந்த நபரின் பிரச்னையை அலட்சியப் படுத்துவதும் தவறு.