40 லட்சம் பேரை அச்சுறுத்துகிறதா அஸ்ஸாம் தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு!

வெளிதேசத்தவர்கள் கலந்து வாழும் மாநிலத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையைக் கண்டறிய உதவும் கணக்கீடுதான் தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு. இந்தப் பதிவேட்டு முறையானது அஸ்ஸாமில் மட்டும் தற்போது உள்ளது.

40 லட்சம் பேரை அச்சுறுத்துகிறதா அஸ்ஸாம் தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு!

வெளிதேசத்தவர்கள் கலந்து வாழும் மாநிலத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையைக் கண்டறிய உதவும் கணக்கீடுதான் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு. இந்தப் பதிவேட்டு முறையானது தற்போது அஸ்ஸாமில் மட்டும் வழக்கில் உள்ளது. பங்களாதேஷிலிருந்து அஸ்ஸாம் வந்து குடியேறியிருக்கும் மக்கள் அதிகரித்து வருவதால் அதிலிருந்து இந்தியா மக்களை பிரித்துக் கணக்கிட இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பங்களாதேஷிலிருந்து வந்து குடியேறியவர்களைக் கண்டறிந்து அவர்களை அவர்கள் நாட்டுக்குத் திருப்பி அனுப்பும் முயற்சியாகவும் இது அமையும். மத்திய அரசு நிதியளிக்கும் இந்தப் பணியானது மாநில அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தியாவின் மூத்த பதிவாளரின் கீழ் கணக்கெடுப்புப் பணி நடைபெறும்.

இதற்கு முக்கியக் காரணமாகத் தீவிரவாதிகளின் ஊடுருவல் பார்க்கப்படுகிறது. அதுமட்டும் இன்றி பக்கத்து தேசத்து மக்களின் சட்டவிரோதக் குடியேற்றம், ஏற்கெனவே அங்குள்ள மக்களின் தேவைகளில் பங்கு கொள்ளும்போது அந்த இடத்திலேயே பல ஆண்டுகளாக வாழ்பவருக்கு போதிய வசதிகள் கிடைப்பது தடைபடும். அது இரு தரப்பினருக்கும் இடையில் பூசலை ஏற்படுத்தும். இது போன்ற காரணங்களால்தான் இந்தப் பதிவேட்டு முறை ஆரம்பித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. 

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் அஸ்ஸாம் மலைகளில் தேயிலைத் தோட்டம் தொடங்கப்பட்டது. அங்கு வேலை செய்வதற்காக நாடு முழுவதிலிருந்தும் மக்கள் அஸ்ஸாமுக்கு அடிமைகளாகக் கொண்டுவரப்பட்டனர். அப்படி கிழக்கு வங்கத்திலிருந்து வந்து குடியேறியவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம். நாடு விடுதலை அடைந்த பின்னும் கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து மக்கள் அகதிகளாக அஸ்ஸாமுக்குள் வந்தனர். 1951-ல் மக்கள் கணக்கெடுப்பு நடந்தது. அந்தக் கணக்கெடுப்பை வைத்து அஸ்ஸாமில் தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு என்பது முதல் முறையாகத் தயாரிக்கப்பட்டது. அதற்குப் பின்பும் அகதிகளாக மக்கள் நாட்டின் உள்ளே வந்த வண்ணம் இருந்தனர்.

தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு

அஸ்ஸாமில் தொடரும் இந்தச் சர்ச்சையின் டைம்லைன் இதோ...

1951-1961 வரை அவர்கள் வருகையால் 36% அஸ்ஸாம் மக்கள்தொகை அதிகரித்தது. 

1971-ல் கிழக்குப் பாகிஸ்தான் விடுதலை அடைந்து வங்காள தேசமாக மாறியது. இந்தச் சமயம் பெருவெள்ளமென மக்கள் இந்தியா நோக்கி நகர்ந்தனர். இதில் பெரும்பாலானோர் இஸ்லாமியர்கள். 

1971-1991 காலகட்டத்தில் அஸ்ஸாம் வாக்காளர் பட்டியலில் 89% கூடுதல் எண்ணிக்கை ஏற்பட்டது.

1985 அஸ்ஸாம் போராட்டக் குழுவுக்கும் மத்திய அரசுக்கும் இடையில் கருத்துவேறுபாடு ஏற்பட்டது. அஸ்ஸாம் மாணவர் சங்கம் தலைமையில் இந்த இருவருக்கும் இடையில் அஸ்ஸாம் ஒப்பந்தம் ஒன்று கையெழுத்தானது. அதன்படி,

1961 வரை இந்தியாவுக்குள் வந்தவர்களுக்கு ஓட்டுரிமை முதலான குடியுரிமை வழங்கப்பட்டது. 

1961 முதல் 1971 வரை வந்தவர்களுக்கு ஓட்டுரிமை தவிர்த்து மற்ற உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன.

அந்தப் பட்டியல் புதுப்பிக்கும் பணியை 2005-ல் மன்மோகன் சிங் ஆட்சியில் இருக்கும்போது மீண்டும் கையிலெடுத்தார். ஆனால், பணி சரிவர நடைபெறவில்லை.

மீண்டும் அஸ்ஸாமில் உள்ளூர் மக்களுக்கும் குடியேறிகளுக்கும் பூசல் வர 2009-ல் அஸ்ஸாம் சமூகப்பணி எனும் தனியார் அமைப்பு உச்ச நீதிமன்றத்தில் குடிமக்கள் பட்டியலைப் புதுப்பிக்க ஆணையிடும்படி ஒரு மனு கொடுத்தது.

2012-ல் அஸ்ஸாமின் போடே இன மக்களுக்கும் வங்கதேச மக்களுக்கும் பகைமை வலுக்க 2013-ல் உச்ச நீதிமன்றம் குடியுரிமைச் சட்டம் 1955, குடிமக்கள் சட்டம் 2003 ஆகியவற்றின்கீழ் உடனே அதைப் புதுப்பிக்க ஆணை பிறப்பித்தது.

2015-ல் பணிகள் மீண்டும் தொடரப்பட்டது.

2016-ல் பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வந்ததும் வேலைகள் முழுவீச்சில் முடுக்கிவிடப்பட்டது.

இதன் முதற்கட்டமாக 2017 டிசம்பர் 31 அன்று முதல் வரைவு வெளியிடப்பட்டது. 1.9 கோடி மக்களின் பெயர் அதில் இடம்பெற்றது.

அதன் இரண்டாம்கட்ட வரைவு 2018 ஜூன் 30-ல் வெளியிடப்படுவதாக அறிவிக்கப்பட்டது. மழை, வெள்ளம் காரணங்களால் அதன் வெளியீடு ஒரு மாதம் ஒத்திவைக்கப்பட்டு, கடந்த ஜூலை 30 அன்று வெளியிடப்பட்டது.


குடிமக்கள் பதிவேட்டில் இடம் பெற வழிகள்: 

குடிமைப் பதிவேட்டுக்கான விண்ணப்பங்கள் வீடுதோறும் வழங்கப்பட்டன. அருகில் உள்ள வாக்குச் சாவடிகளிலும் இணையத்திலும் பதிவிடும் முறைக்கு வழிசெய்யப்பட்டிருந்தது. மக்கள் தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் சேர்த்து விண்ணப்பிக்கும்படி விண்ணப்பங்கள் இருந்தன. அவர்கள் தங்கள் குடிமைக்கான சான்றிதழ்களைச் சமர்ப்பித்து இந்தப் பட்டியலில் தங்களைப் பதிந்து கொள்ளலாம் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. இவர்களின் சான்றுகள் சரிபார்க்கப்பட்டு இறுதிப் பட்டியலில் இடம்பெறும்.

தகுதி வரைமுறைகள்:

1951 மக்கள் கணக்கெடுப்பில் இடம் பெற்றவர்கள்.

1966-க்கு முன் இந்தியாவுக்கு வந்தவர்கள்.

24 மார்ச் 1971-க்குள் அரசின் சான்றுகள், ஓட்டுரிமை, கல்விச் சான்றுகள் பெற்றவர்கள்.

மேலே கூறப்பட்டவர்களின்  குழந்தைகள், வம்சாவளிகள், இவர்களின் குடும்பங்களில் இணைந்தவர்கள் அதற்கான சரியான சான்றுகளை சமர்பித்தால் அவர்களும் இப்பட்டியலில் இடம் பெற முடியும்.

விண்ணப்பித்த 3.3 கோடி பேரில் 2.9 கோடி பேரின் பெயர்கள் பட்டியலில் இடம்பெற்றுவிட்டன. 40 லட்சம் பெயர்கள் இடம்பெறவில்லை. இதில் 37.59 லட்சம் விண்ணப்பங்கள் நிராகரிக்கப்பட்டன. 2.48 லட்சம் விண்ணப்பங்கள் கிடப்பில் இருக்கின்றன. இதுபெரும் விமர்சனத்துக்கு உள்ளானது. இரண்டு எம்.எல்.ஏ-க்கள் பெயர்களும் இதில் விடுபட்டுள்ளது. ஆனால், தனி அஸ்ஸாம் தேசத்துக்காகப் போராடும் உல்ஃபாத் தலைவர் பரேஷ் பருவா பெயர் உள்ளது. ஒரு குடும்பத்தில் தாத்தா பெயர் இல்லை. ஆனால், அவர் வழித்தோன்றல் சான்றிதழ் கொண்ட மகன், பேரன் பெயர்கள் எல்லாம் இருக்கின்றன. கணவன் பெயர் இருக்கிறது, மனைவி பெயர் இல்லை. இது மக்களிடையே பெரும் அச்சத்தையும் பீதியையும் ஏற்படுத்துகிறது. இதில் விடுபட்ட பெயர்களைச் சேர்க்க ஆகஸ்ட் 30 முதல் செப்டம்பர் 28 வரையான காலத்தில் மறுவிண்ணப்பம் தரலாம் என என்.ஆர்.சி-ன் அஸ்ஸாம் ஒருங்கிணைப்பாளர் பிரதீக் ஹஜேலா கூறியுள்ளார்.

assam

எனினும், பல ஆண்டுகளாக அங்கே வாழும் மக்களின் நிலை இந்தப் பட்டியலால் திசை மாறுமோ என்ற அச்சம் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. இப்பட்டியலில் பெயர் இல்லாதவர்கள் பக்கத்து மாநிலங்களுக்கு நகரத்தொடங்கியுள்ளனர். அதைத் தடுக்கும் பணியும் நடைபெற்று வருகிறது. ஆனால், இப்பட்டியலில் இடம் பெறாத வங்காள தேசம் அல்லாத மக்களின் நிலை குறிப்பிடப்படாதது மேலும் அச்சத்தை அதிகரிக்கிறது.

ஏ.ஐ.யு.டி.எப் கட்சியிலிருந்து பிற்படுத்தப்பட்டோர் சமூகத்திலிருந்து அபயபுரி தெற்குத் தொகுதியில் வென்று எம் .எல்.ஏ-வாக இருக்கும் அனந்தகுமார் மாலோ பெயர் இப்பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை. 62 வயதான இவர் வங்காள இந்து சமூகத்தைச் சார்ந்தவர். இவரின் சகோதரரும் மனைவியும் அதே சான்றுகளைச் சமர்பித்துப் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளனர். ஆனால், இவரது பெயர் இல்லை. “ஏதோ சிறு தவறு ஏற்பட்டுள்ளது போலும். மறுவிண்ணப்பம் செய்து சேர்க்க வேண்டும்” என்கிறார்.

கமரூப் மாவட்டம் பழுகயாரி கிராமத்தைச் சார்ந்தவர் சர்பத் அலி. 46 வயதாகும் இவருக்கு 3 குழந்தைகள். “ஒரே ஆவணங்களைதான் சமர்பித்தேன். மூன்றில் இரண்டு குழந்தைகளின் பெயர் இதில் இடம்பெறவில்லை. அதைக் கண்டு திகைத்துவிட்டேன். மறுவிண்ணப்பத்தில் மீண்டும் முயல வேண்டும்” என்கிறார்.

50 வயதாகும் கௌதம் பால் ஒரு காய்கறி வியாபாரி. பெங்காலி இந்துவான இவர் கூறுகையில், “எங்கள் குடும்பம் கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து இந்தியாவுக்குக் குடியேறியது. 1951 கணக்கெடுப்பில் என் தந்தை பெயர் இடம் பெற்றிருந்தது. ஆனால், அதன் எழுத்துப்பிழை காரணமாக எனது பெயர் பட்டியலில் மறுக்கப்பட்டுள்ளது.”

ஓய்வுபெற்ற ஆசிரியையான சதி புரகாயஸ்தாவின் வயது 72. இவரின் 1964-ல் பெற்ற உயர்நிலைப் பள்ளிச் சான்றிதழ், 1966-ல் பெற்ற மேல்நிலைக் கல்விச் சான்றிதழ் ஆகியன சமர்பிக்கப்பட்டும் இவரின் விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. இதை எண்ணி அவரின் மகன் வருத்தம் கொள்கிறார்.

தின்சுக்கியாவைச் சேர்ந்த சமூகப் பணியாளர் இஷானி சௌத்ரி. இவருக்கு வயது 26. இவரின் அம்மா பெங்காலி இந்து. அப்பா பெங்காலி முஸ்லீம். தற்போது, பிரிந்து வாழும் இவர்களுக்கும் பட்டியலில் இடம் கிடைத்துள்ளது. ஆனால், தாயின் ஆவணங்களை வைத்து விண்ணப்பித்த இவருக்கும் அவர் தங்கைக்கும் கிடைக்கவில்லை. டெல்லியில் வாழ்ந்து வரும் இவர், இந்த விண்ணப்பத்துக்காக அஸ்ஸாம் வரை பல முறை பயணப்படுவது சிரமமாக உள்ளது என்று வருந்துகிறார்.

அசாமி மொழியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்று கவுகாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வியியல் பயின்று வரும் மாணவி பசுமா பேகம். இவரின் 3 உடன்பிறப்புகள், பெற்றோர்கள் என மற்ற அனைவருக்கும் கிடைத்த இடம் இவருக்கு அமையவில்லை. இவர் அஸ்ஸாம் சிறுபான்மையின மாணவர்கள் சங்கத்தின் தலைவராகவும் காட்டன் பல்கலைக்கழகச் சங்கத்தின் கூடுதல் பொருளாளராகவும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

கர்பி அங்கிலோங் ஊரைச் சார்ந்தவர் திலக் பிரசாத் ரிசல். 41 வயதான இவரின் குடும்பத்தில் மனைவி 2 குழந்தைகள். "மனைவிக்கு கர்பி பூர்விகம் என்பதால் உடனே கிடைத்துவிட்டது. எனக்கும் என் இரு குழந்தைகளுக்கும் கிடைக்கவில்லை. அரசியல் பணி செய்து வரும் இவரின் தந்தை பெயர் 1966 வாக்காளர் பட்டியலில் தவறாக உள்ளதால் இந்த விண்ணப்பத்தில் சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது" எனக் கூறுகிறார்.

அமெரிக்க - மெக்ஸிகோ எல்லையில் நடக்கும் பிரச்னைக்கு நிகரான பிரச்னையாகத்தான் இது உள்ளது. இந்த நிலையை இப்படியே விட்டால் உணர்வால் இந்தியர்களாக இருக்கும் இவர்களை நாட்டை விட்டு பிரிப்பதற்கு சமமான சூழல் உருவாகும். இதற்கெல்லாம் சரியான தீர்வை அரசு கொண்டு வர வேண்டும் என்பதே அப்பகுதி மக்களின் எண்ணம். வெளிநாட்டவராக அல்லாமல் சில தொழில்நுட்ப கோளாறாலும், சிறு பிழைகளாலும் சொந்த நாட்டிலேயே உரிமைக்காகப் போராடும் அவல நிலை வேண்டாம் என்றுதான் அவர்கள் தொடர்ந்து போராடி வருகிறார்கள். இதையெல்லாம் அரசு கவனத்தில் கொள்ளுமா என்பதுதான் இங்கு பிரதான கேள்வியாக உள்ளது. 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!