Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

‘ஒரே வரி - ஒரே நாடு!’ ஜி.எஸ்.டி. முழக்கத்தின் மறுபக்கம் #VikatanExclusive

ஜிஎஸ்டி

ரே இந்தியா என்ற கொள்கைளை சமூக, கலாச்சார, பண்பாட்டுத் தளத்தில் திணித்துக் கொண்டிருக்கும் மத்திய அரசு பொருளாதாரத்தையும் விட்டு வைக்கவில்லை. அதிலும் ஒரே நாடு கொள்கைளை கொண்டுவர பகிரதப் பிரயத்தனப்படுகிறார்கள். அந்த முயற்சியில் ஒன்றாக ‘ஒரே நாடு-ஒரே வரி’ என்ற பெயரில் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி மசோதாவை நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்துள்ளது மத்திய அரசு. அதுபற்றி, தமிழக சட்டமன்ற உறுப்பினர்  பழனிவேல் தியாகராஜன் முன்வைத்துள்ள கருத்துக்கள். 

ஒரே வரி - ஒரே நாடு!

பழனிவேல் தியாகராஜன்நாடாளுமன்ற மக்களவையில் ‘சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) மசோதா’ கடந்த மார்ச் 29-ம் தேதி கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது பேசிய நிதியமைச்சர் அருண் ஜெட்லி, “நாம் அனைவருக்கும் இன்று வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நாள்” என்று ஆரம்பித்தார். தொடர்ந்து பேசிய அவர், “ஒரே வரி - ஒரே நாடு” என்ற கொள்கையை அறிவித்துவித்தார். நாடு முழுமைக்கும் ஒரே மாதிரியான வரி  என்பது நாட்டை இணைக்கும், நாட்டு மக்களை ஒற்றுமைப்படுத்தும் மாபெரும் சக்தி என்று அறிவித்தார். இதன்மூலம், நாட்டில் உள்ள 29 மாநிலங்களில் விதிக்கப்பட்டு இருக்கின்ற நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பலவிதமான வரிகள், பல்வேறு விதமான வரி விகிதங்கள் (ஒரே வரிக்கு) என்பது மாற்றப்பட்டுள்ளது. இந்தியா முழுமைக்கும் ஒரேமாதிரியான 5 அடுக்கு சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வகுக்கப்ட்டுள்ளது. இதனால், மாநிலங்களுக்கிடையேயான சரக்கு மற்றும் சேவை பரிவர்த்தனைகள் எளிதாகும். பொருளாதார நடவடிக்கைகள் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, உள்நாட்டு நாட்டு வளர்ச்சி பெருகும். மத்திய அரசின் இந்த நடவடிக்கை, சுதந்திர இந்தியாவில் ‘சரக்கு மற்றும் சேவை வரி’ நடப்பு பொருளாதார சீர்திருத்தங்களின் ஓர் மைல் கல் என்றும் வர்ணித்தார். ஒரே வரி-ஒரே நாடு கொள்கையை முன்வைத்து, மத்திய அரசு மேலே சொன்ன வரம்பற்ற நம்பிக்கைகளை நாட்டு மக்களுக்கு ஊட்டி உள்ளது. ஆனால், இந்த புதிய வரிவிதிப்பு குறித்து எச்சரிக்கையைான அணுகுமுறைகளைத்தான் நாம் கையாள வேண்டும். அதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. 

எச்சரிக்கை... எச்சரிக்கை... எச்சரிக்கை...

இந்தியாவில் உள்ள மாநிலங்கள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரியான பொருளாதார நிலை உள்ளவை அல்ல. விவசாயம், தொழில்வளம், நீர்வளம், மக்கள் தொகை, நில அமைப்பு போன்ற காரணங்களால் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளை அதிகமாக கொண்ட மாநிலங்கள். ஒரு மாநிலத்துக்கும் அதன் பக்கத்து மாநிலத்துக்குமான பொருளாதார நிலையே மலைக்கும் மடுவுக்குமானது. அப்படி இருக்கின்ற சூழ்நிலையில், இந்தியா முழுமைக்கும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை ஒன்றாக்கி ஒரே ஒன்றியத்தை மத்திய அரசு  ஏற்படுத்த முயற்சிக்கிறது. ‘ஒரே வரி - ஒரே நாடு’ என்ற முழக்கத்துக்காக அரசியலமைப்பு மாநிலங்களுக்கு வழங்கியுள்ள வரி இயற்றும் உரிமையை காவு வாங்குகிறது மத்திய அரசு. இதனால், இந்தியாவில் மாநிலத்துக்கு மாநிலம் மாறுபடும் அரசியல் பிரச்சினைகள், சமூகப்பின்னணிகள், பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் உள்ளிட்ட காரணிகள் தேவையற்ற அரசியல் பதற்றச்சூழலுக்கு இந்தியாவை இட்டுச் செல்லும்.

‘3-3-3’ முரண்பாடு

இன்றைய இந்தியா 3-3-3 என்ற முரண்பாட்டை சந்தித்து வருகிறது. மூன்று முன்னேறிய மாநிலங்களின் செல்வ செழிப்பு என்பது பின்தங்கிய மூன்று மாநிலங்களை விட மூன்று மடங்கு அதிகம். இது சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில் உச்சபட்ச ஏற்றத்தாழ்வு என்பதை நாம் இங்கே அழுத்தமாக குறித்துக் கொள்ளவேண்டும். நான்கு முன்னணி மாநிலங்களின் (மஹாராஷ்டிரா, தமிழ்நாடு, குஜராத் மற்றும் அருண் ஜெட்லிகர்நாடகா) வர்த்தகப் பரிவர்த்தனை அளவு மற்ற 25 மாநிலங்களின் ஒட்டுமொத்த பரிவர்த்தனை அளவுக்குச் சமம். நாட்டின் மொத்த கார் மற்றும் இரு சக்கர வாகனங்களின் விற்பனையில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (1/5) மஹாராஷ்டிரா மற்றும் தமிழ்நாடு என்ற இரண்டு  மாநிலங்களில் மட்டுமே நடைபெறுகிறது. தமிழ்நாட்டில் வசிப்பவர்களின்  சராசரி வருட வருவாய் 1 லட்சத்து 40 ஆயிரம் ஆகும்.

பீகார் மாநிலத்தில் வசிக்கும் இந்தியரிடம் இதை எதிர்பார்க்க முடியாது. பீகார் வாசி ஒருவரின் சராசரி ஆண்டு வருமானம் 35 ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே. இது தமிழகத்தில் உள்ளவரின் வருமானத்தோடு ஒப்பிடும் போது 4 மடங்கு குறைவு. அதுபோல, தமிழ்நாட்டில் வசிப்பவர்களின் சராசரி வயது 31; சராசரி கல்வித்தகுதி 10-ம் வகுப்பு நிறைவு என்பதாகவும் உள்ளது. ஆனால், பீஹாரில் வசிப்பவரின் சராசரி வயது 14;  கல்வித்தகுதி 5 வகுப்பைக்கூட நிறைவு செய்ய இயலாத நிலைமை உள்ளதாகவும் இருக்கிறது. ஏற்றத்தாழ்வுகளை இந்த சராசரியில் வைத்திருக்கும் இரண்டு மாநிலங்களின் வளர்ச்சித் தேவைகள், முன்னுரிமைகள், வரி வசூல் கொள்கைகள் உள்ளிட்ட பொருளாதார  கொள்கைகளும் மாறுபடும் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அதுவும், உலக நாடுகளில் இந்தியா போன்ற பெரிய பரப்பளவைக் கொண்ட நாடுகளில் பிராந்திய ரீதியான ஏற்றத்தாழ்வுகள் அதிகம் உள்ளது என்பதும், அது நாளுக்குநாள், ஆண்டுக்கு ஆண்டு வளா்ந்து கொண்டு செல்கிறது என்பதும் நிருபணமான தியரி. அதை நாம் இங்கே கவனத்தில் கொள்ளவேண்டியது அவசியம்.  

கண்ணோட்டங்கள் மாறும்!

ஒரு ஆண்டிராய்டு மொபைல் போன், பீஹாரில் ஆடம்பரப்பொருளாக இருக்கலாம். ஆனால், தமிழகத்தில் அது இன்றியமையாத சாதனமாக இருக்கும். அதுபோல, வரிவிதிப்புக் கண்ணோட்டங்கள் மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறும். வரிவிதிப்பு  நிர்பந்தங்களை தவிர்க்க, சரக்கு மற்றும் சேவை கவுன்சில் ஒன்றை ஏற்படுத்த நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதா வழிவகுக்கிறது. இந்தக் கவுன்சிலில் ஒவ்வொரு மோடிமாநிலத்திற்கும் சம அந்தஸ்தும் வழங்கப்பட்டு இருப்பதாக சொல்கிறது. ஆனால் மசோதா உருவாக்கப்போகும் புதிய சூழல், வட்டார ஏற்றத்தாழ்வுகளை எப்படி சமாளிக்கப்போகிறது என்பதைப் பொறுத்தே அந்த மசோதாவின்  வெற்றி தோல்வி அமையும். இதுதொடர்பாக சமீபத்தில் நடந்த  ஆராய்ச்சிகள் எல்லாம், ஜி.எஸ்.டி(GST) வட்டார ஏற்றத்தாழ்வை அதிகரிக்கும் என்றே கணித்துள்ளது. இதன் தாக்கம் கூட்டாட்சி தத்துவத்தில் இயங்கும் இந்தியா போன்ற நாட்டில் - அதுவும் அரசியல் வேற்றுமைகள் நிறைந்த இந்தியா போன்ற நாட்டில் - சிக்கலை அதிகரிக்கவே செய்யும்.

1982 ம் ஆண்டு, தமிழகத்தில் ஆட்சியில் இருந்த எம்.ஜி.ஆர் தலைமையிலான அ.தி.மு.க அரசு, தனது தேர்தல் வாக்குறுதியான மதிய உணவு திட்டத்தை நிறைவேற்ற மாநில நிதி ஆதாரத்தைத்தான் நம்பி இருந்தது. அந்தத் திட்டத்தின் மூலம் தமிழகத்தின் கல்வியறிவு, 20 ஆண்டுகளில் 51 சதவிகிதத்தில் இருந்து 83 சதவிகிதமாக உயர்ந்தது. புதிய சரக்கு மற்றும் சேவை வரி சூழலில் மாநிலங்களின் புதிய வரிகள், தற்காலிக வரிகள் போன்றவை சாத்தியமில்லை. இதனடிப்படையில் பார்த்தால், தி.மு.க-அதிமுக போன்ற பிராந்திய கட்சிகள் அந்தந்தப் பிராந்திய மக்களுக்கான தேவைகளின் அடிப்படையில்  கொள்கைகளை வகுப்பது, அதற்கு நிதி ஆதாரங்களைத் திரட்டுவது போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு முட்டுக்கட்டை போடப்படும்.

ஐந்தில் இரண்டு பங்கு வளங்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு, மூன்றில் ஒரு பகுதி மக்களை வைத்து ஆட்சி நடத்தும் பிராந்திய கட்சிகள் மாநில வரம்புகளைத் தாண்டி அரசியல் செய்ததில்லை. பி.ஜே.பி-யின்  உத்தரபிரதேச தேர்தல் வெற்றிக்குப் பிறகும்கூட, மாநில சட்டமன்றத்தில் 50 சதவிகிதம் பிராந்திய கட்சிகளின் சட்டமன்ற  உறுப்பினர்களே உள்ளனர். புதிய சேவை மற்றும் சேவை மசோதா சூழலில் அரசியல் அதிகாரத்தில் இருக்கும் பிராந்திய கட்சிகள் வரி இயற்றும் உரிமைகள் முற்றிலுமாக பறிபோகும். 

மக்களைத் தனிமைப்படுத்தும் அபாயம்!

தேசிய கட்சிகளைப்போல் மாநிலக்கட்சிகளை தேசியத்தின் பெயரில் கட்டுப்படுத்த “உயர்மட்டக்குழு” என்ற ஏற்பாடுகள் மாநிலக் கட்சிகளில் இல்லை. ஆனால், மாநிலக் கட்சிகளை மத்திய அரசு கட்டுப்படுத்த முயல்வது அவர்களின் மீது நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் தனித்துவமிக்க வாக்காளர்களை - பொதுமக்களை- தனிமைப்படுத்தும் அபாயகரமான செயல் ஆகும். மாறுபட்ட முன்னுரிமைகளை வலியுறுத்தும் வெவ்வேறு மாநில கட்சிகளின் அரசியலை, தேசிய அரசியலோடு ஒன்றிணைப்பது மிகப்பெரிய சவாலாகும். ‘ஒரே வரி - ஒரே நாடு’  என்ற சிந்தனை, மற்ற கூட்டாட்சி நாடுகளைவிட இந்தியாவிற்கு அரசியலமைப்புச்சட்டத்தின் படி பரவலாக்கபட்ட அரசியல் அதிகாரம் மற்றும் அப்பட்டமான பொருளாதார  ஏற்றத்தாழ்வு உள்ள சூழலில் மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தும். இந்த எச்சரிக்கைகள்,  ஜி.எஸ்.டி மசோதாவை கண்மூடித்தனமாக எதிர்ப்பதற்காக எழுப்பப்பட்டவை அல்ல; மாறாக, அதை செயல்படுத்தும்போது  வெளிப்படப்போகும் அபாயங்களைத் தொடர்ச்சியாக மதிப்பீடு செய்வதும், எதிர்மறை போக்குகளை கட்டுப்படுத்துவது போன்றவற்றையும் கருத்தில் கொள்ளவதற்காகத்தான்.. நாட்டின் நலன் என்பதே இந்த மசோதாவை விமர்சிப்பர்களின் நோக்கமாக இருக்கிறது. மத்திய அரசின் கொள்கை முழக்கங்கள் இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களையும் அதன் ஏகபோக முதலாளிகளையும் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தலாம். ஆனால், தற்போதைய நிலையில் புதிய வரிவிதிப்பு முறையின் அரசியல் பொருளாதார விளைவுகள் கலக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக உள்ளது.

கூட்டாட்சிக்கு வைக்கப்படும் வேட்டு!

மோடி, அருண் ஜெட்லி

ஒரே நாடு-ஒரே வரி, ஒரே நாடு-ஒரே மொழி, ஒரே நாடு-ஒரே தேர்தல், ஒரே நாடு-ஒரே பாடத்திட்டம் என்ற கோஷங்கள் எல்லாம் உணர்த்துவது என்ன? இந்த நாட்டில் உயிர்ப்புடன், செழுமையாக, வளமாக உள்ள அனைத்தையும் அழித்து அவர்களுக்கான ஒரே நாட்டை நிர்மாணிப்பது என்ற மத்திய அரசின் கொள்கை முயற்சியே! இதில் நகைமுரண் என்னவென்றால், இன்றைய இந்தியப் பிரதமர், அன்றைக்கு குஜராத் மாநில முதல்வராக இருந்த போது, “இந்தியாவில் கூட்டாட்சி தத்துவம் காக்கப்பட வேண்டும்” என்று மேடைகளில் முழக்கமிட்டவர் என்பதுதான். மத்திய அரசு முவைக்கும் ஒற்றைத்தன்மைகள் நிர்வாகத் திறனை அதிகரிக்கும் என்று சொல்லப்படுகிறது. அது கொண்டுவரும் பல்வேறு திட்ட முனைப்புகளின் முக்கிய நோக்கம் அதுதான் என்று சத்தியம் செய்யப்படுகிறது. ஆனால், இவர்கள் சொல்லும், அந்தத் திறன் மேம்பாடு என்பது கூட்டாட்சி தத்துவத்தின் இதய நாளங்களை அறுத்தெறிந்து ஒற்றுமையை கேள்விக்குறியாக்கும். கூட்டாட்சித் தத்துவத்துக்கு வேட்டு வைக்கும். 65 ஆண்டுகால இந்திய குடியரசில் மக்களியல், பொருளாதாரம், சமூகம் மற்றும் அரசியல் குறியீடுகளில் பெருமளவு ஏற்றத்தாழ்வுகள் அதிகரித்துள்ளன. புதிய வரிவிதிப்பு ஏற்பாட்டின் விளைவு நாட்டின் பொருளாதார மேம்பாடா? இந்திய அரசியல் ஒற்றுமையா? அல்லது பிளவுகளை ஏற்படுத்தும் அபாயகரமான விளைவுகளா? என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். ஆயினும், அதுபற்றிய ஆய்வுகள் ஆரோக்கியமான முடிவுகளைக் கொடுக்கவில்லை. ‘வரி ஒன்றியம்’ உருவாக்கிய மத்திய அரசின் மகிழ்ச்சி கொண்டாட்டங்களுக்கு இடையில், இந்தியாவின் முதுபெரும் அரசியல் ராஜதந்திரி ராஜாஜி, இந்திய குடியரசின் தொடக்கக் காலங்களில் கூறிய எச்சரிக்கையை நினைவு கூறுவது பொருத்தமாக இருக்கும். அவருடைய எச்சரிக்கை வார்த்தைகள் ‘ஒரு நாட்டின் ஒற்றுமையை ஒற்றைத் தன்மையால் நிறுவிடவோ... அடைந்திடவோ முடியாது” என்பவைதான்.

தொகுப்பு: ஜோ.ஸ்டாலின்.

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

மெகா ரெய்டு - 187 இடங்கள்... 1,800 அதிகாரிகள்... குவிந்தது பணம்... குவித்தது யார்?
Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close