2020க்குள் 70 லட்சம் எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள்... இந்தியாவின் 'மின்சார கனவு' பலிக்குமா?

எலெக்ட்ரிக்

உங்கள் ஊரின் பிரதான சாலையைப் பாருங்கள். வண்டிகளின் அந்த இரைச்சலைக் கேளுங்கள். வண்டிகள் கிளப்பும் புகை மேகங்களைப் பாருங்கள். இப்போது இதைக் கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்... அதே சாலை, அதே அளவிலான வண்டிகளின் போக்குவரத்து. ஆனால், சத்தம் நூறில் ஒரு பங்கு தான் இருக்கிறது. துளியளவுப் புகையில்லை. அவ்வளவு அமைதியாக அந்த வண்டிகள் நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. 2030 ற்குள் இந்தியா இந்தக் கனவை எட்ட வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார் மத்திய மின்சக்தி துறை அமைச்சர் பியூஷ் கோயல். இந்தக் கனவின் சாவி... எலெக்ட்ரிக் வண்டிகள். 

பெட்ரோல், டீசல் போன்ற எரிவாயுக்களுக்குப் பதிலாக மின்சாரத்தைக் கொண்டு இயங்கும் வாகனங்கள், " இ - வாகனங்கள்" அல்லது "எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள்" என்பவை. 1800களிலேயே, எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களுக்கான ஆரம்பக்கட்ட ஆராய்ச்சிகள் தொடங்கப்பட்டன. 1828ல் அன்யஸ் ஜெடிக் என்ற ஹங்கேரி நாட்டைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர் முதன் முதலாக ஒரு எலெக்ட்ரிக் காரை வடிவமைத்தார். அதைத் தொடர்ந்து எத்தனையோ, ஆராய்ச்சியாளர்கள் இது போன்ற வாகனங்களை வடிவமைத்து, பலவித சோதனை முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வந்துள்ளனர். ஆனால், 20ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பெட்ரோல், டீசலுக்கான தேவை அதிகரிப்பு, உற்பத்தி குறைவு போன்ற பிரச்னைகள் எழவே, அதற்கு மாற்றாக உருவான எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களின் மீது வெளிச்சம் பாய்கிறது. இன்றைய காலகட்டத்தில் அது அதி அவசியமான ஒரு விஷயமாக உருவெடுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது.

" கூ... சிக்கு, புக்கு..." என்ற ஒலியோடு கருப்புப்புகையைக் கக்கி ஓடும் டீசல் இன்ஜின் ரயில்களை, சத்தமே இல்லாமல் பக்கத்தில் வந்து நிற்கும் எலெக்ட்ரிக் ரயில்கள் எப்படி  இடம் மாற்றினவோ... அப்படித் தான் இனி சாலைகளிலும் நடக்க வேண்டும் என்பது மத்திய அரசின் திட்டம். ஆனால், அந்தக் கனவை அவ்வளவு எளிதில் அடைந்திட முடியுமா?, அதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் இன்றைய நிலையில் நின்று பார்க்கும் போது என்னவாக இருக்கிறது என்ற கேள்விகளுக்கான விடை கொஞ்சம் ஆச்சர்யமாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. 

2013ம் ஆண்டு, "தேசிய மின்சார இயக்கப் பணித்திட்டம்" என்பதன் அடிப்படையில் 2020ம்  ஆண்டிற்குள் 70 லட்சம் எலெக்ட்ரிக் வண்டிகள் இந்தியச் சாலைகளில், பயணிக்க வேண்டும் என்ற திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது அன்றைய மன்மோகன்சிங் தலைமையிலான மத்திய அரசு. இதற்காக பல கோடி நிதியும் ஒதுக்கப்பட்டது. ஆனால், இந்தத் திட்டம் சரிவர முன்னெடுக்கப்படாததால் பெரிய தோல்வியை சந்தித்தது. அதைத் தொடர்ந்து 2015ல் " எலெக்ட்ரிக் மற்றும் ஹைப்ரிட் வாகனங்களுக்கான துரித முன்னெடுப்பு திட்டம்" அமல்படுத்தப்பட்டது. இதன் அடிப்படையில் எலெக்ட்ரிக் வாகன தயாரிப்புக்கு மானியம் வழங்கப்படும் என்று சொல்லப்பட்டது. அதன்படி 2016-217 ஆண்டில் 123 கோடி ரூபாயும், 2017-18 ஆம் ஆண்டிற்காக 175 கோடி ரூபாயும் நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் தொடர்பு கொண்ட எலெக்ட்ரிக் வாகன தயாரிப்பு நிறுவனங்களுக்கு இந்த மானியத் தொகை சென்றடைந்துமிருந்தது. 

 " மக்கள்,  அரசின் எந்தவித மானியச் சலுகைகளும் இல்லாமலேயே, எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களை வாங்கும் அளவிற்கு அரசாங்கம் திட்டங்களைத் தீட்ட வேண்டும். உதாரணமாக, எந்தவித முன்பணம் இல்லாமல், மாதமாதம் குறைந்த அளவிலான தவணையைக் கட்டலாம் என்ற முறையைக் கொண்டு வந்தால் மக்கள் எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் வாங்குவதில் ஆர்வம் காட்டுவார்கள்" என்று பியூஷ் கோயல் தெரிவித்துள்ளார். மக்களை மாற்றத்திற்கு தயார்படுத்துவது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், அரசாங்கம் இந்த மாற்றத்திற்கு எந்தளவிற்குத் தயாராக இருக்கிறது?

எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களுக்கான மிகவும் அடிப்படையான விஷயம் மின்சாரம்.  அடிப்படையிலேயே 2030 கனவிற்கான ஆட்டம் ஆடத் தொடங்கிவிடுகிறது. இந்தியளவில் இன்னும் 18,500 கிராமங்களுக்கு மின்சார வசதியே எட்டவில்லை. இன்றைய தொழில்நுட்பத்தில் "லித்தியம் பேட்டரிகள்" தான் எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களுக்கு சிறப்பாக பொருந்தக் கூடியவை. ஆனால், அவை விலை அதிகம். அதனால், இன்று பல எலெக்ட்ரிக் வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களும் "லெட்-ஆசிட்" பேட்டரிகளையே உபயோகிக்கின்றனர். லித்தியம் பேட்டரியை முழுதாக சார்ஜ் செய்வதற்கே, 4 மணி நேரம் வரைத் தேவைப்படும். கிட்டத்தட்ட ஏசியைவிட மூன்று மடங்கு அதிகளவிலான கரண்ட்டை இது இழுக்கும். ஒரு வண்டிக்கே இவ்வளவு என்றால், இந்தியா முழுக்க இருக்கும் வண்டிகளை சார்ஜ் செய்வதற்கு எவ்வளவு மின்சாரம் தேவைப்படும் என்பதைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்... ஆனால், இந்த மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வது பெரிய விஷயமில்லை என்கிறார்கள் வல்லுநர்கள். சூரிய சக்தியை சரியாகப் பயன்படுத்தினாலே தேவையான மின்சாரத்தை உருவாக்கலாம் என்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் ஓடும் எலெக்ட்ரிக் கார்களில், 32% அதில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் சோலார் பேனல்களின் மூலம் தன்னைத் தானே சார்ஜ் செய்து கொள்கின்றன என்கிறார்கள் வல்லுநர்கள். 

எலக்ட்ரிக்

சரி... தேவையான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்தேவிடுகிறோம் என்று சொன்னாலும், அடுத்ததாக நாம் தயார் செய்ய வேண்டியது "சார்ஜிங் பாயின்டுகள்". அதாவது இன்றைய பெட்ரோல் பங்குகள் போன்றது. இந்தியா முழுக்க பல லட்சம் " சார்ஜிங் பாயின்டுகளை" அமைக்க வேண்டியது மிகவும் அவசியமான விஷயம். இன்றைய நிலையில் ஐரோப்பாவில் 72 ஆயிரம் சார்ஜிங் பாயின்டுகள்  இருக்கின்றன. அமெரிக்காவில் ஒரு லட்சம் சார்ஜிங் பாயின்டுகள் இருக்கின்றன. 

உலகளவில் எலெக்ட்ரிக் கார்கள் உற்பத்தியில் அமெரிக்காவின் " டெஸ்லா" நிறுவனம் தான் மாஸ்டர். 2015ல் ஆண்டிற்கு 50 ஆயிரம் கார்களை உற்பத்தி செய்த டெஸ்லா, 2020ல் 5 லட்சம் கார்களை உற்பத்தி செய்ய இருக்கிறது. பனி, மழையில் கூட டெஸ்லா கார்களை முன்பதிவு செய்ய நீண்ட வரிசையில் மக்கள் நிற்பது அமெரிக்காவில் சாதாரணமான நிகழ்வாக இருக்கிறது. மேலும், நிஸான், செவர்லே, ஃபோக்ஸ்வேகன், பி.எம்.டபிள்யூ, ஹூண்டாய் போன்ற நிறுவனத்தின் எலெக்ட்ரிக் கார்களும் அமெரிக்கச் சந்தையில் இருக்கின்றன. இந்தியாவிலோ, மஹிந்திரா மட்டும் தான் இ20 மற்றும் வெரிட்டோ ஆகிய இரண்டு எலெக்ட்ரிக் கார்களைத் தயாரிக்கிறது. எலெக்ட்ரிக் பைக்குகளைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களும் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடியளவிலேயே இந்தியாவில் இருக்கின்றன. 

நம்மைவிட பலமடங்கு வேகத்தில் எலெக்ட்ரிக் வாகனக் கனவை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அமெரிக்காவிலேயேக் கூட 2040ல் தான் நூறு சதவீத எலெக்ட்ரிக் வாகனகள் கனவை அடைய முடியும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். கனவை நோக்கி ஒரு அடி கூட எடுத்து வைத்திராத நாம், 2030க்குள் அதை அடைய இன்னும் பல மடங்கு வேகத்தோடு ஓட வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. 

இந்தத் தகவல்கள் எல்லாமே எலெக்ட்ரிக் கார்கள் மற்றும் பைக்குகளை அடிப்படையாக வைத்து பேசப்படுவது தான். இதில்லாமல், நூறு சதவீத எலெக்ட்ரிக் வாகனக் கனவை அடைய, பேருந்துகள், ஆட்டோக்கள், மினி வேன்கள் போன்றவற்றை எல்லாம் கூட எலெக்ட்ரிக்காக மாற்ற வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. இதையெல்லாம், யோசித்துப் பார்க்கும்போது பெரும் மலையைக் குடையும் சிறு எலியாகத் தான் இருக்கிறோம். 

இயற்கைக்கும், சுற்றுச்சூழலுக்கும் எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களைவிட சிறந்தது ஏதுமில்லை. அதே போல், பொருளாதார ரீதியிலும் பலமடங்குப் பணத்தை மிச்சப்படுத்தும் இந்த எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள். இந்தியப் பெட்ரோலியத் துறையின் " திட்டம் மற்றும் ஆய்வுப்" பிரிவின் அறிக்கைப்படி, வருடத்திற்கு 19 மில்லியன் டன் பெட்ரோலும், 69 மில்லியன் டன் டீசலும் நுகரப்படுகிறது. அதேசமயம், 16 மில்லியன் டன் பெட்ரோல், 25.5 மில்லியன் டன் டீசல் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் உபயோகிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டு நுகர்வைக் குறைத்து, ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க முடியும். இதன் மூலம் அந்நிய செலாவணியை அதிகப்படுத்த முடியும். 

சில நாட்களுக்கு முன்னர் உலகிலேயே முதல் நாடாக, 100 சதவீத எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் கொண்ட நாடாக நார்வே தன்னை அறிவித்தது. 2030ற்குள் எலெக்ட்ரிக் வாகன நாடாக தன்னை மாற்ற ஜெர்மனி முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளது. சீனாவும் இதில் முழு முனைப்புக் காட்டி வருகிறது. 2040ற்குள் உலகின் 35% நாடுகள் எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் கொண்டவையாக இருக்கும் என்று சொல்லப்படுகிறது. அதற்கேற்ற வகையில் உதிரிப் பாகங்களின் விலையும் படிப்படியாக குறைந்து வருகிறது. 2010ல் 1000 அமெரிக்க டாலர்களாக இருந்த பேட்டரி இன்று 200 டாலர்களுக்கு விலை குறைந்துள்ளது. 

எலக்ட்ரிக்

கார்பன் வெளியேற்றத்தைப் பெருமளவு கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதில் தொடங்கி, பல நல்ல விஷயங்கள் எலெக்ட்ரிக் கார்களில் இருப்பதாக சொல்லப்பட்டாலும், அதிலும் சில பிரச்னைகள் இருப்பதாக கருத்துக்களை முன்வைக்கிறார்கள் சிலர். 

- சாதாரண கார்களை தயாரிப்பதைக் காட்டிலும், எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களைத் தயாரிப்பதில் சூழலியல் கேடுகள் அதிகம். குறிப்பாக அதற்கான பேட்டரிகளைத் தயாரிக்கத் தேவையான மூலப்பொருட்களை எடுக்க பல சுரங்கங்களைத் தோண்ட வேண்டிய அவசியம் ஏற்படும். 

- கார்பன் வெளியேற்றத்தில் பெரியளவிலான மாற்றம் இருக்காது. வாகனங்கள் வெளியேற்றும் புகைக்கு நிகராக, எலெக்ட்ரிக் வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் கார்பனை வெளியேற்றும். 

- அதிகளவிலான " சார்ஜிங் பாயின்ட்களை" உருவாக்க வேண்டியிருக்கும்.

- எலெக்ட்ரிக் கார்கள் நெடுந்தூரப் பயணங்களுக்கு ஏற்ற வகையில் இன்னும் தயாரிக்கப்படவில்லை.  குறைந்தளவிலான வேகத்திலேயே அது செல்கிறது. விலையும் அதிகமாக இருக்கின்றன...

இப்படியாக எலெக்ட்ரிக் வாகனங்களுக்கு எதிரான கருத்துக்களும் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

" எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் உற்பத்தி மற்றும் உபயோகத்தில் எந்த உலக நாடுகளையும் பின்பற்றாமல், மொத்த உலகமும் நம்மைப் பின்பற்றும் வகையில் பெரும் முன்னேற்றத்தை  அடைய வேண்டும் என்பது தான் இந்த அரசின் கனவு" என்று பியூஷ் கோயல் சொல்லியிருக்கிறார்.

 

 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!