"நண்பா சேப் சோனுக்கு வாங்க!" - பப்ஜி பரிதாபங்கள் | PlayerUnknown's Battlegrounds (PUBG) Mobile's addiction is alarming

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 09:19 (22/12/2018)

கடைசி தொடர்பு:10:41 (23/12/2018)

"நண்பா சேப் சோனுக்கு வாங்க!" - பப்ஜி பரிதாபங்கள்

தனிமையில் இருக்கிற எல்லோருக்கும் இப்போது துணையாக பப்ஜி மாறியிருக்கிறது. கூட்டமாக இருந்தவர்களைத் தனிமை படுத்தியிருக்கிறது. இரவு பகலென எல்லா நேரங்களிலும் இந்த விளையாட்டை இணையத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நேரம் கிடைக்கும் போது விளையாட்டாக விளையாட ஆரம்பித்து பிறகு கிடைக்கிற நேரத்தில் எல்லாம் சீரியஸாக விளையாட ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்  “பப்ஜியன்ஸ்”. முன்பெல்லாம் யாரைப் பார்த்தாலும் பேஸ்புக்கில் இருக்கிறீர்களா எனக் கேட்டவர்கள் எல்லோரும் இப்போது அப்படியே "பப்ஜி வச்சுருக்கீங்களா?" எனக் கேட்டு கொண்டிருக்கிறார்கள். பார்க்கிற நண்பர்களிடம் “பப்ஜி டவுன்லோடு பண்ணு மச்சி அது வேற லெவல் கேம்” என சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆண்கள், பெண்கள், மாணவர்கள், அலுவலகத்திற்குச் செல்பவர்கள் என எல்லோருமே இப்போது பப்ஜி விளையாட்டை விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பப்ஜி

`PlayerUnknown’s Battlegrounds’ இதுதான் PUBG-யின் விரிவாக்கம். இந்தியாவுக்குள் சில மாதங்களுக்கு முன்தான் காலடி எடுத்து வைத்தது. குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரையும் தன்வசப்படுத்திக்கொண்டது.  இணைய உதவியுடன் பப்ஜி விளையாட்டில் உள்ளே நுழைந்தவுடன் அதுவாகவே உலகின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் இருக்கிற 100 பேரைச் சேர்த்து கொள்ளும். 100 பேர் இணைந்தவுடன் விளையாட்டு தொடங்கிவிடும். 100 பேரும் 4 பேர் இருக்கிற ஒரு குழுவாக இணைக்கப்படுவர். 100 பேரும் விமானத்தில் ஏற்றப்பட்டு கடலுக்கு நடுவில் இருக்கிற ஒரு தீவில் இறக்கிவிடப்படுவர். தீவில் எங்கு வேண்டுமானாலும் இறங்கிக் கொள்ளலாம். இங்கிருந்துதான் விளையாட்டும் விபரீதமும் தொடங்குகிறது.

வெறுமனே இறங்குகிற 100 பேரும் அங்கிருக்கிற வீடுகளுக்குள் புகுந்து ஆயுதங்களைக் கைப்பற்ற வேண்டும். 4 பேர் இருக்கிற குழுவினர் ஆயுதங்களைச் சேகரித்து மீதி இருக்கிற 96 பேரையும் குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் கொல்ல வேண்டும். ஒவ்வொருவராகச் சுட்டு கடைசியில் யார் உயிரோடு இருக்கிறார்களோ அவர்களே வெற்றியாளராக அறிவிக்கப்படுவார். நான்கு பேர் கொண்ட குழுவாகவும் விளையாடலாம், தனி ஒருவனாகவும் விளையாடலாம். கேட்கச் சாதாரண விஜயகாந்த் பட கதை போல தெரியலாம். ஆனால் இந்த விளையாட்டுக்குத்தான் ஒட்டு மொத்த உலகமே இப்போது அடிமையாகிக் கிடக்கிறது. 24 மணி நேரமும் இணையத்தில் விளையாடப்படுவதால் எந்த நேரத்தில் வேண்டுமானாலும் ஆட்டத்தில் சேர்ந்து கொள்ளலாம். துப்பாக்கி எடு, சூடு, முன் செல் இது மட்டும்தான் பப்ஜியின் தாரக மந்திரம்.

குழுவில் இருக்கிற நான்கு பேரும் வேறு வேறு நகரங்களில் இருந்தாலும் நான்கு பேரும் இணையத்தின் வழியாகப் பேசிக்கொள்ளலாம், "டேய் என் பின்னாடியே வா, சுடு சுடு, உன் பின்னாடி ஒருத்தன் வரான், தப்பிச்சு ஒடிரு, அங்க கார் இருக்கு எடுத்துட்டு தப்பிச்சி போய்டலாம்” என்பது போல பேச்சுவார்த்தைகள் இருக்கும். தனிமையில் இருக்கிற எல்லோருக்கும் இப்போது துணையாக பப்ஜி மாறியிருக்கிறது. கூட்டமாக இருந்தவர்களைத் தனிமை படுத்தியிருக்கிறது. இரவு பகலென எல்லா நேரங்களிலும் இந்த விளையாட்டை இணையத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உயர் தொழில்நுட்பம், உயர்தர கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் இவைதான் பப்ஜியின் ப்ளஸ். இதனால்தான் இளைஞர்கள் இளைஞிகள் இதில் மூழ்கிப்போகின்றனர். குறிப்பாக, கல்லூரி மாணவர்கள் தனித் தனி வாட்ஸ்அப் க்ரூப்கள் அமைத்து அதில் கேம் குறித்து மட்டும் பேசிக்கொண்டு முழுநேரமும் பப்ஜியில் மூழ்கித் திளைக்கின்றனர்.

மொபைல் பப்ஜி

அவரது பெயர் அருண். அலுவலக நண்பர்கள் விளையாடுவதைப் பார்த்து அவரும்  இணையத்தில் விளையாட ஆரம்பித்திருக்கிறார். அலுவலக நண்பர்தான் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். இரண்டு நாள்களில் ஓரளவு எப்படி விளையாடுவது என கற்றுக் கொண்டிருக்கிறார். காதில் இயர் போனை மாட்டிக் கொண்டு "அங்க போவாத சுட்டுருவான், வரான் வரான் ஒடு, சுடு சுடு” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்திருக்கிறார். உடனிருப்பவர்கள் முதலில் இவரது செய்கையை பார்த்துப் பயந்திருக்கிறார்கள். இரவெல்லாம் சரியாக தூங்குவதில்லை. சரியாக ஒரு வாரம் விளையாடிக் கொண்டிருந்தவர் அதற்கடுத்த நாள்களில் யாருடனும் சேருவதில்லை. தனிமையில் இருக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்.  

இதற்கிடையில் தெரிந்த நண்பர்கள் ஒரு குழு அமைத்து விளையாடியிருக்கிறார்கள். குழுவில் சேர்ந்து பல நாள்கள் விளையாடியிருக்கிறார். அவருடைய நண்பர்கள் இணையத்தில் இல்லாத நேரத்தில் முகம் தெரியாத வேறு நான்கு பேரோடு சேர்ந்து விளையாடி இருக்கிறார். மற்றவற்றை அவரே விளக்குகிறார். "ஒரு மாதமாக விளையாடுபவர்கள்  அமைதியாக இருக்க ஒரு வாரத்தில் நான் ஆர்ப்பரிக்க  ஆரம்பித்தேன். காரணமிருந்தது. இரவெல்லாம் துப்பாக்கியை தூக்கிக் கொண்டு ஓடினேன்.  நேரம் கிடைக்கும் போது விளையாட ஆரம்பித்து பிறகு அதுவே கிடைக்கிற நேரமெல்லாம் விளையாட்டு என்று ஆனது. அலுவலகத்தில் சாப்பிடும்போது, பேருந்தில், இரவில் என எல்லா நேரமும் பப்ஜி பப்ஜி எனப் பேச ஆரம்பித்தேன். கூட்டத்தில் இருந்தாலும் தனியாகவே இருந்தேன். வீட்டில் பப்ஜியை 'மெண்டல் கேம்' என்றார்கள். அம்மா ஒரு படி மேலே போய் 'பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு' என்றார்.  மொபைல் எங்கே எனத் தேடுவதை மறந்து எங்கே என் துப்பாக்கி எனத் தேடும் அளவுக்குப் போனேன்.

நாள்கள் செல்ல செல்ல எனக்கே தெரியாமல் எனக்குள் ஒருவன் வளர்கிறான் என்பதை உணர்ந்தேன். அவன் என்னைப் போல இல்லை என்பது உரைக்க ஆரம்பித்தது. அப்படியே எனக்கு எதிராக இருந்தான். நான்கு பாய்ண்ட் சார்ஜ் இருந்தாலும் போனை எடு என்றான். பத்து பேரோடு இருந்தாலும் என்னைத் தனியே போகச் செய்தான். பப்ஜி விளையாடத் தெரிந்தவர்களை பார்த்துச் சிரிக்க ஆரம்பித்தான். தெரியாதவர்கள் பார்த்து விலக ஆரம்பித்தான். விளையாட்டாக ஆரம்பிக்கும் போது எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை, வினையாக மாறிய போது எனக்கு ஓரளவிற்குப் புரிந்தது. இரவில் விளையாடிவிட்டுத் தூங்க முயன்றால் துப்பாக்கி தூக்கிக் கொண்டு ஓடுவது போலவே இருக்கிறது. உறவுகள், பணியிடம், நண்பர்கள் என எல்லோரையும் விட்டு விலகி இருப்பது புரிந்தது. 10 நாள்களுக்கு முன்பு பப்ஜி விளையாட்டை மொபைலில் இருந்து அழித்துவிட்டேன். இயல்பாகவே இரவில் படுத்தால் தூங்கிவிடுகிற எனக்கு இப்போதெல்லாம் தூக்கமே வருவதில்லை!" எனச் சொல்லி பயமுறுத்துகிறார்.

பேருந்துக்காகக் காத்திருந்த நண்பர் பேருந்து வரும் வரை விளையாடலாம் என பப்ஜியில் மூழ்கி இருக்கிறார். விளையாட்டில் இரண்டு பேரை கொன்று  முன்னேறிக் கொண்டிருந்தவருக்கு பேருந்து வந்துவிட்டது. விளையாடிக் கொண்டே பேருந்தில் ஏறியிருக்கிறார். பேருந்தில் நடத்துநரிடம் 50 ரூபாய் கொடுத்து சீட்டு வாங்கிய நண்பனுக்கு மீதி 40 ரூபாய் சில்லறை தராமல் இருந்திருக்கிறார். இறங்கும்போது வாங்கிக் கொள்ளலாம் என நண்பரும் விளையாட்டில் மூழ்கிவிட்டார். விளையாட்டு இறுதிக்கட்டத்தை நெருங்கும் போது பேருந்தும் அவர் இறங்க வேண்டிய இடத்திற்கு வந்திருந்தது. ஆனால் அவர் விளையாடுவதில் குறியாய் இருக்கப் பேருந்து அடுத்த நிறுத்தத்திற்கு வந்திருக்கிறது. அப்போதுதான் நண்பருக்கு இறங்க வேண்டிய இடத்தைத் தாண்டி விட்டோம் என்பது உறைந்திருக்கிறது. பதற்றத்தில் 40 ரூபாய் சில்லறையையும் வாங்காமலே இறங்கியிருக்கிறார். மேலே கூறிய இரண்டு சம்பவங்களும் கொல்லன் பட்டறையில் கிடக்கிற இரண்டு குண்டூசிகள்தான். இவற்றைவிட எண்ணற்ற சம்பவங்கள் நாள் தோறும்  நடந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

மருத்துவர் வெங்கடாசலபதி இதுபோன்ற மொபைல் விளையாட்டுக்கு இளைஞர்கள் அடிமையாவதுக்கு உளவியல் ரீதியான காரணங்கள் என்ன? அதிலிருந்து வெளியே வருவது எப்படி எனச் சேலம் மனோரக்ஷா மனநல மருத்துவ மையத்தின் இயக்குநரும் மனநல மருத்துவருமான மருத்துவர் எஸ்.மோகன் வெங்கடாசலபதி அவரிடம் பேசினோம்.

``கேம் அடிக்‌ஷன் என்பது இன்றைய இளைய தலைமுறையின் மிகப்பெரிய பிரச்னையாகக் கருதப்பட வேண்டியது. முழு நேரமும் மொபைல் பேனையே கையில் வைத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை `Screen dependency syndrome' என்கிறார்கள். மது, புகையிலை போன்றவற்றின் போதைக்கு அடிமையாவது மட்டும் பிரச்னை கிடையாது. மொபைலுக்கு அடிமையாவதும் பிரச்னைக்கு வழிவகுக்கும். இது ஒருவகையான Behavioral addiction. இன்றைய தலைமுறையினர் இயந்திர வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். இந்த `Routine' வாழ்க்கையால் ஏற்படும் மனச்சோர்வைப் போக்க இயற்கையான வழியில் இளைப்பாறாமல், செயற்கை உலகத்துக்குள் சென்றுவிடுகின்றனர். இதனால் பலர் introverted (அகமுகர்) ஆக மாறிவிடுகின்றனர். தங்களை தனிமைப்படுத்திக் கொள்கின்றனர். மேலும், பலர் தங்கள் மீதான தன்னம்பிக்கை குறையும்போதும் சக மனிதர்கள் உடனான உரையாடல்களைக் குறைத்துக்கொள்கின்றனர். அதாவது, Self Esteem குறையும்போது மொபைல் போன் போன்ற சாதனங்களுடன் நெருக்கமாகிவிடுகின்றனர். நாளடைவில் இது அவர்களில் உடல்நிலையைப் பாதிக்கும். மனச்சோர்வை அதிகரிக்கும். ரத்த அழுத்தம், உடல் சோர்வு, கண்பார்வை பிரச்னைகள் உள்ளிட்டவற்றை அதிகரிக்கும். அகால மரணங்கள் (Prematured deaths) எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதற்கு இதுவும் முக்கிய காரணம்" என்கிறார்.

உலகத்தில் அதிகமாகப் பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்ட விளையாட்டுகளில் பப்ஜி முதலிடத்தில் இருக்கிறது. இதுவரை 200 மில்லியன் மக்கள் பப்ஜி விளையாட்டைத் தரவிறக்கம் செய்திருக்கிறார்கள். ஆண்ட்ராய்டு, iOS, டெஸ்க்டாப் எனப் பல இயங்குதளங்களில் இயங்குகிற பப்ஜி விளையாட்டை  30 மில்லியன் பேர் தினமும் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்கிறது ஆய்வு. இதில் சீனாவின் எண்ணிக்கையை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. தமிழகத்தில் சில கல்லூரி நிர்வாகங்கள் வாய்வழியாக மாணவர்களை கேம் விளையாடக் கூடாது என அறிவுறுத்தி வருகிறது. வேலூர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் (VIT) மாணவர்கள் பப்ஜி விளையாடத் தடை விதித்து அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. வி.ஐ.டி ஆண்கள் விடுதிக்கு விடப்பட்ட அறிவிப்பில் `பப்ஜி போன்ற கேம் விளையாடப் பல்கலைக்கழக வளாகத்தினுள் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. விடுதி அறைகளில் பப்ஜி விளையாடுவது விடுதியின் சூழலைப் பாதிக்கிறது. மற்ற மாணவர்களுக்குத் தொந்தரவை கொடுக்கிறது. அதற்குப் பதில் கபடி, கிரிக்கெட் போன்ற விளையாட்டுகளில் நேரம் செலவழிக்கலாம். இனி வி.ஐ.டி விதிகளை மீறி மாணவர்கள் பப்ஜி விளையாடினால்  தண்டிக்கப்படுவார்கள்’ என்று எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.

அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு என்பார்கள். பப்ஜி விளையாடுவதில் அதைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு மனக்கட்டுப்பாடு அவசியம். சிறுவர்கள் மாணவர்கள் எவ்வளவு நேரம் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதைப் பெற்றோர் கண்காணிக்க வேண்டும். ஏனெனில் பப்ஜி கேமில் மூழ்கும் வரைதான் அது விளையாட்டு. மூழ்கிவிட்டால் அது வினை.