Published:Updated:

பத்திரிகையாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பற்ற நாடுகள் பட்டியல்! - முதல்முறையாக அமெரிக்காவுக்கு இடம்

பத்திரிகையாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பற்ற நாடுகள் பட்டியல்! - முதல்முறையாக அமெரிக்காவுக்கு இடம்
பத்திரிகையாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பற்ற நாடுகள் பட்டியல்! - முதல்முறையாக அமெரிக்காவுக்கு இடம்

உலக அளவில் பத்திரிகையாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பற்ற நாடுகளின் பட்டியலில் முதல் முறையாக அமெரிக்கா இடம்பெற்றுள்ளது. 

Reporters without borders எனும் பத்திரிகையாளர்களுக்கான சர்வதேச அமைப்பு ஆண்டுதோறும் பத்திரிகையாளர்கள் தொடர்பான அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டு வருகிறது. இதில் பத்திரிகையாளர் மீது நடைபெற்ற தாக்குதல்கள், அந்த ஆண்டில் கொல்லப்பட்டுள்ள பத்திரிகையாளர்கள், பத்திரிகையாளருக்குப் பாதுகாப்பற்ற நாடுகளின் பட்டியலை வெளியிடும். அதன் வரிசையில் இந்த ஆண்டுக்கான பட்டியல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

பெரும்பாலும் உள்நாட்டு போர் உள்ளிட்ட பதற்றம் நிறைந்த நாடுகள் இடம்பெறுகிற டாப்-5 பட்டியலில் முதல் முறையாக அமெரிக்கா இடம்பெற்றுள்ளது. இந்த வரிசையில் இந்தியா, மெக்சிகோ அடுத்து உள்நாட்டுப் போரால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள சிரியா, ஆப்கானிஸ்தான் ஏமன் உள்ளிட்ட நாடுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு எனப் போற்றப்படும் இந்தியா, தணிக்கையற்ற பத்திரிகைச் சுதந்திரத்துக்குப் பெயர் போன அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகள் இந்தப் பட்டியலில் இடம் பெற்றிருப்பது அதிர்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது. 

அமெரிக்க அதிபர் ட்ரம்ப் பத்திரிகையாளர்களுடன் சர்ச்சைகளில் சிக்கி வருவது தொடர்கதையாகி வருகிறது. இந்தியாவில் ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சி அமைச்சர்கள் பத்திரிகையாளர்களை வெளிப்படையாக மிரட்டி வருகிற சம்பவங்களும் சமீபத்தில் நிகழ்ந்துள்ளன. 

இதுபற்றி கருத்து தெரிவித்த பத்திரிகையாளர் விஜய் சங்கர், “இது ஒன்றும் ஆச்சர்யம் அளிப்பதாக இல்லை. கௌரி லங்கேஷ் கொலை தான் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான தாக்குதலின் உச்சகட்டம். இன்று மையநீரோட்ட ஊடகங்கள் அல்லாமல் பிராந்திய மொழிகளில் தாக்கம் செலுத்தக்கூடிய விதத்தில் விமர்சனபூர்வமாக எழுதக்கூடிய பத்திரிகையாளர்கள்தான் குறிவைக்கப்படுகின்றனர். ஆங்கிலத்தில் எழுதுபவர்களைவிடப் பிராந்திய மொழிகளில் எழுதுபவர்களால் அதிக அளவிலான மக்களைச் சென்றடைய முடியும். கன்னட மொழியில் எழுதக்கூடிய கௌரி லங்கேஷ் அதில் ஓர் உதாரணம். மற்றொரு உதாரணம் ரைசிங் காஷ்மீர் பத்திரிகை ஆசிரியர் சுஜாத் புகாரியின் படுகொலை. இருவருமே பத்திரிகையாளர்கள் என்பதையும் தாண்டி சிந்தனையாளர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களின் நிகழ்ச்சிகளுக்குமே அதிக அளவில் கூட்டம் வரும் ஆளும் வர்க்கத்தின் கொள்கைகளை தீவிரமாக விமர்சிக்கக்கூடியவர்களாக இருந்தனர்.”

``சமீபத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தின் வேவு பார்க்கும் உத்தரவு பத்திரிகை துறைக்குதான் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தல், முன்னர் அழைப்புகளை மட்டும் இடைமறித்துக் கேட்பதற்கு பயன்படுத்தப்படுவதாக இருந்தது. ஆனால், இன்று சாமானியர் ஒருவரின் தகவல் பரிமாற்றத்தைக்கூட கண்காணிப்பு வளையத்துக்குள் கொண்டு வர இருக்கின்றனர். ஊடகங்கள் வெளியிடாத கட்டுரைகளைக்கூட அரசாங்கத்தால் படிக்க முடியும் என்கிற ஒரு சூழலை உருவாக்கத் துடிக்கின்றனர். தாக்குதல் என்பது நேரடியானது மட்டுமல்ல. இதுபோன்று மறைமுகமாகப் பலதாக்குதல்களும் நடைபெற்று வருகின்றன. அடுத்த ஆண்டு அறிக்கை இதை விடவும் மோசமாக வருவதற்கான வாய்ப்புகள்தான் அதிகம் இருக்கின்றன” என்றார்.