Published:Updated:

பள்ளி ஆசிரியர்கள் ஐன்ஸ்டீனை வெறுக்க இதுதான் காரணமா? #HBDEinstein

பள்ளி ஆசிரியர்கள் ஐன்ஸ்டீனை வெறுக்க இதுதான் காரணமா? #HBDEinstein
பள்ளி ஆசிரியர்கள் ஐன்ஸ்டீனை வெறுக்க இதுதான் காரணமா? #HBDEinstein

பள்ளி ஆசிரியர்கள் ஐன்ஸ்டீனை வெறுக்க இதுதான் காரணமா? #HBDEinstein


அந்தக் குழந்தை பிறந்தபோது அதன் தலை மட்டும் அளவில் பெரியதாக இருந்தது. பெற்றோருக்கு அதிர்ச்சி. மருத்துவர்களும் 'எதனால் இப்படி தலை பெரியதா இருக்கிறது?' எனக் கண்டறிய முடியாமல் தவித்தார்கள். அந்தக் குழந்தையின் பாட்டி முதல்முறையாகப் பார்த்துவிட்டு, "அய்யோ! ரொம்ப பெரிசு! ரொம்ப பெரிசு!” என்று பினாத்தினார். மருத்துவர்கள், பெற்றோர்களின் கவலை எல்லாம் சில தினங்கள்தான். பிறகு, தானாகவே தலை சரியானது.

ஒரு குழந்தை மழலைக் குரலால் 'அம்மா' என அழைக்கும் முதல் வார்த்தைதான் தாய்க்கு கிடைக்கும் மிகப் பெரிய மகிழ்ச்சிகளில் ஒன்றாக இருக்க முடியும். ஆனால், அந்தக் குழந்தை இரண்டு வயது வரை சரியாக பேச முடியாத குறைபாடு இருந்தது. துறுதுறுவென குறும்பு செய்து திரியும் ஒரு குழந்தை, தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் குதூகலத்தோடு வைத்திருக்கும், ஆனால், இந்தச் சுட்டியோ ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்தது. ஒரு துறவியைப் போல அமைதி. சரியான கவனிப்புத் திறனும் இல்லை.

அந்தக் குழந்தைக்கு இரண்டரை வயதானபோது, புதிதாகப் பிறந்த தங்கையைப் பார்த்து, “இந்தப் பொம்மைக்கு சக்கரமே இல்லியே எப்படி இது போகும்?" எனக் கேட்டது. ஆறு வயதில் பள்ளியில் சேர்த்தபோது, ஆசிரியர்களும் 'இவன் ஒரு மக்கு குழந்தை' எனச் சொன்னார்கள்.

இப்படி, பெற்றோரையும், ஆசிரியர்களையும் கவலைப்பட வைத்த ஒரு குழந்தை, இயற்பியல் துறையில் மிகப் புரட்சிகரமான கோட்பாடுகளை வெளியிட்டு, இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த அறிவியல் அறிஞராகப் பெயரெடுத்தது. அந்தக் குழந்தைதான் ஐன்ஸ்டீன்.

அவருக்கு கவனிப்புத் திறன் குறைவாக இருந்ததும் படிப்படியாக சரியாகி வந்ததும் உண்மை. ஆனால், ஆசிரியர்கள் 'மக்கு' என்றது உண்மை இல்லை. காரணம், அன்றைய கல்விமுறையின் மீது ஐன்ஸ்டீனுக்கு வெறுப்பு இருந்தது, அதுவும் ஆறு அல்லது ஏழு வயதிலேயே.

அந்தக் காலத்தில் பள்ளிகள் அனைத்துமே மதம் சார்ந்தவையாக இருந்தன. ஐன்ஸ்டீனின் குடும்பம், யூத மதத்தைச் சேர்ந்தது. தந்தை ஹெர்மான், ஒரு கத்தோலிக்க பள்ளியில் மகனைச் சேர்த்தார். சில காலம் கழித்து இன்னொரு யூத மத பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டார். பள்ளிகள் மட்டும் மத நிறுவனங்களோடு அல்லாமல்  பாடத்திட்டங்களும் மதம் சார்ந்தவையாக இருந்தன. எளிமையான அறிவியல் விஷயங்களும் மதம் சார்ந்த பார்வையுடனே போதிக்கப்பட்டன. ஐன்ஸ்டீனுக்கு சிறு வயதில் கடவுள் மீதான பக்தி இருந்தாலும், அறிவியலை மதம் சார்ந்து போதிக்கப்படுவதில் விருப்பம் இல்லை.

புத்தகத்தில் என்ன இருக்கிறதோ, அதை மனப்பாடம் செய்து அப்படியே ஒப்புவிக்க வேண்டும் என ஆசிரியர்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். ஐன்ஸ்டீனோ தான் எவ்வாறு விளங்கிக்கொண்டாரே அப்படியே பதில் சொல்லவும், எழுதவும் செய்தார். எக்கச்சக்க சந்தேகங்களை ஆசிரியர்களை நோக்கி வீசினார். சில ஆசிரியர்கள் தங்களுக்கு தெரிந்ததைச் சொன்னார்கள். சிலரோ, ஒரு பொடியன் இப்படி கேள்வி கேட்பதா எனப் பொருமினார்கள். இந்தச் சுதந்திரச் சிந்தனையும், கேள்வி கேட்கும் தேடலுமே, அன்றைய ஆசிரியர்களிடம் 'மக்கு' முத்திரையைப் பெற்றுத் தந்தது. பள்ளிப் படிப்பை முடிக்க ஓராண்டு இருந்த நிலையில், பள்ளியைவிட்டு வெளியேற்றினார்கள். பிறகு, எதிர்பார்த்த மாதிரியான கல்வியை வழங்கிய ஸ்விட்சர்லாந்து நாட்டுக் கல்வி நிலையம் ஒன்றில் படிப்பைத் தொடர்ந்தார் ஐன்ஸ்டீன்.

ஐன்ஸ்டீனின் இந்தச் சுதந்திர சிந்தனை, ஆராய்ந்து கேள்வி கேட்கும் குணம் அவருடைய ஐந்து வயதிலேயே தொடங்கிவிட்டது. ஐந்து வயதில் உடல்நிலை சரியில்லாமல் படுத்திருந்த ஐன்ஸ்டீனுக்கு அவரது தந்தை, ஒரு காந்தத் திசைக்காட்டியை (Magenetic Compass) வழங்கினார். ஐன்ஸ்டீன் முதன்முதலில் தொட்டுப் பார்த்த அறிவியல் சார்ந்த பொருள் அது. அந்தத் திசைக்காட்டியை எந்தப் பக்கம் திருப்பினாலும், அந்த முள் அதற்கேற்றவாறு திரும்பி எப்படி ஒரே திசையைக் காட்டுகிறது என்று யோசிக்கத் தொடங்கினார். கண்ணுக்குத் தெரியாத ஏதோ ஒரு சக்தி தன் மாயக்கரங்களைக் கொண்டு இந்த முள்ளை இயக்குவதாக நினைத்தார். அந்தக் கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்தியின் பெயர் காந்தவிசை என்று புரியாத வயது. அதைப் பற்றி யோசிக்கத் தொடங்கியதில் இருந்தே அவருடைய ஆராய்ச்சி மனப்பான்மை விழித்துக்கொண்டது.

மிகப்பெரிய ஆளுமைகளின் இளம்பிராயத்து அறிவை விசாலமாக்கியவை புத்தகங்களாக இருக்கும். அதுவும் அறிவியல் சார்ந்த புத்தகங்களைவிடவும் கதைப் புத்தகங்களே அதிக பங்கு வகித்திருக்கும். ஐன்ஸ்டீன் வாழ்விலும் அப்படியே நடந்தது. அவரது வீட்டில் ஒரு நூலகம் இருந்தது. அவருடைய பன்னிரண்டாம் வயதில் வரைகணிதம் (Geometry) தொடர்பான ஒரு புத்தகம் கிடைத்தது. அந்தப் புத்தகம் கணிதம் மீதான ஒரு காதலை ஏற்படுத்தியது. ஆற்றலும் பொருளும் (Energy and Matter) என்ற புத்தகத்தை வீட்டு நூலகத்தில் படித்தார். மதக் கருத்துகள் இல்லாத வகையில் எளிமையாக அறிவியலை இந்தப் புத்தகம் போதித்தது. பள்ளியில் கணிதத்திலும் இயற்பியலிலும் சிறப்பான மதிப்பெண்களைப் பெற்றார்.

பள்ளியில் போதிக்கப்பட்ட கணிதம் அவருக்கு வெறுப்பானதாக இருந்தாலும், வீட்டில் அவருடைய சித்தப்பா ஜேக்கப், கணிதத்தை அருமையாகப் போதித்தார். அல்ஜிப்ராவைப் பற்றி அவர் கதையாகவே நடத்தினார். அதாவது “அல்ஜிப்ரா என்பது ஒரு விளையாட்டு. பெயர் தெரியாத ஒரு சிறு விலங்கைத் தேடிக் காட்டுக்குப் போகிறோம். முதலில் அந்த விலங்குக்கு X எனப் பெயர் வைக்கிறோம். தேடிக் கண்டுபிடித்த பிறகு அதற்குப் பெயர் சூட்டுகிறோம்” என்றார். ஐன்ஸ்டீனை மிகவும் அவருக்குப் பிடிக்கும்.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் இன்னொரு அருமையான துணையும் ஐன்ஸ்டீனுக்குக் கிடைத்தது. யூத மத வழக்கப்படி ஐன்ஸ்டீன் குடும்பம், வாரம்தோறும் ஓர் ஏழை மாணவருடன் உணவைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். அந்த ஏழை மருத்துவ மாணவரின் பெயர் Max Talmud. ஐன்ஸ்டீனின் அறிவை விரிவாக்கியதில் இவருடைய பங்கும் முக்கியமானது. வாரந்தோறும் அவர் வரும்போதெல்லாம் ஐன்ஸ்டீனுக்கு ஒரு புத்தகத்தைக் கொண்டுவருவார். கணிதம், இயற்பியல், தத்துவம் போன்ற துறைகளில் ஐன்ஸ்டீனுக்கு பெரும் ஆர்வத்தை வரவழைத்தவர். இவர் அறிமுகப்படுத்திய புத்தகங்களில், அறிவியல் புனைகதைகள் பல தீவிரமாக யோசிக்கவைத்தன.

இப்படி விசாலமான அறிவினால், பள்ளியில் ஆசிரியர்களிடம் சந்தேகங்களைக் கேட்க, ஆசிரியர்களோ ஐன்ஸ்டீனை வெறுத்தார்கள். இவன் தொடர்ந்து பள்ளியில் படித்தால், பிற மானவர்களையும் கெடுத்துவிடுவான் என்று அஞ்சினார்கள். இவனைப் பள்ளியில் இருந்து எப்படி விலக்குவது என யோசித்தார்கள். மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிக்கும் கல்விமுறையை வெறுத்த ஐன்ஸ்டீனும் பள்ளியைவிட்டு வெளியேறிவிட யோசித்துக்கொண்டிருந்தார். பள்ளிப் படிப்பை முடிப்பதற்கு ஓராண்டு இருந்த நிலையில் உடல்நிலை சரியில்லாததைக் காரணம் காட்டி வெளியேறினார்.

இவருடைய சிந்தனை முறைக்கு ஒத்துவரும் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டின் ஸ்விஸ் பெடரல் பாலிடெக்னிக்கில் சேர்ந்து படிக்கச் சென்றார். அங்கு நடந்த நுழைவுத் தேர்வில் கணிதத்தையும் இயற்பியலையும் தவிர வேறு பாடங்களில் தேர்ச்சி பெறவில்லை. ஆனால், கணிதத்தில் இவருக்கு இருந்த திறமையைக் கண்டு, அவர் முடிக்காமல் விட்ட பள்ளிப் படிப்பை ஸ்விட்சர்லாந்தின் ஒரு பள்ளியில் முடித்துவிட்டு வந்தால், இங்கே படிக்க அனுமதி தருவதாக, அந்தக் கல்லூரியின் முதல்வர் உறுதியளித்தார். அதேபோல பள்ளிப் படிப்பை முடித்து அந்தக் கல்லூரியிலும் சேர்ந்து படித்தார் ஐன்ஸ்டீன். அதன்பிறகு நடந்தவை எல்லாம் வரலாறு.

பதினாறு வயதிலேயே, தான் விரும்பிய வகையில் கல்வி கற்பதற்காக தன் நாட்டைவிட்டு இன்னொரு நாட்டுக்குச் சென்று படிக்கும் அளவுக்கு மனவுறுதி உடையவராகவும், அறிவியல் மீதான தீராக்காதலுடனும் இருந்தார். கல்வியில் மட்டுமல்ல, சிறு வயதிலேயே வயலின் வாசிப்பதிலும் ஐன்ஸ்டீன் திறமையானவராக விளங்கினார். வயலின் வாசிக்கும் பழக்கம், அவருடைய தாயிடமிருந்து வந்திருந்தது. பெரும் விஞ்ஞானியாக ஆன பிறகும், வயலினைத் தொடர்ந்து வாசித்துக்கொண்டிருந்தார் அந்த அறிவியல் மேதை.

- இனியன்

அடுத்த கட்டுரைக்கு