Published:Updated:

சொல்வனம்

சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்

இந்தப் பொங்கலுக்கு இல்லாமல்போன கனகா பாட்டியையும் பட்டுப்பாவாடையையும் மறக்கடித்த பஞ்சுப்பொதி கரடி பொம்மையிடம் கதைகள் கூறி உறங்கச் செய்கிறாள்

சொல்வனம்

இந்தப் பொங்கலுக்கு இல்லாமல்போன கனகா பாட்டியையும் பட்டுப்பாவாடையையும் மறக்கடித்த பஞ்சுப்பொதி கரடி பொம்மையிடம் கதைகள் கூறி உறங்கச் செய்கிறாள்

Published:Updated:
சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்

பொங்கல் வாழ்த்து!

‘அபூர்வ சகோதரர்கள்’

அப்பு கமல் போட்ட

பொங்கல் வாழ்த்தட்டை அனுப்பினான் செந்தில்

‘மாநகரக் காவல்’ விஜயகாந்தை அனுப்பினேன் நான்

‘வெற்றிவிழா’ கமலை அனுப்பிய வெங்கட்டுக்கு

‘வருஷம் 16’ கார்த்திக்கை அனுப்பினேன் நான்

`சூரசம்ஹாரம்’ ரெளத்திர கமல் அனுப்பிய கோபிக்கு

அவனுக்குப் பிடித்த

‘மனிதன்’ க்ளைமாக்ஸ் ரஜினியை அனுப்பினேன் நான்

`உன்னால் முடியும் தம்பி’ சாந்த கமல் அனுப்பிய சாந்திக்கு

`சத்யா’ அமலா படத்தை அனுப்பினேன் நான்

அலங்கரிக்கப்பட்ட பானையில் பொங்கல் பொங்க

இருமருங்கும் கரும்புகள் தோரணமாக

அருகில் அபிமான நடிகர்கள் அலங்கரிக்க

அதெல்லாம் ஒரு காலம்

பால்ய கால பசுமையான நினைவுகளையும்

பொங்கல் நேரத்து சூடு பறக்கும் வாசனைகளையும்

தன்னகத்தே பதிவு செய்துகொண்ட

அந்த வாழ்த்தட்டைகளைப்போல்

பதிந்துகொள்வதில்லை

இன்று

பரிமாறிக்கொள்ளும்

‘ஹாப்பி பொங்கல்’ குறுந்தகவல்கள்.

- ப்ரணா

காணாப்பொங்கல்

நிறங்கள் விழித்திருக்கும்

ஒரு காகித இரவில்

மழையும் ஆறும்

சூரிய அஸ்தமனமும்

நிலைத்துவிடுகின்றன

தூரிகை கலைத்த மௌனத்தில்

தன் துர்பாக்கியத்தை

தொலைத்த ஓவியமாய்

விரல் தீண்டி

விடியல் சேர்க்கிறாள் அபி

இந்தப் பொங்கலுக்கு

இல்லாமல்போன

கனகா பாட்டியையும்

பட்டுப்பாவாடையையும்

மறக்கடித்த பஞ்சுப்பொதி

கரடி பொம்மையிடம்

கதைகள் கூறி உறங்கச் செய்கிறாள்

கூறும் கதைகளை

ஓவியமாய் வரவில் வைக்கிறது

மழை பெய்யும்

அந்தக் காகித இரவு.

- அ.க.இராஜாராமன்

சொல்வனம்

முன்னர் காலம்

புத்தனுக்கு முன்னரே போதி இருந்தது

போதிக்கு முன்னரே ஞானம் இருந்தது

ஞானத்திற்கு முன்னரே ஞாலம் இருந்தது

ஞாலத்திற்கு முன்னரே காலம் இருந்தது

காலத்திற்கு முன்னே என்ன இருந்தது

விடை காணத் தேடியலைகிறான்

இன்னொரு போதியை இன்னொரு சித்தார்த்தன்.

- சுப்ரா வே. சுப்ரமணியன்

துளிர்ப்பு

ரு விம்மலோடுதான்

வரவேற்றிருக்க வேண்டும்

ஆனால்

சின்னப்புன்னகை நெளிந்தது

தன்னை மீறிய வேகத்தில்

எழுந்து நிற்கிறாள்

இவ்வளவுக்குப் பிறகும்

அரிசிப்பையும்

வெல்லம்

முந்திரிப் பொட்டலங்களுமாக

வந்துநிற்கும் மைத்துனன்

சுவரில் சார்த்திய கரும்பினால்

தன்னையே நாலு போட்டதுபோல

நெளிகிறான்

மறுவீடு போனபோது

முறுக்கிவந்த மாப்பிள்ளை

என்ன பேசுவதென்று

வந்தவரும் நின்றவரும் திக்கிக்கொண்டிருக்கையில்

‘ஐ... கரும்பு’ எனத்தூக்கும்

அண்டைவீட்டுச் சிறுவன்

உடைக்கிறான்

பனிப்பாளத்தை

தன்வீட்டு ரேஷன் அட்டையிலிருந்து

தன்பெயரை அழிக்கும் வல்லமை

சுடுசொல்லுக்கு இல்லையென்றானதில்

பொங்குகிறது அவள் கண்.

- உமா மோகன்