Published:Updated:

`நாம் சந்திக்கும் எல்லா மனிதர்களுமே நல்லவர்கள்... நாம் பார்க்கும் அனைத்துமே அழகு’ - பிரபஞ்சன்!

எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன்
எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன்

எழுத்தால் என்ன செய்துவிட முடியும். எழுத்து எதைக் கொடுக்கும் என்பதைப் பற்றிய சலனங்களின்றி வாழ்நாள் முழுக்க எழுத்தாளராகவே வாழ்ந்தவர் பிரபஞ்சன்.

பிரபஞ்சன் - எழுத்துலகில் தன் கனிவான சொற்களால் அன்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய எழுத்தாளர். அவரின் பிறந்ததினம் இன்று. எப்போதும் புன்னகை ததும்ப வாஞ்சையோடு, ``வாங்க, சந்தோஷம், என உரையாடலைத் தொடங்கி , ``பேசலாம்" என உரையாடலை முடிக்கும் கணங்கள் வழியே, வீட்டின் மூத்த உறுப்பினர் ஒருவரின் அரவணைப்பையும் அனுசரணையையும் கொடுப்பவர்.

``புதுச்சேரியைப் பற்றி இன்னும் 10 ஆயிரம் பக்கங்கள் எழுதுவேன்!’’ - எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன்
``புதுச்சேரியைப் பற்றி இன்னும் 10 ஆயிரம் பக்கங்கள் எழுதுவேன்!’’ - எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன்

2018-ம் ஆண்டின் டிசம்பர் மாத இறுதியில் பாண்டிச்சேரியில் உடல்நலக் குறைவால் அவர் மரித்துப் போனார். பாண்டிச்சேரி அரசு அரசு மரியாதையுடன் அவரை நல்லடக்கம் செய்தது. தமிழகத்தின் எழுத்தாளர்கள் பலரின் வருத்தமான பதிவுகள் அவரது மறைவின்போது சமூக வலைதளங்களிலும் பத்திரிகைகளிலும் நிரம்பின. அனைவரையும் ஏதோவொரு விதத்தில் பிரபஞ்சன் பாதித்திருக்கிறார். 55 வருடங்களாக தன் எழுத்தின் வழியே தமிழ் வாசகர்களிடையே உரையாடிக் கிடந்தவர். நாவல்கள் மற்றும் சிறுகதைகளில் அவர் படைத்த பாத்திரங்கள் பலருக்கும் நெருக்கமானவை. மனிதரின் மனதுக்குள் பொதிந்திருக்கும் உணர்வுகளை, ரகசியங்களை தன் பாத்திரங்களின் வழியே உரையாடியவர். எழுத்தால் என்ன செய்துவிட முடியும். எழுத்து எதைக் கொடுக்கும் என்பதைப் பற்றிய சலனங்களின்றி வாழ்நாள் முழுக்க எழுத்தாளராகவே வாழ்ந்தவர் பிரபஞ்சன்.

பிரபஞ்சனின் எழுத்துகளைவிட அவர் சுவாரஸ்யமான மனிதர் எனப்பலரும் சொல்வதுண்டு. தாடிகள் மழித்து, திருத்தப்பட்ட மீசை, அடர்நிற ஜிப்பா பட்டு வேட்டி, நெற்றியில் குங்குமக் கீற்று எனத் தன்னை நேர்த்தியாகப் பார்த்துக்கொள்வார். நகைச்சுவை ததும்பும் அவரின் மேடைப் பேச்சுகள் அலாதியானவை. பேச்சுகளின் இடையிடையே அவர் வாழ்வில் அவருக்கு நடந்த பல விஷயங்களை நையாண்டியாகச் சொல்லிச் சிரிப்பார்.

வார்த்தைகள் மூலமாகத்தான் நம்மை விளங்கிக்கொள்ள விதிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் அல்லது சபிக்கப்பட்டிருக்கிறோம். நான் வார்த்தைகளால் நிரம்பி இருக்கிறேன். ஆகவே நான் பேச விரும்புகிறேன்!
பிரபஞ்சன்

சென்னை மேன்ஷன் அறைகளில் பல நாள்கள் தங்கியவர். சென்னை திருவல்லிக்கேணியின் எல்லைகள் அனைத்தும் என் பாதங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன எனச் சொன்ன பிரபஞ்சன். ``மக்களின் நிறத்தைச் சென்னையும், சென்னையின் நிறத்தை மக்களும் பூசிக்கொள்கிறார்கள்" என எழுதியிருப்பார்.

அவரின் கதைகளில் பெரும்பாலும் குரலற்றவர்களின் பாத்திரங்கள் நிறைந்து நிற்கும். அவர்களின் காதல், ப்ரியம், ரகசியம், துயரம், நுண்ணுணர்வுகள் இவற்றைச் சார்ந்தே அவரது புனைவுலகம் நிறைந்திருக்கும். `ஒரு மனுஷி' , `மரி என்கிற ஆட்டுக்குட்டி', `அப்பாவின் வேஷ்டி' என இவரின் பல சிறுகதைகள் அதற்கு சாட்சியமாக உள்ளன. `பிரபஞ்சன் 55' என அவரது 55 ஆண்டு இலக்கிய விழாவில், `பிரபஞ்சனின் சிறுகதைதான் என்னை எளியவர்களைப் பற்றி எழுதவும், இயங்கவும் செய்தது' என எழுத்தாளர் ச.தமிழ்ச்செல்வன் கூறியுள்ளார்.

பிரபஞ்சன்
பிரபஞ்சன்

பிரபஞ்சனுக்கு சங்க இலக்கியங்கள் மீதான ஈர்ப்பு எப்போதும் உண்டு. இறப்பதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன் தமிழின் சங்க இலக்கியம் சார்ந்து ஓர் ஆய்வு செய்யவிருப்பதாகத் தெரிவித்திருந்தார். பிரபஞ்சனின் நினைவுகள் குறித்து எழுத்தாளர்களிடம் கேட்டிருந்தோம். எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனைப் பற்றிய நினைவுகளைப் பகிர்கிறார், எழுத்தாளர் மற்றும் திரைப்பட கதாசிரியரான பாஸ்கர் சக்தி.

``பிரபஞ்சனோடு மிக நெருங்கிப் பழகியவர்களுக்குதான் தெரியும், அவர் எவ்வளவு உன்னதமான மனிதர் என்று. அவருடைய எழுத்துக்கும் குணத்துக்கும் பெரிய வித்தியாசம் எதுவும் கிடையாது. அவரின் கதைகளை ஆழ்ந்து படிப்பவர்கள் எல்லோருக்கும் தெரியும், அவர் கதைகளில் கெட்டவர்களே கிடையாது என்று. ``இந்த உலகத்தில் இது அழகு இது அழகில்லை என்று எதையும் சொல்ல முடியாது. நாம் சந்திக்கும் எல்லா மனிதர்களுமே நல்லர்வர்கள்தான். நாம் பார்க்கும் அனைத்து விஷயங்களுமே அழகுதான்" என பிரபஞ்சன் அடிக்கடி கூறுவார்.

ஓர் எழுத்தாளனாக இருப்பதற்கும் ஓர் எழுத்தாளனாக வாழ்வதற்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் உண்டு. பிரபஞ்சன் எழுத்தாளனாக வாழ்ந்தவர். தமிழில் புலவர் பட்டம் பெற்ற மிகச்சிறந்த படிப்பாளியான அவர் நினைத்திருந்தால் ஒரு பள்ளியிலோ, கல்லூரியிலோ தமிழ் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்து போதுமான சம்பளம்பெற்று வாழ்ந்திருக்க முடியும். ஆனால், தான் ஓர் எழுத்தாளனாக மட்டுமே வாழ வேண்டும். அதைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதனால் ஏற்பட்ட பொருளாதார கஷ்டங்களை வாழ்க்கை முழுக்கச் சந்தித்தார்.

பிரபஞ்சன்
பிரபஞ்சன்

பொதுவாக இந்த மாதிரியான நெருக்கடிகளைச் சந்திக்கும் மனிதன் ஒன்று தான் சந்திக்கும் கஷ்டங்களிலிருந்து வெளியே வர முயல்வான் அல்லது அக்கஷ்டங்களினால் உடைந்து நொறுங்கி தனது எழுத்து செயல்பாடுகளைக் கைவிடுவான். ஆனால், பிரபஞ்சன், இரண்டையும் செய்யவில்லை. பொருளாதார நெருக்கடிகளை வாழ்க்கையின் ஓர் அங்கமாக ஏற்றுக்கொண்ட அவர், தனது எழுத்தைக் கடைசிவரை கைவிடவில்லை. பழந்தமிழ் இலக்கணங்களை எளிய முறையில் தமிழ் மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்பதே அவர் வாழ்வின் பெருங்கனவாக இருந்தது. அதைப் பற்றி நிறையவே எங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வார். ஆனால், அவரின் உடல்நலம் அதற்குக் கைகொடுக்கவில்லை.

அவரின் இறுதி ஆண்டுகளில் ஒரு மிகப் பெரிய திரைப்பட உருவாக்கத்தின் கலந்துரையாடலுக்கு ஒரு நல்ல தொகையை வழங்கியது ஒரு சினிமா கம்பெனி. ஒருநாள் அத்திரைப்பட இயக்குநரை அழைத்த பிரபஞ்சன் ``நான் வாங்கும் பணத்துக்கு ஏற்ற பங்களிப்பைக் குறைவாகச் செலுத்துவதாக உள்ளது” என்று கூறி நின்றுவிட்டார். அந்த நேரத்தில் மிகமிக அதிக பணத்தேவையில் இருந்த போதிலும் தன் மனதில் தோன்றியவுடன் பணம் ஒரு பொருட்டே இல்லை என்று முடிவு எடுத்தவர் அவர். இதை அவரின் அறமதிப்பீட்டில் ஒரு விஷயமாக நான் பார்க்கிறேன்.

``ஜன்னலோரப் பயணங்கள்... மனஅழுத்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும்!" - பாஸ்கர் சக்தி #LetsRelieveStress
``ஜன்னலோரப் பயணங்கள்... மனஅழுத்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும்!" - பாஸ்கர் சக்தி #LetsRelieveStress

படிப்பவர்களுக்கு சமூகம் பற்றி ஒரு யதார்த்தத்தைப் புரியவைத்து, எதிர்காலம் குறித்த நேர்மறையான சிந்தனைகளை விதைப்பதே ஓர் இலக்கியப் படைப்பின் முதன்மையான கடமை என்று நான் கருதுவேன். அந்த வகையில் பிரபஞ்சனின் படைப்புகள் படித்தால் நம்முள்ளே இந்த மனித சமூகத்தின் மீது மிகப்பெரிய நம்பிக்கை நிச்சயம் உருவாகும்" என்றார்.

எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் பற்றிய தன் நினைவுகளை பகிர்கிறார் எழுத்தாளர் தமயந்தி.

``ஒரு முறை பிரபஞ்சன் அவர்கள் என்னிடம் `நீங்கள் எந்த மாதம் பிறந்தீர்கள் தமயந்தி?' எனக் கேட்டார், அதற்கு நான், 'எனது பிறந்தநாள் ஏப்ரல் 15' என்றேன். அதைக் கேட்டு, சிறு குழந்தைபோல அத்தனை குதூகலத்தோடு தானும் ஏப்ரல் மாதத்தில் பிறந்ததாகவும், அதனால்தான் நாம் இருவரும் பல விஷயங்களில் ஒத்துப்போவதாகவும் கூறினார். இந்த மாதிரியான ஓர் இடத்தை அவர் எனக்குக் கொடுத்ததே எனது மிகப்பெரிய வரமாகக் கருதுகிறேன்.

எழுத்தாளர் தமயந்தி
எழுத்தாளர் தமயந்தி

அன்பு என்ற ஒற்றைச் சொல்தான் அவர் வாழ்க்கை. பிறருக்கு நம்பிக்கை தரும் எழுத்துகளை எப்போதும் கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல் அதைத் தன் வாழ்க்கையிலும் சுமந்து சென்றவர் பிரபஞ்சன். நான் அவரை சந்திக்கும்போதெல்லாம் ``வாங்க தமயந்தி ஒரு காபி சாப்பிடுவோம்” என்று அன்போடு அழைப்பார். தொலைபேசியை எடுத்தால், ``என்ன வாசித்தீர்கள் தமயந்தி, என்ன எழுதினீர்கள்?” என்றே கேட்பார். இன்றைக்கு அப்படி ஓர் அன்புக் குரல் இல்லை. என்னுடைய பதின்பருவத்தில் `சந்தியா' என்ற அவர் படைத்த கதாபாத்திரம் என்னைப் பித்துப்பிடிக்கச் செய்து அப்படித்தான் வாழ வேண்டும் என்று என்னை எண்ண வைத்தது. இதைக் கேட்ட அவர் `இதுபோல வாழ்ந்தால் இந்தச் சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளாது. இங்கு முகமூடி இல்லாமல் வாழ்வது சிரமம்' என்று என்னை எச்சரிக்கை செய்வதைப்போன்று அறிவுறுத்தினார். ஆனால், பின்னாள்களில் எனது கரங்களைப் பற்றிக்கொண்டு இப்படி சொன்னார் பிரபஞ்சன், `அன்பு செய்து வாழ்தல் என்றுமே தோற்றுப்போகாது.' அவரை எனது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் சந்தித்ததை மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதமாகக் கருதுகிறேன். இன்று எங்களோடு அவர் இல்லை என்றாலும், ஒவ்வொரு நொடியும் அவர் எண்ணத்தில்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்” என்றார்.

அடுத்த கட்டுரைக்கு