Published:Updated:

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

பிரின்ஸ் கஜேந்திரபாபு

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

பிரின்ஸ் கஜேந்திரபாபு

Published:Updated:
கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

டுத்து அமையப்போவது காங்கிரஸ் அரசா, பா.ஜ.க அரசா, கூட்டணி அரசா என்பதற்கான விடை, மே 23-ல் தெரிந்துவிடும். எந்த அரசாக இருந்தாலும், புதிய அரசு கவனம் செலுத்தவேண்டிய விஷயங்கள் எவை என்பது குறித்து அலசும் மினி தொடர் இது. இந்த வாரம் கல்வித்துறையில் புதிய அரசு செய்ய வேண்டியவை எவை என்பதை விளக்குகிறார் ‘பொதுப்பள்ளிக்கான மாநிலமேடை’ பொதுச்செயலாளர் பிரின்ஸ் கஜேந்திரபாபு.

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

ஒருமித்த ஒரு கோரிக்கை
மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் பதவி ஏற்கும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அவர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதமர் உள்ளிட்ட அமைச்சர்கள் என‌ அனைவரும் இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி நடந்து கொள்வோம் என்று சத்தியப்பிரமாணம் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.  மத்தியில் பொறுப்பேற்க இருக்கின்ற புதிய அரசு, கல்வித்துறையில், அரசமைப்புச் சட்டத்தின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே நமது முதல் கோரிக்கை.

இந்திய விடுதலைப்போராட்டக் காலம் தொடங்கி, சமூக சமத்துவத்திற்காகப் போராடிய அனைவரும் கட்டணமில்லாக் கட்டாயக்கல்வியைத் தாய்மொழி வழியில் அரசு தன் பொறுப்பிலும் செலவிலும் அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் வழங்க வேண்டும் என்றே கோரினர். அரசமைப்புச் சட்ட உருவாக்கத்தின் போதும் இக்கோரிக்கை விவாதிக்கப்பட்டது. இன்றும் கூட அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 41, மிகத் தெளிவாக அரசின் பொருளாதார நிலை மேம்பட‌ மேம்பட கல்வியை அரசு வழங்க வேண்டும் என்றே வழிகாட்டுகிறது. 

மாநிலப்பட்டியலுக்கு மாற்ற வேண்டும்!

இந்தியப் புவியியல் பரப்பு பல்வேறு நில அமைப்பையும், காலநிலையையும் கொண்டது. இதன் விளைவாகப் பண்பாடும் வெவ்வேறாக உள்ளது. பண்பாட்டின் ஒரு கூறாக விளங்கும் கல்வி முறையும் மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுகிறது. மாநில மக்களின் தேவையை உணர்ந்து மாநிலத்தின் தன்மைக்குத் தகுந்தாற்போல் கல்வி வழங்கப்பட வேண்டிய அவசியத்தை உணர்ந்தே கல்வி மாநிலப் பட்டியலில் வைக்கப்பட்டது. இடையில் அது பொதுப்பட்டியலுக்கு மாறியது.

கல்வி மாநிலப்பட்டியலில் இருந்தபோது, தமிழ்நாட்டில் பொதுக்கல்வி வலுப்பெற்றது. பொதுப்பட்டியலுக்கு மாறிய பின் அரசு நிறுவனங்கள் வலுவிழந்து தனியார் நிறுவனங்கள் வலுப்பெற‌த் தொடங்கின. எனவே, கல்வியை மீண்டும் மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கொண்டு வர உரிய நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.  பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவைக் கலைக்கும் முன்மொழிவுகளை அடியோடு கைவிட்டு அவ்வமைப்பைச் சீர்செய்து வலுப்படுத்த வேண்டும்.

உயர்கல்வியில் மாநிலங்களின் தேவைக்கு ஏற்ற வகையில் உயர்கல்வி நிறுவனங்களை அரசு செலவில் உருவாக்க வேண்டும்.  மாநில அரசுப் பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகளுக்குத் தேவைக்கேற்ற நிதியை மத்திய அரசு ஒதுக்க வேண்டும். பல்துறைகளிலும் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ள போதுமான அளவு மானியங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

அகில இந்திய நுழைவுத்தேர்வுகள் வேண்டாம்!

தனியார் சுயநிதிப் பல்கலைக்கழகம்,  கல்லூரிகளில் நடக்கும் முறைகேடுகளைத் தடுக்கவும், கட்டணம் மற்றும் சேர்க்கையை ஒழுங்குபடுத்தவும் உரிய சட்டங்களையும் நிர்வாக அமைப்பையும் ஏற்படுத்த வேண்டும். மாநில அரசின் கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்க்கை நடைமுறையை உருவாக்கும் உரிமை மாநில அரசுக்கே உரியது. அத்தகைய உரிமையை உறுதிப்படுத்தி அத்தகைய கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்க்கைக்கு அகில இந்திய அளவில் நடத்தப்படும் தகுதி மற்றும் நுழைவுத்தேர்வுகளை ரத்துசெய்ய வேண்டும். தற்போதுள்ள கல்வி உரிமைச் சட்டத்தில் பல்வேறு குளறுபடிகள் உள்ளன. அதனால்தான் கல்வி உரிமைச் சட்டம் மாற்றப்பட வேண்டும் என்று கோருகிறோம். அதில் ஒன்றுதான் ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வு. பாடத்திலும், ஆசிரியராகப் பணிபுரிய கல்வியியலிலும் பட்டயமோ, பட்டமோ பெற்றவர்கள், அதிலும் குறிப்பாக ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்து பல மாணவர்களை உருவாக்கித் தேர்ச்சிபெறச் செய்தவர்களுக்குத் தகுதித்தேர்வு என்பது கேலிக்குரிய ஒன்று. ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்களின் பாடத்திட்டத்தையும் கற்றல் முறையையும் மேம்படுத்துவதே சிறந்த ஆசிரியர்களை உருவாக்க உதவும். கல்வியியலில் பட்டயமோ, பட்டமோ பெற்றவர்களுக்குத் தகுதித்தேர்வு என்கிற நியாயமற்ற, ஆசிரியர் பணியைச் சிறுமைப்படுத்தும் முறையைக் கைவிட உரிய நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தன் திறன்களை ஆசிரியர்கள் மேம்படுத்திக்கொள்ள பணிக்காலப் பயிற்சி, துறை சார்ந்த பயிலரங்கம், மாநில மற்றும் அகில இந்திய அளவில் கருத்தரங்கக் கட்டுரை வாசித்தல், துறை சார்ந்த இதழ்களில் ஆய்வுக்கட்டுரை பிரசுரித்தல் உள்ளிட்ட வாய்ப்புகளை உருவாக்கி இவற்றில் பங்கேற்பவர்களுக்குப் பதவி உயர்வுக்கான ஊக்க மதிப்பெண்கள் வழங்கலாம். ஊக்கத்துடன் ஒரு தொகையும் வழங்கலாம். இத்தகைய நடவடிக்கைதான் ஆசிரியரின் திறன்களை வளர்க்குமே தவிர, ஒரு தகுதித்தேர்வு ஒருவரைத் தகுதிப்படுத்திவிடாது.

தாய்மொழிக்கல்வி அவசியம்!

பள்ளிக்கல்வியில் பன்மொழி கற்கும் வாய்ப்புடன் தாய்மொழிவழியில் கல்வி வழங்குதல் வேண்டும். அரசுப் பள்ளிகளை அருகிலுள்ள பள்ளிகளாக அறிவித்து, சமமான கற்றல் வாய்ப்பை அனைத்துப்பள்ளிகளிலும் உருவாக்கிட வேண்டும். பிறப்பு முதல் 18 வயது வரை அல்லது மேல்நிலைப்பள்ளிக்கல்வி முடியும் வரை கல்வி அடிப்படை உரிமை ஆக்கப்பட வேண்டும். எட்டாம் வகுப்பு வரை எந்த வகுப்பிலும் நிற்க வைக்கப்படாமல் தேர்ச்சியடைவது உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.இவை அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய, அரசுப் பள்ளி மூலமாகக் கல்வி உரிமை வழங்கும் வகையில் கல்வி உரிமைச் சட்டத்தில் திருத்தம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

மருத்துவர்கள் மாநிலங்களின் பிரதிநிதிகளாக‌த் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவர்களால் நிர்வகிக்கப்படும், தன்னாட்சி கொண்ட அமைப்பாக இந்திய மருத்துவக் கவுன்சில் செயல்படுகிறது.இந்தியக் கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் இந்த மருத்துவ அமைப்பைக் கலைக்கும் முன்மொழிவுகளை நிராகரித்து அவ்வமைப்பை வலுப்படுத்த வேண்டும். வெளிப்படைத் தன்மையோடு  இவ்வமைப்புக்குத் தேர்தல் நடத்த வேண்டும். இவ்வமைப்பின் நிர்வாகத்தை மத்திய அரசு தன் கையில் எடுக்கப் பிறப்பிக்கப்பட்ட இந்திய மருத்துவக் கவுன்சில் திருத்த அவசரச் சட்டம் 2019-ஐ உடனடியாகத் திரும்பப் பெறவேண்டும். மருத்துவக் கல்வியும் மருத்துவ சேவையும் பிரிக்க இயலாத தன்மை கொண்டது என்பதை உணர்ந்து இளங்கலை மற்றும் முதுகலை `நீட்’ தேர்வுகளை ரத்துசெய்வதோடு மருத்துவ மாணவர் சேர்க்கை நடைமுறையை வகுக்கும் உரிமை மாநில அரசுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும்.

கல்விப் பிரச்னைகள்: புதிய அரசு என்ன செய்யவேண்டும்?

இந்தக் கோரிக்கைகள் நிறைவேற அடிப்படையில் சில நடவடிக்கைகளை மத்திய அரசு மேற்கொள்ள வேண்டும்.

 சந்தையின் தேவைக்கேற்ப நிர்வாக ரீதியில் செயல்படும் ‘நிதி ஆயோக்’ கலைக்கப்பட்டு மக்களாட்சி மாண்புகளோடு கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் செயல்படக்கூடிய ‘திட்டக்குழு’ அமைக்கப்பட வேண்டும்.

 சேவைத்துறையில் சந்தையை அனுமதிக்கக் கோரும் உலக வர்த்தக அமைப்பின் சேவையில் வர்த்தகத்திற்கான‌ பொது ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையிலிருந்து கல்வி, சுகாதாரத் துறைகளை இந்திய அரசு உடனடியாக விலக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

 நிதி ஒதுக்கீட்டில் குறைந்தபட்சம் மொத்த உற்பத்தியில் 6 சதவிகிதம் கல்விக்குப் புதிய அரசு தன் முதலாண்டிலிருந்தே ஒதுக்க வேண்டும். நிதிநிலை அறிக்கையில் (Budget) கடந்த ஆண்டு ஒதுக்கீட்டில் குறைந்தது இரண்டு மடங்காவது முதல் பட்ஜெட்டில் ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.


விளையாடவும் விடுங்க!

உடற்பயிற்சி, விளையாட்டு, கல்வி இவை மூன்றும் வெவ்வேறாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. ஆகச்சிறந்த உதாரணம் கோமதி மாரிமுத்து. அவர் பள்ளியிலேயே சிறந்த ஓட்டப்பந்தய வீரராகத் திகழ்ந்தும், தன் 20 வயதிலிருந்துதான், சர்வதேசப் போட்டியில் பங்கேற்கும், தன் முறையான பயிற்சியைத் தொடங்கினார்.  30வது வயதில் இந்தியாவிற்கு ஆசியத் தடகளப் போட்டியில் தங்கம் வென்று தந்திருக்கிறார்.
 பள்ளிப்பருவத்திலேயே முறையான பயிற்சி இல்லாததால் ஒதுங்கிக்கொண்ட மாணவர்கள் பலர். இத்தகைய நிலை மாற பள்ளிக் கல்வித்துறையும் தேசிய விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையமும் இணைந்து இளம் வயதிலேயே குழந்தைகளின் விளையாட்டு ஆர்வத்தைக் கண்டறிந்து அவர்கள் ஆர்வமுள்ள துறையில் பயிற்சி மேற்கொள்ள உரிய நடைமுறைகளை உருவாக்க வேண்டும். அதற்குரிய நிதி ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.

உயர்கல்வி வளாகங்களில் ஜனநாயக வெளி அதிகப்படுத்தப்பட வேண்டும். திறந்த உரையாடல், மக்களின் தேவைகள் குறித்த விவாதம், அரசின் கொள்கைமீதான ஆக்கபூர்வமான விமர்சனம் ஆகியவை கல்வியியல் சார்ந்த செயல்பாடு. அத்தகைய கல்வியியல் செயல்பாடு முழுச்சுதந்திரத்துடன் அனைத்து வளாகத்திலும் நிகழ்ந்திடுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இது அரசமைப்புச் சட்டத்தால் வழங்கப்பட்ட அடிப்படை உரிமையும்கூட. இத்தகைய அணுகுமுறையே மக்களாட்சிமீது நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும். சகோதரத்துவத்தை உணரச் செய்யும். அதுவே வளமான, நலமான நல்ல தேசத்தை உருவாக்கும்.