Published:Updated:

“உலகின் நலனுக்காக விட்டுக்கொடுங்கள்!”

இப்போது கொரோனா சிகிச்சை மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் பல நாடுகளில் கவலைக்கிடமாக இருக்கின்றன.

பிரீமியம் ஸ்டோரி

இந்தியாவும் தென்னாப்பிரிக்காவும் இணைந்து ஆரம்பித்த ஒரு முயற்சி, பணக்கார நாடுகளை அசைத்துப் பார்த்திருக்கிறது. ‘இதைச் செய்ய வேண்டும்’ என்ற விவாதத்தை உலகம் முழுக்க உருவாக்கியுள்ளது. அது மட்டும் நடந்தால், ரெம்டெசிவிர் மருந்துக்காக மணிக்கணக்கில் வரிசையில் நிற்க வேண்டியதில்லை. ‘கொரோனாத் தடுப்பூசி ஸ்டாக் இல்லை’ என்ற போர்டும் தேவைப்படாது.

அப்படி என்ன விஷயம்? உலக வர்த்தக அமைப்பில் இந்தியாவும் தென்னாப்பிரிக்காவும் இணைந்து ஒரு யோசனையைத் தெரிவித்தன. TRIPS எனப்படும் அறிவுசார் காப்புரிமையின் வர்த்தக அம்சங்களில் விலக்கு கோரும் யோசனை அது. ‘கொரோனா அச்சத்திலிருந்து மீளும்வரை சில ஆண்டுகளுக்கு கொரோனாத் தடுப்பூசி மற்றும் மருந்துகளின் காப்புரிமையை மருந்து நிறுவனங்கள் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். மருந்து தொடர்பான தகவல்களை மற்ற நாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் தர வேண்டும். தொழில்நுட்பக் கருவிகளையும் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும்’ என்பது இந்தியாவின் கோரிக்கை.

இப்போது கொரோனா சிகிச்சை மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் பல நாடுகளில் கவலைக்கிடமாக இருக்கின்றன. ஃபைஸர், ஜான்சன் அண்டு ஜான்சன், ஆஸ்ட்ரா ஜெனிகா போன்ற பெரும் மருந்து நிறுவனங்கள்தான் கொரோனாத் தடுப்பூசி வர்த்தகத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, இந்தியாவின் சீரம் நிறுவனம் தயாரிக்கும் கோவிஷீல்டு தடுப்பூசியின் காப்புரிமை ஆஸ்ட்ரா ஜெனிகா நிறுவனத்திடம் இருக்கிறது. முறைப்படி லைசென்ஸ் பெற்று தயாரிப்பது சீரம் நிறுவனம் என்றாலும், அதை எங்கே விற்பது என்று ஆஸ்ட்ரா ஜெனிகா நிறுவனமே முடிவு செய்யும். எந்த நாட்டில் தடுப்பூசி மற்றும் மருந்துகளை இப்படித் தயாரித்தாலும், அதை யாருக்கு என்ன விலைக்கு விற்பது என்பதை முடிவு செய்வது இப்படிக் காப்புரிமை பெற்ற நிறுவனங்கள்தான்.

இதனால்தான் கனடா, அமெரிக்கா, பிரிட்டன் போன்ற பணக்கார நாடுகள் தங்களின் தேவைக்கு அதிகமாகவே தடுப்பூசிகளுக்கு ஆர்டர் செய்து வாங்கிக் குவிக்கின்றன. ஏழை நாடுகள் தவிக்கின்றன. இந்தியாவும்கூட கோவிஷீல்டு தடுப்பூசிக்கு முன்கூட்டியே பணம் செலுத்தாத காரணத்தால்தான், அதைக் கணிசமாகப் பெற்றிருக்க வேண்டிய வாய்ப்பை இழந்தது. யார் அட்வான்ஸாக பணம் தருகிறார்களோ, அதிக விலை தருகிறார்களோ, அவர்களுக்கே முன்னுரிமை தருவது பலரின் வியாபார நியதி. மருந்து நிறுவனங்கள் கொரோனா காலத்தில் அப்படித்தான் மாறியிருக்கின்றன.

“உலகின் நலனுக்காக விட்டுக்கொடுங்கள்!”

தடுப்பூசி என்றில்லை, மற்ற மருந்துகளிலும் இதே நிலைதான். இன்றைக்கு ரெம்டெசிவிர் மருந்துக்காக இந்தியாவே அடித்துக்கொள்கிறது. தேவை உள்ளவர்களுக்கு இதைக் கொடுக்கமுடியாத சூழல் ஏற்பட்டதால், ‘அது அப்படி ஒன்றும் பிரமாதமான மருந்து கிடையாது’ என சமாளிக்கப் பார்க்கிறது மத்திய அரசு. கள்ளச்சந்தையில் இதை என்ன விலை கொடுத்தும் வாங்க பலரும் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

ரெம்டெசிவிர் மருந்தின் காப்புரிமை Gilead Life Sciences என்ற நிறுவனத்திடம் இருக்கிறது. அது, இந்தியாவில் ஆறு நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே இதைத் தயாரிக்க லைசென்ஸ் கொடுத்திருக்கிறது. இப்போது கடும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டதும், மத்திய அரசு தலையிட்டு மேலும் 25 இடங்களில் இதைத் தயாரிக்க ஏற்பாடு செய்திருக்கிறது. மாதத்துக்கு 90 லட்சம் குப்பிகள் தயாரித்தும் போதவில்லை என்பதுதான் நிலைமை.

Baricitinib என இன்னொரு மருந்து. ரெம்டெசிவிருடன் இதைச் சேர்த்துக் கொடுத்தால்தான் கொரோனா நோயாளிகளுக்கு நலம் கிடைக்கும் என மருத்துவர்கள் பலர் பரிந்துரை செய்கிறார்கள். மூட்டுவலிக்கான மருந்து இது. திடீரென கொரோனாவுக்கு மருந்தானதால், டிமாண்ட் எகிறிவிட்டது. ஏலி லில்லி என்ற அமெரிக்க நிறுவனத்தின் தயாரிப்பு இது. இந்தியாவில் இதன் லைசென்ஸைப் பெற்று ஒரே ஒரு நிறுவனம் தயாரிக்கிறது. ஒரு மாத்திரையின் விலை 3,230 ரூபாய்.

இந்த மாத்திரைக்காக மக்கள் அடித்துக்கொள்வதைப் பார்த்து நாட்கோ ஃபார்மா என்ற இன்னொரு நிறுவனம் இதைத் தயாரித்து இப்போது வெறும் 30 ரூபாய்க்கு விற்கிறது. அந்த விலைக்கு விற்றாலும் அதிலிருந்து லாபம் பெற முடியும். ஆனால், இது காப்புரிமையை மீறிய செயல். அது மட்டுமில்லை, காப்புரிமை பெற்ற நிறுவனம் விற்கும் விலையில் நூறில் ஒரு பங்கு விலைக்கு விற்கிறது. இதனால் அந்த நிறுவனத்தின் மீது வழக்கு பாயலாம். எனவே, நாட்கோ ஃபார்மா ‘கட்டாய லைசென்ஸ்’ கேட்டு விண்ணப்பித்திருக்கிறது.

பேரிடர் நெருக்கடியில் ஒரு மருந்துக்கு பேரளவு தேவை எழும்போது, அந்த மருந்துக்கான காப்புரிமை வைத்திருக்கும் வெளிநாட்டு நிறுவனத்தின் அனுமதி இல்லாமலே, அதை இந்தியாவில் தயாரித்துக்கொள்ள முடியும். இதற்கு மத்திய அரசு ‘கம்பல்ஸரி லைசென்ஸ்’ தர வேண்டும். இந்த மருந்தை உள்நாட்டுத் தேவைக்குப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். யாருக்கும் ஏற்றுமதி செய்ய முடியாது. (கொரோனா தடுப்பூசிக்கே இப்படி கம்பல்ஸரி லைசென்ஸ் வழங்கி நாம் மலிவான விலையில் தயாரித்துக்கொள்ள முடியும். ஆனால், அதன் வர்த்தக விளைவுகள் வேறு எங்கெங்கோ எதிரொலிக்கும் என்பதால், இந்தியா அந்த ரிஸ்க்கை எடுக்கவில்லை!)

தடுப்பூசிகளின், பல மருந்துகளின் நிலை இதுதான். ‘இந்தியா, பிரேசில், தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளில் மருந்துத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் ஏராளமாக உள்ளன. காப்புரிமையை விட்டுக்கொடுத்து, தொழில்நுட்பத்தைப் பகிர்ந்தால் இவை தயாரித்து அடுக்கிவிடும். கொரோனாவுக்கு எதிரான போர் சுலபமாக வெல்லப்படும்’ என்பதுதான் இந்தியாவின் கோரிக்கை.

“உலகின் நலனுக்காக விட்டுக்கொடுங்கள்!”

அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய நாடுகளும் ஆரம்பத்தில் இதை அலட்சியமாகவே டீல் செய்தன. ஆனால், பல நாடுகளில் இது மக்கள் இயக்கமாகவே மாறியது. அரசியல் தலைவர்களும் சமூக ஆர்வலர்களும் தொடர்ச்சியாக இதுபற்றிப் பேசினார்கள். அமெரிக்காவின் மூத்த செனட் உறுப்பினரான பெர்னி சாண்டர்ஸ், ‘‘உலகெங்கும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் உயிருக்கு ஆபத்தான சூழலில் தவிக்கும்போது, மருந்து நிறுவனங்கள் காப்புரிமையை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான் ஏழை நாடுகள் அவர்களுக்குத் தேவையான தடுப்பூசிகளை அவர்களே குறைந்த செலவில் தயாரித்துக்கொள்ள முடியும். இதுதான் மருத்துவ அறம்’’ என்கிறார். பலரும் இப்படிக் குரல் எழுப்பி, ‘இந்தியாவுக்கு ஆதரவு கொடுங்கள்’ என்றனர். இதனால் அமெரிக்கா இதை ஆதரிக்கும் மனநிலைக்கு வந்திருக்கிறது. இதற்காக பிரதமர் மோடி ஆஸ்திரேலியப் பிரதமரிடம் பேசியிருக்கிறார். ஐரோப்பிய யூனியன் நாடுகளிடமும் இந்தியா ஆதரவு கேட்டது.

ஆனால், பிரிட்டன், கனடா, ஜப்பான், சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியன் நாடுகள் இதைக் கடுமையாக எதிர்க்கின்றன. ‘‘இப்படிச் செய்தால் மருந்து நிறுவனங்களுக்கு பெரும் நஷ்டம் ஏற்படும். எதிர்காலத்தில் எந்த நோய்க்கும் மருந்து மற்றும் தடுப்பூசி கண்டறியும் ஆராய்ச்சிக்குப் பணம் செலவிடவே யோசிப்பார்கள். இது மனிதகுலத்துக்கே ஆபத்தாகிவிடும்’’ என்பது அவர்கள் வாதம். மருந்து நிறுவனங்களும்கூட இதை எதிர்க்கின்றன. ‘‘எல்லோருக்கும் தயாரிக்கும் உரிமை கொடுத்தால் மருந்தின் தரமும் திறனும் கேள்விக்குரியதாகிவிடும். மருந்துகளைத் தயாரிக்கும் கட்டமைப்பும் மூலப்பொருள்களும் பலரிடம் இல்லை. உதாரணமாக ஃபைஸர் நிறுவனத்தின் தடுப்பூசியில் 280 வெவ்வேறு பொருள்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவற்றை 86 நிறுவனங்களிலிருந்து வாங்குகிறார்கள். இது மற்ற நாடுகளின் நிறுவனங்களுக்கு சாத்தியமா?’’ என்பது அவர்களின் கேள்வி.

சமூக அக்கறையுள்ள மருத்துவர்கள் இதற்கு ஒரு தீர்வு சொல்கிறார்கள். ‘‘மருந்து நிறுவனங்களின் நஷ்டத்தை பணக்கார நாடுகள் ஈடு செய்ய வேண்டும். கொரோனாவை சீக்கிரம் ஒழித்தால் பொருளாதாரம் சரியாகும். அப்போது பணக்கார நாடுகள் அதிக வரி போட்டு அதை ஈடுசெய்து கொள்ளலாம். ஐரோப்பாவில் மட்டும் தடுப்பூசி போட்டு கொரோனாவை ஒழித்துவிட முடியாது. உலகின் எந்த மூலையில் கொரோனா மிச்சம் இருந்தாலும், அது உலகம் முழுக்க மீண்டும் பரவும். ஏனெனில், இந்த உலகம் மிகவும் சிறியது’’ என்கிறார்கள் அவர்கள்.

தலைவர்களின் காதுகளில் இது விழ வேண்டும்!

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு