``பெண்களைப் பற்றிய மதிப்பீடுகள் மாற வேண்டும்!'' - எழுத்தாளர் மாலதி மைத்ரி

ரோஜா பூ, வாழ்த்து அட்டை, நினைவுப்பரிசு, கவிதை என, தேசம் முழுக்க காதலைக் கொண்டாடிய நாளில்தான் பெண்களுக்கு எதிரான அந்தக் கொடூரமான நிகழ்வும்  நடந்திருக்கிறது. மதுரைக்கு அருகில் 9-ம் வகுப்பு படித்துவரும் மாணவியை, தன் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளாததால் பெட்ரோல் ஊற்றி எரித்துள்ளான் ஒருவன். இந்தக் கோர சம்பவம், சமூகத்தில் எந்தவித கொதிநிலையையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பது ஆச்சர்யமான விஷயமன்று. ஏனென்றால், நம் சமூகத்தில் இது அடிக்கடி கேள்விப்படக்கூடிய ஒரு செய்தியே!

ஒரு பெண் தன் காதலை ஏற்க மறுப்பதால், அவர் மீது ஆசிட் அடிப்பது, தாக்குதல் நடத்துவது, அவரது புகைப்படத்தை தவறான முறையில் மார்ஃபிங் செய்து வலைதளங்களில் பதிவேற்றுவது எனத் தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருக்கின்றன.

பெண்

நாம் கேள்விப்படும் அனைத்துமே பத்திரிகைகளிலும் ஊடகங்களிலும் வெளியான தகவல்கள் மட்டுமே. வெளியில் வராத எவ்வளவோ மோசமான சம்பவங்கள் நடக்கின்றன. இதில் படித்தவர், படிக்காதவர் என எந்தப் பேதமும் இருப்பதில்லை. ஒருதலையாகக் காதலிப்பவர் மட்டும் இதுபோன்ற சம்பவங்களில் ஈடுபடுவதில்லை. காதலை ஏற்றுக்கொண்டு பல வருடங்களாகக் காதலிப்பவர்கூட வெறிச் செயலில் ஈடுபடுவது உண்டு. தன் காதலி தன்னைப் பிரிய நேரிடும்போதுதான் இப்படி நடக்கிறது.

`அன்பின் உச்சபட்ச வெளிப்பாடே காதல்' எனச் சொல்லப்படும் சமூகத்தில்தான், அன்பு பாவித்தவர்களின் மீதான குரூர வன்முறைகளும் நிகழ்கின்றன. அதிலும் இந்தத் தாக்குதல் அனைத்தும் பெண்கள் மீதே நடக்கின்றன. காதலர் தினம் கொண்டாடக் கூடாது என நாய்க்கும் நாய்க்கும் திருமணம் செய்துவைத்தவர்கள், இதுபோன்ற தாக்குதலின்போது எதிர்ப்பைக்கூட பதிவு செய்வதில்லை. இதில் இன்னும் மோசமான விஷயம் என்னவென்றால், ஆசிட் வீசுபவர்களுக்கு ஆதரவாக சிலர் சமூக வலைதளங்களில் எழுதுவதுதான். `அவ ஏமாத்திட்டு போனா, பின்ன என்ன பண்ணுவாங்க?'  என்கிற தோரணையில் சிலர் பதிவிடுவதை நாம் கவனித்திருக்கலாம்.

இதுகுறித்து எழுத்தாளரும் செயற்பாட்டாளருமான மாலதி மைத்ரியிடம் பேசினோம்...

பெண்``இன்றைக்கு நாம் நவீன சமூகத்தில் வாழ்கிறோம். நாம்  பயன்படுத்தும் கருவிகள் அனைத்திலும் நவீனம் வந்துவிட்டன. ஆனால், நமது சிந்தனைகள் எல்லாம் இன்னும் பழைமைவாதத்தையே பற்றிக்கொண்டுள்ளன. பெண்களுக்கு தொடர்ந்து இழைக்கப்படும் இதுபோன்ற சம்பவங்கள், மிகவும் கண்டிக்கத்தக்கவையே. பெண்களுக்கான சமத்துவமோ, பெண்களை சக உயிராக மதிக்கும் மனோபாவமோ இன்னும் வளரவில்லை. இன்று உருவாக்கப்படும் கருத்துருவாக்கங்களோ, செயல்திட்டங்களோ எதுவும் பெண்களுக்கானதல்ல. 

 

என்னதான் நாம் சமத்துவம் பேசினாலும், உரிமைகளைப் போராடி பெற்றாலும் குடும்பவெளியிலும் சமூகத்திலும் அந்தச் சமத்துவம் கிடைப்பதில்லை. அது கிடைப்பதற்கான கருத்துருவாக்கங்கள் நம்மிடையே இல்லை. பெண்கள் மீதான தாக்குதலுக்கு தண்டனை கொடுக்கும் அமைப்புகளும் ஆணாதிக்க அமைப்பாகத்தான் உள்ளன. அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் `பெண்கள், தங்களைத் தாங்களேதான் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும். உடைதான் பிரச்னை' என்கிறார்கள். நீதிபதிகள்கூட தீர்ப்புகளில் இப்படிப் பேசியுள்ளார்கள். டெல்லி நிர்பயா வழக்கில் ஒரு வக்கீல் `அந்தப் பெண் மன்னிப்பு கேட்டிருக்கலாமே!' என்றெல்லாம் வாதாடினார். பெண்களைப் பற்றிய மதிப்பீடுகள் மாற வேண்டும். அது ஊடகங்களின் கையில்தான் உள்ளது. படிக்காதவருக்கும் அதைச் சேர்க்கும் ஒரே தடம் ஊடகம்தான். பெண்களுக்கு தன் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் அல்லது மறுதலிக்கும் உரிமையுள்ளது. இதில்  ஊடகங்களுக்கும் திரைப்படங்களுக்கும் பெரிய பங்குண்டு" என்றார்.

அன்பு, காதல் இவையெல்லாம் பரஸ்பரம் பரிமாறிக்கொள்வது என்பதைக் கடந்து, வெற்றி-தோல்வி என்கிற மனோபாவம் வருவதே இவற்றுக்குக் அடிப்படையான காரணம். இந்தப் புரிதல் எதுவுமில்லாமல் பெண்ணை, தான் அடையவேண்டிய, தனது கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டிய ஒருவராகப் பார்ப்பதுதான் மூல காரணம்.  அந்த மனோபாவம்தான், வயது வித்தியாசம் பார்க்காமல் 9-ம் வகுப்பு, 8-ம் வகுப்பு படிக்கும் பள்ளிச் சிறுமிகளை `காதல்' என்ற பெயரில் துன்புறுத்தவைக்கிறது. பெண்கள் பற்றிய பொதுப்படையான மதிப்பீடுளை குடும்பங்களிலிருந்து உடைப்பதே இதற்கான தீர்வு'' என்றார் மாலதி மைத்ரி.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!